2en conjunc.
(cf. ³an conjunc.) 2an conjunc. [45] 3an conjunc. [4]
Status: excerpted citation slips citation text supplemented structured definitions in Danish definitions in English
A. (forbindende ord, sætningsdele, ufuldstændige sætninger ⫽ connecting words, parts of sentences, incomplete sentences)
og, men (ofte semantisk neutralt) ⫽ and, but (often of neutral significance)
Magister ... Eɴ ef þu ... verer sva veg[s]amaþr af ollum sem ioseph af egipta lands monnom es þeir gofgoþo hann sem goþ. Discipulus Aldr fremþ es
~ lat.Quid si ... ab omnibus ita honorareris ut ...
14628 Eluc674(1989) 1465Ðeir menn ero ok mykils verðir af guð er ... en þo hefir Maria þessa dyrð framar en aðrir, fyrir þvi at ...
HómNo²⁸ 13024En er a leið hꜷstit þa geyrðiz Egill ukatr. þꜹgull oc drack optast litt. En sat opt oc drap hꜷfðino niðr i felld siɴ
Eg162θ(2001) 901hann hafði sneckio alskipaða. En hafði mart smaskipa. scutor oc roðrar ferior. er buendr styrðo
Eg162θ(2001) 953Asgerðr dottir Biarnar. en eigin cona Egils
Eg162θ(2001) 961Sagði hann at Asgerðr ... var til comin arfsins. oc hon uęri [oþa]lborin. oc lendborin i allar kynkuislir. En tiginborin fraᴍ i ęttir
Eg162θ(2001) 963Var moðir hennar hernumin. En siðan tekin frillo taki. oc ecki at fręnda raði. oc flutt land af landi
Eg162θ(2001) 969Vil ec þeꜱ krefia domendr. at þeir dǫmi mér allan arf Biarɴar. En dǫmi Asgerði ambatt konungs
Eg162θ(2001) 981Skáro (þeir) i sundr uebꜷndin. oc bruto niðr stengrnar. En hleypðo a brꜷt domꜷɴdonum
Eg162θ(2001) 1003toc (hann) ser bustað at Borg. oc ętlaði þar land eign til. En gaf uinum sinum landa kosti þar ut i fra sua sem þeir bygðo siðan
Eg162θ(2001) 1672En fal[l]a u heilagr fyrir Þorsteini oc ꜷllom þeim ᴍonnoᴍ er honom uilia [l]iþ ueita þegar epter fardaga ef þu uill eigi a bravt [f]ara
Eg162θ(2001) 1692hafði hann fiar gę́zlor. oc mest þat at samna gelld fe upp a várom. en ofan a hꜷst. til rétta
Eg162θ(2001) 1713var þat (hof) helgat Þór. þangat ferr jarlinn oc brytr hofit en tecr feit allt
ÓTOdd 532ef hann hevir öxt honom fe fyʀ eɴ hann er .xvi. vetra gamall ... Nv hevir þeim öxt verit fleirum feit eða gefit en sumum meira en sumum
GrgStað 659sextigir ... or Horðafylki. en iammarger or Rygiafylki
GulKrᴵ 418Nu er þar ein moðer mannz. en onnor systir
GulKrᴵ 1525Nu scal dom setia firi durum verianda. en eigi a bak husi
Gulᴵ 2225einn scal eyris synia en tveir tveggia. en þrir þriggia
Gulᴵ 2333leggia iorð iorðu i gegn. en eyri eyri i gegn
Gulᴵ 2828skal valþiouar haua marka imillum mæðan hann rekr æn eigi beita
NoDipl (1292) 6420ok ei mundi þat til amæliꜱ lagt þott sva giorðim ver. en betra til eptir malꜱ
Heið 907voro .viij. menn svnnan fallnir. en .iij. norðan
Heið 953sverðit heck a hykistafnvm fo᷎tbitr. þvriðr sætr Gro dottur. G. (ɔ: Geirmundar) i hvðfatið. en to᷎k vpp fꝍt bit oc hafði með ser
LaxdE 32726þær hefir at vaxa en mer at þverra
ÓTOddS 117Minnvmz orða Petrs postola at vegsama konung varn. en hræðaz gvð
ÓTOddS 126opt kan þat at at beraz at fals er blandit sonno oc mego ver þvi eigi mikinn af taka en etlom þo at eigi mvni rivfaz þessir. en kvnna þock þeim er vm ma bæta
ÓTOddS 215ef menn verþa til at lasta en eigi vm at beta. oc kvnne ongar so᷎nvnar a sitt mal at færa at annat se rettara þa þikkir oss litils verð þeira til lo᷎g
ÓTOddS 216veri hann ho᷎fðinge yfir þriðivnge liþsens ef hann hefðe x skip til. en herfang allt at helminge. þat er þeir fenge af vikingvm
ÓTOddS 426sende Guðrøðr meɴ a fvnd Trygva ... en kvatz mvndo koma með iafnmarga meɴ oc ætti þeiʀ þa tal vm herbvnað sinn ok til skipvn orostvnnar ok hittiz með vingan
ÓTOddS 514kynliga er oss farit. at briotaz til stoʀa rikia með héttv lifs ok fiarmvna en taka eigi þat rike er nv ligr lꜹst fyrir oc með engri mannhettv
ÓTOddS 521Guðroðr kvað þa þvi raða myndv en lett þetta þo mvndo fram fara
ÓTOddS 529kvað (hann) þat ofallit stiornar monnum at kvnna eigi deili a skapara sinom er þeim veitti allt go᷎tt en at trva a skynlꜹs gvð
ÓTOddS 4228þeir ... drapv menn en ræntv fe
BretHb(2025) 4523Or Horða fylki skal nefna .xl. manna. oc skal huer hafa af Sunnhorðum .v. aura silfrs. en af Norðhorðulande .iij. aura huer nefndar maðr
Landsl 1115sætozt þæir ... af kirkiunnar halfu ... firir alla þa er iarder æighu i Dale, en af annare halfu Karlshofud i Kaupangre firir iij. manadarmata bool ok .xx. i inrum
DN I (1324) 1496uer skulum deila knif ok kiot stykki ok alla hluti uor imilli sem frendr en eigi fiandr
Heiðy 9910Ef sakar gioraz hedan af amilli uor. þer skal fe beta en eigi flein rioda
Heiðy 9911haui sa gvds hylli er helldur trygdir en sa gremi gudd er ryfr rettar trygdir. en hylli sa er helldr
Heiðy 1006haui sa gvds hylli er helldur trygdir en sa gremi guds er ryfr rettar trygdir. en hylli sa er helldr
Heiðy 1006þeir Barði eru aftr reka uorðnir ok brotið i spon uið Siglu-nes en tynt mestum hlut fiarins
Heiðy 10330sa, er i env nezta hasæti sat, var konvngr, ok heitir Hár, en þar næst ‹sa›, er heitir Iafnhár, en sa ofarst, er Þriþi heitir
SnE 102Sa, er i env nezta hasæti sat, var konvngr, ok heitir Hár, en þar næst ‹sa›, er heitir Iafnhár, en sa ofarst, er Þriþi heitir
SnE 103Iorþin var gǫr af holdinv, en biorgin af beinvnvm, griot ok vrþir gerþv þeir af tavɴvm ok iǫxlvm ok af þeim beinvm, er brotin voro
SnE 1423het karlmaðriɴ Askr, en konan Embla, ok *olz þaðan af mannkindin
SnE 1618(hann) atti tvꜹ bꜹrn; þav varv sva favgr ok friþ, at hann kallaþi *son sinn⸣ Mana, en dottvr sina Sol, ok gipti hana þeim maɴe, er Glenr het
SnE 181hann tok ii. bꜹrn af iorþvnni ... er þav gengv fra brvɴi þeim, er Byrgir heitir, ok barv á ꜹxlvm ser sa, er heitir Sǽgr, en stavngin Simvl
SnE 1811hann fylliz með fiorvi allra þeira maɴa, er deyia, ok hann gleypir tvngl, en stavckvir bloþe himin ok lopt ꜹll
SnE 192Ein (rót) er með asvm, en avɴvr með hrimþvsvm, þar sem forþvm var *Giɴvngagap; en þriþia stendr ifir Niflheimi
SnE 227Þa mælti Gangleri: Hvi skilr sva mikit, at svmar skal vera heitt, en vetr kalldr?
SnE 2625þꜹ sættvz a þat, at þav skyldv vera ix. *nætr i Þrvmheime, en þa aðra‹r› ix. at Noatvnvm
SnE 3016Niorðr i Noatvnvm gat siþan ii. bꜹrn; het annat Freyr, en dóttir Freyia
SnE 318hon a þann bǽ a himni, er *Folkvangr heitir⸣, ok hvar sem hon riðr til vigs þa á hon halfan val, en halfan Oþinn; sva sem her segir
SnE 3113Hon er bla half, en half með hꜹrvndar lit; þvi er hon ꜹðkend ok heldr gnvpleit ok grimleg
SnE 358Fiotvʀiɴ varþ slettr ok blavtr sem silkiræma, en sva trꜹstr ok sterkr, sem nv skaltv heyra
SnE 3618Gymir het maðr, en kona hans Avrboða; hon var bergrisa ættar; dottir þeira var Gerðr, en allra qvinna var fegrst
SnE 4015Andhrimnir heitir steikariɴ, en Eldhrimnir ketillinn
SnE 4211sonr bva‹nda› het Þialbi, en Ravsqva dottir
SnE 499Þa tok Skrymir ok leysti nes‹t›bagga siɴ ok bioz til at eta dꜹgvrþ, en Þoʀ i ꜹðrvm stað ok hans felagar
SnE 5112þa ser hann þar vollv viþa ok fagra, en onga borg
SnE 6023ef allir lvtir i heiminvm ... grata hann, þa skal hann fara til asa aptr, en haldaz með Heliv, ef nakqvaʀ mælir við eða vill eigi grata
SnE 6710sonr hins mickla Pompeii sa er erfingi er epter til konungs rikis En epter giorðar maðr ef þess þarf uið
Rómv595(2010) 3204ek kann ræðum Gunnhilldar en kapsemd Egils. en riki konungs. at þess mun eigi hægt at gæta allz saman
EgM(2001) 7434þiki mer sem þui muni ohægt saman at koma Egill kappi þinu ok dirfð. en skaplyndi konungs
EgM(2001) 13024þeir (fuglar) sem snart oc skamt beina flug sinn fra iorðu enn fliuga skiott niðr til hennar. Þa kalla Norðmenn engisprett
JBapt²A 87210hann hliop þegar vpp ok v́t i ana, ⸢*en [AM 242 fol “W”, etc.; non emend. ok] kastaþi netinv fram a eldiɴ
emend. SnE 6819: AM 242 fol “W”ek víst veit ... at þik en engan annan hefir guðs engill nafni merkt fyrir mér
Æv² 1327Sturla mælti: heill þv Ion. Maðr spurdi, hvi hann qveddi hann, enn eigi Gvdmund. Sturla svarar, kvad þenna þa *við-frægstan at endimvm
StuᴵK 1123Bavðvarr ... taldi þat, sem var, þott bvit i Tvngv hæfdi ordit ofesam‹t›, en hann hafdi þo *micit sitt til lagt i miolum oc slatrum
StuᴵK 11218Hann hafdi þat svmar allt fylgt Onundi oc kom sva fremi heim til bvss sinns, at lyctaþ var þessum malum; oc var litid for-verk ordit, enn hann atti omegð, enn fe litið
StuᴵK 16311Rut‹r› het maðr, en annarr Tyrfingr
StuᴵK 3645Sighvatr reið i Stafa-hollt, enn bað þa Þorvald ok Sturlv riða degi siþarr ok senda mann aðr til sin, adr enn þeir kemi a bæinn
StuᴵK 3698Arf ok be᷎tr eptir þa bre᷎ðr atte at taka Einarr broðir þeira, enn dottur-son Snorra; enn Illugi var *aðili, broðir þeira
StuᴵK 4435þer hafit ekki fyrr komit ... at gera mer kunnikt no᷎kkut af athofnum þess guds er þer kallit almatkann. en þat annat at þo bitr meirr firir at med þui at ek uillde æigi trua þui er fadir minn ok adrir frændr kendu mer
EindrFlat 4603hans lifsbok, sem lesin vard, liodar enn leynir æigi
Thom² 29518Knvtr konungr er rikari en merkiligri odrvm konvngvm
ÓH1 79730Nu er her fra at hverfa en annars staðar til at taka
Ambr 297hueriom sæm æinom presti j woru biscupsdæmi firirbiodum wer þeim sacramenta væita en (så vel som ⫽ just as) nokora gudliga skyldu adra vtan þæir oc ... snwest til hlydnæ med gudh
DI IV ([1431]: Bps B II 3) 48832stor sem rise ⸢en [var. ok Rémˣ 2747] sterkur sem traull
Rém 27427með því at Búi var skírðr maðr ⸢en [var. og AM 164 h folˣ “D”, etc.] blótaði aldri, þá ...
Kjaln 7111gef bónda fyrir mat hans 100 skillinga, en annat slíkt fyrir hest hans
Klma 43830scal carlmaðr ganga til arfs en cona í frá
Frostˣ 21027ef þat mál scal sꝍcia í caupangi er gört er í heraði. þá scal þat sꝍcia at Biarceyiar rétti. en dꝍma um at Frostoþings lögum
Frostˣ 22424Nú munu þér at lítlu trausti verða tillǫg vár, en slíkir menn sækja vel eptir; en gakk inn fyrst í anddyrit
GÞiðrˣ 20325kómu þar margir til hans frændr hans, en sumir mágar
Hkrᴵˣ 36113hafði jarl x. skip, en þat xi., er á váru menn Ástríðar konungsdóttur
Hkrᴵˣ 4546Styrkárr hafði ekki klæði fleiri en skyrtu eina, en hjálm á hǫfði, ⸢en [var. ok HkrFris 25012] nøkvit sverð í hendi
Hkrᴵᴵᴵˣ 21212þar er Ingolfs hǫfþi kallaþr ... en þar Ingolfsfell fyr vestan Ǫlfoss ǫ́ es hann lagþi sína eigo á síþan
Íslbˣ 919þar gallzk stuɴdom meira en stuɴdom miɴa
Íslbˣ 929Þat verþa vicur ii. eɴs sétta tegar en mónoþr xii. þrítøgnáttar oc dagar iiii. umbfram
Íslbˣ 1936En þá es. aycsc at ǫ́ro tali et siꜹnda hvert at vico en øngo at hinu þá verþa vii. ǫ́r saman iamɴ lǫng at hvǫ́rotveggia
Íslbˣ 204At rétto tali ‹ero› í hverio áre v. dagar eɴs fiórþa *hundraþs ef eigi es hlaupár en þá einom fleira. en at ǫ́ro tali verþa iiii. En þá es. aycsc at ǫ́ro tali et siꜹnda hvert at vico en øngo at hinu þá verþa vii. ǫ́r saman iamɴ lǫng at hvǫ́rotveggia
Íslbˣ 2011scylldo menɴ blóta á laun ef villdo. en varþa fiǫrbaugs garþr ef vǫ́ttom of qvæmi viþ
Íslbˣ 2931þat vas cxxx. vetrum epter dráp Eadmundar. en M. epter burþ Cristz at alþýþo tali
Íslbˣ 2937en í Ayfirþinga fiórþungi xii.
Íslbˣ 374en í Breiþfirþinga fiórþungi ix.
Íslbˣ 374En hann hafþi áþr látet telia búendr á landi hér. oc váru þá í Austfirþinga fiórþungi vii. hundroþ heil. en í Rangę́inga fiórþungi x. en í Breiþfirþinga fiórþungi ix. en í Ayfirþinga fiórþungi xii.
Íslbˣ 374fór hann útan þat sumar. en kom út et nę́sta epter oc vas þá vígþr til byscops
Íslbˣ 3723Þat vas cxx. vetrum epter fall Óláfs Tryggvasonar. en ccl. epter dráp Eadmundar Engla conungs
Íslbˣ 3738en dxvi. vetrum epter andlát Gregóríus páva þess es cristni com á England at því es talit es
Íslbˣ 3739ok þegar er hann sá mannareið, steig hann á hest sinn, en reið í brott
StuᴵᴵR11127ˣ 28132ek vil, at Ormr fari utan ... ok veri utan ... en eiga ván ráða, ef Ásbjörn kemr eigi til
Þórð²ˣ 1872
● annarr ... en annarr, einn ... en annarr den ene ... (og) den anden, ét ... (og noget) andet ⫽ one ... (and) ... the other/another
Tueir kirkio vegger. merkia. tvinnan lýþ. comenn til einnar cristne. annan af gýþingom. en annan af heíþnom þíoþom
●Hóm237¹ 921Tueɴnar hofoþskepnor gerþe goþ. aþra andlega. eɴ aþra licamlega
~ lat.unam ... alteram
2728 Eluc674(1989) 273annan lit hafa pinder. eɴ annan meyiar
~ lat.alium ... alium
14035 Eluc674(1989) 14010aɴat nytungl. en aɴat Ianuarius tungl
EncCod1812 1228hann m‹elti› aɴat af licamligri freistni en aɴat af andligri scvnsemí
~ lat.illud ... et hoc postmodum
Dialᴵᴵᴵ 325 GregDialA 13025sa hann ... tva fatœka menn. annan vanheilan. en annan blinndan
~ lat.uero
JDamBarl 1130 BarlA 716bro᷎ðr .ij. ... het annaʀ Olafr. en annaʀ Dagr
Heið 6611ok voro her .ij. systur synir Barða i þeiri fꜹr ok het annaʀ Lamb-karr en annaʀ Hvnn. ok þa er hinn .iij. uazdo᷎lskr i fꜹr með þeim
Heið 7224Eiðr sat at tafli ok synir hans .ij. annarr þeira het Illhvgi en annarr Eysteinn
Heið 882settiz Loki at ꜹðrvm enda en Logi at odrvm, ok at hvartveggi sem tiþaz ok mættvz i miðiv troginv
SnE 5414af æinni halfuu herra Paall Eiriks son en af annære Hæidin a Rœykholte
DN I (1328) 16513af enni halfuu Botolfuer ... En af annare halfuu Gvnnær j Vighils rudi ok Ragnildr kona Olafs klærks
DN I (1329) 1675Varo þæir a stæmfnu firir mer a Bœ, af æinni halfu Hiarrande j Liið ok Valþiofuer broðer hans, en af annare Olafuer Þorllæifs son
DN I (1331) 17319af æinni halfwu Philipus Erlændz son en af annare halfuu Eirikr Arna son j fullu ok loghlægho vmbode Margretar Philipus dottor
DN I (1332) 17718saam ver handaband þæira af einni halfuu Hærdis Þorwalls dotter ok Þrondr Kraka ... en af annare halfuu Sigrid Swæins dotter Gudbrandr ok Suæin
DN I (1332) 17824þæir toko hondom saman Ordrekr af sinni halfu ok broðor barnna sinna. hia verande ok sam þykiande Þoralda Arna syni. en af annare halfu Eindriði Botolfs son. firir sik ok Jardþrudhe fodur moðor sinnar
DN I (1337) 19912af æinni halfu Finkiæll Gudþorms son j vmbode Asbiorgo kono sinni, en af annære Kolbæin Arnulfs son j vmbode Siguaz brodors sins ok vidærgengo badir at þa var þæira stæfnudagær
DN I (1340) 21116varom mer a Tomptom er liggia j Krakastaða sonkgh, soom ok hœyrdhum a att sira Ion er þa song a Krakastadhum af æinni halfuu, en af annære halfuu Sigrid Haluarðz kona ok Ion sun henner heldo handdum saman
DN I (1341) 21913kom a stæfnu firir mik ... Þormoder Þorkæls son af æinni halfu en af annare Asmundr broder hans ok Alfr Haluardz son
DN I (1342-1343) 22716komo a stæmfnu firir mik j Hamre Bardær Olafs son a æinni halfw ... en af annære halfw Bardær Alfs son j fullu vmbode Arnæ fyrnæmzst
DN I (1342) 22324af æinni haulfuu Olafuer Sumalede son ok Gunnor kona hans en af annære Ogmunder Alf syni
DN I (1345) 23412af einni halfuu en af annara samþykkiande
DN I (1347) 24020af einni holfu a wegna Halsteins Josteinssonar en af annarre holfu a wegna Ingibiargar Simunar dottor
DN I (1349) 25012waro wer enuordom til nemdder af wegna Halsteins Josteinssonar halfir, en halfir af annarre holfu
DN I (1350) 25315Annat er þat er savðrinn (ed. favðrinn) heitir fęr enn annað þat er hann fę́r lambs
Gramm¹ 2182en þeir heldo hondum saman sira Þorir Fridriks son af eine haolfuo en af anare Gunnar Þorsteins son
DN I (1358) 2782þann (vetr) vas hann annan hér á landi en annan á Gautlandi
Íslbˣ 3624
● bǽði ... en både ... og ⫽ both ... and
● ólíkr en forskellig fra ⫽ different from
B. (forbindende hovedsætninger, helsætninger/perioder, episoder, afsnit) ⫽ connecting main clauses, periods (complex sentences), episodes, sections of text)
1) og, mens, men (ofte semantisk neutralt) ⫽ and, while, but (often without semantic significance)
En þeir es sender ero. coma hingat i heim til sýslo sinnar. en þo missa þeir aldrege goþs dýrþar fýr augom sér. þvi at goþdóms mǫ́ttr es allr i ꜵllom stǫ́þom. oc mego af þvi hverge þess sender vesa es eigi haue þeir goþ fýr augom sér
●Hóm237² 16527Eɴ ef necqueʀ mette alla (þessa hluti) hafa þa vere sa heldr goþ an maþr
~ lat.Si quis autem
14723 Eluc674(1989) 1475þar ligr til fim hluter. grimsar alrar en þrir huerfa undan nema þat es munnu telia
MáldReyk¹ 187En þat tungl es þar er amiþlom (ɔ: ml. to månedsskifter). hever enge monoþ. oc heiter þat nytungl
EncCod1812 1226Faþir heɴar stoþ i gegn fvsi (ɔ: fýsi) heɴar. en hon virdi Gvþ meira en foþor siɴ
GregDialA 10021Aðrir menn gefa hungraðum føzslo ok þurstum drycc. en Maria fødde droten varn sialfan á brioste sér
HómNo²⁸ 13011þv mvnt verit hafa kona gøfvg at metorþom. oc ꜹþeg. En nv cǫmr þér i hvg ęfi þín en fyʀe. oc scamasc þv nv́
ClemCod645 4816En þaer post nꜹtvnom var farit. þa gek griþvngren post nꜹtonum. oc sva hǿgr oc hýʀ. At hann gaf *þá at ǫngom manne gꜹm. En á sa of alt svmaer (!) post þat eꜱ atgangriɴ hafþi veret
ÞBpCod645 1821En þeim eꜱ sleɢiona hafþi niþr fellt. þóᴛi ill slys før sín. en fiarscaþe bvaɴda. oc het. siþan. a eɴ sela. thorlac. biscop. at sleɢian scylde násc
ÞBpCod645 1925En þeim eꜱ sleɢiona hafþi niþr fellt. þóᴛi ill slys før sín. en fiarscaþe bvaɴda. oc het. siþan. a eɴ sela. thorlac. biscop. at sleɢian scylde násc
ÞBpCod645 1926[...] nu fara fyrst ... sua sem mer þyckir skullda til bera. En þat er likligaz konungr at ec uitia hingat þeꜱa heita
Eg162θ(2001) 881Síðan biosc egill brꜷt með liði sinu. En mart dualðizt epter með Aðalsteini konungi
Eg162θ(2001) 884En er hann var buiɴ ferðar siɴar oc byr gaf þa hellt hann til hafs
Eg162θ(2001) 885En er hann kom við land. þa for hann þegar sem skyndiligast i Fiꜷrðo
Eg162θ(2001) 893aɴdaðr var Þorir hersir Hroalldz son. En Arinbiorn hafði þar tekit við arfi
Eg162θ(2001) 895Bꜷð Arinbiorn honom með ser at uera. ⸢En [var. ÷ EgM(2001) 8924] Egill þeckðiz þat
Eg162θ(2001) 898En hann for til Arinbiarnar með xiia maɴ. oc var með honom epter um uetriɴ
Eg162θ(2001) 899En Asgerðr Biar[nar] dottir er att hafði Þorolfr Scalla Grims son var þa með Arinbirni fręnda sinum
Eg162θ(2001) 8912Asgerðr varð hryɢ miꜷk við þa sꜷgo. En suarar uel rǫðom Egils. oc tok litiɴ af ꜷllo
Eg162θ(2001) 8916En er a leið hꜷstit þa geyrðiz Egill ukatr
Eg162θ(2001) 8917En þott þu ... hafir fengit skaða mikiɴ um broðor þiɴ. þa er þat karllmaɴlikt at beraz slikt uel af
Eg162θ(2001) 903Siðan bar Egill upp mál þat fyr Asgerði. En hon skꜷt til raða fꜷðor sinꜱ. oc þeiʀa Arinbiarnar fręnda hennar
Eg162θ(2001) 9112hafði hon en sꜷmo suꜷr fyrir sér. ⸢En [var. ÷ EgM(2001) 9134] Arinbiorn fysti þeꜱa mals i huerio orði
Eg162θ(2001) 9114Biꜷrɴ toc þui máli uel. Sagði at Arinbiorn myɴdi þar miclo af raða með honom. ⸢En [var. ÷ EgM(2001) 9137] Arinbiorn huatti þeꜱa miꜷc
Eg162θ(2001) 9118En er at þeiʀi stefno kom. þa var þar ueizl[a] allrisolig er Egill kvangaðiz
Eg162θ(2001) 922En er Egill var buiɴ oc byr gaf. þa siglir hann i haf
Eg162θ(2001) 928Þaɴ uetr feck Þorfiɴr ... Seuɴar ... ⸢En [var. ok EgM(2001) 9235] eptir um varit feck Scalla Grimr þeim bu stað at Langár forsi
Eg162θ(2001) 9217En [er þinga] skylldi um mal maɴa. þa gengo huarir tue [ggiu þar til]. er domriɴ var settr. oc flytia þa fraᴍ huarir saɴ[ind] sin
Eg162θ(2001) 941þar er domriɴ var settr var vꜷllr sléttr. ⸢En [var. ok EgM(2001) 9515] settar niðr hesliss stengr i vꜷlliɴ i hring. En lꜷgð um snǫri utan allt um huerfis. Voro þat kꜷlloð uebꜷnd
Eg162θ(2001) 943þar er domriɴ var settr var vꜷllr sléttr. En settar niðr hesliss stengr i vꜷlliɴ i hring. En lꜷgð um snǫri utan allt umhuerfis. Voro þat kꜷlloð uebꜷnd
Eg162θ(2001) 944En fyr iɴan i hringinum sáto domeɴdrnir .xii. or Firða fylki. oc .xii. or Sygna fylki .xii. or Hꜷrða fylki
Eg162θ(2001) 945Arinbiorn reð þui huerir domendr [voro] or Firða fylki. En Þorþr af Ꜷrlandi. huerir or Sogni voro
Eg162θ(2001) 948En er [hann hę]tti rǫðo siɴi. þa toc Berg ꜷnuɴdr til mals
Eg162θ(2001) 964En þu Egill ętlar at fara her sem horuetna aɴars staðar þeꜱ er þu hefir comit með of kapp þitt oc u iafnað
Eg162θ(2001) 971En þott þu uilir ꜷnga orscurði ueita þa er Ꜷnundi sé lið at. Þa scal ec þat eigi þola. at Egill troði sua úɴdir fótom uini mina
Eg162θ(2001) 998scal ec þat eigi þola. at Egill troði sua úɴdir fótom uini mina at hann taki með rangyɴdi sín fe þetta af Ꜷnuɴdi. En huar ertu asc maðr far þu til með sueit þina þar sem domendrnir ero. oc lát eigi dǫma rangyɴdi þeꜱi
Eg162θ(2001) 9911Þa geyrðiz þys mikill a þingino. En menn voro þar allir vapn lꜷsir
Eg162θ(2001) 1004hafi sá fe þetta lꜷnd oc lꜷsa ꜷra er sigr fér. En þu uer huers mannz niðingr ef þu þorir eigi
Eg162θ(2001) 1007Syniz mer þat rað ... at vit takim mal þeꜱi uɴdir ocr. Semim siðan oc setim niðr. En latim eigi þa Tungo Odd eða Einar etia saman sonom ocrom sem kapal hestom
Eg162θ(2001) 1615Scalltu nu fyrir raða. En ecki mun ek uɴdraz þott baðir vit iðrimc þeꜱa siþaʀ
Eg162θ(2001) 1642En þegar er Ꜷmuɴdr reð fyr malom þeꜱom. þa geck hann til fuɴdar við þa feðga Egil oc Þorstein
Eg162θ(2001) 1644En er þeir Tungo Oddr oc Steinaʀ como heim til buðar. þa sagði Oddr sua ...
Eg162θ(2001) 16412En of kuelldit foro þar domar út
Eg162θ(2001) 1658En er menn hꜷfðo þar męllt lꜷgmalom sinum. þa stoð Egill upp oc mælti sua ...
Eg162θ(2001) 1661En Þorsteinn drap fyr þer þręla þina .ii.
Eg162θ(2001) 1681En fyrir þat er þu Steinaʀ hugðiz ręna myɴdo Þorstein land eign ... þar scalltu lꜷst láta þitt land þar at Ana brecko
Eg162θ(2001) 1684En er Egill settiz niðr. þa nefndi Þorsteinn vatta at geyrð hans
Eg162θ(2001) 1695En heðan i fra scal ec ecki af spara þat er ec ma geyra til u þurptar Þorsteini
Eg162θ(2001) 1698En Oddr oc Einaʀ er dregiz hafa til sua miꜷc til þessa mals muno her scapnaðar uirðing hafa hlotit af þui
Eg162θ(2001) 1703En Steinaʀ fǫrði bustað siɴ ut yfer Lang á. oc settiz niðr at Leiro lǫk
Eg162θ(2001) 17010En Egill reið heim suðr a Nes epter þingit með flocc siɴ. oc scilðoz þeir feðgar með kęrleic
Eg162θ(2001) 17011hann var utlendr oc leysingi Þorsteins. en þo hafði hann fiar gę́zlor
Eg162θ(2001) 1712En þa um varit eptir fardaga. let Þorsteinn samna gelld fe
Eg162θ(2001) 1714Jri var i fiar retnom. en Þorsteinn oc huscarlar hans með honom reið upp til fiallz
Eg162θ(2001) 1716En er Þorsteinn hafði litit yfer uerk huskarla siɴa þa reið hann heim
Eg162θ(2001) 17111En er hann kom gegnt þing stꜷð þa com þar Iri hlꜷpaɴdi moti honom
Eg162θ(2001) 17112⸢En [var. enn PlacA(1998)ˣ 76] þa uarð ueiddr ueiþi maþreɴ [er] hann uillde ueiþa dyret. þviat þa er placidus nam [sta]þar oc sa a hiorten lenge oc undraþez mikille‹i›c hans. þa sa hann a mille ‹horna a› hirtenum cross s[olu biar]tara oc licnesce drottins uars jesu christi
PlacA(1998) 67⸢En [var. enn PlacA(1998)ˣ 1820] kenne maþr varð fegeɴ oc dyrcaþe drotten
PlacA(1998) 187þa mon ec nu at æíns þat þola þer. en þu lat æi flæira fram koma
~ lat.sed
Pamphilus 2404 Pamph 10712þar scal einn hava af þeim .xii. monnom. en hann scal sialfr annarr væra
GulKrᴵ 166En ef hann vill eigi dóm festa biði hann at hann se heima hindar dax of morgon
Gulᴵ 2318Nu ef vattar ero innan fylkis. þa scal skapa þeim leiðarlengd til. En ef vattar ero utan fylkis. þa scal gera þeim lagastefnu at ...
Gulᴵ 325Nu kenner armaðr þat manne. at hann have alet utlagan mann i skoge. en hann kveðr nei við. þa scal hann synia með lyritar eiði
Gulᴵ 721Fire øngan mun þori ec at vekia hann. en segia man ec honom tíðindin
ÓH 1793Scolum ver gera sva sem lecnar ... er þeir gręða sar. þa scera þeir af grandit allt at vm heillt mege groa. Ver scolum oc af sniða með sverðum varum allt þat er sceðia mette riki varv. en ver fęrem ífra við sva buet (og hermed skulle vi drage bort ⫽ and then we will leave)
Alex 1159En til vrugs vitnis burðar þa sætto ver firir þætta bref var insiglí þeir sæm til hofðu
NoDipl (1292) 6426En þaðan af kemr þat firir þa Hꜹskulld ok Eilif
Heið 6314En ek hefi þvi raðit er eingi (mannamót) voro her til
Heið 647Nv er ferð min albuin abrꜹt. en ek hefi ætlat at fara tuivegiꜱ
Heið 677En ek mvn biðia þik nockurꜱ lutar segir Halldorr
Heið 6714Hann er litilꜱ uerðr firir sinar sakir. En þeir menn beiða bota firir er hann er i þingi með. ok erv þeir mikilꜱ uerðir
Heið 6718uil ek at þu setiz a firir mina hꜹnd. en ek get eigi at mer þo hefi ek aðr syniat at bioða þeim yfir bo᷎tr
Heið 6721En þeꜱ varir mik at þv dragir þinn hala miok leingi aðr þv hefnir Hallz broður þinꜱ. En Barði hefndi honum avngv orði
Heið 6825En þeꜱ varir mik at þv dragir þinn hala miok leingi aðr þv hefnir Hallz broður þinꜱ. En Barði hefndi honum avngv orði
Heið 6826En þv skalt fara a morgin at so᷎kia forustvgellding varn er heitir Fleygir
Heið 691En ef ei er vnnit þa mvntv reyna hvaʀ halann sinn berr brattara þaðan fra
Heið 699En þa er hann kiemr heim þa byz smala maðr at reka fe sitt ut a biorg
Heið 6916En þvi let ek hesta þeꜱa taka at mer þotti þetta merkiligra at spyria eptir hestvm þeꜱum. en duꜱil hroꜱum
Heið 7024En ei bar sva rꜹn vitni at hann hefði vndan skotiz
Heið 723En Gvðbrandr faðir þeira ok Gvðrun moðir þeira bioɢv vt i Viðidal a bo᷎ þeim er siðan heitir a Gvðbranz-stꜹðom
Heið 7226Nv reðo þeir raðom sinvm ok kvez þeim a þvi hvgr at raðaz i fꜹr með þeim. en fꜹrvnꜹtr þeira ferr i Viði-dal
Heið 735Nv skaltv riða heim i Asbiarnar-nes. en ek mvn a morgin riða til fundar uið þik
Heið 738En Þurið mælti. at þeim sonum hennar skyllde ecki deila dꜹgvrð ok kvaz hon deila mundo
Heið 7317hon hafði heimt huskarl sinn ... Hann er eigi nefndr en sva er sagt. at hann mvn grvnnvðigr vera
Heið 7422Nv skulot ið. segir Barði. riða a mot henni. ok mælit uið hana so᷎miliga ok fagurt en gerit sem ek byð. segit at ...
Heið 7429ok reiðit hana af baki. sva at hon falli i lo᷎kinn ofan. ok sva þav bæði en hafit með yckr hestinn
Heið 756En Þorbergr son minn hefir annat vapnit ok a þat Þorbiorn. En Þorgautr a þetta er þu hefir
Heið 767En Þorgautr a þetta (vápn) er þu hefir
Heið 768hann bað þa riða firir en hann kvez ecki mundo dveliaz
Heið 7625kerlingin o᷎mtir uið innar i hvsinv en hon var i reckiv sinni. Hverr ferr þar nv. spyrr hon
Heið 7629Sofit hefi ek nv. segir hon. en vakat hefi ek i nott
Heið 773En nv er sa maðr her kominn er i nott reið svnnan yr Borgar-firði. er ek senda suðr i þeꜱi uikv at uita tiðendin i herat
Heið 7729En annat uigi er i sunnan uerðom floanum er ek uillda siðr at er hefðit ok yðr gegnir uerr ef er þurfot til at taka
Heið 792En þer mvnvt koma suðr þriðia dag þann til selia er allir menn erv farnir yr selivm eptir endilꜹngvm Kiarra-dal. ok þar eigv allir Siðo-menn selfarar
Heið 796En miðvikv morgin skaltv fara ofan a brvna þar er þer set tiðendi vm heraðit. ok skaltv þa skipta liði þinv i .iij. staði
Heið 7922þvi skulo þeir þar sitia at þeir mvnv þer vera menn striðastir ok torsueigstir er er komit i heraðit. en yðr ho᷎fir eigi sva at ei hafi þer stilling uið ok uit
Heið 805En miðleiðis skulo sitia aðrir .v. i. bro᷎ðr
Heið 806En er .vi. skulot ofan fara. þv ok Steinn broðir þinn ok Steingrimr Olafr ok Dagr ok Þorðr. þeir mvnv þer raðhollastir
Heið 8013En þo grvnar mik at ei komir þu þi við firir þeira ofstęki er þer fylgia
Heið 8025En nv mvnvmver skiliaz at sinni ok finnvmz heilir
Heið 8026Niall er uti vm kvelldit ok kona hans. ok bva vistir gesta sinna. En sveinn þeira er inni vngr ok skemtir þeim
Heið 814En þo bregðr nv kynligv við. Vndan þicki mer nv gaflhlaðit vera hvar tveɢia undan husinv
Heið 8311Vndan þicki mer nv gaflhlaðit vera hvar tveɢia undan husinv. ok á syniz mer falla strꜹng eptir husinv ok norðan af heiðinni. en molld ein syniz mer
Heið 8314þottumz ek hafa þat (“derefter mgl. sverð”, ed. note) er ek hefi uanr verit at hafa i hendi mer. en nv er ei heima. ok brotnaði i sundr þegar ek hio fram
Heið 8322en ek þottumz kveða uiꜱur .ii. i suefninvm ok man ek þær baðar
Heið 8323Nu nam sa uiꜱur baðar er honum fylgðien þeir riðo
Heið 844far þv aptʀ ok leita. Fiðr þu a leiðinni þa far þu til smiðio. En ek mvn riða firir
Heið 847En þeir satv firir ofan skoginn .vi. ok sa gerva tiðendi a Gvllteig
Heið 854En mer syniz segir Gisli at maðr gangi .i. en þeir gengv hart ok runnv eigi
Heið 8514En mer syniz segir Gisli at maðr gangi .i. en þeir gengv hart ok runnv eigi
Heið 8515En Gisli slo ok tok til orða. Sva lati þer. segir hann sem Barði mvni koma undan hverri hrislv i allt svmar
Heið 8521En Þormoðr snyr niðr til arinnar ok þeir eptir honum Þorðr ok Steingrimr ok ellta hann a ana ok gryta hann fra lande
Heið 866Ro᷎ðir Þorgavtr at mikit er * at orðit ok mer er nær hꜹggvit. en þo syniz mer sem ei mvni minna við hlita ok uil ek at hvergi se eptir riðit
Heið 8716þar var mannfatt heima ok voro menn farnir a Vꜹllv en hvskarlar a uerki
Heið 881En synir hans gripa til uapna sinna ok ferðaz
Heið 885Tindr var heima .i. karla en komnir v[oro] menn til smiðio
Heið 8810En þvi var eigi komit a Gilsbacka at Hermvndr var til skips riðinn. ok huskarlar hans
Heið 8818þeir Tindr verða .iiij. Þormoðr hinn .v. En þat var sið dags
Heið 8821Hann riðr fyrst þeira ok nockurv harðast sva at hlið var amillvm þeira en þeir riðv helldr tomliga eptir. ok koðo hann fvrðo hræddan vera
Heið 8827En þvi gat Barði eigi a leið komit ok koðvz þeir þa fullelltir er þeir komv til syðra uigis i floanvm
Heið 898Ek heiti Þorbergr en þetta sverð selldi mer Lygi-Torfi frendi þinn. ok her af skaltv mart hꜹgg þola i dag at þi er ek uillda eða hvi so᷎ki þer nv eigi at
Heið 9020hann segir. vera kann at þat se þar vapn er ek a. En aðr ver skilivmz i dag þa muntv litt oꜱ fryia þurfa
Heið 9025Þorbiorn ... hꜹggr a halꜱinn ... ok kom a stein þann i sꜹrvinu er þokaz hafði þa er hann tok knifinn ok gaf syni Nialꜱ ok steinninn brast i svndr ok dreyrði .ij. megin bannzins. en þat beit eigi
Heið 9115Eigi er þat trꜹllskapr. at maðr þoli sar ... ma þat uirða til dreingskapar. ok væri þat sva at virða en trylla menn eigi allz þv ert goðr dreingr kallaðr
Heið 9213En þat hafði verit er þeir voro avstr at hann hafði hrvndit þeim yr loptriði nockurv ok i savrpytt ofan ok hꜹfðo þeir farit neisvliga
Heið 937Nv skulom uer enn uid leita ad ydvarr uili gangi fram. En bidia uil ek ad þit gangit eigi vr fylkingv
Heið 9313þa mælti Þorgisl. Eigi er markit gott en meiri von at þora ek at bera hreystiliga. ok litt þurfi þer enn at ho᷎laz
Heið 948hann segir. leingi hefir eigi gott verit. en þo mvn nu mikit um hafa spillz. ok þo kann vera at eigi segir þv þetta þinni vinkonv. ok hꜹggr til hans sva at hann feck mikit sar
Heið 9424En ek mvn so᷎ma þingmann minn
Heið 979En fyr þat Barði (“herefter mgl. sandsynligvis er eller at”, ed. note) þv hafðer [hof(?) við(?)] mvnvm ver til leggia við þik til .ij-a. vetta hvals
Heið 979gengr hann heim en þeir Barði riða ok segia nv tiðendin firir alþyðo
Heið 9715En at skilnaðe þeira. G. (ɔ: Geirmundar) g[af] Olafr honum kꜹpskipit með o᷎llvm reiða
LaxdE 3271⸢En [var. ok Laxd 1024] er hon kom v́t at strꜹm[°°] bað ho᷎n skiota bati er a ferionne stoð
LaxdE 32712Alls vesall ertú, Þórir Austmaðr, er þú sitr hjá; ⸢nú er [var. en nv er AM 468 4° 33r22; var. en AM 162 B δ fol “Cδ”] veginn Egill, húsbóndi þinn ok mágr
var. NjM 15827 → var. Njála: AM 162 B δ fol “Cδ”At sꜹno mvn þat her saman koma lo᷎f vm konunginn er oss veitti farseliga lvti en þꜹckvm guðe er hann gaf oss slikan foringia
ÓTOddS 22opt kan þat at at beraz at fals er blandit sonno oc mego ver þvi eigi mikinn af taka en etlom þo at eigi mvni rivfaz þessir. en kvnna þock þeim er vm ma bæta
ÓTOddS 214synir Gvnhilldar ho᷎fðu tekit skirn i Englandi. en þo voro þeir ecki upp hallz menn cristniɴar
ÓTOddS 32oc þat hafa meɴ fyr sátt en enge veitt hvart hon var so᷎n at þvi
ÓTOddS 324en þo vil ek at hann leysi Guðreð af hende með xxx skipa at ꜹllvm goðvm bvnaðe oc vapnvm ok liðe
ÓTOddS 412siþan lagðe G. (ɔ: Guðrǿðr) vndir sik rikit. en Aztriþr varð farflotta
ÓTOddS 65fostri henar het Þorolfr lvsar skegg. en Þorgils hét so᷎n hans vngr
ÓTOddS 66En Guðroþr lagþi oþokka a Þorþa baða. er þeir foro ibrꜹt at hans oleyfe
ÓTOddS 610En Guðroþr lagði oþokka a Þorþa baða. er þeir foro i braut at hans oleyfe. (nyt kapitel:) Fra þvi er Olafr konungr var føddr (cap.). En Astriþr feʀ nv með leynd oc harmi
ÓTOddS 613hann dylr ecke þess at þau mvni þar verit hafa en eigi létt hann þo nv þat vera
ÓTOddS 813en þar var viþ staddr Þorstein b. (ɔ: búi) ok heyrðe hialit þeirra ok for héim
ÓTOddS 927en Astriðr þakaðe honum alla hlvti oc kvaz sva gera mvndo sem hann bauð
ÓTOddS 1124En er Hacon Sigurðar s. (ɔ: sonr) kom til Biarnar. sagðe hann at þeir myndi aptr hverfa oc er þessi fo᷎r allþung
ÓTOddS 1327hann segir. Vel gerðer þu en eigi em ek upp gefinn fyrir H. (ɔ: Hákoni) þott mer kemi enge niosn. ok hefða ek at eins mina hvskarla
ÓTOddS 1622en kraptr minn þverr miok en eptir leitonar Haconar er her orvena
ÓTOddS 2131Ingibiorg konungs syster feck harm eptir sin bvanda er drepinn var. en Olafr villdi gipta hana þeim manne er Sꜹrli hét
ÓTOddS 3624En vvinir þeira komo með gny ok með kalli. ok hugðuz þa mvndo taka ho᷎ndum er þeir sa litlo aþr
ÓTOddS 3820hvrfo þeir aptr en þeir O. (ɔ: Óláfr) komo til skips ok *þavkvðu gvðe vndan kvamo
ÓTOddS 3916En iarlinn var kominn or hernaðe ok la i firðinvm fyrir með .iii. skipum. ok var þa til hafnar kominn
ÓTOddS 4620i Englandi var þa gꜹfvg ekkia oc dyrlig en hon het Gyða
ÓTOddS 5629En er Sverrir spurði þat grof hann vandliga eptir þeꜱ mannz atferþ
Sv 521En er hann var a leið kominn [var. + þa SvEirsp 25923, etc.], gerðiz hann spurall
Sv 527⸢En [var. ok SvEirsp 3244, etc.] er lysti um morguniɴ. þa sa Birkibeinar ut a volluna
Sv 793En er gestirnir comu allir saman. þa fleygþi Þorolfr rympill sverþinu ut a scipit
Sv 1109En er konungr varþ vaʀ við [var. + þꜳ Sv81 1369] com hann a griþum oc stefno oc siþan sættuz þeir
Sv 11014En er Eyiarsceɢiar toku at mæðaz ... þa eɢiaði Sverrir konungr Birkibeina
Sv 12735En er þeir tocu uppgonguna at greiða þa eɢiaði konungr sina menn
Sv 1285þickez hann sva letlegaz mega komaz at varum sœmðum, en aller trui þi til fullz, at sa se hverr guðe gagnstaðlegr, er honum er æige epterlatr um alla lute
Thom¹ 18012in (ms. en)
DN V ([c1310]) 535 → ms. 1r5En goðir andaz af þvi bratt at þeir komi bratt til eilifra fagnaða
~ lat.autem
9833 Eluc675(1989) 986En goðir andaz af þvi bratt at þeir komi bratt til eilifra fagnaða ... En ⸢þeir [var. þar Eluc685b(1989) 9819] igægnn hafa rettlatir langt lif at margir rettlatir leidrettez af dømvm þeiʀa
~ lat.Econtra
9834 Eluc675(1989) 987En þo mun mer þat þickia illa sama, ef bręðr minir eru drepnir, enn ek vilia eigi veita þeim
Mág¹A 269hleypr Oddr fram með kylfuna ok berr til beggja handa svá hart, at alt støkkr frá, en fjǫlði fell
ǪrvS 3511þa hefir hann firirfaret samlage þeirra vm likam losta. en þo stendr hitt hællga hiunskaps band þeirra meðal af guðs halfo
FrostKrᴵ 1502Bardi melti. huorigir munu þa uel hafa ok munu þeir giallda er ofallit er En þann hlut skal giora er þer er uvirduligastr
Heiðy 982en alldregi er þi misradit ok ger sem ek uil
Heiðy 9831en sa uorr er geingr ageruar setter edda (“d. v. s. eda (eða)”, ed. note) uegr aueittar trygdir. þa skal hann suo uida uargrekr ok rekinn sem menn uiþaz uarga reka
Heiðy 9911en huerr ueitir imot trygdir ok éuintrygdir. metar trygdir ok megintrygdir. þær er ǽ skulu halldaz medan moldir ok menn lifa
Heiðy 9924haufum (vér) heilir sezt en gud se uid alla sattur
Heiðy 1007til einkis kemr þat goðs en oft geriz illt af þui
Heiðy 1013þeir attu systr .ij. ok ræððu sua huarirtueggiu at slegit munði i giorð ok i manniofnut en menn hofðu sárt halldit frenðum sinum
Heiðy 10116menn skal leggia til manniafnaðar. Synir Eiðꜱ ok synir Guðbranðz. en Þoroððr Hermunðar son. ok Þorbiorn þeir voro iafnir
Heiðy 10124En fra mala lokum er at segia. at synir Þorgautz Ketill ok Gisli voro iafnir við Hall Guðmunðar son
Heiðy 10127en allz foruz ix menn sunnan. þa eru iiii norðan við .v. Gislunga
Heiðy 10129en Barði sagði at hann var eingi auðmaðr ne þeir bræðr eðr frenðr þeira. ok eigi munu wer biðia oss fiar til bota
Heiðy 1026skal fie firir hann giallða. en þo kan uera at þer þickiz nockut saknæmt uið hann eiga
Heiðy 10212xiiij. menn skillðu utan fara ... en ecki skillði fe til farningar þeim
Heiðy 10226nu segir Eyiulfr at hann mun fa þeim iafn mikil fe sem lanð er uert. en hann eiga uið hann
Heiðy 1057vilium uær eigi taka með yðr. en þo skulum wer uera uiner ydrir
Heiðy 10526en þat kann oft verða er menn hitta i slika luti. ok uerðr sua mikit rið at ef nockut verðr uið blanðit forneskiu at menn trva a þat ofmiog
Heiðy 10528Barði hefir þar bæiar setu vm uetrinn ok virðiz ollum uel. en vm uarit byr hann skip sitt til Danmerkr
Heiðy 1061en bræðr Barða foru til Borgar innar syðri til Eyiulfs mags sins
Heiðy 10612eigi er akueðit hue mikit fe henni skilði heiman fylgia. en liklegt at vera munði goðr somi
Heiðy 10625ok er Barði þar vm uetrin ok bæði þau. en vm uarit fara þau i braut með allt sitt
Heiðy 1074Gylfi ... gaf eiɴi farandi konv ... eitt plogs land ... En sv kona var ein af ása ætt; hon er nefnd Gefivn
SnE 84Hon tok iiii. ꜹxn norþan or Iotvnheimvm, en þat voro synir iotvns ‹nokkvrs› ok hennar, ok setti þa firir plog
SnE 85En plogriɴ geck sva *breitt ok divpt, at vpp læysti landit, ok drogv ꜹxninir þat land vt a hafit ok vestr
SnE 87en æsir voro þvi visare, at þeir hfþv spadom ok sa þeir ferþ hans, fyʀ en hann kom
SnE 822ok sneriz sa maðr firir honvm iɴ i hꜹllina, en hann geck eptir, ok þegar lꜹks hvrþin a hæla honvm
SnE 915Hár segir: Sa heitir *Alfꜹðr at voro mali, en í Asgarþi envm forna atti hann xii. nǫfn
SnE 1012en vandir menn fara til heliar ok þaþan [i Ni]flhel; þat er niðr i en nivnda heim
SnE 113ok þa er sa is gaf staþar ok raɴ eigi, þa heldi yfir þaɴig, en ‹vr› þat, er af stoð eitrinv *, frꜹs at hrimi
SnE 1210eɴ hiɴ syðri lvtr Giɴvngagaps lettiz moti gneistvm ok sivm þeim, er flvgv ór Mvspells heimi
SnE 1214en Giɴvngagap var sva hlætt sem lopt vindlꜹst
SnE 1217ok *er sa nefndr Ymir, en hrimþvssar kalla hann Avrgelmi
SnE 1221En her segir sva Vafþrvþnir iotvnn
SnE 135ox vndir vinstri hendi honvm maðr ok kona, ok aɴaʀ fotr hans gat son við ꜹðrvm, en þaþan af komv ættir; þat erv hrímþvrsar
SnE 1315Næst var þat, þa er hrímit dravp, at þar varð af kýr sv, er Avðhvmla het, en iiii. miolkar rvɴv or spenvm hennar, ok fæddi hon Ymi
SnE 1319Synir Bors drapv Ymi iotvn, en er hann fell, þa liop sva mikit bloð or sarvm hans, at með þvi drekþv þeir allri ætt hrim[þv]rsa
SnE 1410eɴ firir iɴan a iorþvnni gerþv þeir borg vmhverfis heím firir vfriþi iotna
SnE 1523en til þeirar borgar havfþv þeir brar Ymis iotvns, ok kavllvþv þa borg Miðgarþ
SnE 161Iorþin var dottir hans ok kona hans; af henne gerþi hann hiɴ fyrsta soninn, en þa‹t› er Asaþorr
SnE 177en gvðin reiddvz þesv ofdrambi ok tokv þav syskin ok settv vpp a himin
SnE 182en vndir bǫ́gvm hestaɴa settv gvþin tva vinbelgi at kæla þa, en i svmvm frǽþvm er þat kallat isarncol
SnE 186þeir hestar heita sva ... en vndir bǫ́gvm hestaɴa settv gvþin tva vinbelgi at kæla þa, en i svmvm frǽþvm er þat kallat isarncol
SnE 187en sa heitir Hati Hroðvitnisson, er firir henne leypr, ok vill hann taka tvnglit, ok sva mvn verþa
SnE 1820goð brv er Bifrꜹst, en engi lvtr er sa i þesvm heimi, er ser megi treystaz, þa er Mvspellz synir heria
SnE 201Dvergarnir ... voro þa maðkar, en af atqvæþi gvþaɴa vrþv þeir vitandi manvitz ok hꜹfþv maɴz liki ok bva þo i iorþv ok i steinvm
SnE 2021En þesir erv ok dvergar ok bva i steinvm, en enir fyʀi i moldv
SnE 2113En þesir erv ok dvergar ok bva i steinvm, en enir fyʀi i moldv
SnE 2113En þesir komv fra Svarinshavgi til Avrvanga a Iorvvꜹllv, ok *er kominn⸣ þaþan Lovaʀ
SnE 2118en þriþia (rót) stendr ifir Niflheimi, ok vndir þeiri rot er Hvergelmir, en Níðhavɢr gnagar neþan rotna
SnE 229En vndir þeiri rót, er til hrimþvrsa horfir, þar er Mimisbrvɴr
SnE 2210Þar kom Allfavðr ok beiddiz eiɴs dryckiar af brvɴinvm, en hann feck eigi, fyʀ en hann lagþi avga sitt at veþi
SnE 2214En Þorr gengr til *domsins ok veðr ár þær, er sva heita
SnE 231erv þessar (nornir) goðkvɴigar, en aðrar alfa ættar, eɴ enar iii. dverga ættar, sva sem her segir
SnE 2316erv þessar (nornir) goðkvɴigar, en aðrar alfa ættar, eɴ enar iii. dverga ættar, sva sem her segir
SnE 2317Þa mælti Gangleri: Ef nornir raþa orlꜹgvm manna, þa skipta þǽr geysi v́iafnt, er svmir hafa gott líf ok rikvlikt, en svmir hafa litit len eða lof
SnE 2322Har segir: Goþar nornir ok vel ættaþar skapa goþan alldr, en þeir menn, er fyrir vskꜹpvm verþa, þa valda þvi illar nornir
SnE 241Avrn eiɴ sitr i limvm asksins, ok er hann margs vitandi, en imilli avgna honvm sitr hꜹkr sa, er heitir Veðrfꜹlnir
SnE 245Ikorni sa er heitir Ratatoskr, reɴ vpp ok niðr eptir askinvm ok berr avfvndar orð milli arnarins ok Niðhꜹgs, en iiii. hirtir reɴa i limvm asksins ok bita baʀ
SnE 248En sva margir ormar erv i Hverglemi með Niðhꜹɢ, at engi tvnga ma telia
SnE 249Eɴ þat vatn er sva heilakt, at allir lvtir, þeir *er þar koma i brvɴinn, verþa sva hvitir sem hiɴa sv, er skiall heitir ... sva sem her segir
SnE 2424en Dꜹckalfar bva niðri i iorþv, ok erv þeir vlikir * synvm *ok myklv vlikari reyndvm
SnE 2512Liosalfar erv fegri en sol synvm, en Davckalfar erv svartari en bik
SnE 2514Þar er ok sa (staðr) er Glitnir heitir, ok erv veɢir hans ok steðr allar ok stolpar af ravþv gvlli, en þak hans af silfri
SnE 2517hinn iii. himinn se eɴ vpp fra þeim (himni), ok heitir sa Viðblaiɴ; ok a þeim himni hyɢivm ver þeɴa stað vera, en Liosalfar einir hyɢivm ver at nv byɢvi þa staþi
SnE 2612Hvaþan kemr vindr?; hann er sterkr, sva at hann hrærir stór hꜹf, ok hann æsir eld, en sva sterkr sem hann er, þa ma eigi sia hann; þvi er hann vndarlega skapaðr
SnE 2615hann hefir arnar ham, en er hann beinir flvg, þa standa vindar vndan vęngvm *hans
SnE 2618þetta vitv allir at segia, en ef þv ert eiɴ orþiɴ sva favis, at eigi hefir þetta heyrt, þa vil ec þo ...
SnE 272en faþir Vetrar er ymist kallaðr Vindloni eða *Vinsvalr; hann er Vasaþar son
SnE 276Oþiɴ er æztr ok ellztr asaɴa ... en Friɢ er kona hans, ok veit hon ꜹrlavg maɴa
SnE 2715Mikit skynseme er ... en þo er þer þat skiotaz at segia, at flest heiti hafa verit gefin af þeim *atbvrð, at sva margar sem erv greinir tvngnaɴa i veroldvɴi, þa þickiaz allar þioðir þvrfa at breyta nafni hans til siɴar tvngv
SnE 2813en svmir atbvrþir til þessa heita hafa gerzt i ferþvm hans
SnE 2816Hann a þar riki, er Þrvþvangar heita, en havll hans heitir Bilskirnir
SnE 2824Thor a hafra ii ... ok reið þa, er hann eckr, en hafrarnir draga reiðna; þvi er hann kallaðr Avkvþoʀ
SnE 296en engi er sva froðr, at telia kvɴi ꜹll storvirki hans
SnE 2913en engi er sva froðr, at telia kvɴi ꜹll storvirki hans, en segia kaɴ ec þer sva mavrg tiþindi fra honvm, at dveliaz mvnv stvndirnar, aðr en sagt er allt, þat er ec veít
SnE 2914hann er vitraztr asaɴa ok *fegrst talaðr⸣, ok liknsamaztr, en sv [n]atvra fylgir honvm, at engi ma halldaz domr hans
SnE 2923‹Eigi er Niorðr asa ættar›; hann var vpp fæddr i *Vanaheimi, en vanir gislvþv hann goþvnvm
SnE 309Skaþi vill hafa bvstað þaɴ, er att hafþi faþir hennar; þat er a fiollvm nǫkqvorvm, þar sem heitir Þrvmheímr, eɴ Niorðr vill vera nær sǽ
SnE 3014En er Niorðr kom apptr til Noatvna af fiallinv, þa qvad hann þetta
SnE 3016en Freyia er agætvz af asynivm; hon a þann bǽ a himni, er *Folkvangr heitir⸣
SnE 3111en er hon ferr, þa ecr hon kavttvm ii. ok sitr i reið
SnE 3118en þa er æsir vildv eigi leysa hann, þa beit hann havndina af, þar er nv heitir vlfliðr
SnE 329Nǽr lagþi þat vfærv einv siɴi; kvɴa mvn ec þar af at segia, en þv skalt nv fyrst heyra fleire nꜹfn asaɴa
SnE 3221en vilia mvndv goþin, at þenna ás þyrfti eigi at nefna, þviat hans handa verk mvnv lengi vera havfð at miɴvm með goþvm ok monnvm
SnE 3313hann á þaɴ sal a himni, er Glitnir heitir, en allir, er til hans koma með sakar vandræþi, þa fara allir sattir a brꜹt; sa er domstaðr beztr með gvþvm ok monnvm
SnE 3325En er goþin visv til, at þesi iii. systkin fæddvz vpp i Iotvnheimvm ok goþin rǫkþv til spadoma, at af systkinvm þesvm mvndi þeim mikit * ohapp standa, ok þotti ꜹllvm * illz af vni
SnE 3417gaf (hann) henne valld yfir ix. heimvm, at hon *skyldi skipta⸣ ollvm vistvm með þeim, er til hennar voro sendir, en þat erv sottdꜹþir menn ok ellidavþir
SnE 352En er gvðin sa, hversv mikit hann ox hvern dag, ok allar spár savgþv, at hann mvndi vera lagþr til skaþa þeim, þa fengv æsir þat rað, at þeir gerþv fiotvr allsterkan
SnE 3511en vlfinvm þotti ser þat ecki ofrefli ok let þa fara með, sem þeir vildv
SnE 3515en vlfrinn hvgsaþi, at þessi fiotvrr var sterkr mioc, ok þat með, at honvm hafþi afl vaxit siþan er hann brꜹt Levþing
SnE 3521ok selldi hverr ꜹðrvm ok treysti með *handafli, ok slitnaþi eigi, en þo qvoþv þeir vlfinn slita mvndo
SnE 3625sva litz mer a þenna dregil, sem ... en ef þat er gort með list ok væl, þott þat syniz litit, þa kemr þat band eigi a mina fætr
SnE 3627Þa sꜹgþv æsirnir, at ... en ef þv fær eigi þetta band slitit, þv (ms. þa 8r²¹) mvntv ecki hræþa mega goþin
SnE 372en heldr en þer fryit mer hvgar, þa leggi eiɴ hverr ‹yðarr› hꜹnd sina i mvɴ mer at veþi, at þetta se falslꜹst gert
SnE 377En hvern asaɴa sa til aɴars ok þotti nv vera tvꜹ vandræþi
SnE 379En er vlfriɴ spyrnir, þa harðnaþi bandit
SnE 3711þeir skvtv i mvɴ honvm sverþi nokqvoro; nema hioltin við neþra gome, en efra gome *bloðrefillinn; þat er gomspaʀe hans
SnE 3721Þa mælti Gangleri: Fvrþv illa barna eign gat Loki, en ꜹll þesi systkin erv mikil firir ser
SnE 381Oðr for i bravt langar leiþir, en *Freyia grǽtr eptir eɴ tar hennar er gvll ravtt
SnE 3816Freyia a mǫrg nǫf‹n›, en sv er savk til þes, at hon gaf ser ymis heiti, er hon for með vkvɴvm þioðvm at leita Oðs
SnE 3817Oðr for i bravt langar leiþir, en *Freyia grǽtr eptir, eɴ tar hennar er gvll ravtt
SnE 3817Sol ok Bil erv talþar með asynivm, en sagt er fyʀ fra eðli þeira
SnE 3925Þat var eiɴ dag, *at Freyr hafþi gengit i Hliðskialf ok sa of heima alla, en er hann leit i norðrætt, þa sa hann a einvm bæ mikit hvs ok fagrt
SnE 4018En Skirnir qvatz ganga mvndv ok eigi fvs ok kvað illra svara vera vǫn af honvm
SnE 413En er hann kom til Freys, þa spvrþi hann, hvi Freyr var sva hnipiɴ ok mælti ecki við menn
SnE 414Þa svarar Skirnir, sagþi sva at hann skal fara sendiferþ, en Freyr skal fa honvm sverþ sitt
SnE 4111en Freyr skal fa honvm sverþ sitt, þat var sva gott *, at sialft vazc, en Freyr let eigi þat til skorta ok gaf honvm sverþit
SnE 4112En er Skirnir sagþi Frey sitt eyrindi, þa qvað hann þetta
SnE 4116Þa svarar Har: Sat er þat, er þv segir; allmikit fiolmenni er þar, en myklv fleira skal eɴ verþa
SnE 425En aldri er sva mikill maɴfiolði i Valhꜹll, at eigi ma þeim endaz flesk galltar þes, er *Sæhrimnir heitir
SnE 427En þesi spvrning, er nv spyʀ þv, þicki mer likara at fair mvni sva visir vera, at her kvɴi satt ‹af› at segia
SnE 429Þa vist, er a hans borðe stendr, gefr hann ii. vlfvm, er hann a, er sva heita, Gera ok Freki; en onga vist þarf hann
SnE 4219Geít sv, er Heiðrvn heitir, stendr vppi a Valhꜹll ... en or spenvm hennar reɴr mioðr sa, er hon fyllir skapker hvern dag
SnE 4316en af hornvm ‹hans› (ɔ: hjartarins) verþr sva mikill dropi, at niðr kemr i Hvergelmi, *ok þaðan af falla *þær ár⸣ er sva heita
SnE 4321en þat er með savɴv at segia, at eigi er þravngra at skipa hana (ɔ: Valhǫll) en ganga i hana
SnE 447En satt er þat, er þv sagþir
SnE 451Eigi kaɴtv deili a Sleipni ok eigi veiztv atbvrþi, af hveriv hann kom, en þat mvn þer *þickia frasagnar vert
SnE 4511bavð (hann) at gera þeim borg a þrim misservm ... en hann mælti ser þat til kavps, at hann skyldi eignaz Freyiv, ok hafa vildi hann sol ok mana
SnE 4516eɴ hiɴ fyrsta svmars dag ef nokqvor lvtr væri vgiorr at *borginni, þa skyldi hann af kavpinv
SnE 4520beiddiz hann, at þeir skyldv lofa, ‹at hann› hefþi lið af hesti sinvm, er *Svaþilfari het, en þvi reþ Loki, er þat var til lagt við hann
SnE 4524Haɴ tok til hiɴ fyrsta vetrar dag at gera borgina, en of nætr dro hann til griot a hestinvm
SnE 4526en þat þotti asvnvm mikit vndr, hversv stór biorg sa hestr dro, ok halfv meira þrekvirki g[er]þi hestriɴ en smiþriɴ
SnE 461En at kavpi þeira vorv sterk vitni ok mǫ́rg særi, firir þvi at iotnvm þotti ecki trygt at vera með ásvm griþalꜹst
SnE 463En er aleið vetrinn þa sottiz mioc borgar gerþin
SnE 465iotnvm þotti ecki trygt at vera með ásvm gripalꜹst, ef Þoʀ qvæmi heim, en þa var hann fariɴ i Avstrveg at beria trꜹll
SnE 465En þa er iii. dagar voro til svmars, þa var komit mioc at borghliþi
SnE 467en þat kom asamt með ꜹllvm, at þesv mvndi raþit hafa, sa er flestv illv ræðr, Loki Lꜹfeyiarson
SnE 4612en er hann varþ hræddr, þa svarþi hann eiða, at hann skyldi sva til haga, at smidriɴ *væri af kꜹpinv
SnE 4615en er hestriɴ kendi, hvat hrosi þetta var, þa æddiz hann ok sleit svndr reipin ok liop til merariɴar
SnE 4619æddiz hann ok sleit svndr reipin ok liop til merariɴar, en hon vndan til skogar ok smiðriɴ eptir ok vill taka hestinn
SnE 4621en þesi ross lavpa alla nott
SnE 4622en er æsirnir sa þat til viss, at þar var bergrisi komiɴ, þa varð eigi þyrmt eiþvnvm
SnE 472En Loki hafþi þa ferþ haft til *Svaþilfara, at nokqvorv siþaʀ bar hann fyl
SnE 478Har segir: Skiðblaþnir er beztr skipaɴa ok með mestvm hagleik gerr, en *Naglfar er mest skip; þat * a Mvspell
SnE 4723en þa er eigi skal fara með hann a sæ, þa er hann gorr af sva mǫrgvm lvtvm ok með sva mikilli list, at hann ma vefia saman sem dv́k
SnE 484Þa mælti Gangleri: Gott skip er Skiþblaðnir, en almikil fiolkyngi mvn við vera hꜹfð, aðr sva fai gert
SnE 487en mart hefir honvm harðfært þott
SnE 4812en þott sva hafi verit, at nokqvor lvtr hafi sva *ramr eða sterkr verit⸣, at Þor hafi eigi sigr fengit á vɴit, þa er eigi skylt at segia fra
SnE 4812en her mvn sia sitia nær, er vita *mvn savɴ tiþindi af at segia
SnE 4819Her mvn ec standa ok hlyþa, ef nokqvor orlavstn fæ‹z› þesa mals, en at ꜹðrvm kosti kalla ec yðr vera yfir komna
SnE 4823en vm qveldit tok Þor hafra sina ok skar baþa
SnE 495voro þeir (ɔ: hafrarnir) flegnir ok bornir til ketils; en er soþit var, þa settiz Þor til nattverþar ok þeir lagsmenn
SnE 496Þor dvalþiz þar of nottina, en i ottv firir dag stoð hann vpp ok klæddi sik
SnE 4913en þat er sa ꜹgnaɴa, þa hvgþiz hann falla mvndv firir sioniɴi eiɴi samt
SnE 4920en bvandiɴ gerþi, sem vǫn var, *ok ǫll hivnin, kavllvþv akaflega, baþv ser friþar
SnE 501en er hann sa hræzlv þeira, þa geck af honvm moðriɴ ok sefaðiz hann
SnE 503en er hann kom til landz, þa geck hann vpp ok með honvm Loki ok Þialfi ok Ravsqva
SnE 508hann bar kyl Þórs, en til vista var eigi gott
SnE 5012En of miðia nott varð landskialpti mikill, geck iorþin vndir þeim skykkivm ok skalf hvsit
SnE 5015settiz Þoʀ i dyʀin, en ꜹɴvr þav voro iɴar fra honvm, ok voro þꜹ hrædd
SnE 5019en Þoʀ helt hamarskaptinv ok hvgþi at veria sik
SnE 5020En er kom at dagan, þa geck Þoʀ vt ok ser, hvar lá maðr skamt fra honvm i skoginvm
SnE 5021⸢*ok i þvi bili [en i þvi] vaknar sa maðr ok stóð skiott vpp, en þa er sagt, at Þor varþ bilt einv siɴi at sla hann með hamrinvm
SnE 514Þór varþ bilt einv siɴi at sla hann með hamrinvm, ok spvrþi hann at nafni, en sá nefndiz Skrymir
SnE 515Skrymir ... toc vpp hanzka siɴ; ser Þorr þa, at þat hafþi hann haft of nottina firir skala, en afhvsit, þat var þvmlvngrinn haɴzkans
SnE 5110Skrymir spvrþi, ef Þorr vildi hafa fꜹrvneyti hans, en Þoʀ iatti þvi
SnE 5111Skrymir bꜹð þa, at þeir legþi mꜹtvneyti sitt, eɴ Þoʀ iatti þvi
SnE 5114en siþan at qveldi leitaþi Skrymir þeim nattstaðar vndir eik nokqvorri mikilli
SnE 5116en Þoʀ toc nestbaɢann ok skal leysa, en sva er at segia, sem otrvligt mvn þickia, at engi knvt fekk hann leyst
SnE 5119en Þoʀ toc nestbaɢann ok skal leysa, en sva er at segia, sem otrvligt mvn þickia, at engi knvt fekk hann leyst
SnE 5120steíg fram ꜹðrvm fǽti at þar, er Skrymir lá, ok lystr i havfvt honvm, en Skrymir vaknar ok spyʀ, hvart lavfs blað * felli i havfvt honvm
SnE 523En at miðri nott þa heyrir Þoʀ, at Skrymir hrytr ok sefr fast, sva at dvnar i skoginvm
SnE 528En i þvi bili vaknar Skrymir
SnE 5212En Þoʀ geck aptr skyndilega ok svarar, at hann var þa nyvaknaðr
SnE 5213En litlv firir dagan *þa heyrir hann⸣, at Skrymir mvn sofnat hafa
SnE 5218reiþir (hann) þa hamariɴ af ꜹllv afli ok lystr a þvɴvangan, þaɴ er vpp visi, savkkr þa hamarriɴ vpp at skaptinv, en Skrymir settiz vpp ok strávk of vangaɴ
SnE 5221Mal mvn vera vpp at standa ok klæþaz, en ecki eigvt þer nv langa leið fram til borgariɴar, er kollvð er Vtgarðr
SnE 531Heyrt hefi ec, at þer hefit qvisat imilli yðvar, at ek væra ecki litill maðr vexti, en sia skvlvð þer þar stæʀi menn, ef þer komit i Vtgarþ
SnE 533en at ꜹðrvm kosti hverfit aptr, ok þaɴ ætla ec yðr ‹vera› betra af at taka
SnE 537en ef þer vilit fram fara, þa stefnit þer i avstr, en ek á nv norðr leið til fialla þesa, er *þer megvð nv sia⸣
SnE 538en ef þer vilit fram fara, þa stefnit þer i avstr, en ek á nv norðr leið til fialla þesa, er *þer megvð nv sia⸣
SnE 539Þorr geck a grindina ok feck eigi vpp lokit, en er þeir þreyttv at komaz i borgina, þa smvgv þeir milli spalaɴa
SnE 5317Þvi næst koma þeir firir konvngiɴ Vtgarþaloka ok kvoddv hann, en hann leit seint til þeira
SnE 542er annan veg en ec hyɢ, at þesi sveinstavli se Okoþoʀ, en meiri mvntv vera, en mer litz þv
SnE 544hafþi þa Loki etit slatr alt af beinvm, en Logi hafþi ok etið slatr allt ok beinin með ok sva trogit
SnE 5416spyʀ Vtgarþaloki hvat sa hiɴ vngi maðr kvɴi leika, en Þialfi segir, at hann mvn freista at reɴa skeið nokqvor við einhvern þaɴ, er Vtgarþaloki fær til
SnE 5419en þo lætr hann skiott þesa skvlv freista
SnE 5423en þo er þat satt, at ecki hafa her komit þeir menn, er mer þickir fothvatari en sva
SnE 557Þa mælti Vtgarðaloki: vel *þicki mer *Þialfi reɴa skeiþit, en eigi trvi ec honvm nv, at hann viɴi leikiɴ
SnE 5511vel *þicki mer *Þialfi reɴa skeiþit, en eigi trvi ec honvm nv, at hann viɴi leikiɴ, en nv mvn reyna, er þeir reɴa it iii. skeiþit
SnE 5512Þa taka þeir en skeið; en er Hvgi er komiɴ til skeiðsenda ok snyzt aptr, ok er Þialfi eigi þa komiɴ a mitt *skeiþ
SnE 5513Þa mælti Vtgarþaloki: af horni þesv þickir þa vel drvckit, ef ‹i› einvm dryck gengr af, en svmir * drecka af i tveim dryckivm
SnE 561svmir * drecka af i tveim dryckivm, en engi er sva litill dryckivmaðr, at eigi gangi af i þrimr
SnE 562Þoʀ litr a hornit ok syniz ecki mikit ok er þo heldr langt, en hann er mioc þyrstr
SnE 564en er hann þravt eyrindit ok hann lꜹt or horninv ok ser, hvat leið dryckinvm, ok litz honvm sva, sem allitill mvnr mvn vera, at nv se lægra i horninv en aðr
SnE 566eigi mvndac trva, ef mer væri sagt fra, at Asaþorr mvndi eigi meira dryck drecka, en þo veit ec, at þv mvnt vilia drecka af i avðrvm dryck
SnE 5610en ecki mvntv mega her með os heita sva mikill maðr sem æsir kalla þic
SnE 5620en er hann sa i hornit, þa hafþi nv hellzt nockot mvnr afengiz ok þa byðr hann vpp hornit ok vill eigi drecka meira
SnE 573en vndarliga mvndi mer þikkia, þa er ec var heima meþ asvm, ef þvilikir dryckir væri sva litlir kallaþir
SnE 578en eigi mvndag kvɴa at mæla þvilikt við Asaþor, ef ec hefþa eigi set *, at þv ert myklv miɴi firir þer, en ec hvgþa
SnE 5712hliop fram kavttr eiɴ ... a hallar golfit ... en Þoʀ geck til ok toc hendi siɴi niðr vndir miðian kviþin ok lypti vpp
SnE 5715Þoʀ geck til ok toc hendi siɴi niðr vndir miðian kviþin ok lypti vpp, en kavttriɴ bꜹgþi *kenginn sva sem Þoʀ retti vpp havndina
SnE 5716en er Þorr seildiz sva langt vpp sem hann matti lengzt, þa letti kavttriɴ einvm fæti ok fekk Þoʀ eigi framit þenna leik meirr
SnE 5717kavttriɴ er heldr mikill, en Þoʀ er lagr ok litill hia stormenni þvi, sem her er með oss
SnE 5721En at morne þegar dagaþe, stendr Þóʀ vpp ok þeir felagar
SnE 5817en er þeir hafa mataz, þa snvaz þeir til ferþar
SnE 5820en at skilnaþi þa mælti Vtgarþaloki til Þors ok spyʀ, hvernig hanvm þickir ferþ sin orþin
SnE 5822en þo veit ec, at þer mvnvt kalla mic litiɴ maɴ fyriri mer, ok vni ek þvi illa
SnE 593En sionhverfingar hefi ec gert þer
SnE 599þa er þv skyldir leysa nestbaggann, þa hafþac bvndit ‹hann› með grésiarni, en þv fant ‹eigi›, hvar vpp skyldi lvka
SnE 5912En þvi næst lavst þv mic með hamrinvm iii. hꜹɢ ok var it fyrsta miɴzt
SnE 5913En þar er þv sátt hía hꜹll miɴi setberg ok þar sattv ofan í þria dali ... *þat varv hamarspor þin
SnE 5915setberginv bra ec firir hꜹɢin, en eigi satt þv þat
SnE 5918hann var mioc soltiɴ ok at títt, en sa, er Logi het, þat var villieldr ok breɴdi hann eigi seiɴa *trogit en slatrit⸣
SnE 5920En er Þialfi þreytti rasina við þaɴ, er Hvgi het, þat var hvgr miɴ
SnE 5921En er þv drakt af horninv ok þotti þer seint liþa, en þat veit trva min, at þa varð þat vndr, er ec mvnda eigi trva, at vera mætti
SnE 5923En er þv drakt af horninv ok þotti þer seint liþa, en þat veit trva min, at þa varð þat vndr, er ec mvnda eigi trva, at vera mætti
SnE 601en nv, er þv kemr til siavarins, þa mvntv sia mega, hvern þvrð þv hefir drvckit a sænvm
SnE 603aɴarr endir hornsins var vt i hafi, en þat sattv eigi
SnE 603en sa kꜹttr var eigi sem þer syndiz; þat var Miðgarþzormr
SnE 608en hitt var ok mikit vndr vm fangit, ‹er þv stott sva lengi við ok felt eigi meirr en a kne oðrvm fæti›, er þv fekz við Elli
SnE 6011En er Þoʀ heyrþi þesa tꜹlv, greip hann til hamarsins ok bregðr a lopt
SnE 6019greip hann til hamarsins ok bregðr a lopt, en er hann skal fram reiþa, þa ser hann * hvergi Vtgarþaloka
SnE 6020Þa mælti Gangleri: Allmikill er firir ser Vtgarþloki, en með vælvm ok fiolkyngi ferr hann mioc
SnE 615en þat ma sia, at hann er mikill firir ser, at hann átti hirðmenn þa, er mikiɴ matt hafa
SnE 616Þoʀ dvalþiz þar ... of nottina. En í dagan stoð ‹H›ymir vpp ok klæddiz ok bioz at roa ‹a› sæ til fiskiar, eɴ Þoʀ spratt vpp ok var skiott bviɴ ok bað, at ‹H›ymir skyldi hann lata roa a sæ með ser, en ‹H›ymir segir at ...
SnE 6115eɴ Þoʀ spratt vpp ok var skiott bviɴ ok bað, at ‹H›ymir skyldi hann lata roa a sæ með ser, en ‹H›ymir segir at litil liðsemð mvndi at honvm vera er hann var litill ok vngmenni eitt
SnE 6116en ‹H›ymir segir at litil liðsemð mvndi at honvm vera er hann var litill ok vngmenni eitt
SnE 6117En Þoʀ sagþi, at hann myndi roa mega firir þvi ‹langt› fra landi, at eigi var vist, hvart hann mvndi fyʀ beiþaz at roa vtan
SnE 6120þa var bvit, at hann mvndi þegar lata hamariɴ skialla honvm, en hann let þat við beraz, þviat hann hvgþiz þa at reyna afl sitt i ꜹðrvm stað
SnE 6123Hann spvrþi ‹H›ymi, hvat þeir skildv hafa at beitvm, eɴ ‹H›ymir bað hann fa ser sialfan beitvr
SnE 6125sagþi þa Hymir (!), at þeir voro komnir a þær vaztir, er hann var vanr at sitia ok draga flata fiska, en Þoʀ qvezt vilia roa myklv lengra
SnE 628sagþi ‹H›ymir þa, at þeir voro komnir sva langt v́t, at hætt var at sitia vtaʀ firir Miðgarþzormi, en Þoʀ qvezt mvndo roa enn vm hriþ
SnE 6210Þoʀ qvezt mvndo roa *enn vm⸣ hriþ ok sva gerði ‹hann› en Hymir (!) var þa allvkátr
SnE 6211En þa er Þoʀ lagþi vpp ararnar, greiddi hann til vað helldr sterkian ok eigi var ꜹngvllinn miɴi eþa oramligre
SnE 6212Miðgarðzormr gein ifir oxa hꜹfvþit, en ꜹngvllinn va i gomiɴ orminvm
SnE 6218ꜹngvllinn va i gomiɴ orminvm, en er ormrinn keɴdi þess, bra hann við sva hart, at baþir hnefar Þors skvllv vt *at borþinv
SnE 6218en þat ma segia, at engi hefir sa sét ogvrligar sionir, er eigi matti þat sia, er Þoʀ hvesti avgvn á ormiɴ
SnE 6222Þoʀ hvesti avgvn á ormiɴ, en ormrinn starþi neþan imot ok blés eitrinv
SnE 631falmaþi iotvnninn til agnsaxinv ok hio vað Þors *a borþi, en ormrinn sꜹkþiz i sæinn
SnE 636ormrinn sꜹkþiz i sæinn, en Þoʀ kastaþi hamrinvm eptir honvm
SnE 636ok segia menn, at hann lysti af honvm hꜹfvþit við *hronnvnvm, en ec hyɢ hitt vera þer satt at segia, at Miðgarþzormr lifir enn ok liggr i vmsia; en Þoʀ reiddi til hnefann ok settr við eyra Hymi, sva at hann steyptiz firir borð, ok ser i iliar honvm
SnE 638en Þoʀ reiddi til hnefann ok settr við eyra ‹H›ymi, sva at hann steyptiz firir borð, ok ser i iliar honvm, en Þoʀ oð til laɴdz
SnE 639en Þoʀ reiddi til hnefann ok settr við eyra ‹H›ymi, sva at hann steyptiz firir borð, ok ser i iliar honvm, en Þoʀ oð til laɴdz
SnE 6311En þat er vphaf *þeirar savgv, at Baldr enn goþa dreymði dravma stora ok hættliga vm lif sitt
SnE 6315En er hann sagþi asvnvm drꜹmana, þa barv þeir saman rað sin
SnE 6316En er þetta var gert ok vitat, þa var þat skemtvn Baldrs ok asaɴa, at hann skyldi stand‹a› vpp á þingvm, en allir aðrir skyldv svmir skiota *at honvm⸣, svmir hꜹɢva til
SnE 6321En er þetta var gert ok vitat, þa var þat skemtvn Baldrs ok asaɴa, at hann skyldi stand‹a› vpp á þingvm, en allir aðrir skyldv svmir skiota *at honvm⸣, svmir hꜹɢva til
SnE 6323En hvat sem at var gert, sacaþi hann ecki, ok þotti þetta ollvm mikill frami
SnE 641En er þetta sa Loki Lꜹfeyiarson, þa likaþi honvm illa, er Baldr sakaþi ecki
SnE 642Þvi næst hvarf konan abrvt; en Loki toc mistilteiɴ ok sleit vpp ok geck til þings
SnE 6411En Hꜹðr stoð vtarlega i maɴhringinvm, þviat hann var blindr
SnE 6412fellvz ꜹllvm asvm orðtꜹc ... ok sa hveʀ til aɴars, ok voro allir með einvm hvg til þes, er vɴit hafði verkit, en engi matti hefna
SnE 6423en þa er æsirnir freistvþv at mæla, þa var hitt þo fyʀ, at gratrinn kom vpp
SnE 651En Oþinn bar þeim mvn verst þenna skaþa, sem hann kvɴi mesta skyn, hversv mikil aftaka ok misa asvnvm var i frafalli Baldrs
SnE 653En er goþin vitkvþvz, þa mælti Friɢ ok spvrþi, hverr sa væri með asvm, er eignaz vildi allar astir hennar ok hylli
SnE 655En sa er nefndr Hermoðr eɴ hvati, sonr Oþins, er til þeirar farar varþ
SnE 659En æsirnir tokv lik Baldrs ok flvttv til sævar
SnE 6512Hringhorni het skip Baldrs ... haɴ vildv goþin fram setia ok gera þar a balfꜹr Baldrs, en skipit geck hvergi fram
SnE 6515en er hon kom ok reið vargi ok hafþi havggorm at tavmvm, þa liop hon af hestinvm, en Oþinn kallaþi til berserki iiii. at gæta hestzins
SnE 6516en er hon kom ok reið vargi ok hafþi havggorm at tavmvm, þa liop hon af hestinvm, en Oþinn kallaþi til berserki iiii. at gæta hestzins
SnE 6517Þa stoð Þoʀ at ok vigþi balit með Miollni; en firir fotvm *honvm raɴ dvergr nockvʀ; sa er Litr nefndr
SnE 662en firir fotvm *honvm raɴ dvergr nockvʀ ... en Þoʀ spyrndi *fæti sinvm⸣ a hann ok hratt honvm i eldinn, ok braɴ hann
SnE 663en Freyr ok i keʀv með gelti þeim, er Gvllinbvrsti heitir eþa Sliðrvgtaɴi, en Heimdallr reið hesti þeim, er Gvlltoppr heitir, en Freyia ‹ok› kꜹttvm sinvm
SnE 667... en Freyr ok i keʀv með gelti þeim, er Gvllinbvrsti heitir eþa Sliðrvgtaɴi, en Heimdallr reið hesti þeim, er Gvlltoppr heitir, en Freyia ok kꜹttvm sinvm
SnE 668en Freyia ‹ok› kꜹttvm sinvm
SnE 669Eɴ þat er at segia fra Hermoþi, at hann reið niv nætr dꜹckva dala ok divpa, sva at hann sa ecki, fyr en hann kom til ariɴar Giallar ok reið a Giallar bruna
SnE 6613en eigi dynr brvin *minnr vndir einvm þer ok eigi hefir þv lit dꜹðra manna, hví ríðr þv her a helveg?
SnE 6618En hon sagþi, at Baldr hafþi þar riþit vm Giallar brv
SnE 6622en niðr ok norðr liggr helvegr
SnE 6622en hestriɴ hliop sva hart ok ifir grindina, at hann kom hvergi nǽr
SnE 671En at morni þa beiddiz Hermoðr of Heliv, at Baldr skyldi riþa heim með honvm
SnE 675en Hel sagþi, at þat skyldi sva reyna, hvart Baldr var sva astsæll sem sagt er
SnE 677Þa stoð Hermoðr vpp, en Baldr *leiddi hann vt or hlliɴi ok toc hringinn Dravpni ok sendi Oðni til minia
SnE 6711en Naɴa sendi Friɢ ripti ok eɴ fleiri giafar, Fvllo fingrgvll
SnE 6712sendv æsir vm allan heim orindreka at biðia, at Balldr væri gratinn or Heliv, en allir gerþv þat
SnE 6717En þes geta menn, at þar hafi veret Loki Lꜹfeyiarson
SnE 684en opt vm daga bra hann ser i lax liki ok falz þa þar sem heitir Franangrs fors
SnE 6812en er hann sat i hvsinv, toc hann lingarn ok reið a ræxna, sva sem net er siþan ‹gort› en eldr braɴ firir honvm
SnE 6815en er hann sat i hvsinv, toc hann lingarn ok reið a ræxna, sva sem net er siþan ‹gort› en eldr braɴ firir honvm
SnE 6816en er æsir koma til hvssins, þa geck sa fyrst iɴ, er allra var vitraztr, er Kvasir heitir
SnE 6820en Loki for firir ok legz niðr imilli steina tveɢia
SnE 694Feʀ þa Loki fyrir netinv, en er hann ser, at skamt var til sævar, þa hleypr hann vpp ifir þinvlinn ok reɴir vpp i forsinn
SnE 698Nv sa æsirnir, hvar hann for, fara eɴ vpp til forsins ok skipta liþinv i tva staþi, en Þoʀ veðr þa eptir miðri aɴi, ok fara sva ‹vt› til sævar
SnE 6910En er Loki ser tva kosti, var þat lifs haski at hlꜹpa a sæinn, en *hinn var aɴaʀ, at hlꜹpa enn ifir netit
SnE 6911En er Loki ser tva kosti, var þat lífs haski at hlꜹpa a sæinn, en *hinn var aɴaʀ, at hlꜹpa enn ifir netit
SnE 6912eitrit skyldi drivpa or orminvm i andlit honvm, en Sigyn kona hans, stendr hia honvm ok heldr mǫndlav́gv vndir eitrdropa
SnE 6924en þa er fvll * er mvɴlꜹgin, þa gengr hon ok slær vt eitrinv, en meþan drypr eitrit i andlit honvm
SnE 702en þa er fvll * er mvɴlꜹgin, þa gengr hon ok slær vt eitrinv, en meþan drypr eitrit i andlit honvm
SnE 703þeir vetr fara iii. saman ok ecki svmar milli, en aðr ganga sva aðrir iii. vetr, at þa er vm alla verold orrostor miklar
SnE 7011viþir losna or iorþv vpp, en biorgin hrynia, en fiotrar allir ok bꜹnd brotna ok slitna
SnE 711viþir losna or iorþv vpp, en biorgin hrynia, en fiotrar allir ok bꜹnd brotna ok slitna
SnE 711En i þesvm sæfar gang flytr Naglfar
SnE 718en *Fenrisvlfr ferr með gapanda mvɴ ok er hiɴ *neðri kioptr við *iorþv, en hiɴ *efri við *himin
SnE 719en *Fenrisvlfr ferr með gapanda mvɴ ok er hiɴ *neðri kioptr við *iorþv, en hiɴ *efri við *himin
SnE 7110en er þeir riþa Bifravst, þa brotnar hon, sem fyʀ er sagt
SnE 7117En Mvspellz synir hafa *einir ser fylking ‹ok› er sv biort mioc
SnE 7121þa‹r› er ok þa Loki kominn ok Hrymr ok með honvm allir hrimþvrsar, en Loka fylgia allir Heliar siɴar
SnE 7121En er þesi tiþindi verþa, þa stendr vpp Heimdallr ok blæs akaflega i Giallarhorn
SnE 723stefnir hann moti Fenrisvlf, en Þoʀ fram á aðra hlið honvm, ok ma hann ecki dvga honvm, þviat hann hefir fvllt fang at beriaz við Miðgarðzorm
SnE 7210en þegar eptir snyz fram Viþaʀ ok stigr oðrvm fæti i neðra keypt vlfsins
SnE 7219hann (ɔ: salrinn) er ok ofiɴ allr ormahryɢivm sem vanda hvs, en orma hꜹfvt ǫll vitv iɴ i hvsit
SnE 7427En i Hvergelmi er verst
SnE 7510En þar sem heitir Hoddmimis hollt leynaz menn ii. i Svrtaloga, er sva heita, Lif ok Leifþrasir, ok hafa morgindꜹɢvar firir mat
SnE 761en af þesvm monnvm kemr sva mikil kynsloð, at byɢviz heimr allr. Sva sem her segir
SnE 763En nv ef þv kant lengra framm at spyria, þa veit ec eigi hvaþan þer kemr þat, firir þvi at ongan maɴ heyrþa ec lengra segia fram aldar farit
SnE 7614En æsir setiaz þa a tal ok raþa raþvm sinvm ok miɴaz a þesar frasagnir allar, er honvm voro sagþar, ok gefa nǫfn þesi hin sꜹmv, er aðr erv nefnd
SnE 7623En þat hyɢia menn, at Tyrkir hafi sagt fra Vlixes ok hafi þeir hann kallat Loka, þviat Tyrkir voro hans hinir mestv vvinir
SnE 776Nv ef hiunskapr er fullkomen með likams losta. þo at eighi see bruðlaup gort. þa ma þan engi lutr skilia. En þo ma firir hordom þat hiuna sem mæinnlaust er skiliazst at samvero uið þat er hordom dryghir eftir byscups dome
JKr 3717skall hverr ... giallda byscupe ... oc grafi þan vpp aptr oc kasti or kirkiugardi en skilia ma bæin hans fra annara kristinnar manna bæinum
BorgKrNᴵᴵ 2971Synir hans láta verpa haug virðuligan eptir hann ... En er því var lokit, þá taka þeir brœðr tal um þat, at þeir munu efna til erfis eptir fǫður sinn
Laxd 918Þessu játta þeir brœðr, ⸢en [var. ÷ ÍB 225 4°] Ólafr ferr nú heim
Laxd 9120En er af tók ferð millum landa, þá kunni eigi balsamum fá
MarB 13724En er miök langt var liðit frá þessum atburð, þá vitraðiz siálfum pávanum í svefni frú sancta María
MarB 1394En er fólkit hafði heyrt þessa iartegn, þá tóku allir at lofa guð
MarB 13925(Bifrǫst) er ... mioc sterk ok ger með list ... ⸢En [AM 242 fol “W”, etc.; non emend. ok] sva sterk sem hon er, þa mvn hon brotna, þa er Mvspells megir fara ok riþa hana
emend. SnE 1918: AM 242 fol “W”Vitni er sua æita Gudrun ok Ragnilda ok sua suoro a book at Anundr kom til Ælptælæidis en Olavar var þer firir ok spurdi hui snackar þu her Anundr
DN I (1356) 27534Nv kann ek þer eigi rað at kenna, en dæmi-sogv vil ek segia þer
StuᴵK 4211Enn er Arni Barssa son sa þat, reiddi hann vpp avxina tvæim hondvm
StuᴵK 9117ongvm mvnv þav tidþindi verri þiccia en mer; enn ‹eigi› erom vit enn þaðan komnir, at þat se vist, at sa hafi betr, ‹er› enngis þiccir vm þav tiþindi vertt
StuᴵK 952Hann hafdi þat svmar allt fylgt Onundi oc kom sva fremi heim til bvss sinns, at lyctaþ var þessum malum; oc var litid for-verk ordit, enn hann atti omegð, enn fe litið
StuᴵK 16310Þa liop vt *Leifr Nicolas son; enn til a-verka við hann var ættladr Gvdmundr Taza son
StuᴵK 1942Vpp allir varir menn. Byʀʀ er á komínn. En ⸢víss [var. viss er GKS 1010 fol “Hr”] sigrinn
HrafnG 8410þv mvnt þvi vílía raða en heíma mvn ek sítía
Huldaᴵ 7225En til at suara greinum oc motibeidzlu erkibyskups sagdi ... Magnus konungr sik hafa nogligar skynsemdir
~ lat.Ad respondendum uero
46228 Sættarg 4691þviat þat mvn morgvm vantt verda at hafa þessa atferd þina sva at gvdi liki vel ok godvm monnvᴍ enn ek tel ecki illmenni
GBpB(2018) 13628ok var þvi skiott matt bvit til morgins enn natt verdr var litill vm kvelldi‹t›
GBpB(2018) 19014Enn ek matta þvi eigi orka, þvi at fadir minn ok modir voru menn rikir ok aagætir, sva at eingi þordi mig at finna til onytra hluta
MEg² 5008En er blezadr Hugo heyrir þilik ord, minniz hann sialfs sins
Mar240a 48521Felix hét konungr í borg þeiri, er Aples heitir, ágætr at fé ok liði; en hann var heiðinn
~ fr.si fut paiens
Floire 2032 FlórN 12Þeir Sveinn drꜳpu mart manna i Sudreyium, en ræntu vida ok brendu
Orkn 2065En huort er þeir to᷎ludu her til fleira edr færra ok keypte hann Þorgils firir mork gullz en Olaf firir .xj. merkr gullz
ÓTFlat 8016Einarr mælti, at hann skyldi víss verða þess, er þeir fœri heim aptr. En er á líðr daginn, kom sauðamaðr ok sagði Einari, at þá váru þeir útan á leið
Ljósv 305Enn Heinrikr styrkiz nu i konungs ualldi
Thom² 29637míok er ek hræddr vm vit illsku Alfífu en ríki Knuz kongs ... at Þrændir suiki hann sem fodr hans
HuldaHrokk 123badir voru þeir ættstorir menn ok vitrir en þo sundrleitir i ordum ok skapferde
~ lat.sed moribus multum inter se differentes
SpecEccl 82955 Steph 2878heita þeir oss afarkostum ok brenna bygdir vorar, en þeir na eigi sialfum oss
Hák81 4444en godir andazt bratt at þeir komi bratt til eylifra fagnada ... enn þar j gegn hafa rettlatir langt líf at ...
~ lat.Econtra
9834 Eluc685b(1989) 9819koma þeir til fvlltings þa er þorf verdr ... en eingi er [dvol] ꜳ kvomv þeira
cf. ed. note
~ lat.Non est enim mora veniendi
11823 Eluc238XVIII(1989) 1181Þa en einv sine er sanctvs Dominicvs var ꜳ bæn j stadnvm ... og natthada hann j kirkivne efter enn brædvrner vorv aller komner til svefns
~ nty.vnde
LegDomPass 100ra39 DominReyk 2992þa stod hann vpp og kallade med harre ravddv ... Lazarvs. kom hier fyrer. ... Enn hann (ɔ: Lazarus) kom jafnskiott þar
~ nty.vnde
LegLazPass 5rb47 LazReyk 17119en þá scal hann siálfr sꝍcia mál sitt. en engi maðr scal hans mál sꝍcia fyrr
Frostˣ 2159þá sveri nánasti niðr í móðorætt hans. en þá scal hann hafa fé sitt síðan
Frostˣ 2159hafi veriandi þá .ij. af þeim .iiij. er hann má fá til eiðar með ser. en hann siálfr hinn .iij.
Frostˣ 22429En verði honum fúst eða falt óðal þat er hann ceypti. þá scal bióða enn aptr hinum er hann ceypti at
Frostˣ 23713En em (ɔ: ef) þeir villia eigi festa. þa stemni þeir þeim þing
FrostÁMˣ 2531En ef armaðr sætzc hęima nauðsynialaust giallde mork talda buanndum
FrostÁMˣ 2534vill faðir minn ei tæpiligar launa þrælnum þann góðvilja, at hann ætlaði at reka þik ór dyrum, en nú njóti hann (ɔ: þrǽllinn) sælu með honum
Gautr¹ˣ 66En meþ því at þeim lícaþi svá at hava eþa þar niþr auka þá skrifaþa ec þeꜱa of et sama far
Íslbˣ 14En hvatki es misagt es í frǿþom þesom þá er scyllt at hava þat helldr er saɴara reynisc
Íslbˣ 17En í aɴat siɴ fǫ́m vetrom síþarr ...
Íslbˣ 917En þeir fóro síþan á brꜹt af því at þeir villdo eigi vesa hér viþ hęiþna menɴ
Íslbˣ 921En þá varþ fǫr manna mikil mioc út hingat úr Norvege til þeꜱ uɴz conungreɴ Haralldr baɴaþi
Íslbˣ 923En svá er sagt at Haralldr vę́ri lxx. vetra conungr oc yrþi átrǿþr
Íslbˣ 927En þá er Ísland vas víþa byɢt orþit. þá hafþi maþr ꜹstrǿɴ fyrst lǫg út hingat
Íslbˣ 1437En þav váro flest sett at því sem þá váro Golaþings lǫg eþa rǫ́þ Þorleifs ens spaca
Íslbˣ 1440En svá er sagt at Grímr geitscor vę́ri fóstbróþer haɴs
Íslbˣ 1442en honom fecc hverr maþr pening til á landi hér. en hann gaf fé þat síþan til hofa
Íslbˣ 151en honom fecc hverr maþr pening til á landi hér. en hann gaf fé þat síþan til hofa
Íslbˣ 151En áþr vas þing á Kialarnesi þat es Þorsteiɴ ... hafþi þar oc hǫfþingiar þeir es at því hurfu
Íslbˣ 1717En maþr hafþi secr orþit of þrę́ls morþ eþa leysings
Íslbˣ 1719En dóttor sonr hans es callaþr Þorvalldr croppinskeggi
Íslbˣ 1720En sá hét Kolr es myrþr vas
Íslbˣ 1722En þat lǫgþo laɴdz menɴ til alþingis nayzlo
Íslbˣ 1724en þat cuɴne engi segia þeim at degi einom vas fleira en heilom vicom gegɴdi í tveim misserom
Íslbˣ 1937En maþr hét Þorsteiɴ surtr
Íslbˣ 1939en síþan hugþisc hann sofna. en hann hugþi þá alla aþra vacna
Íslbˣ 201Haɴ drꜹmþi ... en hann hugþi alla menn aþra sofa
Íslbˣ 201en síþan hugþisc hann sofna. en hann hugþi þá alla aþra vacna
Íslbˣ 202en síþan es hann þagnaþi at þá myndi aller þat róma es hann hefþi mę́lt
Íslbˣ 204En þeir váro báþer spaker menn miǫc. En siþan ...
Íslbˣ 205En síþan es menɴ qvómo til þings þá leitaþi hann þess ráþs at lǫgbergi
Íslbˣ 206En svá sem Ósýfr réþ draumenn þá vǫcnoþo aller meɴ viþ þat vel
Íslbˣ 208En þá es. aycsc at ǫ́ro tali et siꜹnda hvert at vico en øngo at hinu þá verþa vii. ǫ́r saman iamɴ lǫng at hvǫ́rotveggia
Íslbˣ 2011en at ǫ́ro tali verþa iiii.
Íslbˣ 2011En ef hlaupǫ́r verþa ii. á miþli þeira es ꜹka scal þá þarf ꜹca et sétta
Íslbˣ 2013en Þórþr geller varþ hǫfþingi at sǫceɴe
Íslbˣ 2210En þeir váro sótter á þingi því es var í Borgarfirþi
Íslbˣ 2212En þeir bǫrþosc þar oc mátti þingit eigi heyiasc at lǫgum
Íslbˣ 2215Þar fell Þórolfr refr bróþer Ólfs í Dǫlom úr liþi Þórþar gellis. En síþan fóro sacarnar til alþingis. oc bǫrþusc þeir þar þá eɴ
Íslbˣ 2216þeir ... villdu eigi ... en þó scylldi iǫfn dómnefna oc lǫgretto scipon úr þeira fiórþungi sem ór einom hveriom ǫþrom
Íslbˣ 2226En síþan váro sett fiórþungar þing
Íslbˣ 2228En þat vas ... xiiii. vetrom eþ xv. fyrr en cristni qvæme hér á Ísland
Íslbˣ 2634En Hallr á Síþu Þorsteins sonr lét scírasc snimhendis
Íslbˣ 2819En Hallr á Síþu ... lét scírasc snimhendis ... En þeir váro þó flęiri es í gegn męlto oc neitto
Íslbˣ 2821En þá er hann hafþi hér verit einn vetr eþa ii. þá fór hann á braut
Íslbˣ 2822En hann sagþi conunginom Óláfi es hann com austr allt þat es hér hafþi yfir hann gingit
Íslbˣ 2824En hann varþ viþ þat reiþr miǫc
Íslbˣ 2825En þat sumar et sama qvómo útan heþan þeir Gizorr oc Hiallti
Íslbˣ 2827En et nę́sta sumar epter fóro þeir austan
Íslbˣ 2830En þeir fóro þegar inn til megiɴlaɴz oc síþan til alþingis
Íslbˣ 2834þá vas þat mę́lt. at menɴ scylldi svá coma til alþingis es x. vikur vę́ri af sumri. en þangat til qvómo viku fyrr
Íslbˣ 2834En þat vas til þess haft at hann qvaþ at lǫgbergi qviþling
Íslbˣ 2837En þeir Gizorr fóro unz þeir qvómo í staþ þann í hiá Olfossvatni es kallaþr es Vellankatla
Íslbˣ 2839En fyrr en þeir fǿri þaþan þá kom þar ríþandi Hiallti
Íslbˣ 2842þá kom þar ríþandi Hialti oc þeir er eptir váro meþ honom. En síþan riþo þeir á þingit
Íslbˣ 291En ener heiþnu menɴ hurfu saman meþ alvę́pni
Íslbˣ 292En annaɴ dag epter gingo þeir Gizorr oc Hiallti til lǫgbergs
Íslbˣ 293En svá er sagt at þat bę́ri frá hvé vel þeir mę́ltu. En þat gørþisc af því at þar nefnþi annarr maþr at ǫþrom vátta
Íslbˣ 295En hann leystisc því undan viþ þá at hann caypti at Þorgeiri lǫgsǫgumaɴi at hann scylldi upp segia
Íslbˣ 299en hann vas enn þá heiþinn
Íslbˣ 2910En síþan es menɴ qvómo í búþer þá lagþisc hann niþr
Íslbˣ 2911Þorgeiʀ ... hvíllþi þann dag allan oc nóttena epter oc qvaþ ecke orþ. En of morgoneɴ epter settisc hann upp
Íslbˣ 2913En þá hóf hann tǫlo sína upp es menɴ qvómo þar
Íslbˣ 2914En þat ráþ gørþisc svá at af stundu sendusc þęir gersemar á miþli
Íslbˣ 2921En nú þykker mér þat ráþ qvaþ hann
Íslbˣ 2923En of barna útburþ scylldo standa en forno lǫg oc of hrossakiǫtz át
Íslbˣ 2930En síþar fǫ́m vetrom var sú heiþni af numen sem ǫnnor
Íslbˣ 2932En Óláfr Tryɢvasonr fell et sama sumar
Íslbˣ 2933en þeꜱer (byskupar) váro síþan. Biarnharþr ... Colr ...
Íslbˣ 327en þá fecc hann lof til þess at Scapti ... hefþi (lǫgsǫgu) ... af því at hann vas hásmę́ltr sialfr
Íslbˣ 3212En hann andaþisc á eno sama áre oc Óláfr enn digre fell
Íslbˣ 3217En es þat sǫ́ hǫfþingiar oc góþer menɴ ... þá selldo honom marger sono sína til læringar
Íslbˣ 3418En hann vas enn nę́sta vetr í Norvegi
Íslbˣ 3433En hann andaþisc í Scálahollti
Íslbˣ 3434En Hallr sagþi oss svá es bę́þi vas minnigr oc olyginn ... en þat var vetri fyrr en cristni vę́ri hér í lǫg tekin
Íslbˣ 3437en þat var vetri fyrr en cristni vę́ri hér í lǫg tekin
Íslbˣ 3439en hann gørþi bú þrítøgr
Íslbˣ 3440hafþi (hann) xciiii. vetr þá es hann andaþisc. en þat vas of hótíþ Martens byscops
Íslbˣ 3441En þá vas namɴ haɴs rǿtt at hann hét Gisrøþr
Íslbˣ 3624Marcús ... hafþi logsogo ... en fór meþ iiii. sumor oc .xx.
Íslbˣ 3627stóll byscops þess es á Íslandi vę́ri scylldi í Scálahollti vesa en áþr vas hvergi
Íslbˣ 3641En þá es honom þótti sá staþr hava vel at avþǿvom þróazk
Íslbˣ 3643En hann hafþi áþr látet telia búendr á landi hér. oc váru þá ... en i Rangę́inga fiórþungi x. en i Breiþfirþinga fiórþungi ix. ... en ótalþer vǫ́ro ...
Íslbˣ 372en ótalþer vǿro þeir es eigi ǿtto þingfarar caupi at gegna of allt Ísland
Íslbˣ 375En þá hafþi Goþmundr Þorgeirssonr xii. sumor
Íslbˣ 378En þat varþ at framfara. at þá vas scrivaþr Vígslóþi oc margt aɴat í lǫgum
Íslbˣ 3715þá vas scrivaþr Vígslóþi oc margt aɴat í lǫgom oc sagt upp í lǫgrétto ... of sumaret epter. En þat lícaþi ǫllom vel
Íslbˣ 3716En þat gerþo aller svá sem orþ haɴs qvómo til
Íslbˣ 3720en síþaɴ vas hann enn nę́sta vetr í Danmǫrco
Íslbˣ 3724En þá es haɴ hafþi verit xxiiii. vetr byscop ... þá vas Ióan Ǫgmundarsonr vígþr til byscops
Íslbˣ 3725En xii. vetrom síþar þá es Gizorr hafþi alls verit byscop xxxvi. vetr. þá vas Þorlácr vígþr til byscops
Íslbˣ 3728En Gizorr byscop andaþisc xxx. nóttom síþar í Scálahollti
Íslbˣ 3731En síþar et sama sumar (andaðisk) Alexíús Grikkia conungr
Íslbˣ 3734En ii vetrom síþar varþ alldamót
Íslbˣ 3736En hann andaþisc á ǫþro áre conungdóms Fóco kęisara
Íslbˣ 3740I alla nott ho᷎fum ver mikit erviði haft ok fiskat ekki, en þo at þinu boði mun ek leysa netit
~ lat.in verbo autem tuo
Vulg Luc 5,5 Pétr²Aˣ 1603enn er øllum ryddurum uar skypad til ueydarinar, þa synist Placidyo eirn hiorttur øllum odrum meiri. Sneri hann leyd sinne til skogar, fra øllum odrum dyrum
PlacA(1998)ˣ 511Eustacius for þa j burtt űr husi syno ... enn er űonndir menn sau hus hanz mannlaust uera foru þeir þangad um nott
~ lat.autem
3021 PlacA(1998)ˣ 313enn er þaű hofdu ecki til ad giallda, þa dűaldi skipdrottinn eptir konu Eűstacii
~ lat.Et
3228 PlacA(1998)ˣ 338skypdrottinn ... hafdi hana heym med sier, enn drottinn Gűd uardueiti so hennar hag, ad hűn saűrgadist ecki af honum
~ lat.uero
407 PlacA(1998)ˣ 414hann duldyst fyrst fyrir þeim, enn þeir sonnűdu med jardteyknnum, og sogdű ad hann uar Placidyus, hofdinnge riddara
~ lat.uero
481 PlacA(1998)ˣ 4712enn er samann kom allur þesse lydsafnnadur, þa leit Eűstachius yfir allan herinn
~ lat.Congregatis uero
507 PlacA(1998)ˣ 519Hann var stórr sem risi, ⸢en [var. ok AM 181 h folˣ “h”] sterkr sem troll
Rémˣ 1113var (Halli) eigi aud socktur med affla Gudmundar enn frammkuæmd sinne
Vallˣ 813æn han hælder ækki þa er wtekin iorden
DNᴵⱽ 41836
● annarr ... en annarr den ene ... (og/mens) den anden ⫽ one (of two) ... (and/while) the other
hellt Þorr *oðrvm netz-halsi⸣, ⸢*en [AM 242 fol “W”, etc.; non emend. ok] oðrvm heldv allir æsir ok drogv netit
emend. SnE 693: AM 242 fol “W”titlingar ... lasu leifar af bordinu; gengu aþrir til svangir, en adrir flugu brott fullir
Remig 22423
2) (ved kommentar/fortællerkommentar) og, men ⫽ (in conjunction with a comment/narrator’s interruption) and, but
Egill hafði þar eyrgryɴi lꜷsa fiar. En ecki er þeꜱ getit at Egill skipti silfri þui er Aðalsteinn konungr hafði fengit i hendr honom huarki við Scalla Grim ne aðra menn
Eg162θ(2001) 9214vm morgininn byr Kollgris þeim dꜹgurð. En þat var siðr at lagðr var matr a borð firir menn en þa voro ꜹngvir diskar
Heið 7312þat var siðr at lagðr var matr a borð firir menn en þa voro ꜹngvir diskar
Heið 7313Skapt spiozssins kunne æigi at brotna en sa uidr heiter jol
Rém 29530þa stod hann vpp og kallade med harre ravddv so seijande. Lazarvs. kom hier fyrer. en þat ‹er› at skilia. at hann skyllde koma þar med einn hast ꜳnn allra dvol
LazReyk 17118‹I›sland byɢþisc fyrst ... í þaɴ tíþ ... es Íwarr Ragnars sonr loþbrókar lét drepa Eadmund eɴ helga Engla conung. En þat vas dccclxx. epter burþ Cristz at því es ritiþ es í sogo hans
Íslbˣ 914þꜹ hafa upphof veriþ at gialldi þvi es nú er kallat laɴdaurar. en þar gallzk stuɴdom meira en stuɴdom miɴa
Íslbˣ 928bǫ́ro (þeir) þar upp erindi sin. En svá er sagt at þat bę́ri frá hvé vel þeir mę́ltu. En þat gørþisc af því at þar nefnþi annarr maþr at ǫþrom vátta
Íslbˣ 295En áþr váro hér slíc lǫg of þat sem í Norvegi
Íslbˣ 3215At haɴs sogo er scrifoþ ę́vi allra logsogomanna á bóc þeꜱi ... en honom sagþi Þórarinn bróþer haɴs
Íslbˣ 3629Þessi ero nofn langfeþga Ynglinga oc Breiþfirþinga (cap.). Yngvi Tyrkia conungr ... Geller faþer þeira Þorkels fǫþor Braɴz oc Þorgils fǫþor míns. en ec heitec Are
Íslbˣ 4113let hann gera þar virki ok veitti Hvitá i gegnum ꜳsinn. enn adr fell hun vm Melrackadal ofann
LdnHb105ˣ 193
3) (som overgang til bestemmelse i lovtekst) og, men ⫽ (marking the transition to a stipulation in a law text) and, but
Ef utlendr maðr býr frønd lav́s oc verðr hann vegiɴ. oc a goði sa söc er hann er i þingi með. Eɴ ef goði sa vegr hann. þa eigo samþingis goðar hans
GrgKonᴵ 17324En ef hann er eigi þar. þa scal föra a hendr hreps monnom hans með vatta ef hann er a þingi
GrgKonᴵᴵ 1316Engi maðr a at hafa oma‹g›a siɴ til alþingis oc lata biðia matar þar. eɴ ef hann hevir þa varðar fiör bavgs garð
GrgStað 12313Eɴ ef menn gefa þeim mat þa varðar þeim fiör bavgs garð
GrgStað 12324En ef kirkia brotnar oc falla hornstaver. þa ...
GulKrᴵ 815En ef maðr kveðr nei við. oc lætr at eigi ... þa ...
GulKrᴵ 1111Magnus gerðe nymæle þetta (cap.). En um alla þa menn er ganga a trygðar ... þa ero þeir ...
GulKrᴵ 199En ef maðr sættezt við þann mann er leget hever kono hans. þa scal sa veita trygðar er kono a
GulKrᴵ 1935En ef þeir vilia eigi. þa scal hann krevia þa
GulKrᴵ 2023En um oll onnur mol er menn setia logdoma til ... þa ...
GulKrᴵ 1929En ef maðr a sꝍk at manne. oc vill sa eigi giallda er reiða scal. þa scal stefna hanom heim til krofu oc vatta sogu ... En ef þa vill hann eigi reiða. þa scal stefna hanom til þings firi rán
Gulᴵ 211siðan scal hann leiða vatta til fiar sva mikils sem hann a at hanom. En ef hann vill eigi þa reiða. þa scal krevia hann oc leggia hanom rán við. nema hann reiði hanom þa
Gulᴵ 2114þa scal hann bioða fe i eindaga. ef nokórr er þar sa er ... En ef engi er. þa ...
Gulᴵ 2213En ef maðr krefr mann fiar. þa ma hann sva krofu veria
Gulᴵ 323En ef þeir vilia hava .xii. þegna dom .vi. af hvarstveggia hende. þa scolo þeir reiða aura .ij. hverr þeirra
Gulᴵ 8730Enn hann scal þa þingmenn doms bidia at meta vitni hans. en ef þau metazt at fullu. þa scolo þingmenn hanom iorð dꝍma
Gulᴵ 8917En ef hann þvi svarar at forsogn. at þu fær þa iorð eigi af mér. nema þu af mér dauðum drager. Hann scal hanom þa heim stefna
Gulᴵ 8922En ef hann i gegn setr suma. en suma eigi. þa hever hann eigi dom fullan
Gulᴵ 9014þá scal sveria móðir ef hon er til at hann se .xv. vetra. en ef móðir lifir eigi. þá sveri nánasti niðr í móðorætt hans
Frostˣ 2158
4) (som overgang til spørgsmål i replik) men (sig mig) (el. lign.) ⫽ (marking the transition to a question in direct speech) but (by the way) (or similar)
þesa lvti ma ec sia, er þv hefir nv til dæma tekit, en hvernig varþ fiotvʀiɴ smiþaðr?
SnE 3616Fvrþv illa barna eign gat Loki, en ꜹll þesi systkin erv mikil firir ser, en firir hvi drapv æsir eigi vlfiɴ, er þeim er illz vǫn af honvm?
SnE 382keɴi ec, at þv ert Asaþorr, en hvart hefir þv dregit abrꜹt hanzka miɴ?
SnE 517Þa mælti Vtgarþaloki: Avðset er nv, at mattr þiɴ er ecki sva mikill, sem ver hvgþvm, en villtv freista vm fleiri leika?
SnE 576vndarliga mvndi mer þikkia, þa er ec var heima meþ asvm, ef þvilikir dryckir væri sva litlir kallaþir. En hvat leic vilit þer nv bioþa mer?
SnE 5710Vel styrkir þú mik nú, minn meistari, en hefir þú þá nökkura konu heyrt er allt sitt vit ok athygli sneri til góðs?
~ lat.Sed
DiscCler 2019 Æv⁶⁸ˣ 18518
5) (som overgang til (dækket direkte eller) direkte tale ⫽ (marking the transition to (concealed direct or) direct speech
Sighvatr ... heyrþi at eiɴhverr ... barþi a briostit oc reif clęþi af ser gret mioc ⸢en [var. oc AM 325 VII 4° “325 VII”, etc.] hann villdi giarna deyia
ÓH 6183Þa kallar .G. (ɔ: Geirmundr) a þvriði. oc bað hana aptr snva oc fa honum fo᷎tbit. en tak við mey þinne oc haf heðan
LaxdE 3299(hann) spvrþi, hverr hꜹllina ‹a›tti. Hann svarar, at þat var konvngr þeira, en fylgia ma ec þer at sia hann
SnE 913Þa spyʀ Hár komandann, hvart fleira er eyrindi hans, en heimill er matr ok drykkr honvm
SnE 104Þór ... spvrþi hann at nafni, en sa nefndiz Skrymir, en eigi þarf ec, sagþi hann, at spyria þic at nafni
SnE 516mælti Skrymir ... at hann vill leggiaz niðr at *sofa, en þer takit nestbaɢann ok bvit til nottvrþar yðr
SnE 5118Þat mon verþa satt es vér slítum í sundr logen. at vér monom slíta oc friþeɴ. En hann lauc svá máli síno at hvárer tveggio iǫ́tto því
Íslbˣ 2927
C. (forbindende ledsætninger ⫽ connecting dependent clauses)
og, mens, hvorimod ⫽ and, while, whereas
(cf. Christoffersen 1993 18-20) Nv kenner armaðr þat manne at hann have drepit niðr konongs rette ... En þeir kveða nei við. þa ...
Gulᴵ 7323mælti hann at hann hefir haft illt eyrendi. drepit þann mann er [einn] var [vænztr ꜹgnvattr vm þetta] eina i uaro mali ef þeir hefði lavpit fra manninvm en þeir mætti g[rið] [gefa honum(?)]
Heið 964þikkir oss litils verð þeira til lo᷎g oc vmerkilig þvi at vitrom monnvm þyckir hver saga heimsliga onytt. ef hann kallar þat lyge er sagt er en hann ma engar sꜹnnvr afinna
ÓTOddS 221Sva bar til einn morgin eʀ þau voro uti i skemmu biæði. at Barði uilði sofa en hon vilði uekia hann
Heiðy 10715Sva er sagt, at aɴaʀ himinn se svdr ok vpp fra þesvm himni, ok heitir sa * Andlangr, eɴ hinn iii. himinn se eɴ vpp fra þeim, ok heitir sa Viðblaiɴ
SnE 2611lætr Ingibiorg ser nu þetta vel lika. með þui at maðr er hinn agetazti. en hon ser fullan vilia iarls vm þetta
Finnb 4212ek lýsi lǫgmætu frumhlaupi á hǫnd Flosa ... er hann veitti Helga Njálssyni heilundar sár eða holundar ‹eða mergundar›, þat er at ben gerðisk, en Helgi fekk bana af
NjM 3571því (sári), er at ben gerðisk, en Helgi fekk bana af
NjM 3576Enn ef sva er vel, sem ek vænti, ‹at vera muni›, at hann ‹sé heill maðr ok› fylgi sialfr gripvm sinvm ... en vær riðim a brot, en latim hann eptir i hasca, þa man eigi latid orða-lavs‹t› við oss
StuᴵK 392Sighvatr ... leitaði eptir, hvernveg þess (!) mætti uerða, at Snorri hefði sæmð af þessum malvm, enn Þorvaldr yrði alsykn ‹saka› afarkostalavst, enn Sturla hefði * slika sæmð af sem hann beiddi
StuᴵK 3696Enn þær urðv mala-lyktir, sem Stvrla qvað, at Snorri skylldi skipa einn, enn Þorvaldr skyllði vera al-sykn
StuᴵK 36917Snorri ok Þorvaldr bvnndv vinattu sina með þi moti, at Gizsvrr, son Þorvalds, skylldi faa Ingibiargar, dottur Snorra, enn Þorvaldr skylldi eiga lut at við Hallueigu Orms dottur, at hon gerði felag við Snorra, ok fara til bvs með honum
StuᴵK 3718Reið Þorþr þa at finna Sturlu til Þorbergs-staða, ok sǫmðv þeir, at biskup skylldi fara norðr Laxar-dal, enn Sturla skylldi lata leggia til savði or Dolvm aa Dǫnv-staði ok i Hiardar-hollt, þar sem biskup skylldi gista
StuᴵK 42122Eyuinndr kuad þa aá hitt at lita, at hann breytti eigi sva, at hann tæki afar-kosti aá mót, enn sueitin hefdi ofrið, ok þótti aullum þat af honum hliotaz
StuᴵᴵK 310hafa þeir nockra von hialpar er fvndner verda j glæpvm. og dæmder til davda. en þeir idrast sẏnda ꜳ sialfri davda stvndv
~ lat.et
11526 Eluc238XVIII(1989) 1157
D. (indledende eftersætning (hovedsætning efter ledsætning) ⫽ introducing a subsidiary clause (a main clause that follows a dependent clause))
så, dog ⫽ then
nv er hermogenes batt *þic filetvs⸣ en þv leýs hann. oc lat fara i friþi fra diofli
~ lat.ille te ligavit, tu eum solve
PassJacFabr 51921 Jak¹Cod645 937ef þu ert ouerdugr ... at uera heyrdr fyrir þinar syndir og hefir fyrir lated mig enn alldri þui helldr fyrir læt eg þig
~ eng.but yete
8728 ÆvMið²⁹ 878
Form.: en (458); En (285); enn (30); eɴ (13); Eɴ (6); Enn (4); æn (2);
Gloss.: EJ; ClV ¹en; ClVAdd; ClVErr _; ClVSuppl _; Suppl1 _; Suppl2 _; Finsen _; Fr ¹en; FrErr1 _; FrErr2 _; FrErr3 _; LLFrämm _; Hertzb ¹en; HertzbLat _; HertzbTill; Suppl4 _; Fischer _; Anm _; Bin _; Rím _; LP ¹en; Med ¹enn; MedComp _; MedSimp _; WN _; AH ¹en; AJ en(n); deVr ²en; Fr4; NO ²en; Walter _; ÁBlM ²en; Bl ²en; WPA _;
Litt.: Bandle 1956 [BA 17] 102, 362, 454; Christoffersen 2003 16-18; Finnur Jónsson 1921 (KultSprog) 319-320; Finnur Jónsson 1921 (KultSprog) 320; Hægstad 1915 35; Nygaard 1905 262-263; Nygaard 1905 271, 348 note 1; Rindal 1995 [MM 1995] 18
Genre. (expected): learned works [div]: 311 (24); family sagas [isl]: 174 (96); historical works [his]: 160 (137); religious works [rel]: 51 (211); legal works [jur]: 44 (75); contemporary sagas [bis]: 23 (58); charters [dip]: 21 (61); romances [rom]: 9 (82); legendary sagas [fas]: 2 (34); þættir [tot]: 2 (17); unclassified [ ]: 1 (3);
ER (red.) — October 2018
CS (eng. def.) — June 2004
External (non-ONP) resources:
...
...
...
...
IN PROGRESS
...
Lexicon Poeticum (2nd ed.)
This uses metadata and images from septentrionalia.net
elskuvinnr - endill
él - éva
...
...
DSL (experimental)
Searches Old Norse etymologies in ODS and Kalkar dictionaries based on data provided by Thomas Troelsgård from DSL’s digital resources in Nov. 2022. Old Norse homographs are not distinguished.
ODS: end (en(n)) ODS: end (an, en(n)) ODS: end (an, en(n)) ODS: end (en(n)) ODS: mindre (fjórum miðr en 200) ODS: Kalveskind (eigi þótti honum meiri himinn en kalfskinn) ODS: men (en)