þat pron. dem. [gen. þess, dat. því]
(cf. sá pron. dem.)
Status: excerpted citation slips citation text supplemented structured definitions in Danish definitions in English
I. A.
1) det
‖ (þat refererer til udtryk uden ref. til gramm. køn, ofte ngt. aktuelt eller tidligere omtalt) :
Bꜷð Arinbiorn honom með ser at uera. En Egill þeckðiz þat
Eg162θ(2001) 898Scal maðr epter maɴ lifa. Eða huat kueðr þu nu. láttu mic heyra þat
Eg162θ(2001) 905Arinbiorn segir at honom þyckir þat uel fundit
Eg162θ(2001) 9110Nu mun þer þat her ecki tyia þui at Eirikr konungr oc Guɴhilldr drotning hafa mer þui heitit. at ec scal rett hafa af huerio mali þar er þeiʀa riki stendr yfir
Eg162θ(2001) 973oc þat þot þu hafir fengit ambattar. at calla ha[na a]rf gengia
Eg162θ(2001) 9712konungr sagði at hann myɴdi þar huarki at uiɴa at leɢia a þat lof eða baɴ
Eg162θ(2001) 995Ef þu Egill ert allfúꜱ til at beriaz þa scolom uer þat nu ueita þér
Eg162θ(2001) 1009oc uelldr þui su en micla ást oc uinatta. oc forɴ felags skapr er með ocr Egill hefir uerit
Eg162θ(2001) 1603brat mun þat reynaz segir Egill. huart þu Ꜷnundr męlir þetta af nockorom aloga. eða er sumt af hegoma við þott ec ętla þat siðr uera muno
Eg162θ(2001) 1607Vil ec nu sua at eino malum luka at þat liki uel Oddi eða Einari
Eg162θ(2001) 1628hugða ec Ꜷnundr at þu myɴdir þat uita ec hefi halldit retto mali fyrir þeim monnoᴍ er stǫʀi bockar hafa uerit en sua sem þit feðgar eroð
Eg162θ(2001) 1702En Oddr oc Einaʀ er dregiz hafa til sua miꜷc til þessa mals muno her scapnaðar uirðing hafa hlotit af þui
Eg162θ(2001) 1705Egill toc uel a þui. oc fysti Þorstein at þeir leti hann þangat fara
Eg162θ(2001) 1709oc nae þeir eigi fyrir ofriki aɴara at queþia. þa er rétt at stefna söc þeirre er quoðen com til þar sem þeir coma framarst þess er þeir mego fram coma stefnoɴi
GrgKonᴵ 12812Nu vill hann griotgarð göra of enget. oc er honom rett at briota þat upp í aɴars lande
GrgStað 4656skalltu fara með mer vpp með anni gagnvart ⸢þui [var. þar AM 177 folˣ “B”] er standa var landtiolld
Þiðrᴵᴵ 2352huat ser þu ⸢þat [var. þess AM 232 fol 19rb11] a oss
var. BarlA 9429 → Barl AM 232 fol 19rb11Ok þet bẏðr ek ẏckr i guðs namfne
DI II (*[c1300]›Thott 110) 32830veitir honum auerka sva nockvi mikinn. at honum var þat gilldr þyckr ok ei banvænligr
Heið 6314En þaðan af kemr þat firir þa Hꜹskulld ok Eilif
Heið 6315hann lætr ecki bratt uið þvi. ok ecki sættoz þeir a þat
Heið 6317hann lætr ecki bratt uið þvi. ok ecki sættoz þeir a þat
Heið 6317Ecki skaltv hann kveðia til þeꜱar ferðar. ok kiemr til þeꜱ skapferði hans
Heið 656Þorarinn lætr uel ifir þvi. ok kuað ei at siðr þeꜱa fꜹr mundo fram komaz. at ei fœri hann
Heið 6811ok þat mælti Barði. at þat (ɔ: hey) skal hann saman fœra. ok lvka þvi vm aptaninn
Heið 691skaltu ... þiɢia eingi laun af honum firir. ok ei er þeꜱ uert. firir þi at ek reð er þeir (ɔ: hestarnir) hurfv. ok hafa i minni varðveizlv verit
Heið 7022þotti mer þat vera merkilict eyrendi. ok vęttir mik at eigi mundi i þat raðit
Heið 7028þotti mer þat vera merkilict eyrendi. ok vęttir mik at eigi mundi i þat raðit
Heið 7029Þa var kꜹpstefna a Hvit-ar-vꜹllum. ok voro skip komin af hafi litlv fyrr en þat var
Heið 7033þat varð til nynæmiꜱ at af (borðinu) hurfv .iij. deilldirnar firir .iij. monnum. geck hann. ok sagði til þeꜱ Barða
Heið 7316Hef þv fram borð. segir hann. ok ro᷎ð ecki um þat firir ꜹðrum monnum
Heið 7317mattv þetta ecki vndraz. firir þi at sto᷎rra var Hallr broðir yðarr brytiaðr. ok heyrða ec yðr ecki þeꜱ geta at þat væri nein fvrða
Heið 741Hon lætr fylgia slatrinv sinn stein firir hvern þeira. þeir spurðo hvat þat skylldi merkia
Heið 743Nv mælti Barði. þetta horfir til oefniꜱ er hon er a ferð komin. ok mætti ver þeꜱ vel an vera. ok verðr nv at leita raðꜱ ok letta a ofan fꜹrna hennar
Heið 7425ok þa skulo þit spreta gio᷎rðunvm hennar. skal Dagr þat gera ok lata sem hann gyrðe hestinn er þer komit at lo᷎knvm
Heið 754hon segir. þvi em ek i ferðina komin at mik vættir at siðr mvn firir faraz nockur storræði. firir þvi at ei skal skorta til aeggivn. firir þvi at þeꜱ þarf uið
Heið 7513þa mælti Dagr. þeꜱi maðr er mannvitvll er þer fylgir Þuriðr. hann hefir ecki sva vel gyrt hest þinn at þat myni dvga
Heið 7517Nv skulo uið skipta uapnvm. skal ek þat hafa er þu helldr a. ok sua giorðo þeir
Heið 763ok voro a ꜹðrvm (ɔ: hestinum) uistir þeira bro᷎ð‹r›a ok ætlaðar voro þeim til nestz. ok iarteindo þat þav hin nyio slatrin er Barði let þangat fœra
Heið 7619Giora (þeir) at þi mikit spott ok hat uið yðr til suivirðingar
Heið 7810þat hafa þeir heraðꜱ menn samraðit ef nockur tiðendi verða i heraðinv þav er af manna vꜹlldom erv
Heið 7812ok skal sa vtlagðr er eigi uerðr til þeꜱ buinn .iij. mꜹrkom. hverr sa er þingfarar kavpi a at gegna. fra Hafnar-fiollvm ok til Norðr-ar
Heið 7817En þo grvnar mik at ei komir þu þi við firir þeira ofstęki er þer fylgia
Heið 8025stendr Niall uti. ok byðr þeim gisting ꜹllvm ꜹlværliga. þeir þiggia þat. lata lavsa hesta sina setiaz a baða becki
Heið 812Barði tekr uið harþstei[ni]nvm ok ekr tygil knif af halsi ser. ok þokaz þa nockvt steina seyrvit er hon hafðe latið a halꜱ honum kerlingin ok þeꜱ uerðr getið siðarr
Heið 8113Nu þicciz sueinninn hafa uel hnyct er þeir hafa þat sem þeir þyrftv
Heið 8115ok berr þu þat fram segir hann er ecki er i nema bloð eitt. ok undr er þv ser eigi mismiði a þvi
Heið 8225ok berr þu þat fram segir hann er ecki er inema bloð eitt. ok undr er þv ser eigi mismiði a þvi
Heið 8227mer syniz ... at maðr gangi .i. ... Eigi er þat kveðr Ketill brusi. menn erv þar ok eigi allfair
Heið 8516hann verðr at raða ok er þat þo miok imoti vilia þeira
Heið 8619þeir segia baðir at þat skylldi alldregi verða
Heið 8718þa mælti Barði. fꜹrvm vndann enn of rið ok eigi at minni von at þat kostgęfi eptir fꜹrna
Heið 8833þat mælta ek at hverr fari sem ma þar til er uer komum til uigiꜱ þeꜱ er fostri minn mælti at ver skylldim neyta i neyrðra floanvm
Heið 895En þvi gat Barði eigi a leið komit ok koðvz þeir þa fullelltir er þeir komv til syðra uigis i floanvm
Heið 898Nv ganga þeir ei at. ok er þat sa norðan menn. þa ætla þeir sitt rað
Heið 9016hvart kennir þv sverð þetta er ek helld hera. hann kvaz eigi uita þeꜱ vanir. eða hverr ertv
Heið 9019hann segir. vera kann at þat se þar vapn er ek a. En aðr ver skilivmz i dag þa muntv litt oꜱ fryia þurfa
Heið 9025hann segir. ecki lꜹstvm ver þat. ok eigi þottumz ek allgrvnsamliga vnnit hafa. eða hveꜱver þickiz þv Ketill eða it feðgar einskiꜱ eiga at hefna oꜱ
Heið 911Eigi er þat trꜹllskapr. at maðr þoli sar ... ma þat uirða til dreingskapar. ok væri þat sva at virða en trylla menn eigi allz þv ert goðr dreingr kallaðr
Heið 9212Eigi er þat trꜹllskapr. at maðr þoli sar ... ma þat uirða til dreingskapar. ok væri þat sva at virða en trylla menn eigi allz þv ert goðr dreingr kallaðr
Heið 9213Nv skortir eigi sokn. ok sez þo með þi at svnnan menn lata vndan
Heið 9217hann hafði hrvndit þeim yr loptriði nockurv ... ok hꜹfðo þeir farit neisvliga. vilia nv hefna. ok hafa af þvi gert fꜹrna at vpphafi með Barða. ef þeir næði honum
Heið 9310þeir erv mest til þeꜱ nefndir er framarst hafi verit
Heið 9329ok nv hꜹggr Eyiolfr til Oddz ok kemr a kinnina. ok i huaptinn ok verðr þat mikit sar
Heið 9422Nv spyrr Barði Þorodd ef hann mundi fara mega með þeim. hann lætr þeꜱ eigi von. ok biðr þa undan riða
Heið 955hon kemr a hanꜱ fvnd ok rekr eyrendi sitt ok tok hann þvi þvngt
Heið 9631segir konur þangat riða Hꜹskvlldr segir. at eigi mvni [þat vera] þa gengr hann vp ok ser reið manna
Heið 973Nv tekr merin at grata við þat
LaxdE 32728Þa kom iamlengð ⸢þess [var. ÷ ; var. þesse MEg² 5062 MEg¹ 4921] er þeir voro vanir at fara vt i skoga
MEgApp 51224eptir þat satv þeir .iiii. ho᷎fþingiar a ein hiali sva at enger visso hialit nema þeir sialfir
ÓTOddS 318enger visso hialit nema þeir sialfir. ok þat harmaði Gvnhilldi ok forvitnaðe oc kom i hvg at þat mvnde taka henda sono henar
ÓTOddS 320enger visso hialit nema þeir sialfir. ok þat harmaði Gvnhilldi ok forvitnaðe oc kom i hvg at þat mvnde taka henda sono henar
ÓTOddS 321oc þat hafa meɴ fyr sátt en enge veitt hvart hon var so᷎n at þvi
ÓTOddS 324oc eptir þat sagðe hon sonvm sinvm oc gerðu þau rað sin með mikille slegð
ÓTOddS 325oc þat hafa meɴ fyr sátt en enge veitt hvart hon var so᷎n at þvi
ÓTOddS 325þa gengv vinir imille ok *baðu þa eigi þat gera (ɔ: at berjask). ok hyggia a sáma sín oc konungs tign ok frensymi
ÓTOddS 41ok þat kom firir drottningo. hon for til ok kvaz skylld at dema mal sona sina
ÓTOddS 46oc þar kom at þat varð
ÓTOddS 49Guðroðr kvað þa þvi raða myndv en lett þetta þo mvndo fram fara
ÓTOddS 529Eirikr vekr þau upp ok vill at þau fari a brꜹtt ok er meiʀ þat nv fyrir nꜹðsyn. en mer þycke of lo᷎ng vistin yþr her
ÓTOddS 627þykiz vita at hon mvn með barni fara oc þat hyggr ho᷎n ser mvno oc sinom sonom til skaða horfa
ÓTOddS 725hann dylr ecke þess at þau mvni þar verit hafa en eigi létt hann þo nv þat vera
ÓTOddS 813er hann sa menn virðvliga gengr hann i moti þeim ok bꜹð þeim þar at vera ok þat þago þeir
ÓTOddS 822spurþi ef menn nockvrir veri þar a bui. hann kvat at viso þat vera. Þa melti Hacon gak in ok leið þa ut
ÓTOddS 1132Nv vil ek senda yþr ꜹstr i Garða rike a fvnd Sigurþar broður þins ... er þat trvt trꜹst
ÓTOddS 2220spretr O. (ɔ: Óláfr) upp. oc þeir sem með honom voro ok hliopv til skipana. ok þat sa vvinir þeira oc sottv eptir ꜹðro sine með akafa
ÓTOddS 3827Aufundar-meɴ atti hann marga bæði rika oc orika oc var mæst at þvi norðr i land i Þrænda-logum
Sv 321Sæll em ec þeꜱ er ec sa augun þin
Sv 16128skip hans stoð vppi i Gvfár osi. þat tok vt vm vetrin i vatna voxtvm ok ofviðri
Kristni 13123Amphibologia ær ævanlæikr sagnarinnar, ok verðr þat a margar læiðir
Gramm³748 841fellr demetrius konnungr ok fek alexandr með þi sigr
Gyð238(1995) 7421Hueriu skal ek leýsa lif mítt ok herbergi? Vbbi mællti: ek mun koma til þin um þat, er [in] þriðia nótt er liðin heðan
Mág¹A 254þi at þat er sva mikil min skom at ek gæt æigi vndirstaðit
StjC 52015Riss hon þegar vpp oc var hennar þat hit fyrsta. at hon lięt drepa allt konvngakyn i Jvda
StjC 63020allt flyði þat er þi kom við
SvEirsp 31733Lopthœna spyrr, hvat því skyldi
ǪrvS 78þeir Bardi rida hia flokkinum ok rada menn ekki i þat
Heiðy 9821litils er um þat uert segir Þorgils. Nei. segir Snorri mikit mun til haft. er ein melt er um
Heiðy 9825hann segir. huer þꜹrf er þess
Heiðy 9830en alldregi er þi misradit ok ger sem ek uil
Heiðy 9831eru her nokkurir missattir. hann kuez alldregi þat uita
Heiðy 9831stor uel er melt ok þat synt sa er a bak gengr (ɔ: griðum). er ad uisu gridnidingr ok se hann uid stadr
Heiðy 10011hann suarar eigi er þat godi uinr erin eru nv ordin uanndredi med monnum. þot her nemi stadar
Heiðy 10018stenðr vpp einn gamall maðr ... ok melti kunnum wer mikla oþauk at menn skattyrðiz her huart er þat gera varir menn eðr aðrir
Heiðy 1012til einkiꜱ kemr þat goðꜱ en oft geriz illt af þui
Heiðy 1013skillðu menn þat mæla her at til satta væri
Heiðy 1014til einkiꜱ kemr þat goðꜱ en oft geriz illt af þui
Heiðy 1014er þat ok uænst til at illa gefiz sem fyrr at velia monnum neisolig orð
Heiðy 1019þat komz a leið at sættir verða at þui. ok kom þat hellz saman með þeim at þeir færi vtan
Heiðy 10216kom þat hellz saman með þeim at þeir færi vtan. ok þickir þat hellz nockur nafnbót vera. allz Barði var eigi bitr a febætr
Heiðy 10218þeir hofðu sellt lanð sitt af henði ok bu ef þessar yrði mala lyktir. er aðr var eigi raðit þat
Heiðy 1031Nu heit ek þer nockuru til lagi. skalt þu nu þat heyra
Heiðy 10312sogðu margir at þat var eigi ulikligt
Heiðy 10322hann suarar. huat synyz þer ráð hann mælti. bioða þeim ollum heim til uistar. þat væri þinsligt
Heiðy 10326Guðmunðr suarar. mikit eʀ þer i hug ok eigi ueit ek at þat se oraðligt
Heiðy 10327ok firir þa sok at wer hofum þat sua miog fra oꜱ skilit. ok þa vilium uær eigi taka með yðr
Heiðy 10525en þat kann oft verða er menn hitta i slika luti. ok uerðr sua mikit rið at ef nockut verðr uið blanðit forneskiu at menn trva a þat ofmiog
Heiðy 10528en þat kann oft verða er menn hitta i slika luti. ok uerðr sua mikit rið at ef nockut verðr uið blanðit forneskiu at menn trva a þat ofmiog
Heiðy 10530þat hvgsaþi hann, hvart þat mvndi vera af eþli sialfra þeira, eða mvndi þvi valda goðmavgn þꜹ, er þeir blotvþv
SnE 819þat hvgsaþi hann, hvart þat mvndi vera af eþli sialfra þeira, eða mvndi þvi valda goðmavgn þꜹ, er þeir blotvþv
SnE 820fvrþv mikil smið er þat ok hagliga *gor
SnE 1520en vndir bǫ́gvm hestaɴa settv gvþin tva vinbelgi at kæla þa, en i svmvm frǽþvm er þat kallat isarncol
SnE 187Har segir: Goþar nornir ok vel ættaþar skapa goþan alldr, en þeir menn, er fyrir vskꜹpvm verþa, þa valda þvi illar nornir
SnE 242Sv davgg, er þaþan af (Yggdrasli) fellr a iorþina, þat kalla menn hvnang fall, ok þar af fæþaz *byflvgvr
SnE 255Þa segir Har: Þat kaɴ ek vel segia þer
SnE 2617en ef þv ert eiɴ orþiɴ sva favis, at eigi hefir þetta heyrt, þa vil ec þo þat vel virþa, at heldr spyrir þv eitt siɴ ofroþlega, en þv gangir lengr dvliðr þes, er skylt er at vita
SnE 273Þa segir Har: Mikil skynseme er at rifia *þat vandlega⸣ ‹vpp›
SnE 2812svmir atbvrþir til þessa heita hafa gerzt i ferþvm hans, ok er þat fært i frasagnir
SnE 2818þat er hvs mest, sva at menn *viti; sva segir i Grimnismalvm
SnE 2825hamaʀiɴ Miollnir, er hrimþvrsar ok bergrisar keɴa, þa er hann kemr ‹a lopt›, ok er þat eigi vndarligt
SnE 299hann er sva avðigr ok fesæll, at hann ma gefa þeim ꜹð landa eða lavsafiar; *a hann skal til þess heita⸣
SnE 308Nǽr lagþi þat vfærv einv siɴi; kvɴa mvn ec þar af at segia, en þv skalt nv fyrst heyra fleire nꜹfn asaɴa
SnE 3220en vlfinvm þotti ser þat ecki ofrefli ok let þa fara með, sem þeir vildv
SnE 3516Eptir þat ottvþvz æsirnir, at þeir mvndv eigi fa bvɴdit vlfinn
SnE 364Har segir: Þat kaɴ ec þer vel segia
SnE 3617þeir skvtv i mvɴ honvm sverþi nokqvoro; nema hioltin við neþra gome, en efra gome *bloðrefillinn; þat er gomspaʀe hans
SnE 3721ok nv skaltv fara ok biðia hennar mer til handa ok hafa hana * hingat, hvart er faþir hennar vill eða eigi, ok skal ek þat vel lavna þer
SnE 4110Freyr skal fa honvm sverþ sitt, þat var sva gott *, at sialft vazc, en Freyr let eigi þat til skorta ok gaf honvm sverþit
SnE 4113geysimikit mein var honvm þat, þa er hann barþiz við þaɴ, er Beli heitir
SnE 4125or spenvm hennar reɴr mioðr sa, er hon fyllir skapker hvern dag; þat er sva mikit at allir Einheriar verþa fvlldrvknir af
SnE 4317Hvi spyʀ þv eigi þes, hversv margar dyʀ erv a Valhavll eða hversv storar? Ef þv heyrir þat sagt, þa mvntv segia, at hitt er vndarligt, ef eigi ma ganga vt ok iɴ, hverr er vill
SnE 446mikill er Oþiɴ firir ser; morg dæmi fiɴaz til þes
SnE 452Eigi kaɴtv deili a Sleipni ok eigi veiztv atbvrþi, af hveriv hann kom, en þat mvn þer *þickia frasagnar vert
SnE 4511beiddiz hann, at þeir skyldv lofa, ‹at hann› hefþi lið af hesti sinvm, er *Svaþilfari het, en þvi reþ Loki, er þat var til lagt við hann
SnE 4525beiddiz hann, at þeir skyldv lofa, ‹at hann› hefþi lið af hesti sinvm, er *Svaþilfari het, en þvi reþ Loki, er þat var til lagt við hann
SnE 4525er aleið vetrinn, þa sottiz mioc borgar gerþin, ok var hon sva ha ok sterk, at eigi matti a þat leita
SnE 467settvz gvþin a dómstola sina ok leitvþv raþa ok spvrþi hverr aɴan, hverr þvi hefþi raþit at gipta Freyiv i Iotvnheima
SnE 4610Þa mælti Har: Fár maðr vættir mic at fra þvi kvɴi segia
SnE 4811morg dæmi erv til þes ok þvi erv allir skyldir at trva, at Þoʀ er matkaztr
SnE 4815Eptir þat voro þeir (ɔ: hafrarnir) flegnir ok bornir til ketils
SnE 496var ... aɴaʀ (ɔ: hafranna) halltr eptra fæti. Þat faɴ Þoʀ ok talþi, at bvandinn eða hans hion mvndi eigi skynsamlega hafa farit með beinvm hafrsins
SnE 4916Eigi þarf langt fra þvi at segia, vita megv þat allir, hversv hræddr bvandiɴ mvndi vera
SnE 4918Skrymir ... toc vpp hanzka siɴ; ser Þorr þa, at þat hafþi hann haft of nottina firir skala, en afhvsit, þat var þvmlvngrinn haɴzkans
SnE 519Skrymr spvrþi, ef Þorr vildi hafa fꜹrvneyti hans, en Þoʀ iatti þvi
SnE 5111Skrymir bꜹð þa, at þeir legþi mꜹtvneyti sitt, eɴ Þoʀ iatti þvi
SnE 5114Þa mælti Þorr, at helzt vill hann þat taka til at þreyta dryckio við einhvern maɴ
SnE 5519Vtgarþaloki segir, at þat ma vel vera, * gengr iɴ i havllina ok kallar skvtilsvein sinn
SnE 5520en þo veit ec, at þer mvnvt kalla mic litiɴ maɴ fyrir mer, ok vni ek þvi illa
SnE 594setberginv bra ec firir hꜹɢin, en eigi satt þv þat
SnE 5918aɴarr endir hornsins var vt i hafi, en þat sattv eigi
SnE 603þa var bvit, at hann mvndi þegar lata hamariɴ skialla honvm, en hann let þat við beraz, þviat hann hvgþiz þa at reyna afl sitt i ꜹðrvm stað
SnE 6124ꜹngvllinn va i gomiɴ orminvm, en er ormrinn keɴdi þess, bra hann við sva hart, at baþir hnefar Þors skvllv vt a‹t› borþinv
SnE 6219fell hann dꜹðr til iarþar, ok hefir þat mest óhapp verit vɴit með goþvm ok monnvm
SnE 6420sendv æsir vm allan heim orindreka at biðia, at Balldr vari gratinn or Heliv, en allir gerþv þat
SnE 6717ok er hann sa a eldin‹vm› favlskaɴ, er netit hafþi brvɴit, þa skilði hann. at þat mvndi væl vera til at taka fiska
SnE 6822*hinn var aɴaʀ (ɔ: kostr), at hlꜹpa enn ifir netit, ok þat gerþi hann, hliop sem snaraz ifir netþinvlinn
SnE 6913drypr eitrit i andlit honvm; þa kippiz hann sva hart við, at iorð ꜹll skelfr, þat kallið þer landskialpta
SnE 704þes hefi ek eigi fyʀ heyrt getit
SnE 706vlfriɴ gleypir solna, ok þickir monnvm þat mikit mein
SnE 7021þat verþr hans bani, er hann misir þes hins goþa sverþz
SnE 7213Aɴaʀi hendi tekr hann en efra keypt vlfsins ok rífr svndr gin hans, ok verþr þat vlfsins bani
SnE 732bazt er þa at vera a *Gimle a himne, ok *allgott er til goðs dryckiar þeim, er þat þyckir gaman, i þeim sal, er Brimir heitir
SnE 7422En nv ef þv kant lengra framm at spyria, þa veit ec eigi, hvaþan þer kemr þat, firir þvi at ongan maɴ heyrþa ec lengra segia fram aldar farit
SnE 7615En þo at ollum se frialst oc sialfualde at hæita þui at æinu at uili
JKr 3663⸢þess [var. þass AM 322 fol 6va27] þarf uið
Hirð 41114ef ⸢þess þarf [var. þass þærf AM 322 fol 12ra13] uið
Hirð 42619þegar eptir me᷎lti hann lagt þat. ok þa stoð ‹hann› upp ok var heill
GBpA 832ek se mismiði mikit a þui at fæð skal uera með okkr. uillda ek nu giarna at uið legðim þat niðr ok tækim upp goða frændsemi
EbWolf(2003) 16511Væiginlig liking er þat millum dyrs ok konv þviat dyrit er syndlaust kuikendi enn maðrinn skynsamlígt
Gramm³W 273skalltu gera grøf her i iørð niðr, sem við høfvm verit. Hann spyrr: Hvat skal ⸢þvi [var. þessi grof MarD635ˣ 59128]?
MarS 3112hvárr var vanr at hǫggva sem þurfti, ok talði hvárrgi á annan of þat
NjM 9215þat er ek má at gjöra, skalltu þersa kvöl eigi fyrir mik þola
Æv²⁷ 1093Nú reiddiz greifinn ok þrífr vatnsfötuna ok slöngir á hurðina svá at þat brotnar í sundr
Æv⁴² 13726Simon tok þi val
Gyð(1995) 1011með þa menn, er mer vilia fylgia, enn þeir hverfi aptr, er þat þickir drengiligar
StuᴵK 395Giafvaldr ... hio þegar til Haldz; þat com a avxlina hægri, oc rendi ofan eptir armleggnum miog at olboga
StuᴵK 7317þat þicki mer rað, at vit lvtim vm, [hvarr ock‹a›r gera skal], oc þvi iatti Einarr
StuᴵK 9524badv vinir Pals, at hann skylli (“ɔ: skyldi”, ed. note) selia Sturlu sialf-demi. Hann qvaz þess ecki fvss vera
StuᴵK 11323oc þann vetr vrþv landz-scialftar miclir, oc tynðvz XI menn af þvi
StuᴵK 1422Guðmundr biskup var i Kerlingar-firði vm hrið, ok bo᷎tti þar miok at reimleikvm þeim er menn þottvz þar eigi mega vti bva aðr; enn siþan varþ at þi engvm manni mein
StuᴵK 3354Slo þa i orða-heimtingar með þeim Lopti ok Birni ok vinvm hans. Var mest firir þi Steingrimr Isfirðingr
StuᴵK 3438lagði hann vel til oc all-gegnliga þessa mala, ok fekk af þi mikla vinsæld svðr þar
StuᴵK 3504Hann giørðe sva, at hann skavt tueim aurom eða þrimr i garþinn, ok geigaðe þat allt; hann var þo bog-‹maðr› mikill
StuᴵK 43617Vt quama herra Hauks með boðskap konungsins vm qvenna mal ok þat fleira sem þar fylgði
AnnSk 20627Eden. þat ⸢þydaz [var. þyðez AM 227 fol “B”] krásir
Stj¹ 689olu þau ser um mik mikla sorg, hvat þess skilldi firi mer radaz, at hellz væri nuckurr langframi a
Malc 43726þviat ecki matti hon þat gott, er hon villdi eigi
Malc 44411lati gud hann alldri þi a leid koma
KlmBFrg1980 27530vtan sa er þet gerer meghi fulfo᷎ra at han visse þet eigi þa
StatÁrni 83837En þat hafdi ecki verit vandi hans fyr at gera þat, þvi at hann red naliga einn iafnan firir ollvm malvm, vid hveria sem at skipta var
StuᴵR 286Hann segir honum andlát Mágus. Konungr mælti: þar varð mikill höfðingjaskaði [var. + er hann fell i þvi AM 567 XVII β 4° 2r20]
var. Mág² 10428 → Mág AM 567 XVII β 4° 2r20veri sua vel a[t] dꜹdin mætti duga þeim i kuo᷎lum. helldr er þ[at ver]ra at þar skal til þess lifa æ ok æ at alldri þrioti þer kualir
Seb238XII 1127kendu menn skeytit, ok ætluðu þat sem var, at einn maðr mundi eiga bæði skeytin, þótt þat sæist eigi
Án 33914Þórir kveðst á þat viljaðr, at sjatnaði illvirki hans
Án 3613Hugðu liðsmenn eigi annat, enn Skúli mundi þat vera, sem Kolr var
HálfdEyst 979Ketill sofnar, at því Sóti hugði, því hann hraut hátt
Ket 13319hann var mylnu madr ok vann hann þat jafnan
Sams 71Sigurdr beiddi huilldar. ok þat veitte Asmundr honum
SigFót 24217hun þeinker j sinn huersu at er ætlar hun vpp at standa enn þess er eingin kostur þvi at Asmundr spener hana so fast [ad] sier
SigTurn 21210hann þottizt kominn vera til Noreghs vestan vm haf ok til no᷎ckurar tignar, ⸢þess [var. þat Sv 414] hellzt, at hann væri kiorinn til erkibyskups
Sv81 58Hun svarar þij hęuerskliga og lezt þat rad wid fodur sinn gera mundu
Hect 18320seg þu ath þu munir eigi ath þith hafit nockuth uíth talazt nema uel ok uingiarnliga. En ef þath hefir nockuth uerith. seg at þat viler þu omęlt hafa
~
Rafn 1830 8323 HG AM 152 fol 144ra6Taka nu konurnar at kueda; þikir Austuestan nu synt versna, en bidur þo þess af er lokit
Jarlm² 3523seigivm vær ydr þat aller sem godvnvm þiona og hylle keisarans vilia hafa ef þetta skal so standa sem byr‹i›at er. þa er snartt allvr stadren vndan vorre trv
LazReyk 18025Þærs oc hins þridia at ...
DN VII (*13[27-1328]›DonVar 1ˣ) 14225þærss ok annarss. at sira Botolfr fek alldri oss in scriptis siit vndankall
DN VIII (*[1320]›apogrˣ) 8827huærn dagh er þæir gera þet
DN VIII (*1325›apogrˣ) 9531saato þeir þar vm margar stæmfnor aat Predicara. oc kallado saman till þærs alla herramenn oc huusbœnðr er þa vaaro j Biorghwin
DN IX (*[1328]›apogrˣ) 12035er þæir spurðo þet. þa helt þat saman folkenom (!)
FskAˣ 35827⸢hon [var. þet AM 303 4°ˣ “A”] spillti i hværn stað oc for firir þa sok stiornen illa
var. FskBˣ 18412: AM 303 4°ˣ “A”vér höfum verit sjálfráðir ferða várra hingat til ... hversu sem ⸢tilberr [var. þat ber til AM 590 b-c 4°ˣ 15v4; var. þath fer AM 152 fol 143va2] heðan af
var. HG 142 → HG AM 590 b-c 4°ˣ 15v4ok munu þar at mïn þi giallda
HrafnAˣ 1989því at eins skal heita á guð, at aukisk ávallt mín óhœgindi, ef til þess er heitit, meðan ek má standask
Hungrvˣ 8818af því mátti scilia at þeir váro menɴ írscer
Íslbˣ 923sę́ttusc þeir á þat at hverr maþr scylldi giallda conungi v. aura sá er eigi vę́ri frá því sciliþr. oc þaþan fǿri hingat
Íslbˣ 926þat sagþi Ulfheþiɴ oss
Íslbˣ 1726oc þat olli
Íslbˣ 1939en síþan es hann þagnaþi at þá myndi aller þat róma
Íslbˣ 205En svá sem Ósýfr réþ draumenn þá vǫcnoþo aller meɴ viþ þat vel
Íslbˣ 208Þeir fundo þar maɴa vister ... oc kęipla brot oc steinsmíþi þat es af því má scilia at þar hafþi þess conar þióþ farit es Vínland hefir bygt
Íslbˣ 2633En hann varþ viþ þat reiþr miǫc
Íslbˣ 2826svá qvaþ Teitr ⸢*þann [non emend. þat] segia es sialfr var þar
Íslbˣ 2832n.oc (hann) talþi fyrer mǫɴom á marga vega at þat scylldi eigi láta verþa
Íslbˣ 2917oc sagþi at þat muɴdi at því ósætti verþa
Íslbˣ 2917En hann lauc svá máli síno at hvárer tveggio iǫ́tto því
Íslbˣ 2927En áþr váro hér slíc lǫg of þat sem í Norvegi
Íslbˣ 3215En es þat sǫ́ hǫfþingiar oc góþer menɴ ... þá selldo honom marger sono sína til læringar
Íslbˣ 3418oc mundi (hann) sialfr þat es hann var scírþr
Íslbˣ 3438Þat ero miclar iartecner hvat hlýþner laɴzmenɴ váro þeim maɴi es hann com því framm
Íslbˣ 3637at sǫgo oc umbráþi ... þeira er til þess váro tecner
Íslbˣ 3712En þat lícaþi ǫllom vel
Íslbˣ 3716þat lícaþi ǫllom vel. oc mę́llti því mangi ígegɴ
Íslbˣ 3717En þat gerþo aller svá sem orþ haɴs qvómo til
Íslbˣ 3721oc fecsc þat af því at Gizorr hafþi sialfr fyrr miǫc beþit
Íslbˣ 3721Vesæll er sa maðr, er þat vill varðveita meira en þarf
Jón¹ˣ 4254Óláfr svarar: þat sem okkr hefir at orðum orðit, þá verðr mér sá maðr torsóttr; vilda ek nú, at þú vektir til fyrir mína hǫnd
StuᴵR440ˣ 1023
‖ (þat refererer til ledsætning indledt med at/er/sem) :
oc spyri i hug sér a hvernveg þeꜱ mege vera. at vér berem crist sem maría bar
HómÍsl⁴³(1993) 70r18Ðat er þer biðið til min. þa mæle þer við mik sialfan
HómNo³ 369(hann) fann, til hvers Martinus spurþi þessa, oc þaccaði hann þat, er honom var eigi veit villa hugar sins
Martin¹ 5692ef þu ... sværir mer þess æið at þu komer alldrigin i noreg
ÓHLeg 2218Enn þann dag er þæir foru i brott, þa varaði enn hælgi B. (ɔ: Brandanus) brœðr sina við, at þæir skylldu ekci taka þess i brott, er þar var
Brend 27226En þat er likligaz konungr at ec uitia hingat þeꜱa heita
Eg162θ(2001) 881Ec [m]un segia þér þat er þ[u] spyʀ um hueria cono ec yrkia þar er Asgerðr fręndcona þin
Eg162θ(2001) 918En ecki er þeꜱ getit at Egill skipti silfri þui er Aðalsteinn konungr hafði fengit i hendr honom huarki við Scalla Grim ne aðra menn
Eg162θ(2001) 9215Eirikr konungr oc Guɴhilldr drotning hafa mer þui heitit. at ec scal rett hafa af huerio mali þar er þeiʀa riki stendr yfir
Eg162θ(2001) 974Þat fyrst a[t þu Egill hefir] uerit her i landi siðan er Eirikr konungr geyrði [þik utlęgan]
Eg162θ(2001) 9711Vil ec þeꜱ krefia domendr. at þeir dǫmi mér allan arf Biarɴar. En dǫmi Asgerði ambatt konungs
Eg162θ(2001) 9713Vitni munum uer fraᴍ bera Eirikr konungr til þess. oc láta eiða fylgia. at þat var skilit i sętt þeiʀa Þoris fꜷðor mins. oc Biarɴar hꜷlldz. at ...
Eg162θ(2001) 983þat var skilit i sętt þeiʀa ... at Asgerðr dottir þeiʀa Biarnar oc Þoro. var til arfs leidd eptir Biorn fꜷðor siɴ. oc sua þat sem yðr er sialfom kuɴikt konungr. at þu geyrðir Biorn ileɴdan
Eg162θ(2001) 986scal ec þat eigi þola. at Egill troði sua úɴdir fótom uini mina at hann taki með rangyɴdi sín fe þetta af Ꜷnuɴdi
Eg162θ(2001) 999Þa uil ec bioða þér holmgꜷngo. oc þat at uið berimc her a þingino. hafi sá fe þetta lꜷnd oc lꜷsa ꜷra er sigr fęr
Eg162θ(2001) 1006Man ec þa daga er huaromtueɢia ockrom myndi þat oliklict þyckia at við myɴdim sꜷkom sǫkiaz
Eg162θ(2001) 1611Rett segír þu Egill at þat er ocr u fallit. at uera a þui þingi er synir ocrir deila
Eg162θ(2001) 1623Scal okr alldregi þat henda at uera þeir vanskꜷrungar at sętta þa eigi
Eg162θ(2001) 1624nefndo ser vatta. oc fylgði þat vatnefno. at Egill skylldi eiɴ geyra um mal þessi sua sem hann uill allt uscorat her a þingi
Eg162θ(2001) 1649Nu teliomc ec or lꜷꜱ við þic um liþueizlo þa er ec het þer þui at sua var męllt með ocr. at ec skyllda ueita þer sua at þu kǫmir malom þinum fram
Eg162θ(2001) 1653oc uil ec sagði hann nu þat kalla at þu ser lꜷꜱ fra ꜷllo mali við mic þui er þu vart i buɴdiɴ
Eg162θ(2001) 1657oc er ecki þeꜱ getit her i frasꜷgn. at þar yrði ne [e]itt til tiþiɴda at domunum
Eg162θ(2001) 1659Vito uer þat allir Ꜷnuɴdr oc sua þu Steinaʀ huer landa merki ero milli Borgar oc Anabrecko at þar ręðr Hafslǫkr
Eg162θ(2001) 1675Var ecki þat Steinaʀ at þu geyrðir u uitandi þat er þu uilldir leɢia uɴdir þic land eign Þorsteins
Eg162θ(2001) 1676Var ecki þat Steinaʀ at þu geyrðir u uitandi þat er þu uilldir leɢia uɴdir þic land eign Þorsteins
Eg162θ(2001) 1677Nu er þat ꜷllom ᴍonnoᴍ ꜷðsyɴt at [þeir] hafa fallit a uerkom sinum oc ero þeir ubota ᴍenn
Eg162θ(2001) 1682þat scal oc fylgia at þu scallt huarki hafa bustað ne uista far her [i] heraði fyr suɴan Lang á
Eg162θ(2001) 1688Nu er þat fra mer at segia at ec hefi allan mic við lagt at skiʀa ueɴdręðom þeiʀa
Eg162θ(2001) 1697En heðan i fra scal ec ecki af spara þat er ec ma geyra til u þurptar Þorsteini
Eg162θ(2001) 1699þa scal hann eɴ queðia heimilis bva ix. a þingi þeꜱ er hann søkir at bera um þat við hue miclum avrum sa toc þeim er hann átte. Scal siþan døma honom fiar varðveizlu þeꜱ er hiɴ toc við avaxta lavst
GrgStað 6711þa scal hann eɴ queðia heimilis bva ix. a þingi þeꜱ er hann søkir at bera um þat við hue miclum avrum sa toc þeim er hann átte. Scal siþan døma honom fiar varðveizlu þeꜱ er hiɴ toc við avaxta lavst
GrgStað 6713eða hvatki sem honom verðr til bana. þeꜱ er hiɴ þurpti at hylia hrǽ hans. oc varðar þat fiör bavgs garð
GrgStað 35822oc sverit þess eiða at þer halldit eigi oʀostu í gegnn mer
ÓH 6414hann spvrði þat at hann var or landi farinn
ÓH 997Nu em ec ⸢at [var. af AM 68 fol “68” etc.; var. ÷ Holm perg 4 4° “St 4” etc.] þvi kominn at bioða ... sett
ÓH 3077þæt ætlaðe atila konongr at ek mindi æigi invirðilæga hans ærænde frambæra
Þiðrᴵ 597eptir þí sem hann a at logum
SkipSauð¹ 477En ek hefi þvi raðit er eingi (mannamót) voro her til
Heið 647ok þat segia menn at fyr hann uar einskiꜱ ꜹrvænt orðz. ne uerkꜱ
Heið 6621Halldorr segir. at ei mvn þat þickia tekit minnar handar mikilmannliga til orðz at ek þickiumz eigi buinn at fara
Heið 675Fyrir þvi at margir erv betr til falnir fararinnar at þi er ek hygg at þu vilir fara
Heið 6711Hann svarar. þat mvnv menn mæla at ei hafir þv þeꜱa fyrr kvatt en von var. ok mvn ek fara ef þv vill
Heið 6732En þeꜱ varir mik at þv dragir þinn hala miok leingi aðr þv hefnir Hallz broður þinꜱ
Heið 6825ok þat mælti Barði. at þat (ɔ: hey) skal hann saman fœra. ok lvka þvi vm aptaninn
Heið 6833þi visaði hann honum til þeꜱ at hann var verra at henda en aðra sꜹði ok var hann skiotari
Heið 694Þat er at segia. at i þann tima var Þorgisl Ara son riðinn norðr til Eyia-fiarðar
Heið 7111Nv reðo þeir raðom sinvm ok kvez þeim a þvi hvgr at raðaz i fꜹr með þeim. en fꜹrvnꜹtr þeira ferr i Viði-dal
Heið 734En þat var siðr at lagðr var matr a borð firir menn en þa voro ꜹngvir diskar
Heið 7312þat varð til nynæmiꜱ at af (borðinu) hurfv .iij. deilldirnar firir .iij. monnum. geck hann. ok sagði til þeꜱ Barða
Heið 7314mattv þetta ecki vndraz. firir þi at sto᷎rra var Hallr broðir yðarr brytiaðr. ok heyrða ec yðr ecki þeꜱ geta at þat væri nein fvrða
Heið 741Hon svarar. Mellt hafi þer þat bro᷎ðr er ei er vænna til en steina þeꜱa er þer hafit ei þorat at hefna Hallz broðvr yðars þvilikꜱ manz sem hann var
Heið 744Nv sia þeir þat bro᷎ðr til Þuriðar moður sinnar. at hon var komin a bak hesti þeim er þav kꜹllvðo Eykiarð. ok hon hafði heimt huskarl sinn til fꜹrvneytis við sik
Heið 7419segit at þat se vel er hon er komin i fꜹr vara
Heið 7430þeir lata þat miok munv bo᷎ta at hon fari
Heið 7514hann hefir ecki sva vel gyrt hest þinn at þat myni dvga. er þat skꜹm mikil at fa slict til fylgiv uið dugande konvr
Heið 7518þat þotti mer makligast at vapn þeira lægði ofmetnat þeira ok dramb
Heið 769þeꜱ uętti ek að uið yðr taki hann at orð sendingv minni
Heið 7728ok hefir hann þat sagt at Hermundr Illhvga son mvn vera i kaupstefnv ꜹndurða þeꜱa uikv. ok margir aðrir heraðꜱ menn
Heið 7732þat mvnv þer ok spurt hafa at þeir bro᷎ðr. synir Þorgavz. hafa syslv firir hꜹndom i sumar. At sla teig þann er heitir Gullteigr
Heið 782spurt hefi ek þat at þeim er titt at ro᷎ða Gislvngvm
Heið 787þa berr norðr alla kuiðbvrði ok er yðr þat mest fullting at sva yrði
Heið 8024ok (þeir) sa tiðendi gerva a Gullteig ok sa þat at þar voro karlar a teignvm
Heið 8129ok syndiz iamt eptir þui sem sagt var. syndiz at iamt mvndi eptir dagslatta sem sagt var
Heið 821Ecki bar ek þat fram er ei mættir þu vel neyta
Heið 8228Nv er fra þvi sagt at þeir synir Þorgavtz risa upp allir ok fara at sla a Gullteig. ok ro᷎ddo um þat at nu mundi vel vita. ok nv mundi sleginn uerða Gullteigr hinn sama dag
Heið 8413Nv er fra þvi sagt at þeir synir Þorgavtz risa upp allir ok fara at sla a Gullteig. ok ro᷎ddo um þat at nu mundi vel vita. ok nv mundi sleginn uerða Gullteigr hinn sama dag
Heið 8415honum þotti sem ... kio᷎mi at þeim vargar margir ok ættiz þar uið ok uar mikit vm. ok ek þottvmz uakna við þat er ek liop vndan heim til bo᷎iarinꜱ
Heið 8426þa unðo þeir uið hoti betr ok ætlvðo at þa mundi fram koma þat er firir var ætlat
Heið 851er eigi Barði kominn. Ketill kom inn i smiðivna i þvi bili ok segir. þat fann Gisli son þinn at hann er kominn
Heið 8627Barði snyr nv imot fꜹrvnꜹtvm sinvm ok kvatz þat ætla at kominn mundi maðr fyr mann
Heið 8630ser Barði þat at nv mvn sva verða at vera ok sneri nv imoti þeim
Heið 8910hvi so᷎ki þer nv eigi at er hafit þrasamliga eptir sott i dag at þvi er mer syniz riðit ok rvnnit
Heið 9024Hann mælti. Leitið yckr annars fo᷎riꜱ. Ecki hafði þat vngmenniꜱ verit fyrr meiʀ at keppaz við oꜱ
Heið 925er þetta sannara en þat er þv mælltir við mik
Heið 929Þa segir Þorbiorn. Eigi er þat trꜹllskapr. at maðr þoli sar ok se eigi sva blavtr at eigi veriz hann meðan hann ma
Heið 9210ok þat skulo þer til eiga at segia aðr en ek hniga i graꜱ at ek nenta at visv at neyta vapna
Heið 9214Þeir eigvz við leingi. ok þat segia menn at varliga se ravstari menn
Heið 9226En þat hafði verit er þeir voro avstr at hann hafði hrvndit þeim yr loptriði nockurv ok i savrpytt ofan ok hꜹfðo þeir farit neisvliga
Heið 937ok er at gangr þeira langr ok harðr. ok lykz með þvi at hvarir tveggiv erv sva þrair ok kappsamir ok micklir firir ser at þvi liggia þeir allir davðir at skilnaði
Heið 9319ok lykr með þvi þeira mali at Tanni fellr firir Barða
Heið 9418er eigi þat, at kyrt stanndi skipit vart
Orkn325I 2785þvi iati ek firir guðe ok helgum monnum at mik gleðr dyrð at vinna enom heilsanligsta Olavi konunge Tryɢva s. (ɔ: syni)
ÓTOddS 11oc þat kom þar fram sem Ioan melti við drottin. þær hefir at vaxa en mer at þverra
ÓTOddS 116Ꜹllom er þat kvnict. at eptir lifit skein iartegnom. en helge O. (ɔ: Óláfr) konungr
ÓTOddS 118vitrir menn hafa oss fra sagt nokora luti hans storvirkia oc fat fra þvi sem verit hefir hans afreks verka
ÓTOddS 212opt kan þat at at beraz at fals er blandit sonno
ÓTOddS 213þikkir oss litils verð þeira til lo᷎g oc vmerkilig þvi at vitrom monnum þyckir hver saga heimsliga onytt. ef hann kallar þat lyge er sagt er en hann ma engar sꜹnnvr afinna
ÓTOddS 221oc siþan melti hon. þat vil ek dema ykaʀ a mille at Haralldr hafi forreðe fyrir rikino Noregs velde
ÓTOddS 410Fra þvi er Olafr konungr var føddr
cap.
ÓTOddS 612þat hygg ek at þau Gunhilldr mvni sveininn vilia lata fara sem fꜹðvr hans
ÓTOddS 76melti til hans hart oc kvað hann þess verðan. at hann veri drepin fyrir svik við sono sina
ÓTOddS 728hann dylr ecke þess at þau mvni þar verit hafa en eigi létt hann þo nv þat vera
ÓTOddS 812Gerið sva vel fyrir gefit mer orð min oc til tøke. þvi at vmaklict var þat at ek gerða yþr meingerð
ÓTOddS 1021Gunhilldr ... vill sveininom til sin bioða með soma oc bøta þat a honum. er við fꜹðvr hans var misgert
ÓTOddS 1630Hacon melti ecke þykir Astriðe liclikt þar til uppreistar sinvm syni er Gvnhilldr er oc varla vill hon þvi trva at þat se astvðar boð
ÓTOddS 1634hann qvaz þess vo᷎n vita at eige mvndi lett við Hacon (tilføj at, cf. ed. note) sigraz
ÓTOddS 1727moþir hans var spakona ok sa hon marga luti firir oc geck þat eptir er ho᷎n melti
ÓTOddS 2022var þat siþr hennar. at ho᷎n var borin i hꜹllina hvern iola aptan oc skylldi segia hvat þa veri tiðenda vm heiminn
ÓTOddS 2023Hon melti þat se (ek) ekki at eigi stande þitt rike með soma ok veg
ÓTOddS 2029Fra þvi er O. (ɔ: Óláfr) var seldr
cap.
ÓTOddS 2127þat seger mer hugr vm at þar vaxi kraptr þessa sveins
ÓTOddS 2221þess er getið i sꜹgone. at Ingibiorg konungs syster feck harm eptir sin bvanda er drepinn var
ÓTOddS 3622ok þat sa hann at sv kvol beið konungs ok drottningar
ÓTOddS 4122þott konungr støðe lenge imott at lata sið sinn ok sinna forellra. Ok með þvi at hann heyrðe fagrliga vm røtt ok fekk skilt af guðz miskunn þetta sanlikt ok at eggian drottningar. þa to᷎ku þav skirn
ÓTOddS 4232Þess er oc getið at O. (ɔ: Óláfr) heyrðe sꜹgvr af einom dyrligvm manne er var i eyio einne er Syllingar heita oc skamt fra Irlandi
ÓTOddS 4420hann kvaz þat hyggia iarllinn at sa mvnde betr hafa er mart ætti við hann
ÓTOddS 4727Þar nest heyrir þat til at uita þrenna. grein; stafana ok allrar tolu
Algor 41716er þat ovandaz i vidrlagning tripls. at avallt feʀ þat. sem. fyʀ er. ritat. i vidrlogv list
Algor 42315Annall þessi tekr til a þi sem Gabriel vitraþiz gvðs moþvr
AnnVet 331firir sakar þars (ɔ: þess) at ...
DN I (1310-1311) 11728þar er kalldast þess er byct er i heiminum
EncHauksb 15425⸢at hann viti, at þat [var. Sv Jak¹Cod645 936] er kenning drottins vars ... at gialda goðo illt
Jak³ 5348Þenna kastala ma með o᷎ngu vinna undir yðr, ⸢nema þui er [var. utan með því, sem Mág² 5533] yðr er sealfratt, ef þer latið ginna yðr i brott or honum
Mág¹A 1666senniliga skal ek æigi aflata þat sem ek orka yðr at læiða a ręttan veg
StjC 44922þv nytr ǫngrar gleði at þi sem mer syniz
StjC 51927ok finn (herefter udeladt ek, cf. ed. note) þat til saka segir Bardi ad þu ert myklu meiri nidingr en duganda manni sami ad eiga þik ad mág
Heiðy 985Snorri melti. þat uil ek ad [þu] latir mik heyra
Heiðy 9828Nu segir Snorri tidindin. þꜹ sem ordin uoru ok þat ad þeir Bardi uoru þar komnir i flok þeirra Þorgilꜱ
Heiðy 10013Ræððu nu þetta sin a milli huat uænligaz uæri til sætta. Nu synðiz þat at menn skal leggia til manniafnaðar
Heiðy 10122Barði suarar. at hann uill eigi þui neita at menn færi utan ok ætti þo wt kuæmt
Heiðy 10210þat komz a leið at sættir verða at þui. ok kom þat hellz saman með þeim at þeir færi vtan
Heiðy 10217þat komz a leið at sættir verða at þui. ok kom þat hellz saman með þeim at þeir færi vtan
Heiðy 10217Ventu þeir at hellðr munði siatna ufriðrinn ok þotti ser þat eigi minni sæmð at þeir væri utan
Heiðy 10221eʀ nu til þess at taka er Þorarenn reð at menn uoro þeir með Barða. er mikilꜱ (lege uoro, cf. ed. note) uerðir ok mikilꜱ attu kosti
Heiðy 10411Enn uerðr þeꜱ ðæmi at nu var spurt hue margir fallner voro af huarum
Heiðy 10420ok for eftir þi sem vitrir menn hofðu firir seð at sætt manna hellz sem a var kueðit ok er ecki getið þeirra viðskipta siðan
Heiðy 10630huat vndra varþ þeꜱ. er þetta gorþisc af
Ridd623 318hann vndraþiz þat mioc, er ásafolk var sva kvɴikt, at allir lvtir gengv at vilia þeira
SnE 818ok þa er sa is gaf staþar ok raɴ eigi, þa heldi yfir þaɴig, en ‹vr› þat, er af stoð eitrinv *, frꜹs at hrimi
SnE 1210Þa mælti Þriþi: Sva sem kallt stoð af Niflheimi ok allir lvtir grimmir, sva var ‹alt› þat, er visi namvnda Mvspelli, heitt ok liost
SnE 1216Ok þat er min trva, at sa Oþinn ok hans bræðr mvnv vera styrande himins ok iarþar; þat ættlvm ver, at hann mvni sva heita
SnE 145Ok þat er min trva, at sa Oþinn ok hans bræðr mvnv vera styrande himins ok iarþar; þat ættlvm ver, at hann mvni sva heita
SnE 146ok mvn þat flestvm maɴe vfæra þikia, at komaz þar yfir
SnE 154Þa svarar Har: Eigi er þat vndarlikt, at hon fari akafliga nær gengr sa, er hana sækir
SnE 1816er þer eigi sagt þat, *er (korr. fra at, cf. ed. note) gvþin gerþv brv *af iorþv til himins⸣, *er heitir Bifravst?
SnE 1915Þar næst gerþv þeir þat at þeir lavgþv afla ok þar til gerþv þeir hamar ok tavng ok steðia ok þaþan af ꜹll tol avɴvr
SnE 2012Har segir: Þat, er þv ser ravtt i boganvm, er elldr breɴandi
SnE 239en ef þv ert eiɴ orþiɴ sva favis, at eigi hefir þetta heyrt, þa vil ec þo þat vel virþa, at heldr spyrir þv eitt siɴ ofroþlega, en þv gangir lengr dvliðr þes, er skylt er at vita
SnE 274ok þat veit trva min, at þetta mvn vera mikill froþleikr, sa er her kaɴ skyn ok dæmi, hverir atbvrþir hafa orþit ser til hvers þesa nafns
SnE 2810en þo er þer þat skiotaz at segia, at flest heiti hafa verit gefin af þeim *atbvrð, at sva margar sem erv greinir tvngnaɴa i veroldvɴi, þa þickiaz allar þioðir þvrfa at breyta nafni hans til siɴar tvngv
SnE 2813þꜹ sættvz a þat, at þav skyldv vera ix. *nætr i Þrvmheime, en þa aðra‹r› ix. at Noatvnvm
SnE 3015Þat er orðtak, at sa er tyhravstr, er vm fram er aðra menn ok ecki setz fyrir
SnE 323þa er æsir lockvþv Fenrisvlf til þess at leggia fiotvriɴ a hann, Gleipni, þa trvþi hann þeim eigi
SnE 326hann heyrir ok þat, er gras vex a iorþv eða vll a savþvm ok allt þat, er hæra lætr
SnE 333en vlfrinn hvgsaþi, at þessi fiotvrr var sterkr mioc, ok þat með, at honvm hafþi afl vaxit siþan er hann brꜹt Levþing
SnE 3522(honum) kom þat i hvg, at hann mvndi verþa at leɢia sik i hættv, ef hann skyldi frægr verþa, ok let leggia a sik fiotvriɴ
SnE 3523Þat er siþan haft fyrir orðtak, at leysi or Levþingi eða drepi or Droma, þa er eiɴhverr lvtr er akaflega sottr
SnE 362ok þat veit trva min, at iafnsatt er þat allt, er ec hefe sagt þer, þott þeir se svmir lvtir, er þv matt eigi reyna
SnE 3613Freyia a mǫrg nǫf‹n›, en sv er savk til þes, at hon gaf ser ymis heiti, er hon for með vkvɴvm þioðvm at leita Oðs
SnE 3818firir þvi er af hennar (Lofnar) nafni lof kallat ok sva þat, er lofat er mioc af monnvm
SnE 391(proverb.) þat er orðtak, at kona verþi vꜹr þes, er hon verþr vis
SnE 394(proverb.) þat er orðtak, at kona verþi vꜹr þes, er hon verþr vis
SnE 395Þat var eitt siɴ, er hon reið, at vanir nokqvorir sa reið hennar i loptinv; þa mælti eiɴ
SnE 3915Af Gnar nafni er s[va] kallat, at þat gnæf[ar], er hatt f[e]ʀ
SnE 3924Þat var eiɴ dag, *at Freyr hafþi gengit i Hliðskialf ok sa of heima alla, en er hann leit i norðrætt, þa sa hann a einvm bæ mikit hvs ok fagrt
SnE 4017þat veit trva min, at þeirar giafar mvndi hann þa iðraz
SnE 4125Þa mælti Gangleri: Þat segir þv, at allir þeir menn, er i orrosto hafa fallit fra vpphafi heims, erv nv komnir til Oþins i Valhꜹll
SnE 421Þa svarar Har: Sat er þat, er þv segir; allmikit fiolmenni er þar, en myklv fleira skal eɴ verþa
SnE 425ok þat veit trva min, at margr kemr sa til Valhallar, er *dyrt myndi þickiaz kavpa vatz dryckinn, ef eigi væri betra fagnaþar þangat at vitia
SnE 4311en þat er með savɴv at segia, at eigi er þravngra at skipa hana (ɔ: Valhǫll) en ganga i hana
SnE 447En satt er þat, er þv sagþir
SnE 451bavð (hann) at gera þeim borg a þrim misservm ... en hann mælti ser þat til kavps, at hann skyldi eignaz Freyiv, ok hafa vildi hann sol ok mana
SnE 4516Þa gengv æsirnir a tal ok reþv raþvm sinvm, ok var þat kꜹp gert við smiþinn, at hann skyldi eignaz þat, er hann mælti til
SnE 4519en þat kom asamt með ꜹllvm, at þesv mvndi raþit hafa, sa er flestv illv ræðr, Loki Lꜹfeyiarson
SnE 4612en er æsirnir sa þat til viss, at þar var bergrisi komiɴ, þa varð eigi þyrmt eiþvnvm
SnE 472mvn sia sitia nær, er vita *mvn savɴ tiþindi af at segia, ok mvntv þvi trva, at hann mvn eigi livga nv it fyrsta siɴ, er aldri lavg fyʀ
SnE 4820kalla ec yðr vera yfir komna, ef þer kvɴit eigi at segia, þat er ec spyr
SnE 4824en þat er sa ꜹgnaɴa, þa hvgþiz hann falla mvndv firir sioniɴi eiɴi samt
SnE 4920Er þat þer satt at segia, at ecki var þa ottalavst at sofa
SnE 526Þa hvgsaþi Þorr þat, ef hann kvæmi sva i fære at sla hann it þridia hꜹgg, at alldri skyldi hann sia sik siþan
SnE 5216Tekr Skrymir nestbaɢann ... ok snyr þvers * i skoginn fra þeim, ok er þes ‹eigi› getit, at æsirnir bæþi þa heila hittaz
SnE 5311en þo er þat satt, at ecki hafa her komit þeir menn, er mer þickir fothvatari en sva
SnE 557Þoʀ segir, at eigi mvn hann þat segia, at eigi hafi hann mikla vsæmð farit i þeira viðskiptvm
SnE 592ok þat veit trva min, at aldri hefþir þv i hana (ɔ: borgina) komit, ef ec hefþa vitat aðr, at þv hefþir sva mikinn krapt með þer
SnE 597þa var þat it fyrsta, er Loki gerþi
SnE 5919En er þv drakt af horninv ok þotti þer seint liþa, en þat veit trva min, at þa varð þat vndr, er ec mvnda eigi trva, at vera mætti
SnE 601Ok er nv þat satt at segia, at vær mvnvm skiliaz
SnE 6015*En þat er satt at segia, at þa hafþi hann ráþit firir ser at leita til, ef saman mætti bera fvndi þeira Miðgarðzorms
SnE 611en þat ma sia, at hann er mikill firir ser, at hann átti hirðmenn þa, er mikiɴ matt hafa
SnE 616Hárr svarar: Eigi er þat vkvɴigt, þott eigi se fræþimenn, at Þoʀ leiðretti þesa ferþina, er nv var ‹fra› sagt, ok dvalþiz ecki lengi heima
SnE 619en þat ma segia, at engi hefir sa sét ogvrligar sionir, er eigi matti þat sia, er Þoʀ hvesti avgvn á ormiɴ
SnE 6222en þat ma segia, at engi hefir sa sét ogvrligar sionir, er eigi matti þat sia, er Þoʀ hvesti avgvn á ormiɴ
SnE 6223iotvɴinn Hymir (!) ... ræddiz, er hann sa ormiɴ ok þat, er særiɴ fell vt ok iɴ of nokqvan
SnE 633En er þetta var gert ok vitat, þa var þat skemtvn Baldrs ok asaɴa, at hann skyldi stand‹a› vpp á þingvm, en allir aðrir skyldv svmir skiota *at honvm⸣, svmir hꜹɢva til
SnE 6321Hon sagþi, at allir skvtv at Baldri ok þat, at hann sakaði ecki
SnE 646hvi skytr þv ecki at Baldri? Hann svarar: þviat ec se eigi, hvar Baldr er, ok þat aɴat, at ec em vapnlavs
SnE 6415Eɴ þat er at segia fra Hermoþi, at hann reið niv nætr dꜹckva dala ok divpa, sva at hann sa ecki, fyʀ en hann kom til ariɴar Giallar ok reið a Giallar brvna
SnE 6613En þes geta menn, at þar hafi verit Loki Lꜹfeyiarson, er flest hefir illt gert með asvm
SnE 684Þa mælti Gangleri: Allmiklv kom Loki a leið, er hann olli fyrst þvi er Baldr var veginn, ok sva þvi, er hann varþ eigi leystr fra Heliv
SnE 686Þa mælti Gangleri: Allmiklv kom Loki a leið, er hann olli fyrst þvi er Baldr var veginn, ok sva þvi, er hann varþ eigi leystr fra Heliv
SnE 687þvi næst toko þeir ok gerþv ser net, eptir þvi sem þeir sa a *fꜹlskvanvm at Loki hafþi gert
SnE 691En er Loki ser tva kosti, var þat lifs haski at hlꜹpa a sæinn, en *hinn var aɴaʀ, at hlꜹpa enn ifir netit
SnE 6912Þa verþr þat, er mikil tiþindi þickia, at vlfriɴ gleypir solna
SnE 7020Þa er ok þat til tiþinda, at sva skelfr iorþ ꜹll ok biorg, at viþir losna or iorþv vpp
SnE 7023þa verþr ok þat, at Naglfar losnar, skip þat, er sva heitir
SnE 714ok er þat firir þvi varnanar vert, ef maðr deyr með oskornvm nǫglvm, at sa maðr eykr mikit efni til skipsins Naglfars
SnE 715þvi skal þeim biorvm brꜹt kasta sa maðr, er at þvi vill hyɢia, at koma asvnvm at liþi
SnE 731En þat hyɢia menn, at Tyrkir hafi sagt fra Vlixes ok hafi þeir hann kallat Loka, þviat Tyrkir voro hans hinir mestv vvinir
SnE 776þat er þeir gera langa frasꜹgn of ragna rꜹkr þat er Troio manna orrosta
SnE 874mego varer lærder menn eígí þesso níkuæda ædr dẏlia vidr þuí at þetta er j hælgo gudspiællde rítat
SvR 1026En þat at þeír hafwa nokor sannẏndí till þa late þeír fram firir oss j fiolda ok late sea ok ranzsaka mædr huerium hætte þat er
SvR 1535Vm varðhald oc þæt sem þar til hꝍyrir
cap.
Hirð 44119Eptir þi sem rett er
Ant 8924hefvir hann fiortan pisla ... ritað til ymissa borga, ok þat til hverrar, sem þeir þurpto mest, er hann ritaði til
Páll²A 26419Ðet er þer nest at men skulu cristnir vera
EiðKrC 3941Skil ek þat at þer þikir mikils vm vert þat er hann er fagrt skapaðr
Finnb 115matti oc þat *vera, at þvi er Gregorius super Ezechielem syniz segia vilia, at Johannes hafi um þat efat
JBapt²A 90516Þat er líkast, at því komir þú á leið, at ek verða heraðflótta, en synir mínir óbœttir
Korm 22123Eigi var lengra á millum landsins ok þess, er skipit flaut, en vel mátti nema tal millum manna
Laxd 688Undarliga bregðr nú við, segir hann. Hvat sér þú þess, er þér þykkir með undarligu móti vera? segir Njáll
NjM 10627ok lauk med þí at Marius flydi or borgínní
Rómv226(2010) 16211Þvi fráteknu, at hún hafði langar stundir ofblíð verit
GBpD 92þat þicki mer rað, at vit lvtim vm, [hvarr ock‹a›r gera skal], oc þvi iatti Einarr
StuᴵK 9522þat er vist, at þessu mali verð ek eigi samþycr
StuᴵK 1262biskup; enn hann leysir þa or banni ok bað ‹þá› þat giallda hveriom sem atti at rettv, þat frendvm er þeir eigv, þat biskupi ok kirkiu er þau eigv
StuᴵK 41618En þat er Ihesus sagði eigi sítt at ueíta nefndum bræðrum þau halæti sem þeir baðu. leiddi hann þau orð af mannz natturu. huat er lẏsaz ma fẏrir þa litlu glosu sem hann sagdi sva. Þat er þit badut son mannz gefa ẏkkr sæmð ok virðing andligra fagnada
~
PS 55229 JJ SÁM 1 43rb30þegar svalɢ dreken þa at þvi er Erecki ðanska synðiz
EVíðB 7030þær listir er þiona mannligri naudsyn ... hafa fundiz af sunum þessarrar ueralldar at þi sem lesit er
Stj¹ 4613huat gorir sa at þi sem hann tekr eigi mat ok drykk. eptir þi sem hann til lystir. utan þat at hann ... nitar þa saumu gio᷎f sem gud hefir gefit honum
Stj¹ 14334uidr þi sem eptir ferr
Stj¹ 15222Huerr er sa at þi er til min bar nu fyrir litilli stundu þa uillibraad ok ueidiskap sem hann hafði fengit
Stj¹ 16713Sealfr hann svarar þar til ok segir þat i þi merkiaz. at þo at heidnir philosophi hinir uisaztu ueralldar uitringar, þa ho᷎fdu þeir o᷎ngua uissu allt at eins af helgum anda
Stj¹ 2713Þersi uar mer nu gud i dag um þat er ek fylgda eigi Pharaone
Stj¹ 28819no᷎ghir at þeir true þet sem truir heilogh kirkia
StatPáll³ 75011alt annat þet sem auoxt gerir af seer eða leighu ma bera
StatPáll³ 7516Ðat bar til tidenda vm sumarit at skip kom
Fær 12831Eyjólfr kvað þat vana, at Skeggi kæmi jafnan fyrstr til skips og tæki þat af varningi, sem honum líkaði
Þórð² 17015allir ... þo᷎ckudu þat gudi, er hun var heil ordin
Steph 3092Viltú þat, segir Gestr, at ek sé boðsmaðr þinn ok sé ek í boði þínu ok rakki minn
Bárð489 3116komm þeim þad saman ... at ...
DI V (1454) 10723Ásmundr hjó eptir honum á hrygginn, fyrir neðan þat, sem hann var mióstr, ok tók hann þar sundr
EgÁsm 392skal ek þess radannde, at þer skal þess ecke at gagni verda, er hon hefir mælt
Gísl 643hann ætlade, at hann munde þess vidar koma, at hann munde niota faudur sins enn giallda
Gísl 732Þat sem madur vill af þessu salse hafa þa skal hann vella j ponnu vel
Mat 1324þat er til mín kemr, þá munu þar ýmsir sínum hlut fegnir, er vér eigumsk við
Gr 1538bað þá sjá, hvárt eptir því væri, sem hann sagði
Gr 27930hans ráðum hefir Þorsteinn fram farit, at því er menn ætla
Gr 28512gudrijd mijn sagdi uigfws þad uil ek ath þu giorer uel thil gudrunar sæmundar dottʀ
IslDipl (“1432”) 30031ertu skylldur at segia mier huers þier þicír ꜳfatt þath ⸢sem [var. ÷ AM 590 b-c 4° 13v21] mier er sialfratt
~
Rafn 1830 7223 HG AM 152 fol 142rb14(hún) segir öllum áheyrandum þat (ms. þath sem) liðit hafði um hennar hag síðan fyrsta tíma, er Sigurðr flutti bónorð konungs, ok þar til sem þá var komit
Mág² 3518 → ms. 167ra17þꜳ mvn hann davdr ⸢vera vmm þat er kemvr jafnleingd [var. adr iafnleingd komi Ambr 4629] annara missera
AmbrReyk 8531Er þat so at Barlaham yfervinnr mina meistara. þꜳ vil eg og ꜳ hans gvd trva
BarlReyk 1187seija menn þat at þat sie þar en j dag geymtt med mikille virgt
HenKunReyk 6426Olafar svænsce sa þet at bezta raðe firir ser oc sinu liðe at ...
FskAˣ 12615honum líkaði stórilla þat er Hákon konungr hafði herjat í land hans
Hkrᴵˣ 17913en þat er hann setti krossinn austr við landz-enda, hugði hann þat vera mundu allz gæzlu
Hkrᴵᴵᴵˣ 2897skrifaþa ec þeꜱa (bók) of et sama far ... oc *iócc því er mér varþ *síþan cuɴara oc nú er geʀ sagt á þeꜱi en á þeiʀi
Íslbˣ 16●●● En hvatki es misagt es í frǿþom þesom þá er scyllt at hava þat helldr er saɴara reynisc
Íslbˣ 16frá því er cristni kom á Ísland
Íslbˣ 828þat vas dccclxx. epter burþ Cristz at því es ritiþ es í sǫgo hans
Íslbˣ 915þá sę́ttusc þeir á þat at hverr maþr scylldi giallda conungi v. aura
Íslbˣ 925En þav váro flest sett at því sem þá váro Golaþings lǫg eþa rǫ́þ Þorleifs ens spaca
Íslbˣ 1440en þat cuɴne engi seɢia þeim at degi einom vas fleira en heilom vicom gegɴdi í tveim misserom
Íslbˣ 1937Haɴ draymþi þat at hann hygþisc vesa at lǫgbergi
Íslbˣ 1941xiiii. vetrom eþa xv. fyrr en cristni qvæme hér á Ísland at því er sá talþi fyrir Þorkeli Gellissyni
Íslbˣ 2635En þat vas til þess haft at hann qvaþ at lǫgbergi qviþling
Íslbˣ 2838En þat gørþisc af því at þar nefnþi annarr maþr at ǫþrom vátta
Íslbˣ 295Haɴ sagþi frá því at conungar ýr Norvegi oc ýr Danmǫrco hǫfþo haft ófriþ
Íslbˣ 2919þat mon verþa satt es vér slítom í sundr lǫgen. at vér monom slíta oc friþeɴ
Íslbˣ 2925Þeɴa atburþ sagþi Teitr oss at því er cristni com á Ísland
Íslbˣ 2933en þá fecc hann lof til þess at Scapti ... hefþi (lǫgsǫgu) ... af því at hann vas hásmę́ltr sialfr
Íslbˣ 3212Hann setti fimtardóms lǫg. oc þat at engi vegandi scylldi lýsa víg á hendr ǫþrom maɴi en sér
Íslbˣ 3214at því es Biarni eɴ spaki hafþi sagt
Íslbˣ 3630Gizorr byscop lét oc lǫg leggia á þat at stóll byscops ... scylldi í Scálahollti vesa
Íslbˣ 3640En þat varþ at framfara. at þá vas scrivaþr Vígslóþi oc margt aɴat í lǫgom
Íslbˣ 3715en dxvi. vetrum epter andlát Gregóríus páva þess es cristni com á England at því es talit es
Íslbˣ 3740Hvat sér þú þat á mér, at ek skula heima vera?
LjósvLˣ 7711þar let Þorr koma a avngvlinn ꜹxa *hǫfvþit ok kastaþi firir borð, ok for ꜹngvllinn til *grvɴz, ok er ⸢*þer þat [non emend. þa sva; var. þer þat Traj 1374ˣ 15r30] satt at segia, at *eigi ginti þa Þór ‹miðr› Miðgarþzorm, en Vtgarþaloki hafþi spottat Þor
var. SnE 6215 → SnE Traj 1374ˣ 15r30Tvá vetr fulla var hann þar, ok þat ins þriðja sem hann lifði
StuᴵR8ˣ 4893Þorgils spurði, hvárt Þorleifr væri þar. Þá svarar Herdís húsfreyja: því er betr, frændi! at hann er eigi hér
StuᴵᴵR11127ˣ 25019Engi kona má karlmanni trúa, þat er þér ætlið at fara frá mér ok láta mik hér eptir vera
Trist¹ˣ 11415skÿlst mier þad fyrer leÿngdar saker vegarenz ad eÿ mun tia j kÿrdum ad sitia
VSj527ˣ 559
‖ (þat + hv-pron. indledende ledsætning) :
Arinbiorn reð þui huerir domendr [voro] or Firða fylki. En Þorþr af Ꜷrlandi. huerir or Sogni voro
Eg162θ(2001) 948Nv er fra þi at segia hvat þeir hioluðuz við fostrar Þorarinn ok Barði. aðr hann væri ibravt bvinn
Heið 7011Nv er fra þi at segia hvat þeir Barði sia tiðenda
Heið 8824þotti hann o᷎llom olikr i atgervi meðan hann lifðe. þott eptir lifit veri þat eigi berat hverr krapta maðr hann var
ÓTOddS 123tiþindi þessi ... oc þat hveria virþing Ari feck af konungi oc iarli
StuᴵK 1253
‖ (þat + hv-adv. indledende ledsætning) :
ok þat kvnnvm ver eigi ætla hve þer mundi vndan ef þv hefðir nockvt þat gert er frami væri at
Heið 8711Þa svarar Har: Hvi spyʀ þv eigi þes, hversv margar dyʀ erv a Valhavll eða hversv storar?
SnE 445en þat þotti asvnvm mikit vndr, hversv stór biorg sa hestr dro, ok halfv meira þrekvirki g[er]þi hestriɴ en smiþriɴ
SnE 461Eigi þarf langt fra þvi at segia, vita megv þat allir, hversv hræddr bvandiɴ mvndi vera
SnE 4919En svá er sagt at þat bę́ri frá hvé vel þeir mę́ltu
Íslbˣ 295
‖ (þat + hvárt indledende ledsætning) :
brat mun þat reynaz segir Egill. huart þu Ꜷnundr męlir þetta af nockorom aloga
Eg162θ(2001) 1605Eigi ueit ec þat sagði Steinaʀ huart ec uil casta niðr málom minum at sua buno. þui at ec hefí aðr leitað mer liðsemðar við stormeɴi
Eg162θ(2001) 1626þat hvgsaþi hann, hvart þat mvndi vera af eþli sialfra þeira, eða mvndi þvi valda goðmavgn þꜹ, er þeir blotvþv
SnE 819en Hel sagþi, at þat skyldi sva reyna, hvart Baldr var sva astsæll sem sagt er
SnE 677
‖ (þat refererer til inf.) :
oc qvatsc eige komeɴ til þeꜱ i heim þeɴa at láta sér þióna. heldr at þióna sialfr ꜵþro
HómÍsl⁵(1993) 4r30En þott þu sagði hann hafir fengit skaða mikiɴ um broðor þiɴ. þa er þat karllmaɴlikt at beraz slikt uel af
Eg162θ(2001) 904Réð Arinbiorn honom þat at staðfestaz ecki i Noregi meðan riki Guɴhilldar var sua mikit
Eg162θ(2001) 926krafði hann þeꜱ domendr at dǫma Asgerði til handa halfan arf Biarɴar lꜷnd oc lꜷsa ꜷra
Eg162θ(2001) 963hafði hann fiar gę́zlor. oc mest þat at samna gelld fe upp a várom. en ofan a hꜷst til rétta
Eg162θ(2001) 1713ek vennte ... at græivi Roðolfr gæte sin firir þui at koma a varn fund. at sva bunu
Þiðrᴵ 6427Nu hefi ek þat ætlat ef sva feʀ sem ek uil at koma þer at liði er meira væri. ef þu þyrftir i nockura navðsyn heþan fra
Heið 678Ok urðo þit helldr til þeꜱ at riða imot mer en synir minir. segir hon. ok so᷎ma mik
Heið 758ok er skulot þat mæla fyrr en ek at biða eigi eða hvarigir ella
Heið 8915samir oss þat at vegsama konung varn með mannligvm lo᷎fom er guð hefr upp með himneskvm lofvm
ÓTOddS 23kvað þat ofallit stiornar monnum at kvnna eigi deili a skapara sinom er þeim veitti allt go᷎tt. en at trva a skynlꜹs gvð
ÓTOddS 4226Þa mælti Vtgarþaloki: þat gera her vngir sveinar, er litit mark mvn at þickia, at hefia vpp af iorþv kavtt miɴ
SnE 5711þvi at þat var honum veitt at afla fiarins ... enn hins var honum varnat, at vel helldiz a
Nik69 4615
● þat allt, allt þat
allt þat es ec býþr ýþr
HómÍsl³³(1993) 51v31Mart var þess alsz er menn kallaðu guð vm allann Miðgarð
HómHauksb¹ 1595ok er þat allt goðkvɴig ætt
SnE 173Ok firir þvi ma hann heita *Alfꜹðr, at hann er faþir allra goþaɴa ok manna ok allz þes, er af honvm ok hans krapti var *fvllgert
SnE 175en segia kaɴ ec þer sva mavrg tiþindi fra honvm, at dveliaz mvnv stvndirnar, aðr en sagt er allt, þat er ec veít
SnE 2916hann heyrir ok þat, er gras vex a iorþv eða vll a savþvm ok allt þat, er hæra lætr
SnE 334ok þat veit trva min, at iafnsatt er þat allt, er ec hefe sagt þer, þott þeir se svmir lvtir, er þv matt eigi reyna
SnE 3613bvandiɴ ... *ok ǫll hivnin, kavllvþv akaflega, baþv ser friþar, bvþv at *yfirbotvm allt þat, er þꜹ attv
SnE 502Orækia sellde stadnum ad Helgafelli ... med ollu þui hann vard eigandi ad
DI VI (*[1365]›Lskjs 94 IIIˣ) 2122þar med jordina a Suarfhole j Michlholltzhrepp med ollu þui þar a̋ ad fylgia
DI VI (*1399›Lskjs 94 IIIˣ) 3616hafa þau feinged oss iordina Kialardal er liggur a Akranesi i ‹Garda› kirkiu sokn med ollu þvi henne til heyrer og fylgt hefur ad fornu og nyu
DI IX (*[1529]›apogrˣ) 50726En hann sagþi conunginom Óláfi es hann com austr allt þat es hér hafþi yfir hann gingit
Íslbˣ 2824
● þat eitt
Siðan fẏlgði hann fianndans raðom oc for þui æinu iamnan fram er ferlect var
ÓHLeg 10525kvat hann margan otrvleik syna i þeira skiptvm ok lett þat eitt til vndan lꜹsnar ef hann kømi sveininvm Olafi a fvnd hennar
ÓTOddS 732la ⸢þat eina [var. þa at eins SvFlat 58033] i hofnum er andviðri varo
Sv 5713þat eitt huat er fyrir þinum augum er uppfest
Stj¹ 28328
● þat fyrsta/...
þat fyrsta er hann hefir alldr til, er hann til bækr setr
ClarB 131huar sem hann kynne þa (penninga) upp ath spyria med hans rade þat snarazta sem hann kynne þui af stad koma
DI VI (1479) 19411dæmdumm vær opttnefndan gisla laugliga ferianda fram til noreges (!) ok þar ꜳ̋ kirkiv. ok komi suo til mins herra kongsins nꜳ̋da. þat hradaztta hann kann
DI VI (1479) 2135
● þat na
postoliɴ .ᴍ. (ɔ: mællti) hvi er hann (ɔ: boginn) egi vp bendr leikariɴ s. (ɔ: sagði) Égi ma þat fyr þvi at ór dregr staþiɴ allaɴ ór honom. þa Postoliɴ .s. (ɔ: sagði) Er þat na
Jón³ 164spurðu, hvar Kleima, systir hennar, væri; hún svarar: gettu þessna! hún liggr dauð út með fjörum, en ek særð banasári
GrL 14718
● þat nøkkut, nøkkut þat
ok þat kvnnvm ver eigi ætla hve þer mundi vndan ef þv hefðir nockvt þat gert er frami væri at
Heið 8712setti at einum þeira skialfta med hareysti miklu, sva at synt matti þickia, at þat no᷎ckud bar fyrir hann, er hann atti eigi stad vid
Greg 38231Sigrgardr bad fo᷎dr sinn fä sier ljen nockud þat er hann mætte hallda sig og sïna menn
SigrFrˣ 441þyrpti þess miok at þer gordit þat nockut er lofligrar umrædu veri vert adr þer endit ydra lifdaga
TrójO²ˣ 72
● þat er/sem
Birkibeinar drapu þar ner .xxx. maɴa þat er þeir fengo a landi staðit
Sv 4730her ær brandr sættr fyrir mǫrgvm sverðvm, þeim ær konvngi fengv riki ok fæ
Gramm³748 943Nu segir Snorri tidindin. þꜹ sem ordin uoru ok þat ad þeir Bardi uoru þar komnir i flok þeirra Þorgilꜱ
Heiðy 10013han gaf eiɴi farandi konv at lavnvm skemtvnar sinnar eitt plogs land i riki sinv, þat er iiii. avxn drægi vpp dag ok nott
SnE 83Þa mælti Iafnhár: Giɴvnga gap, þat er visi til *norðrættar, fyltiz með þvnga ok havf[vg]leic ís ok hríms ok iɴ ifra v́r ok gvstr
SnE 1212Var þat hit fyrsta þeira verk, at gera hof þat, er sæti þeira *xii. standa í⸣ avɴvr en hasætið, þat er Allfavðr a
SnE 208hon varþveitir i eski sinv epli þꜹ, er goþin skvlo abita, þa er þav eldaz, ok verþa þa allir vngir, ok sva mvn vera allt til ragnaravkrs
SnE 3217dottir þeira er Hnos; hon er sva favgr, at af hennar nafne erv hnosir kallaþar, þat er fagrt er ok gersimlikt
SnE 3815Hrafnar .ii. sitia á ꜹxlvm honvm (ɔ: Óðni) ok segia i eyro honvm avll tiþinde, þꜹ er þeir sia eþa heyra
SnE 4225Þa mælti Gangleri: Hvat hafa Einheriar at dryck, þat er þeim endiz iafngnoglega sem vistin, eþa er þar vatn drvckit?
SnE 437reið Hermoðr aptr leið sina ok kom i Asgarð ok sagþi ꜹll tiþindi, þav er hann hafþ‹i› set ok heyrt
SnE 6714setiaz þa allir samt ok talaz við ok miɴaz a rvnar sinar ok ræþa of tiþindi þꜹ, er fyʀvm hǫfþv verit, o‹f› Miðgarþzorm ok vm Fenrisvlf
SnE 7520þa komu laupande dyr morg. þau er scorpiones heita
AlexBr226 15931hvert hann skyllði leita til fram-gavnngv sins mals, þess er honum yrþi eigi at svivirþv
StuᴵK 14317Allir skylldu vera or þingi fra Þorvaldi, þi (“ɔ: því”, ed. note) er hann hafði áát, þeir er byggðv i þesso tak-marki
StuᴵK 31614skrimsl, þau er þungt var at þola þeira umsatir ok araser munka
VP 47012haldan ... bygdi vp aptur bæinn þad sem hann var brunninn
FriðAˣ 2711fekk honum lén gott, þat er hann mátti vel halda sik ok sveit með sér
Hkrᴵᴵᴵˣ 14316En áþr vas þing á Kialarnesi þat es Þorsteiɴ ... hafþi þar oc hǫfþingiar þeir es at því hurfu
Íslbˣ 1717lǫg ... þau es cristnenne scyllde fylgia
Íslbˣ 299hann com því framm at fé allt vas virt meþ *svardǫgom þat es á Íslande vas
Íslbˣ 3638vmm kenslu mal. þaug sem ey eru laug vitni til
JárnsExcˣ 153ølmusu gyæde þad er þu ueytir þurfundum
PlacA(1998)ˣ 95
2) (som subjekt i passiv konstruktion)
Vitni munum uer fraᴍ bera Eirikr konungr til þess. oc láta eiða fylgia. at þat var skilit i sętt þeiʀa Þoris fꜷðor mins. oc Biarɴar hꜷlldz. at Asgerðr dottir þeirra Biarnar oc Þoro. var til arfs leidd eptir Biorn fauðor siɴ
Eg162θ(2001) 984Nv geriz her ok þat sagt með micklvm sannendvm at þat hafa þeir heraðꜱ menn samraðit
Heið 7811Hann kuaddi þeim dꜹgvrðar. ok var þat eigi akueðit hvat feingit var
Heið 8220ok ei mundi þat til amæliꜱ lagt þott sva giorðim ver. en betra til eptir malꜱ
Heið 906Ok þat er sagt at maðr het Þorliotr kappi mikill. hann atti heima a Veggivm. svmir segia hann fra Sleggiv-lo᷎k
Heið 9218Þa er þat sagt at synir Gvnhilldar ho᷎fðu tekit skirn i Englandi
ÓTOddS 31Oc er Gunhilldar ss. (ɔ: synir) to᷎kv veizlo i So᷎gni at ens riks manz. þa er þat sagt at þar voro o᷎ll goð atfo᷎ng vm dryk ok mátt
ÓTOddS 328goðr kostr ma þetta. ef eigi fylgia vndir hyggior. þat er miok kent sonom Gvnhilldar
ÓTOddS 431ok er þeir (“herefter udel. hafa”, ed. note) nidr setz þa melti Snorri. þat er mer sagt Þorgils segir hann at eingi madr meli iam uel firi gridum sem þu ok aunnur logskil
Heiðy 9822Fra honvm er þat sagt, at han gaf eiɴi farandi konv at lavnvm skemtvnar sinnar eitt plogs land i riki sinv
SnE 82En er þat sagt, at nornir þær, er byɢia ‹við› Vrþarbrvɴ, taka hvern dag vatn i brvɴinvm ok með ꜹ́riɴ þaɴ, er liggr vm brvɴinn, ok ꜹsa vpp yfir askiɴ
SnE 2421Svasvðr heitir sa, er faþir Svmars er, ok er hann sǽllifr, sva at af hans heiti er þat kallat svaslekt, er blitt er
SnE 276Hann (ɔ: Týr) *er ‹ok› vitr, sva at þat er ‹ok› mælt, at sa er tyspakr, er *vitrastr er
SnE 325barv þeir saman rað sin, ok var þat gert at beiþa griþa Baldri firir allz konar haska
SnE 6317lez honuᴍ þickia ue᷎nna at nockut munde til husa komaz af liðe þeira ef þau hellde eigi fram førine. ok var þat raðs tekit
GBpA 793Nu uerdr huerki þat ne annat gert eptir allra hugþocka
SigÞǫgl 969oc vas þá þat þegar í lǫg leitt
Íslbˣ 209þá vas þat mę́lt et nęsta sumar áþr í lǫgom at menɴ scylldi svá coma til alþingis es x. vikur vę́ri af sumri
Íslbˣ 2833En þat vas til þess haft at hann qvaþ at lǫgbergi qviþling
Íslbˣ 2837þá vas þat mę́llt í lǫgom at aller meɴ scylldi cristner vesa
Íslbˣ 2928Af ástsę́lþ haɴs oc af tǫlom þeira Sę́mundar ... vas þat í lǫg leitt at aller meɴ tǫlþo oc virþo alt fé sitt
Íslbˣ 3634Þat er sagt, at um várit kemr sá maðr til Þorgils, er Ketill hét
StuᴵR440ˣ 2518
3) (som formelt/foreløbigt subjekt) det, der
þat er miþmunda solhúarfaɴa. oc verþr vikna mótt. þeira. iiii. nottom. epter. Gregorius. messo
●EncCod1812 3023Oꜱ ero allar synþer fyr gefnar i skírn. en þat ero sculder órar
FV15²(1993) 16r4þar er domriɴ var settr var vꜷllr sléttr. En settar niðr hesliss stengr i vꜷlliɴ i hring. En lꜷgð um snǫri utan allt um huerfis. Voro þat kꜷlloð uebꜷnd
Eg162θ(2001) 945Syniz mer þat (vera) rað ... at vit takim mal þeꜱi uɴdir ocr. Semim siðan oc setim niðr. En latim eigi þa Tungo Odd eða Einar etia saman sonom ocrom sem kapal hestom
Eg162θ(2001) 1613Þat mun uera Egill mal ᴍanna at geyrð sia er þu hefir upp sagða se helldr skꜷck oc oꜱ helldr o hagfelld
Eg162θ(2001) 1696let Þorsteinn þar at uera marga menn þa um varit þui at þat er lꜷng leið at gerða
Eg162θ(2001) 1719a hann þa eigi at taca rett or fe hins. þat ero viii. avrar ens fimtategar
GrgKonᴵ 1552En þat ero log i noregi oc alla dansca tungo ef maðr þyrmir eigi griðom at sa maðr er utlagr fyrir endi langan noreg fram
GrgKonᴵ 20521Þat ero allt stefno sacir
GrgStað 5308at þat ero villu verk. oc tapað þionasta
BarlA 13131þat ero hans handvomm. ef halldz maðr hittir eigi fyrr en ond er ór. oc sva ef biorn berr
Gulᴵ 2511þat ero þriu loss foðrs
Gulᴵ 3815þat ero hvast .v. alnar
Gulᴵ 791.xiii. penninga. þat verða hvast tvær alnar
Gulᴵ 794þat voro .x. scip er Hacon hafði
Mork 20629þat var gǫrsimar
SneglMork 23628þat voro algra scinn oc vandvþ sem mest
ÞorvKrMork 20230þat ero handvom hans ef druknar i brunne. oc gæter enge maðr eða kyrker klave
Járns 29615þeꜱir erv navðleyta menn hveʀ annarꜱ ok eigv allir goða kosti ok sva frendr þeira eigi siðr ok er þat þvilict sem þeir erv sialfir
Heið 6524þat var Olof systir hans
Heið 7624Þat stoðz a nesit þvert ok fylking þeira .xv. iij. manna ok var einv megin at þeim gengt
Heið 902At sꜹno mvn þat her saman koma lo᷎f vm konunginn er oss veitti farseliga lvti en þꜹckvm guðe er hann gaf oss slikan foringia
ÓTOddS 21blotaðe til gvðanna ok feck þa frett at þat mvndi verit hafa i ein hiali sem hon gat
ÓTOddS 323hítt var þo rꜹnar at þat voro lꜹg Svia ef konungs misti viþ at konv skyldi setia i havg hia honum
ÓTOddS 1519Hacon melti ecke þykir Astriðe liclikt þar til uppreistar sinvm syni er Gvnhilldr er oc varla vill hon þvi trva at þat se astvðar boð
ÓTOddS 1634voro þeir komnir í ein skóg litinn ok var þat litil hvlþa at hialpa ser við
ÓTOddS 3727En þa er at sotti kendu þeir at þat varo ecki þeira meɴ
Sv 6234At þat varo forn log oc siðvenia
Sv 12232Ef þv uill rita nakkueria tolv þa hyɢ. þv at ef þat. er fingr
Algor 41721varð sva mikit mannfall af þessv drepi at .ííȷ́. milvr varv þat a alla vega er elldar einir vorv
TrójHb 7823En þæt uar floires er uann
FlórFrg 273[var. + Þat hæíta allt auðar tuftír AM 68 4° 39v16 “de fl.”]
var. Landsl 10620: AM 68 4° “de fl.” → ms. 39v16vtan ef ero þat sannyndi
StjC 60729þat heita allt þioðuegir
Landsl 13215Hon tok iiii. ꜹxn norþan or Iotvnheimvm, en þat voro synir iotvns ‹nokkvrs› ok hennar, ok setti þa firir plog
SnE 86(hann) spvrþi, hverr hꜹllina ‹a›tti. Hann svarar, at þat var konvngr þeira, en fylgia ma ec þer at sia hann
SnE 912Þa mælti Hár: Ar þær, er kallaþar erv Elivagar, þa er þær voro sva langt komnar fra vpsprettvɴi, at *eitrqvika sv, er þar fylgþi, harðnaþi ... þa varþ þat is
SnE 129ox vndir vinstri hendi honvm maðr ok kona, ok aɴaʀ fotr hans gat son við ꜹðrvm, en þaþan af komv ættir; þat erv hrimþvrsar
SnE 1316Hár segir: Þat erv ii. vlfar, ok heitir sa, er eptir henni ferr, Skǫll; hann hræþiz hon ok hann mvn taka hana
SnE 1818Aɴan sal *gerþv þeir; þat var havrgr, er gyðivrnar attv, ok var hann allfagr, þat hvs kalla menn Vingolf
SnE 2011En iii. lvt a hann, þaɴ er mikill gripr er í; þat erv iarnglofar; þeira ma hann eigi misa við hamars skaptit
SnE 2912Þat er eitt * marc vm diarfleik hans
SnE 325(hann) gaf henne valld yfir ix. heimvm, at hon *skyldi skipta⸣ ollvm vistvm með þeim, er til hennar voro sendir, en þat erv sottdꜹþir menn ok ellidavþir
SnE 352Hann greniar illiliga ok slefa reɴ or mvɴi hans; þat er a sv, er Von heitir
SnE 3722Verþa mvn þat, er Freyr mvn þickia verr við koma, er hann missir sverþzins, þa er Mvspellz synir fara *at heria
SnE 4128Þa mælti Gangleri: Þat er þeim geysi haglig geit; forkvɴar goðr viðr mvn þat vera, er hon bitr af
SnE 4319Þa mælti Gangleri: Þat er þeim geysi haglig geit; forkvɴar goðr viðr mvn þat vera, er hon bitr af
SnE 4319Hvern dag, þa er þeir hafa klætz, þa hervæþa þeir sik ok ganga vt i garþiɴ ok beriaz ok fell‹i›r hverr *aɴan; þat er leikr þeira
SnE 4421Skrymir ... toc vpp hanzka siɴ; ser Þorr þa, at þat hafþi hann haft of nottina firir skala, en afhvsit, þat var þvmlvngrinn haɴzkans
SnE 5110Þa svarar Vtgarþaloki: iþrott er þat, ef þv efnir, ok freista skal þa þesar iþrottar
SnE 5410hann var mioc soltiɴ ok at títt, en sa, er Logi het, þat var villieldr ok breɴdi hann eigi seiɴa *trogit en slatrit⸣
SnE 5920En er Þialfi þreytti rasina við þaɴ, er Hvgi het, þat var hvgr miɴ
SnE 5922mvntv sia mega, hvern þvrð þv hefir drvckit á sænvm; þat erv nv fiorvr kallaðar
SnE 605en sa kꜹttr var eigi sem þer syndiz; þat var Miðgarþzormr
SnE 609Vlfriɴ gleypir Oþin; verþr þat hans bani
SnE 7219hefir hann þaɴ sko, er allan aldr hefir verit til samnat; þat erv biorar þeir, er menn sniþa or skom sinvm firir tám eða hǽl‹i›
SnE 7222hæita þat kirkiu vmbꝍtr
BorgKrNᴵᴵ 29518þa ero þat son svik
Hirð 40816en ⸢þet [var. þat HómÍsl¹³(1993) 16v4] verþa .xij. dagar allt saman
Hóm114 2603ero þatt fiugur stycki med huoort ok gefuezst þeim sem oss þionaðu j vættr ok j sumar
DN V (1349) 16740Ǫnnvr hlioðs græin er sv er fvglar eðr dẏr eða sækvikendí hafa. þat heiter rodd
Gramm²W 5022Iorþin var dottir hans ok kona hans; af henne gerþi hann hiɴ fyrsta soninn, en ⸢*þat [AM 242 fol “W”; non emend. þar] er Asaþorr
emend. SnE 177: AM 242 fol “W”En þar er þv sátt hía hꜹll miɴi setberg ok þar sattv ofan í þria dali ... ⸢*þat [AM 242 fol “W”, etc.; non emend. þar] varv hamarspor þin
emend. SnE 5917: AM 242 fol “W”Siþan foro þeir til navtanna, oc kendi Oðdr þar með gridvng þann, er komin var or Bvdar-dal, oc fyrir þvi hvgdv þeir, at þav myndv vera navtin; enn þat voro þo heima-navt af Staðar-holi
StuᴵK 826Enn er þeir komo i tvnit, heyrðv þeir, at hvndr kvað við, oc kendv þeir, at þat var Buski, er iafnan var vanr at fylgia Þorvaldi
StuᴵK 3615Sa atburðr varþ ut i Fliotum þetta sumar, at þat e᷎pti i fiallino Tungu-fialle mikit *stor-óp, ok var hrinr illr áá eptir
StuᴵᴵK 1864þat eru iungfrur ok annat kuendi
Stj¹ 23430þet er oc ... þriðia handa folk sem lifuir i hiunscapp med kerleika við guð oc sin iamcristin
StatÁrni 83721ero þet þessor fall sem her fylgia sem engi maðr ma aflo᷎ysa ne vmskipte a gera minne maðr en biscop
StatPáll³ 7524Í nefndan tíma kom Sörkvir til hólmsins við 12ta mann, þat voru allt berserkir
GrL 1546þeir spurdu huat konum þat mundi vera
SigTurn 2111Þat eru omensku menn er ganga ꜳ husgang fyrir neningarleysi edr annara okosta suo at goder menn vilia eigi hafa þꜳ
DI II (*[1295]›AM 174 I A) 2941þessu mꜳle uilium wer uel suara. þviat þath er mikil uonn ath oꜱ biodizt ekkj fremri konungr til męgdar enn þu ert
~
Rafn 1830 8521 HG AM 152 fol 144rb15thok Josep einn asna er Maria skyllde rida ꜳ þviat þat var langr vegr
AnnaReyk 37519thekr so til ordz og seiger ... At þat var ein andleg persona vel boren mann at ætt. stor og fridr ꜳ sin likama
AnnaReyk 44721‹Þ›at var einn rikr og velbvrdigvr mann
AnnaReyk 4521‹Þ›at var einn mann hann gieck vt og villde sꜳ sade sinv j akvr sinn
BarlReyk 10622‹Þ›at var einn bonde hann villde eitt sinne pleygia akvr sinn ꜳ sancte Mariv messo dag Magdalene
LaurReyk 2699‹Þ›at var ein madr nockvt so gems fvllr
OsvReyk 9328þat eru margar eyjar ok váru þá lítt byggðar
BjHˣ 12710⸢þat váru [var. voro þat HkrFris 24515] frændr ok vinir Tósta
Hkrᴵᴵᴵˣ 19919þat verþa vicur ii. eɴs sétta tegar en mónoþr xii. þrítøgnáttar oc dagar iiii. umbfram
Íslbˣ 1935Þat váro þá lǫg at vígsacar skylldi sǿkia á því þingi es nę́st vas véttva‹n›gi
Íslbˣ 2214oc sagþi at þat muɴdi at því ósætti verþa
Íslbˣ 2917Þat ero miclar iartecner hvat hlýþner laɴzmenɴ váro þeim maɴi es hann com því framm
Íslbˣ 3636þat verþr allt samaɴ mcxx ǫ́r
Íslbˣ 3742
‖ (med stedbetegnelse) :
Bo᷎r heitir at Burfelli. milli Svina-vaz ok Blꜹndo. þat er a Halsum vt
Heið 6427hann bio þar sem heitir i Sletta-dal. þat er upp fra Suina-vatni
Heið 653at Asmundar-gnupi. þat er milli Vaz ok Viði-dalꜱ
Heið 6512þat er i norðan verðom floanum vatn þat er nes liggr i. ok ei breiðara at ofan verðo en .ix. menn megv standa iam fram
Heið 7826en vandir menn fara til heliar ok þaþan [i Ni]flhel; þat er niðr i en nivnda heim
SnE 114þat var þar, sem heitir Iþavollr i miðri borginni
SnE 206Hvar er havfvðstaðriɴ eða helgistaðriɴ goþaɴa? Har svarar: Þat er at aski *Yggdrasils
SnE 222Hann byr þar sem heitir Breiðablik; þat er a himni; i þeim stað ma ecki vera ohreint, sva sem her segir
SnE 2924Skaþi vill hafa bvstað þaɴ, er att hafþi faþir hennar; þat er a fiollvm nǫkqvorvm, þar sem heitir Þrvmheímr, eɴ Niorðr vill vera nær sǽ
SnE 3013Avɴvr (ásynja) er Saga; hon byr a Skqvabeck, ok er þat mikill stadr
SnE 389sellðv sveinin [til] fostr[s] ‹at Mjólkrá›, þat var skamt fra bænvm
StuᴵK 1088‹Þ›at var j Vngaria lande einn megthogr mann
AnnaReyk 46429
‖ (i tidssætning) :
Var hann þa allkátr þat er eptir var uetrarins
Eg162θ(2001) 923þat var her i sumar at mik skilðe a uið mann þann er heitir Þorarinn. ok varð hann firir averka af minv til ræði
Heið 6715þat var lꜹgar morgininn snemma skylldi hann þa fara at finna fꜹrvneyti sitt er með honum skylldo fara
Heið 7013Þat var drottens daginn er .v. vikvr voro til vetrar
Heið 7417Nv erv (“herefter mgl. þeir”, ed. note) þar um nottina a heiðinni. Ok riða miðvikvdag i Kiarra-dal ok var þat nær eycð dags
Heið 8124þat var snemma þegar i solar uppras
Heið 8218Þat er nv at segia fra Þormoði. hann ferr nv vpp firir svnnan ana. þar til er hann kiomr i As
Heið 8728En þat var sið dags
Heið 8821mik minnir at þat var firir skꜹmmo er þv komt heim Ketill. fo᷎randi hendi feðr þinvm með bakbyrðe
Heið 914þat var nær solar vppras
LaxdE 32722Ok er varaðe. þa er þat mo᷎rgvn ein. at Eirikr vekr þau upp ok vill at þau fari a brꜹtt
ÓTOddS 625þat var snemma vm morgvn
ÓTOddS 4428hann tok þa til mals. þat er upphaf grida mala uorra Ad gud se uid oss alla sattur uer skulum ok uera menn sattir uor imillum
Heiðy 992Þat uar vm uetrinn at maðr spurði Eirik skallð at atburðum ok huersu mikit mannfall yrði
Heiðy 10415Þa mælti Iafnhár: Fyʀ var þat mǫrgvm ꜹldvm, en iorð var skavpvt, er Niflheimr var gorr
SnE 1113‹Harr svarar:› Næst var þat, þa er hrimit dravp, at þar varð af kýr sv, er Avðhvmla het
SnE 1318Þat var snima i ondverþa bygð goþaɴa. þa er goþin havfþv sett Miðgarþ ok gert Valhꜹll
SnE 4512Þat er vpphaf þesa mals, at Okvþoʀ for með hafra sina
SnE 492En þat er vphaf *þeirar savgv, at Baldr enn goþa dreymði dravma stora ok hættliga vm lif sitt
SnE 6315Þat var þann tima logh i Noregi
JBpB(2003) 6819Þat var eitt sinn, at ...
StuᴵK 6119Ðat var enn vm dagh, at leiddr var fyrir Benedictum sweinn
Ben 17316Ðat var ꜳ einnihverri tid
Maurus 65919Einn dag var þat, at þeir bræðr voru 2 úti hjá höllinni
Án 3335Þat var einn tima, at þeir Sigvrdvr ok kongr satv badir saman
Mág¹B 227Þat var eitt sinn, at keisari var ꜳ̋ malstefnv med hird sinne
Mág¹B 346es Íwarr Ragnars sonr loþbrókar lét drepa Eadmund eɴ helga Engla conung. En þat vas dccclxx. epter burþ Cristz
Íslbˣ 914þat var lx. vetrum epter dráp Eadmundar conungs
Íslbˣ 1729*Þat [non emend. ‹T›hat] vas oc þá es ... menɴ ... hǫfþo talit í tveim misserom fióra daga eɴs fiórþa huɴdraþs
Íslbˣ 1934n.En þat vas ... xiiii. vetrom eþ xv. fyrr en cristni qvæme hér á Ísland
Íslbˣ 2634þat vas cxxx. vetrum epter dráp Eadmundar
Íslbˣ 2936þat var á dróttins dęgi
Íslbˣ 3435en þat var vetri fyrr en cristni vę́ri hér lǫg tekin
Íslbˣ 3439hafþi (hann) xciiii. vetr þá es hann andaþisc. en þat vas of hótíþ Martens byscops
Íslbˣ 3441Þat vas cxx. vetrum epter fall Óláfs Tryggvasonar
Íslbˣ 3738Þat var eitt sinn, er Eiríkr konungr átti fjǫlment þing, at hann talaði
Knýtl1741ˣ 1882
● þat er det vil sige
Angrboþa het gygr i Iotvnheimvm; við henne gat Loki iii. bꜹrn. Eitt var Fenrisvlfr, aɴat Iormvngandr - þat er Miðgarþz ormr -, iii. er Hel
SnE 3417A huerre tid þessa fiogura þet er uaars. ok sumars. hausts. ‹ok› uettrar. baud hann lyd sínum þríggia dagha fostu
Hóm114 2601eptir gvds orþum sialfs þa gremz sa við gvð, er við hans eyrindreka gremz, þat er biskupa oc presta
StuᴵK 29121
I. B. (= pron. rel.)
(det) som, hvilket
Freyr skal fa honvm sverþ sitt, þat var sva gott *, at sialft vazc, en Freyr let eigi þat til skorta ok gaf honvm sverþit
SnE 4112at þæir skylldu. leggia til. kirkiunnar J vide dals. tungu. allt ornamentum. þat. hon. a̋tti adur hun brann her
IslDipl (1442) 35820allt sauðfé hvarf í brutt, þat Þorbjörn bóndi átti í geymslu Gusts sauðamanns
Bárð489 2725hann var mestr vin Kolbjarnar, ok honum líkastr um þat illt var
Bárð489 3219vær vilivm giallda konvngi skatt og þing farar kavp sem lavg bok vottar og alla þegn skylldv so framt sem halldit er vid oss þat mote var iattat skattinvm
DI I (*[1264]›GKS 3269 b) 67124klerkurenn er komin j hennar sæng utan sínn vilía og vitan. hon hefur vid hann allz kyns blídlæti þat hon kann honum at veíta
Æv240XV(2007) 376Kann ek nú ekki at segja fleira, hvat framm hefir farit, þat frásagnar sé vert
FlórKon 16924Sæll sie fostra min sagde hun enn þat ueit ek ath no᷎ckud byr under þat henni þiker mikels uert
VSj 513ei væri raun j ath fara ꜳ̋ skidvm. ef alla vega væri sem beztt. þath þier radit
Hem1005 2222eirn kalek j gamallt mariu likneski þat kirkiune hefer ath fornu fẏllgt
DI VI (1477) 11231uær sialfir kunnum hier ‹enga› naudsẏn ne nẏtsemd j þessum giorninge ath merckia. þad heilagre kirkiu megi stoda eda stetta til nockurs gods
DI VII (1492) 11235epter þui sem uors nadug herra kong hans bref birter og jne helldur og utt uisar þat biorn tedi þar firir oss um sina skilgetning edur adra skickan sem med fẏlger og þat kongsins bref jne helldur
DI VII (1499) 39220epter þui sem uors nadug herra kong hans bref birter og jne helldur og utt uisar þat biorn tedi þar firir oss um sina skilgetning edur adra skickan sem med fẏlger og þat kongsins bref jne helldur
DI VII (1499) 39221i fuglum ok i dyrum, þau gud hefir gert med sinne makt
Encᴵᴵᴵ624 2819er þath ijllt ath ętla ser ⸢þath [var. ä dul er AM 590 b-c 4°ˣ 14r3] uarnarlaust er
~
Rafn 1830 7322 HG AM 152 fol 142rb38mikil þikki mér ógipta Þóris, ef þat hlýzt af honum, at ek missi ... vináttu konúngs, er bezt er at sér gerr um alla hluti, ok hérmeð þat lítils er vert, at ek missi lífit
ÞorstVík 4094hann veitthe þeim þat þeir badv
AugReyk 10126Seigh þv fram þat þv villt
BarlReyk 10720vil eg giarnnann ganga med þier fyrer konginn og leggia thil þat eg forma
BarlReyk 11315kære fader seig þv mier þat mig forvithnar at vita
BarlReyk 1291utann hann komi til næsta auxarꜳrþings med meira sanninda proff og skilriki þad dandimonnum uirdizt fullt afl hafa
DI IX (1535) 72835vær brædr aller vilivm arbeida j gvdz þionvstv allann thid so at heilog kristeleg trv mætte nockvt at helldr avkazt og vithkazt þat vær mættvm til leggia
GeorgReyk 29912vorv nockvrer menn j pavans pallacio er þar attv at geyma þat honvm heyrde til
GregReyk 5129komv þar er keisaren lꜳ j andlathenv. og hofdv sidan framme þat þeir mattv
HenKunReyk 6031minn gode broder haf þv ongvan efa vmm þat eg seiger þier
NikTolReyk 1579og sagdizt at þeirra radvm vilia giora þat meygilegt være
OsvReyk 7326seig nv fram þat þv villt
OsvReyk 7616vær vilivm giarnan giora þat þier vilit oss bioda
OsvReyk 8424gaf Simon kongi Avsvallde alltt þat hann villde beidizt og j hans ferd var
OsvReyk 8727þat var ecki at meira þviat þeir forv aftvr vid so bvit og fvndv ecki neit þat þeir leithvdv
SofReyk 19826skal eg ueita ydur allt til uirdingar, þat eg ma
Jvs510 502folkid uar ecki sialfbiarga þat eptir lifde j morgum stodum
AnnLy 28621Bárðr Dumbsson lagði sínu skipi inn í Lón þat sunnan gengr í nesit, ok þeir kölluðu Djúpalón
Bárð158ˣ 73Bárðardætr vildu ekki láta sinn hlut lakari verða um þat þær máttu
Bárð158ˣ 91eg hefi feingid Snorra Hallgrijmssyne viij ... til æfinlegrar eignar ... epter þui eg vard fremst eigandi ad. og mitt kaupzbrief vtuijsar vmm greindann eyarpartt
DI VI (*[c1450]›Lskjs 94 IIIˣ) 526og annat fólk til. þat eg hefer átt med at go᷎ra. hvad eg læt mig nu. sem hiartanlegast idra og angra
DI VII (*[1495]›Adv 21 7 14ˣ) 24026enda eru hier einger peningar þad nockud klekur
DI IX (*1522›Lbs 62ˣ) 866Her med hefur hann lofad ad hallda þann dom ... ok skila ollu aptur vorum umbodzmanni i fardo᷎gumm þad hann og hans kvinna hafa til sin teked. under hans svarinn Eid. þad vier fa̋um ecke sanna bivising til
DI IX (*[1524]›Lbs 62ˣ) 25513kan her ænghin madur þesshaattar fa. aat sua bunu. þat nokorom godom manne se gefuande
DN VIII (*[1341]›apogrˣ) 14831Kolbeinn stefndi þegar saman mǫnnum ok efldi setur; hafði hann ávalt einhverja þat ‹sem› eptir var sumars, þótti honum þá skjótara til eptirreiðar, ef nǫkkur illvirki væri ger á heruðum hans
StuᴵᴵR11127ˣ 409klerkurinn sagde, þar eru slÿk giæde, þad eg alldre sä
ÆvMið¹⁴ˣ 236
‖ (er + þat) :
hafi þer noccor tiþindi þꜹ spurþ er þat se stoʀa lvta vert
Mork 35731sá maþr es þat vas almę́lt at milldastr vę́ri oc ágę́str at góþo á landi hér ólę́rþra maɴa
Íslbˣ 3423
● þats, þaz
sa mon os alt annat vilia véita þats vér þurfom at þiggia
FV15³(1993) 91r29þat es alscyllt at þacka honom alt gott þats vér hꜵfom
FV15³(1993) 92v22eɴ mun ec iɴa fm þéim orþom þaz nu mǽllta ec
HómÍsl⁶¹(1993) 101v33enda gereþ ér eige þaz ec mǽle
HómÍsl⁶⁰(1993) 97v23scolom vér þar fram bera þaz sem vér gerþom hver sem éiɴ
HómÍsl⁶⁰(1993) 99r15aɴat allt oc þaz ér þurfoþ her iɴan héims
HómÍsl²⁹(1993) 43v34oc georum siáluer iþron fyr þats vér hofom illa gort
HómÍsl³²(1993) 48r18of allt þats oꜱ er misbuet
HómÍsl³²(1993) 48v23Bráuþ þatz ek gef til lífs heime
Mess²15(1993) 56v32þatz (maðr)iɴ af lifer
Prosper677 411Sa er odrom fyr gefr þatz vid hann er misgort
Prosper677 1010er þat gvds giof at elsca oc vilia þatz login bioþa
Prosper677 1114þot haɴ hafi eigi þatz haɴ girnisc en eɴ rangi vili þot haɴ hafi þat er hann girnisc
Prosper677 1515drapo af þeim þaz þeir vildo
ÓHFrgα 364
I. C. (= pron. interrog.)
hvad
Enn er hann uarð uis af þeim, ⸢þvi (!) [var. hveriu Maurit 65117] manfall þetta gegdi, þa lastaþi hann u[erk þeira]
MauritApp 65735þat var einn dag, at þeir Tristram ok Dísus voru úti staddir, þá frétti Tristram, því þat sætti, at þar er byrgt fé í grindum, þegar út hallar
Trist² 5015
I. D. (i forb. m. præp. = adv.)
1) derfor
● af því
Af þvi mon ek selia þer fe at lani
Nik655 213Af þi skipter hann ser þægar i annan mann
~ lat.Unde
2434 Thom¹ 2417En af þi sagðe hinn hæilage Thomas erkibyskup abotunum þessa syn, at hann villde, at þæir hællde hænne i sinu minne
Thom¹ 1556enge bonde sælr af þui saudí sína j hendr saudasueíní, at han skall annat huart ... firir fiall ræka ædr fo᷎tr sundr a þeim bríota ædr vll er a væx af þeim rífua
SvR 68Ok af þui skulu þat aller goðer menn vita at ...
RbHM (*a1306) 13923Af þi holldum ver adra ímbrudagha ad gud late ro᷎tazst j mínnínghv orda saad sítt
Hóm114 2628af þi er þat rettliga sagt at hann (ɔ: guð) huiliz. þiat eptir o᷎ll þessi uerk mun hann oss meðr sealfum ser æfinliga huilld ueita
Stj¹ 2825En þat gørþisc af því at þar nefnþi annarr maþr at ǫþrom vátta
Íslbˣ 296Heriolfr ... var frændi Ingolfs ok fostbródir. Af þui gaf Ingolfr hanum lannd
LdnHb105ˣ 1244
● at því
Konvngr sagði. Nv at þi ver her i dag
StjC 51427huat man Pharao at þi uilia mik heyra
Stj¹ 26532Send nu þegar i stad at þi menn fyrir þa sǫk
~ lat.ergo
Vulg Exod 9,19 Stj¹ 27337
● fyrir því
Tak firir þui hinn minn kiærazte vínr með þakkum. við ollu þui er guð hevir firir seet vm þitt mal
BarlA 1892þetta allt spurðe þiðrecr konungr af bern oc firir þui sendi hann honum orð at koma til sin
Þiðrᴵ 3338þu munt lea mer þitt sverð mimung ... oc þat æitt vapn ræðiz han. firir þvi i ðag aðr hann villdi við mic beriaz þa varð ec at vinna honum þann æið at æigi hafða ek mimmung
Þiðrᴵᴵ 3216firir þi skulo þeir sitia at þa sia þeir mannfarar um heraðit
Heið 8012Ok firir þvi ma hann heita *Alfꜹðr, at hann er faþir allra goþaɴa ok manna ok allz þes, er af honvm ok hans krapti var *fvllgert
SnE 173firir þvi er af hennar (Lofnar) nafni lof kallat ok sva þat, er lofat er mioc af monnvm
SnE 3825En Þoʀ sagþi, at hann myndi roa mega firir þvi ‹langt› fra landi, at eigi var vist, hvart hann mvndi fyʀ beiþaz at roa vtan
SnE 6121ok er þat firir þvi varnanar vert, ef maðr deyr með oskornvm nǫglvm, at sa maðr eykr mikit efni til skipsins Naglfars
SnE 716þær sem fýrir þí hafa eígnaz udauðlegan bruðguma
Hóm671¹ 17411fyrir þí velium ver þik til hertoga
Gyð(1995) 6514Huat leite þier med þessum manni, er leystr uar med blodi sonar mins ok merktr med heilagri trv, fyrir þui þore þier at uannuirda minn klerk?
MarE 60617Firer þui munda eg eigi kenna skeyti mitt? þuiat eg ꜳ þat, og fa mier sem skiotaz
Jvs510 262hann var ofstopamaðr mikill ok fullr ójafnaðar, ok ⸢fyrir því [var. þui AM 446 4°ˣ 7r21; var. firer þad Eb447(2003)ˣ 328] var hann Styrr kallaðr
Ebˣ 217fyrir þuí
~ lat.Quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo
621 (Vulg Psalm 17,23) GlossPsalt 722
● til þess
til þess kom ek a þinn fvnd at kenna þer sana trv ok boða þer nafn drottins ok helga skirn at margir trvi guðe fyr þin boð
ÓTOddS 4518Eigi ... fyrir þann einn skylld ... utan ok til þess eigi sidr. at ...
Stj¹ 163
● við þat
for Tofi vid ⸢*þat [non emend. þa] j brot
EgSH1 78921n.Eiríkr gat eigi hefnt sín ok fór heim við þat
Gr 1912
2)
● frá því anderledes, i forhold til
Hann var oc frægðarsamliga hærðr fra þi sem aðrir menn beði at fęgrð oc væxti
StjC 52428Hroi var audkendr synum fra þui sem flestir menn adrir j yfir litum
HróF(2019) 6213
3)
● hjá því til stede, dér
þeir uoro hia þui i stofvni a hertogabꝍnvm i papey ... er Ragnhilldr tok sua til orða
NoDipl (1299) 10638þeir uoro hia þui um morgonen eftir ... er Ragnhilldr sagði sua til herra þorualldar
NoDipl (1299) 10645
4)
● at þess dertil, derfor
skilþi Sverrir konungr fyrir eiðstafenum .oc mælti sva. ⸢At þeꜱ [var. at her SvFlat 58727; var. Til þes SvEirsp 31231] leɢr þu hendr þinar a helga doma oc boc. oc þvi scytr þu til guðs. oc sva lati hann hond þina heila coma undan iarninu sem ...
Sv 6523At þess leggr hann hond a bók oc þui skytr hann til guðs
Landsl 115
5)
● eftir því således
6)
● í því (er/sem) i samme øjeblik (som)
Haɴ keomr oc í þui ór lofti ofan meþ miclo lióse
HómÍsl¹⁵(1993) 21v4riddarenn er aðr var sofande vaknaðe i þui er hon tok a honom
Streng 2030i þui kom desire at dvergenom ok heilsaðe dvergenom fogrum orðvm oc bliðom
Menota: 31vb1 Streng 1269en i þui einn af bogmonnum þeirra skaut at honum. ok laust hann unndir herðar blaðit. sva at broddrenn stoð allr i hollde hans
Menota: 36rb24 Streng 1781J þui komo konungs senndi menn ok sogðu honum. at hann kœmi til konungs
Streng 21824i þui kom riðande um enndilangan b[œen] ein sva frið mær
Menota: 40va4 Streng 22410J þui kom kerlingin aftr ok fann frúna vacna. ok sagðe henni at var timi til upp at stannda
Menota: 41va8 Streng 2344En i þi er þæir rœðaz við, laupa framm innverðer
Thom¹ 1048I þi sem mer þotte ockur konungsens deila akovvzt vera, liopu framm fiorer riddarar
Thom¹ 15412fellv þeir i þvi baðir til iarðar
Bær 1018í því vaknaða ek, at ek ætlaða at segja þér til
HG 1229Hrútr hjó með hœgri hendi á fót Þjóstólfs fyrir ofan knéit, svá at litlu loddi við, ok hljóp at honum í því ok hratt honum hart
NjR 5111*ok i þvi ‹bili› vaknar sa maðr ok stoð skiott vpp, en þa er sagt, at Þór varþ bilt einv siɴi at sla hann með hamrinvm
SnE 513er Bolli reið at búðardyrunum, gekk Þórólfr út í því
Boll 29611í því hjó Steinarr til Bersa, ok kom á skjaldarrǫndina
Korm 25014hann rædz nu i hernad ꜳ vetrar dag. af nyíu. ok i þui deyr hann
Gyð(1995) 11414Ok i þvi liop sveinn Knvtz or kolv-skvgga ok hio aa ǫxl Ioni mikit sar, enn Ion slæmði oxi aa bak ser, ok varþ sveinnin sarr nokkot
StuᴵK 4147Mar hio vm þverar herðar Rafne, i þvi er hann lavt niðr, er hann villde na sverðinv or stockinum
StuᴵᴵK 23624hann skaut stiuuardinn til bana ⸢i þui er [var. er Hák304ˣ 8530] er hann liop a borgarvegginn
HákFlat 10223Enn j þui kom rennandi ho᷎fud kongr
Flóv² 19121Ok i þui tok eingille[n] kertid [m]illu[m] handana
Mar720 27327ij þuij kemr ath hro konungr ok ...
~
Rafn 1830 10213 HG AM 152 fol 146vb2Sidann var þetta hit fꜳ breytta smide thekit og brothit j svnndr ... og j þvi kom einngill gvdz at Cromacie
SebReyk 1613í því var mér kastat ofan í dyflissuna
FlórKony 16118⸢*Ok í því var hon tekin, ok stǫðvaðiz lagit ok [BLAdd 11127ˣ 28r18 “IIp”; non emend. enn lagit] kom i *kinina, oc vard þat mikit sar
emend. StuᴵK 1132: BLAdd 11127ˣ “IIp”Í því kemr heiman frá Staðarhóli fjǫldi kvenna gyrðar í brækr ok hǫfðu sverð í hendi
StuᴵR440ˣ 184[var. ok jafnskjótt (var. þegar AM 471 4° “B”; var. í því) fló steinn af nesinu AM 173 folˣ “E”]
var. ǪrvM 4424: AM 173 folˣ “E”
7) endnu, så meget
● at því (+ compar.)
I. E. (= adv.)
1) så, så meget, desto
hann ... sagðiz þar mundo koma með Lopti at aakvednvm tima, oc vera þeim þat vþarfr er hann mo᷎tti
StuᴵK 34322skal hann hallda biskupinum gisting ... minzta einn tid þa hann vill sialfur rida ok þat optar sem naudsyn krefur
DI VI (1481) 33827skal hann þessa ... syslu hafa oc hallda til nęsta auxararþings oc þat leingr sem eg giore ecki adra skipun upp a
DI VIII (1507) 15413til oxararþings ad sumri er kemur. og þad leingr sem ecki er onnur loglig skipan ꜳ gior
DI IX (1534: AM 191) 69923og þad leingur sem eigi er onnur loglig skipan ꜳ̋ gior
DI IX (1535: AM 191) 7421vmm fimmthan ꜳr og þad leingr sem þeir lifdv thil bader
DI IX (1535) 7247
2) sådan
En æf þu værðr þærs vaʀr at konongr er i bliðu skapi oc hann hæfir ængi nauðsynia mal um at vela þau er æigi mægir þu flytia þitt œrænnde. þa bið þu þo þærs at er hann er nalega mættr
Kgs 4530ok er at gangr þeira langr ok harðr. ok lykz með þvi at hvarir tveggiv erv sva þrair ok kappsamir ok micklir firir ser at þvi liggia þeir allir davðir at skilnaði
Heið 9320þat er iafnan a haustum, at uedr eru þau, at eigi nair Gardinum
Dám 8121
3) ligesom
4) (+ adv.) ganske, ret, ?en smule
er ek mæddumzt af hryggleik hugar, þa sofnada ek laust þat, sva sem myrginsvefnar eru vanir at vera
Martin² 60415Sidan flaug aurninn framm skamt þat ok settiz
VP 62613Tók þá húsfreyja til hans ok reisti hann upp seint þat, ok skreiðiz hann upp í pallshorni‹t›
StuᴵᴵR11127ˣ 1549
● lítt/lítit þat lige akkurat, en anelse
tvíhendi øxina ok hió til konungs, en konungrinn hvak undan lítt þat ok misti kappinn hans
Ágr 109þat er sact ifra Olave kononge. At litlu aðr en barezt være at hanum þẏngdi litt þat
ÓHLeg 8023er nv at segia fra honom litit þat
Mork 3252ok klecta ek keisara litt þat
Mág¹A 1228vxi einn var lifs þa er til var komit. sa er mestr var. ok hrærði hofuðit lítþat
ÞBpB 31416⸢Postolinn svarar þa brosandi [var. Postoli drottins vars brosir þa lítt þat ok talar svȧ AM 651 I 4° 39r7]
~
PS 59823 var. JJ SÁM 1 54ra1 → JJ AM 651 I 4° 39r7Lyftizst þa litt þat ræide j sinu rume
FbrFlat 20632Lítt þat ertu of skjótr
KlmA 35838leggiaz þeir nidr at brunninum ok drecka litid þat
PErem 1899þa mælti Gisli, at þeir skylldu bida ⸢litt þat [var. líttat NKS 1181 folˣ “S”]
Gísl 7019
● nǽr þat fuldstændig
á þvi skipi er seymt var trésávmi ⸢einvm nę́r þat. ok bvnndit sini [var. einum nær. þat var ok bundit seymi AnnFlat 51937]
AnnReg 12014ek var sofnadr, sva at ek þottumz nær þat vaka
Martin³ 63915
5) derhen
6) (i adverbielle udtryk)
● í því bili på samme tid
er eigi Barði kominn. Ketill kom inn i smiðivna i þvi bili ok segir. þat fann Gisli son þinn at hann er kominn
Heið 8627En i þvi bili vaknar Skrymir
SnE 5212ok i þvi bili, er Þoʀ greip hamariɴ ok færþi a lopt, þa falmaþi iotvnninn til agnsaxinv ok hio vað Þors *a borþi
SnE 634J þi bili
Gyð(1995) 163
● því hófi i den grad
● því nǽr/nǽst
1) derefter, dernæst, nærmest efter, straks efter
melti hvarr ... illa til annars. oc þui næst to᷎ko þeir til vapna ok villdo beriazk
ÓTOddS 333Þvi næst var hon gipt þeim, er Aɴaʀ het
SnE 1711ok þvi næst smiþvþv þeir malm ok steín ok tre, ok ... þaɴ malm, er gvll heitir
SnE 2014Þvi næst gerþv æsirnir aɴan fiotvr halfv sterkara, er þeir kollvðv Droma
SnE 3518ok kꜹllvþv þeir a Þor, ok iafnskiott kom hann, ok þvi næst for a lopt hamarriɴ Miollnir
SnE 474Þvi næst sofnar Skrymir ok hravt fast
SnE 5119Þvi næst koma þeir firir konvngiɴ Vtgarþaloka ok kvoddv hann, en hann leit seint til þeira
SnE 541Þvi næst kemr fram skvtilsveiɴ með horninv ok fær Þor i hꜹnd
SnE 5522Þvi næst hliop fram kavttr eiɴ grar a hallar golfit ok helldr mikill
SnE 5714Þvi næst geck i havllina kerling ein gavmvl
SnE 587En þvi næst lavst þv mic með hamrinvm iii. hꜹɢ ok var it fyrsta miɴzt
SnE 5913Þvi næst hvarf konan abrvt; en Loki toc mistiltein ok sleit vpp ok geck til þings
SnE 6411Þvi næst sendv æsir vm allan heim orindreka at biðia, at Balldr væri gratinn or Heliv
SnE 6716þvi næst toko þeir ok gerþv ser net, eptir þvi sem þeir sa a *fꜹlskvanvm at Loki hafþi gert
SnE 6823Þvi næst slyngr Svrtr eldi ifir iorþina ok breɴir allan heim
SnE 734Þvi næst koma þar Balldr ok Hꜹdr fra Heliar
SnE 7519Þvi næst heyrþi Gangleri dyni mickla hvernveg fra ser ok leit vt a hlið ser
SnE 7617Því nę́r tók Hramɴ lǫgsǫgo ... nę́str Ulflióti oc hafþi xx. sumor
Íslbˣ 1728
2) næsten
● þat hit sama med det samme
Oleum þat sem geriz af þeim dugir þat hit sama
MedMisc 5730Paulus sagde at malurt dugir þat hit sama
MedMisc 584
I. F. (i forb. m. præp. og/el. conjunc. = conjunc.)
1) fordi, eftersom, når
● af því at/er
eɴ af þui. er þat gengr seíɴa. an sol. þa drégs. þat aftr á leiþna
●EncCod1812 3716Sva scyle haɴ oc nu koma til vár. oc lýsa hugscot ór afþui er vér léiþom at huga þat er leset er
Mess²15(1993) 55r14En af þvi er hon tósc mæira á hændr guði at þiona an boðorð være til eða døme. þa ...
HómNo²⁸ 1306af þvi at hann fellir landvorn firi kononge
Gulᴵ 1015af þuí. oc sagde (Bjarni) at konongrinn villdí æígí hafa flæirí logbꝍkr í lande enn æína
NoDipl (1291) 5831var þeim vel fagnat, af þvi at margir vissv dæili a þeim feðgvm, ‹því at þeir váru skilgóðir menn ok margra gǫfugra manna vinir›
StuᴵK 3919Af þi at þu ert min ætt ok náskylldr fręndi. þa hird þik her i hia mer
Stj¹ 17125einkannliga af þui er hann hellt med Jorundi erchibyskupi þa er voru deilur þeira korsbrædra
Ann1005 39133meli ek þetta eigi fyr þvi at þetta eigi ⸢af [var. fyrir Ebˣ 14210] þvi at ek vnna mavnnvm eigi at niota gripanna
Eb445b(2003) 2421En þeir fóro síþan á brꜹt af því at þeir villdo eigi vesa hér viþ hęiþna menɴ
Íslbˣ 922varþ fǫr manna mikil mioc út hingat ... uɴz conungreɴ Haralldr baɴaþi af því at honom þótti landauþɴ nema
Íslbˣ 925af því at Herstęinn Þorkels sonr Bluɴketils sonar átti Þórunni systordóttor hans
Íslbˣ 2210iii. urþu þing á hveriom fiórþungi ... nema í Norþlendinga fiorþungi váro iiii. af því at þeir urþu eigi á aɴat sátter
Íslbˣ 2224hann vas epter í Laugardali meþ xii. maɴ. af því at hann hafþi áþr secr orþit fiǫrbaugs maþr
Íslbˣ 2836af því at þeir hǫfþo spurt at andscotar þeira villdi veria þeim þingvǫllenn
Íslbˣ 2841en þá fecc hann lof til þess at Scapti ... hefþi (lǫgsǫgu) ... af því at hann vas hásmę́ltr sialfr
Íslbˣ 3213oc fecsc þat af því at Gizorr hafþi sialfr fyrr miǫc beþit
Íslbˣ 3721
● at því at/er
stoð þætta riki með mikilli pryði a alla lund fyrst at þui at iammarger haufdingiar sem þar styrðo fenguz æigi iamcapsamir oc matker
Þiðrᴵᴵ 25821Ek heiti Þorbergr en þetta sverð selldi mer Lygi-Torfi frendi þinn. ok her af skaltv mart hꜹgg þola i dag at þi er ek uillda eða hvi so᷎ki þer nv eigi at
Heið 9022
● fyrir þat
En fyr þat Barði (“herefter mgl. sandsynligvis er eller at”, ed. note) þv hafðer [hof(?) við(?)] mvnvm ver til leggia við þik til .ij-a. vetta hvals
Heið 979þau skylldi taka lausn og skript af kirkivnnar valldi fyrir þat þav havfdv advʀ likamliga saman bvit
DI VII (1499) 42829hann er mér opt óstýrinn, fyrir þat hann fær ekki at drekka sem hann beiðizt
BósC 4021en firer ⸢þui er [var. þad AM 177 folˣ “B”] þu spillir sua morgum þinum frændum oc ætt monnum þa ...
var. Þiðrᴵᴵ 1728: AM 177 folˣ “B”
● fyrir þat er
● fyrir því at
fyr þvi at hon (ɔ: trúin) heldr saman allre tru se[m] naglar halda saman ꜵllo skipeno
Hóm673 24524En ár[a]r iarteina framførslo góþra verka. fyrer þvi at skipet er skamfǿrt ef eige fylgia ararnar
Hóm673 24530Fyr þui at þaþan af fyllisc scarþ þat es orþet vas a svéit engla goþs. i villo oc i ofmetnaþe eɴs fyrsta engels
HómÍsl²⁴(1993) 34r15þegar es guþ sér þa hugrening. þá má hveʀ ǿruɢlega ganga til at fǿra fórn sína guþi. fyr þuiat þa kallar guþ vera setsc þegar es haɴ sér viliaɴ til sǽttariɴar. oc fyr gefningar viþ hiɴ
HómÍsl²⁹(1993) 43r41þæir hava valld oc yfirboð af sialvom guðe en æigi af ser oc fyr þui at þæir ero guðs umboðsmenn
Járns 26224nv i dag frelsi ec mic ifra þvi. þa er þessi hinn illi hvndr hangir vppi firir bern. oc eigi firir þvi at siðr at hann fylgði þer hingat
Þiðrᴵ 1686Nv skaltv þangat fara ok reyna uini þina. Firir þvi at nv vættir mik at menn se forkunnar margir er leingi hefir dualiz
Heið 648ok þann skaltv eigi hafa með þer. er þa er eigi buinn firir þvi at sa er eingi eyrꜹggr
Heið 6520Fyrir þvi at margir erv betr til falnir fararinnar at þi er ek hygg at þu vilir fara
Heið 6710skaltu ... þiɢia eingi laun af honum firir. ok ei er þeꜱ uert. firir þi at ek reð er þeir (ɔ: hestarnir) hurfv. ok hafa i minni varðveizlv verit
Heið 7022mattv þetta ecki vndraz. firir þi at sto᷎rra var Hallr broðir yðarr brytiaðr. ok heyrða ec yðr ecki þeꜱ geta at þat væri nein fvrða
Heið 7328hon segir. þvi em ek i ferðina komin at mik vættir at siðr mvn firir faraz nockur storræði. firir þvi at ei skal skorta til aeggivn. firir þvi at þeꜱ þarf uið
Heið 7512hon segir. þvi em ek i ferðina komin at mik vættir at siðr mvn firir faraz nockur storræði. firir þvi at ei skal skorta til aeggivn. firir þvi at þeꜱ þarf uið
Heið 7513Nu skolv þer þegar abravt fara er þer hafit þeim skaða gert. firir þi at ei mvn yðr eptir fꜹrin livgaz
Heið 8018Nv skulot er vndan riða sem hvatazt þar til er þer komit til hins neyrðra uigiꜱ a heiðinni. firir þvi at þa berr norðr alla kuiðbvrði
Heið 8023gengv ... allir vel ok hravstliga fram fyr þvi at þeir hꜹfðo einvala lið
Heið 9433hioltum laust ek þik. firir þui at mer þotti ecki annat at þer geranða
Heiðy 10025þa eru iiii norðan við .v. Gislunga. firir þui at kynꜱ munr var mikill
Heiðy 1021heitir sa Mimir, er a brvɴinn; hann er fvllr af visindvm firir þvi at hann drekr or brvɴinvm af horninv Giallarhorni
SnE 2212En at kavpi þeira vorv sterk vitni ok mǫ́rg særi, firir þvi at iotnvm þotti ecki trygt at vera með ásvm griþalꜹst
SnE 463þott sva hafi verit, at nokqvor lvtr hafi sva ramr eða sterkr verit, at Þor hafi eigi sigr fengit á vɴit, þa er ‹eigi› skylt at segia fra, firir þvi at morg dæmi erv til þes ... at Þor er matkaztr
SnE 4815firir þvi at engi hefir sa orþit ok engi mvn verþa, ef sva gamall *verðr, at elli biðr, at eigi komi ellin ollvm til fallz
SnE 6013þa geysiz hafit a londin, firir þvi at þa snyz Miðgarzormr i iotvnmóð ok sækir vpp a landit
SnE 713En nv ef þv kant lengra framm at spyria, þa veit ec eigi, hvaþan þer kemr þat, firir þvi at ongan maɴ heyrþa ec lengra segia fram aldar farit
SnE 7615firi þui at þat er forboðat af guðs holfu
JKr 36820fyrer þi að uið Thalam uoru nꜹkkurer brunnar
Rómv595(2010) 1243
● í því at
J þui at hann gat æigi sinum vilia framm komit i persidia. ferr hann þegar til gydínga landz
Gyð(1995) 431Torfui heyrde æigi at hann kallade a hann j þui at uedrinu laust j byrdina
FbrFlat 10536þo at honom hafwe nu ... þunghlegha fallet. j þui. at han hefir vfirirsyniu aat skaða vordet sialfs sins swæini ok frenda
DN VIII (*[1340]›apogrˣ) 14414
● með því (at) eftersom
En ⸢með [var. ÷ HómÍsl²²(1993) 33r1] þvi at þiofr iðraðesc sýnda sínna ... þa náðe hann brát miscunn
HómNo¹⁶ 8012Með þui at ver megom eigi. likamlega lengr saman vera. þa venntte ec af guði skalu i himínriki staðfestu taka
BarlA 18136með þui at þetta mal gangiz við þa er uel
Þiðrᴵᴵ 11215með þvi at ei seger þv mer þat er ek spyr þic. fær þv alldri þin klœði
Þiðrᴵᴵ 2869Med þi herra at þer budud korsbrꝍdrom eda þeira vmbods manne koma til ydar a halogoland
NoDipl (1295) 7523með þi at þu hæfir sua mikit af veralldligum sæmðum upp gefit
BarlB 2269Nu með þui at su stund ær komin. er ec uerð heþan at skiliaz ór þæima heim
BarlB 22923⸢með [var. af SvEirsp 27324] þvi at almattigr guð oc hin helga Maria hava margan fagran sigr gefit Sverʀi konungi. þa ...
Sv 203hverssv þat mætti vera, at nackvarr maðr hefði tynt ... þenna silfrdisk, með þvi at engi var bygð i þeim stað
Ant 598með þvi at ver hǫfvm gagn sem mik varír. þa skalþv her vel halldín
Huldaᴵᴵ 30422Nu medr þi at þetta sendi bref vars herra kallaz uiða skrifat ꜳ vmerkiligum bokum
~
PS 5505 JJ SÁM 1 42vb13(þeir) spurdu. huersu madrinn hafdi no᷎ckut ualld yfir dyrum ... medr þui at uęr seam mennina af mo᷎rgum dyrum drepna uerda
Stj¹ 2120Ok med þui at sælum Thome er alogum heitid, sækir hann heim unnastu sina
Thom² 3015med þui vid þiönumm einumm könge, þä er skillda ad huor vidhiälpe ódrumm
DínDrˣ 7510En meþ því at þeim lícaþi svá at hava eþa þar viþr auka þá skrifaþa ec þeꜱa of et sama far
Íslbˣ 14
● við þat at
● þat er
at ek megi stoða vstyrkiom nangom ⸢þat er ec tek spvrningar þeira [var. es ec tec þeirra spurningar GregDialA 13028]
GregDialFrg² 5711Svia konungi hvgnaðiz storilla við Olaf digra þat er ‹hann› hafði setzc i scattlavnd hans
ÓH 1026henne matti eigi fyrnaz við Svia konung þat er hann hafði verit at falli Olafs konungs
ÓH 1238Maklict var at flv̇iandi kenndi reði gvðs i pislvm þat er hann villdi eigi ælska hann sem sonr foðvr i dv̇r (!)
Eluc675(1989) 6012at gud late ro᷎tast sád j íordu ok upp renna. þet er hann lét fyrst saet uerda i iord
Hóm114 26014I pislum skal allt heimta af þer, kvad iarllinn, þat er þu lastar gud vor
Agat¹ 224þa sagdi byskup at þa mundi skilia felag þeira. þat er hann var heiptrækr
Kristniˣ 13011
2) efter at, da
● eftir þat
● eftir þat er
Eptir þat er hinn helgi Ion var vigðr þa dvalðiz hann með erkibyskvpi
JBpA(2003) 1526vetri epter þat es Geller Þorkelssonr fǫþor faþer minn oc fóstri andaþisc
Íslbˣ 3425ii. vetrom epter þat es Ísleifr andaþisc
Íslbˣ 3623
● frá því at
þa varo .vii. vetr liðnir fra ⸢þvi [var. þi SvEirsp 35019] er honom var gefit konungs nafn
Sv 10724beit j hiardardal hinn jdra fra þui er vr seli er komid til tuijmanadar
DI III (*[1377]›Bps A II 1ˣ) 32422
3) for at
● at því
● til þess at
nornir ... taka hvern dag vatn i brvɴinvm ... ok ꜹsa vpp yfir askiɴ, til þess at ‹eigi› *skvlv limar hans trena eða fvna
SnE 2423ok Friɢ toc svardaga til þess, at eira skyldv Baldri elldr ok vatn, iarn ok allz konar malmr, steinar, iorþin, viðirnir, sottirnar, dyrin, fvglarnir, *eítrit, ormarnir⸣
SnE 6319(ǽsir) gefa nǫfn þesi hin sꜹmv, er aðr erv nefnd, monnvm ok stꜹþvm þeim, er þar voro, til þes at þa er langar stvndir liþi, at menn skyldo ecki ifaz i, at allir væri einir þeir æsir, er nv var fra sagt, ok þesir, er þa voro þav somv nꜹfn gefin
SnE 772at uer skylldim iafnan bo᷎rn ok smasueinar i skynsemdinni ok uarum skilningi uera. utan helldr til þess at uer sém i illzku ok einni saman afgerdinni smabo᷎rnum likir
Stj¹ 322at hann (ɔ: Ágústínus) gori eigi annars manz skyringu edr orskurdi *nokkut preiudicium⸣. miok til þess at huerr sem einn taki þann hellz ok ueli sem hann uil ok honum uerdr uidrtækiligztr eptir sinum skilningi ok skynsemdar manéri
Stj¹ 412til þeꜱ at helldr vę́ri ii. byscops stólar á landi hér en einn svá sem Norþleɴdingar ę́stu hann til
Íslbˣ 371
4) indtil
● til þess (er)
fagna hvarir ꜹðrvm vel. riða til þeꜱ er þeir koma til Þorgisl a Meðal-heim
Heið 729til þess er ho᷎n h[af]ði nvmið nockurn farnað
LaxdE 3271hann tok allt þat er dyraz var. ok lagði annat niðr enn tók annat vpp. ok let sua til þess er dagaði
ÆvHauksb 17826Snyz hann þa aptr ok ferr leið sina, til þes er hann kom aptr i Þrvðvanga
SnE 611NV er þíor i yxna tale ⸢til þess er [var. þar til er Landsl 682] hann er .v. vetra gamall
Landsl1154 11711til þes er han kømir sudhir sialfuir i Ryiafylke
DN XII (*1321›AM 902 a) 4534lagt lavg og dom fyrir adur greindan arf og peninga. sem dandimanna domr þar vmm gior vtvisaʀ ad hann ætte og hefdi att rietta jsetv j optnefndum arfi til þess hann være med lavgvm vʀ honum dæmdr
DI VII (1497) 36813sat Arnkiell þar vid ⸢til þesz er [var. uns AM 446 4°ˣ 16v8] þeir voru buner
Eb447(2003)ˣ 9410
● til þess unz
En þá varþ fǫr manna mikil mioc út hingat úr Norvege til þeꜱ uɴz conungreɴ Haralldr baɴaþi
Íslbˣ 924conungar ýr Norvegi oc ýr Danmǫrco hǫfþo haft ófriþ oc oʀostor a miþli sín langa tíþ til þess unz laɴzmenɴ gørþo friþ á miþli þeira þótt þeir villdi eigi
Íslbˣ 2920
I. G. (= conjunc.)
1) at
kom þar keisarinn gangande. ok sa a grof hans. þat þar la hinn spakazti læknir
MedMisc 1163drottenn svarar Anthonij eg var hier hia þier og likade mier og vel byhagade þat þv so mannlega stridder vid ovine þina fyrer mina skyld
AntReyk 2579Vel sie mier þat eg fieck nockvrn thima lithed þenna herra af Palestino
GeorgReyk 32614Lítt langar hann nú til Íslands, er hann veit þaðan tíðendi, ok hversu þat Þórðr hafði við hann búit
BjHˣ 12516Þad medkennum vier epterskrifader menn Jon Jonsson. Runolfur b‹iarnason› og Runolfur Oddsson med þessum vorum eigenn vitnisburde þad vier vorum vidstadder i skilldinganese a̋ seltiarnarnese
DI IX (*1523›c1690ˣ) 1465önnur ráð eru mér heyriligri til at leggja, en [var. + þad AM 590 b-c 4°ˣ 41v5] faðir mínn sé sveltr inni
var. HG 7016 → HG AM 590 b-c 4°ˣ 41v5oc qvaþ menɴ þat myndu fýsa þangat farar at landit ætti nafn gótt
Íslbˣ 2631Þykir honum það þá á vanta, að þeir vissu ekki, hvar þeir voru komnir, og það þeir vóru kostarlausir
Jǫkulˣ 4823Þykir honum það þá á vanta, að þeir vissu ekki, hvar þeir vóru komnir, og það þeir vóru kostarlausir
Jǫkulˣ 4823ef Skrámr vissi það þú værir hér
Jǫkulˣ 5616
2) eftersom
II. (y. isl.)
(þeir) badu ad einz þad kiennimennirner wæri aminter
DI 1189skulu þienararner giorla gaum ad gefa. þad þeir vite uel taulu þeirra
DI 13218epter þad Ruggur er [sꜳdur]
DI 15732
III. (y. no.)
efter brefuonom innyrdulegha ifuirlesnum ok malonum gørsamlegha athugdum a huarætueggiæ veghnæ. æn þes ok anners dømdom meer þa Þorere ... allan Jons garh
DNᴵ 8121firir þa sakar gift sæm hanom waro gefnær þet han skuldi hafua woret ij radom meder þeim monnum sæm Olafue Jonssyni wrdu at skadha
DNᴵ 40036han skuldi þær gangæ sin dull firir laghom ok af þi at þa war hans retær duladagh ok anners þers at þa war ok firir stemdær loglighær erfwindæ þers daudhæ þi gek adernemder Eiuindær tylftæ suøre þær firir laughom þet hann war huarske radænde æder wa--
DNᴵ 4011þotte os þæt æi mugha vera. medan þæt ero framliden sidan vppa tyttugu aar eder mæir
DNᴵⱽ 47929item gefer ek ok Hodhusæghls kirkiu skip mit þet størsta. med raa ok ræida ollum sæm þær til høyrer
DNᴵᴵ 36539biðium wi alla ... thet the them bitale
DNᴵᴵᴵ 37315
Form.: þat (572); þvi (96); þui (60); þess (50); þi (45); því (45); Þat (35); þeꜱ (33); þad (21); þet (18); þes (14); Þvi (13); þath (7); þau (6); þaz (5); Þat (5); það (4); Ðat (4); þí (4); þæt (4); þꜹ (4); þuí (4); þaug (1); þærs (1); Þærs (1); þesz (1); þatt (1); thet (1); þa (1); þeim (1); Þess (1); þærss (1); Því (1); þuij (1); That (1); þav (1); þars (1); Ðet (1); þij (1);
Gloss.: EJ; ClV item þatz, þatzu; ClVAdd _; ClVErr _; ClVSuppl _; Suppl1 _; Suppl2 _; Finsen _; Fr item þatz, þatztu, þaz, þess, þet, þý conjunc. el. dat. af þat; FrErr1 _; FrErr2 _; FrErr3 _; LLFrämm _; Hertzb item þess; HertzbLat _; HertzbTill _; Suppl4 það, item þet; Fischer _; Anm _; Bin _; Rím _; LP conjunc.; Med _; MedComp _; MedSimp _; WN _; AH _; AJ item þess vegna, því; deVr item þau, þess; Fr4 pron. dem. & conjunc., item þess; NO pron./conjunc., item þatz, þatztu, þaz, þess, þí, því pron./adv./conjunc.; Walter _; ÁBlM (það) item þau, þaug, þess, þí, því; Bl það; WPA _;
Litt.: Hansen 1977 [MM 1977] 19f.
Genre. (expected): family sagas [isl]: 263 (126); learned works [div]: 227 (32); historical works [his]: 194 (182); religious works [rel]: 162 (279); charters [dip]: 46 (81); contemporary sagas [bis]: 44 (77); romances [rom]: 38 (108); legal works [jur]: 36 (100); legendary sagas [fas]: 33 (44); þættir [tot]: 13 (23); unclassified [ ]: 0 (4);
ER (red.) — June 2022
ÞH (red.) — September 2021
EÞJ (red.) — September 2019
External (non-ONP) resources:
...
...
...
...
IN PROGRESS
...
...
...
...
DSL (experimental)
Searches Old Norse etymologies in ODS and Kalkar dictionaries based on data provided by Thomas Troelsgård from DSL’s digital resources in Nov. 2022. Old Norse homographs are not distinguished.
ODS: først (þat fyrsta (sem)) ODS: Mand (menn veit, (þat) veit menn) ODS: ved (hann vaknar við þat, at skipit skalf allt) ODS: ved (hann vaknar við þat, at skipit skalf allt) ODS: det (þat) ODS: det (þat)