2veita vb. [-tt-]
Status: excerpted citation slips citation text supplemented structured definitions in Danish definitions in English
A.
[e-t/e-n] [e-m/e-u] ; [e-m/sér/e-u /e-n] [með e-u] [til e-s]
⸢veítta [var. væita Eluc675(1989) 189]
●Eluc674(1989) 183⸢vette [var. væitti Eluc675(1989) 7112]
●Eluc674(1989) 714hann veiter sva erfþena at haɴ skilsc eige siálfr viþ
FV15²(1993) 15r29at guþi véitanda
HómÍsl⁴⁴(1993) 76r37Meɴ þeir er bera keɴe maɴa nǫfn ... ero scyllder at þióna guþe ... meþ tuiþre þiónosto þeirre aɴaʀe at véita tíþa georþ í héyrn ýþr slíca sem til hveʀaʀ hotíþar es gǫr a bókom
Theol15¹(1993) 1r31Væl vil væitare þin þic aruan. ok sa er gefr at þu hafer. ok byðr hann. at tu væitir
Alk619 8910eitr ilsco hans vá hann i ꜹgliti ɢvþs. þott eigi vetti licamlict eitr honom dꜹþa
GregDialA 9021Mina vetti oꜱ Maʀia Magdalena es fvrst trvþi en Thomas er lengst ifaþi
Hóm677 2221þau ero egi soɴ gvþ er ver hredomsc at þarflauso oc hvgþom oss mega helso uęta ef þꜹ uere oss holl
SilvFrgIV 825Héto þár siþan. a eɴ. sela. thorlac. biscop. At hann scylde þeim lícn veita oc miscvnn
ÞBpCod645 1419veitti (ms. uę́tti)
Ágr 233 → ms. 10rb9veitto (ms. uettu)
Ágr 3419 → ms. 14va9er honom var eigi veit villa hugar sins
~ lat.non fuisse permissum
DialMartᴵᴵ 19316 Martin¹ 5693munu ver nu dẏrka þann guð er þu gofgar. oc væita þangat allan atrunað
ÓHLeg 3434En þott þu uilir ꜷnga orscurði ueita þa er Ꜷnundi sé lið at. Þa scal ec þat eigi þola. at Egill troði sua úɴdir fótom uini mina
Eg162θ(2001) 999Ef þu Egill ert allfúꜱ til at beriaz þa scolom uer þat nu ueita þér
Eg162θ(2001) 1009Efna uil ec Steinaʀ við þic lið semð þa er ec het þér. at ueita þer til laga
Eg162θ(2001) 1631ec skyllda ueita þer sua at þu kǫmir malom þinum fram eða til lykta þeiʀa er þer hugnaði. huerɴgan ueg sem þer gefsc sęttar geyrð Egils
Eg162θ(2001) 1654Steinaʀ segir at Oddr hafi honom liþ ueitt
Eg162θ(2001) 1656En fal[l]a u heilagr fyrir Þorsteini oc ꜷllom þeim ᴍonnoᴍ er honom uilia [l]iþ ueita þegar eptir fardaga ef þu uill eigi a bravt [f]ara
Eg162θ(2001) 1693Ef hvargi atti til inn andaþi eþa erfingi hans. oc tekrat þar fe er eigi er til. þa scal veita leg oc liksong
GrgKonᴵ 921a hvérr þeirra at hafa halfa vett sinna fata. oc a engi þeirra oþrvm at veita. þott annar hafi meiri fot enn annaʀ minni
GrgKonᴵ 244⸢vette [var. vænti GrgStað 33413]
GrgKonᴵ 16618Meɴ eigo vötnom þeim at veita er upp spretta i landi manz i sino lande huerr
GrgKonᴵᴵ 9712ferþi þer [N: ɔ: oflætr] til kirkio hvern drottins dag þangat sem. ɢʀegorius. veitti tiðir
GregFrg¹ 5214En Olafs Noregs konungs menn ueita harða scothrið
ÓTOdd 2138Maðr a oc at göra stiflor i enge þvi er hann a i aɴars lande ef hann vill. oc grafa enge sitt til. oc veita sva vatn a enget
GrgStað 46410ef þu þetta væitir mer
Pamph 1118hann gerði meistarum sinum. sva klerklegar spurnningar. oc þeirra spurnninga veitta hann. sva klerklegan andsuor. at
Menota: 2rb4 BarlA 526þa veit mer eina mina bœn
Menota: 78vb16 BarlA 14711Engi mannleg lyðni. dregr iamskiott vinatto. oc iam miok. til guðs. sem at veita þeim miskunn. er þurvannde ero
Menota: 95ra24 BarlA 18021þeir kystu hann. oc faðmaðv. En þo gaðe engi firir angre. at veita honom sua mykyt eptír læte. sem vili þeirra til
Menota: 95vb1 BarlA 18126ef hanom veitir þat oftarr. at hann etr kiot a freadogum. þa ...
GulKrᴵ 1125Uotn oll scolo renna. sva sem at forno hava runnit. veita þat engi af bꝍ
Gulᴵ 4127er hann var kominn til æinhverrar borgar ok hafði þar tiðir væittar
Jón¹FrgA 44014Ða tæcr haf uti at byrgia allan mægin storm oc gœrir þar sletta vægo sæm fyʀ var ufœrt ... oc væita strannder þa þar ⟨i⟩ margum stoðum hafner sæm fyʀ var œrœfi
Kgs 830iamnan er þu ser at konongr hæfir dryc a munni þa et þu æigi mæðan hann nœyter drycciar sins oc þo at þu hafer drycc í hænnde þa sætþu niðr ker þitt oc nœyt æigi þins dryckiar ... En æf mykill er fiolði rikra manna yvir borðe mæð konongi þa þarftu æigi næma þu vilir fleirum monnum þænna sið at væita um drycc þinn nema konongi oc drotningo
Kgs 5814oc væit er ec bið
Kgs 9626væit mer yfrit afl
Kgs 9632enn fyrsta dag er M. (ɔ: Magnús) konvngr veitti oc borþ voro ofan gecc M. konvngr vt or stofvnni
Mork 946byðr M. konvngi til sin meþ .lx. manna oc veitir nv af cappi M. konvngi
Mork 955Þer veittoþ oss fyʀa dags riki mikit ... oc tokot oss til samlags viþ yðr
Mork 9515Konvngr ... letzc veitt myndo hafa Þorsteini sialfvm landꜹra. enn eigi monnom hans
Mork 11112caɴ oc vera at nv megi þa synaz hvat þer vilit veita yþrom konvngi
Mork 33415þa er leicriɴ var veitto allir leicar keisara betr þat siɴ en drotningo er atti halfan leikiɴ. oc keppir i ollom leicom
Mork 34934veitti hann þeim at vigia [...]gis son (Joan Birgisson) til erchibyscops í Þrandheime
Mork 4542- (click to see citation slip for text) ÓH 3113
Hrani viðforli var með Asto. oc veitti fostr Olafi Haʀallz syni
ÓH 323Veitti þar landgongv. en Syslir comu ofan oc helldv oʀostu við hann
ÓH 396beiddi hann at konungr veitti orscurð. hvert þeirra ørendi scylldi þangat verþa
ÓH 10711veitti hann arasir þar sem fyr voro menn konungs eþa fe hans
ÓH 4665þottiz hann þa lꜹs vera þeirra eincamala er hann hafþi veitt til lydni vid Hacon jarl
ÓH 5125vili ver nv eigi treysta heriɴ oc eɢia oc veita fyrirgꜹngo. þa mvn þegar fiolþi hersins þat er stall mvn hiarta drepa
ÓH 56216Darius konungr evaz í hvart hann skal a føte flyia eða veita ser sialfr bana
Alex 444þoat hann vili eigi licna borgarlyðnum. kallar hon ser mikit veitt ef Medates naer griðum
Alex 893fara nv baþir til eiɴar veizlo þeirar er konvngr veitir
Jvs291 3316ec scal veíta þer allt slict er ec ma oc eít scal yfir okr ganga
Jvs291 555er þeir ero albvnir þa víta þeir at roþr at vaginom
Jvs291 10715ef sꝍkianda fulnaz sokn sin. þa veti hann uorð iorðu sinni en hinn aurum
LandslFrg3 1377Hinn hællgi guð i himnvm væít þu mer þa bœn at ek sia drottneng allz hunalandz
Þiðrᴵ 6730hveʀ sa maðr er honvm vill lið veita
Þiðrᴵ 2883mimir min fostri visaði mer hingat til hæstz æins er grani heitir er þv att. nv villda ec hann þiɢia ef þv villt veitt haua
Þiðrᴵ 31713þa verðr mikil orrosta oc long oc mikit mannfall. i huarra tueɢiu lið. oc felr þo meira af villcina monum firir þvi at nordian konungr hævir lið minna. oc margir hava heima sætið. oc gerðu æigi veita honum. oc sua lavk þessi orrostu at Nordian konungr kom a flotta oc allir hans menn fara usigr
Þiðrᴵᴵ 6716Nu hafit þer væitt honom yðra tua sono oc .x. hundrað riddara. Þa skal ek væita honom minn mann Margræifa Roðingæir oc með honom .xx. hundrað riddara. oc alla væl buna. Þa mælti Þiðrekr konungr til Attila konungs
Þiðrᴵᴵ 2238oc þat villdi ek vist at honom færiz væl at. en þo verð ek væita minom mannom. en engo vil ek læyna þiðrek þui er hann vill vita af varri færð. Fra meistara hilldibrandi oc Ræinalldi. Oc nu riða þæir baðir saman upp með ánni oc talaz við
Þiðrᴵᴵ 23323byscop ferr i syslo sina born at ferma eða kirkior at vigia eða aðra þionosto monnom at veita
ÁKr 235þa let hann gera þar mikla ueizlu ok ueita ut-ferð Harallz konungs
Fornk 2419verðr nv við hann skapfatt ok veitir honum auerka
Heið 6313Kemr þar at Barði slæmir a siðv honum ok fellr Ketill. ok nv leypr Barði at Þorgavti ok veitir honum bana sar
Heið 9126Nv hꜹggr Eirikr til Þorlioz með sverði ok brestr isvndr sverðit. Hann þrifr bloðrefilinn ok hꜹggr til hanꜱ. ok veitir honum mikit sar ok hann fellr
Heið 9231Synir Gvðbranz verða varir við at Eyiolfr er þar. Biðia Barða veita ser at þeir nai hans lifi ok hefna sin
Heið 936var her sem fyrr at Barði var nær staddr. ok veitir honum skaða
Heið 9428Þorarinn segir. at ei skulo þeir sva f[a] veitt þa ok hriðir ok illviðri skulo þa fyʀ a brꜹt keyra
Heið 9619At sꜹno mvn þat her saman koma lo᷎f vm konunginn er oss veitti farseliga lvti en þꜹckvm guðe er hann gaf oss slikan foringia
ÓTOddS 22hafa þav Gvnhilldr ok ss. (ɔ: synir) henar fvll gørt sitt rað þat er þau settv. oc veita nv eptir syn Astriþi
ÓTOddS 610kom Þorstein a fund þeira ... ok kuaz þa vilia at þꜹ hellde fram ferðine ok sagþiz eigi fa þeim meira veitt
ÓTOddS 1321Siþan hitti hann dyrligan byskop ok bað hann veita ser skirn sem lenge hafðe hann beiðz. at geraz i samlagi cristinna manna. ok þa var hann primsignaðr
ÓTOddS 4129Byskop het ferðine ef hann tvlkaðe fyrir honom. at eige støðe ho᷎fðingiar imott helldr veitti þeir honom sigr mark ok styrk til cristninar
ÓTOddS 4221kvað þat ofallit stiornar monnum at kvnna eigi deili a skapara sinom er þeim veitti allt go᷎tt. en at trva a skynlꜹs gvð
ÓTOddS 4228engvm var veitt skipit nema nockurr ab burðar maðr veri
ÓTOddS 16032⸢vetti [var. ueitti SvEirsp 2879]
Sv 3517Lið Magnus konungs ... hafþi verit dauða-druckit um kvelldit. þvi at konungr hafði veit þeim um dagiɴ
Sv 4013Magnus konungr let bua til iola-vistar ꜱer i Biorgyn, hann veitti hird-monnuᴍ sinum i hirðstofu hinni miclo
Sv 7220Sverrir konungr veitti morg ill orð Lavarði syni sinum oc sagði þat sem satt var
Sv 13527⸢hvernig þeꜱi [var. huerso sw Sv81 17714] sætt veitir
Sv 14122At byskupi skal væita er kirkiu lætr vigia
SvKr 40930Biskup var skal presta till kirkna fa. alla þa sem han væit at rettar tíðir kunnv at væita monnom
SvKr 41624prestr sæckiz oc .vi. aurum ef han væiter honom æigi skrift
SvKr 4219Erkibyskupenum flytianda, sem fyrr sagðez, þætta mal við konungenn, en konungenum væitanda, færr Thomas ærkidiakn til konungsens ok gerez hans kanceler
Thom¹ 72vtan sea firir at væita ærkibiskupi þægar er hann vitiar
DN III (1301) 5037at þat flytiz. at þer hafit enngi iol veʀi haft enn þessi er nv koma ok eirikr hinn ravði veitti ydr
Eir544 59b10vm morgininn veitti Þangbrandr tiðir i tialldi sinv
Kristni 13320Kolofostri bar af þeim manne er mote hanvm barðiz ok veitir þegar Þorbirni hornklofa ok er þeir sꝍkia .íj. ein mann þa verda þar skiot vmskipti ok drepa þeir Þan
Skáld 45210Þorbiorn veitir þa Rolfi þvi at hann hafþi fengit nockor sár
Skáld 45212rennr honvm skiott hvgr til hennar ok veitir nv hvart oðrv fœgileg faðmlog
TrójHb 1523þangat vorv veit stor votn með miklvm bro⟨g⟩ðvm
TrójHb 3623Margir hafa ser fé til mikilla meína þvi at morgvm veitir þat dramb ok ofrhvga
ViðrǼHHauksb 30635Vænti ek, at þessar borgir veiti os o᷎nga motsto᷎dv
Bær 11744lauk sua þinginu at grið uoro sett oc trygðir ueittar mælti þar firi Gunnaʀ grionbakr
BǫglEirsp 4688hann (ɔ: byskup) skal oss tiðir uæita. oc alla þionosto er til hans æmbættis hꝍyrir
EiðKrA 38517fae bꝍnðr honum mat oc mungat. ... oc fae þa menn til. er honum þione oc uæiti
EiðKrA 38712a hann at vera vndir konvngr Franka konvngs ok veita honvm hlyðni
Flóv¹ 16020S⟨kuli⟩ ueitti þann dag sueitungum sinum
HákEirsp 57810var ivngfrv Margret pꜹsvt konvnginom ok var veitt i hollinni sæmiliga
HákFris 41824trinitatisdag er hann veitti sveitvngom sinom
HákFris 44030gaf konvngr honom margar goðar giafir ok veitti honom halft Hallland
HákFris 47512veitti byskvp honom ok snæddi hann þar vm hriþ
HákFris 51915J þesso herbergi var veitt .iij. daga með sama hætti ok skorti þar ecki þat er hafa þvrfti
HákFris 53119veitti Hakon konvngr Magnusi konvngi Rygiafylki
HákFris 55637Vm jolin veitti Andres plytr sem konvngr hafði rað fyrir gert ok var ollum monnom gefinn goðr mali
HákFris 5819Erlingr veitti vm jolin i Tvnsbergi
HkrFris 36724veittu þeir Njáll ok Austfirðingar Þangbrandi
NjR1908 23912Vill þú nú ... veita mér bœn mína, er þú hézt at veita mér, þá er ek kom útan
NjR1908 2832Þykki mér þér því verr sama at veita þeim, er þaðan standa at
NjR1908 29127- (click to see citation slip for text) NjR1908 36420
Bręgð sem skiotaz sverði þino oc slá af mer ho᷎fvðit at æigi segiz kona hafa væitt mer liflat
StjC 40218er sendimenn sa ser væitta eptirfo᷎r. skvnndvðv þeir sem mest sinni ferð
StjC 5327ger sva mikit tillæti þinvm monnvm. at þv væit þeim viðmæli
StjC 53620Heyrðu drottinn minn oc væit mer. at þessi lyðr fai rętta skilning af at þv ert æinn gvð
StjC 59331Ottaz þv ecki. þi at væita oss enn þęim
StjC 61932hann gerði vatzvppsprettv oc veitti sva ⸢vatni [var. vatn AM 227 fol “B”] i Hiervsalem
StjC 64621veitti hvarir audrum arasir
SvEirsp 3527Þar váru drykkjur miklar um vetrinn ok gleði mikil; veitti Grímr þeim með mikilli stórmennzku
ǪrvS 5115fvlltingðv honom Friðrekr keisari. ok þeir byskvpar er honom veittv styrk til þess
AnnReg 11619landz folkit allt a mykla lyðskylldu konunginum at veita
Landsl 244Guðbrandr Haulds son væitti viðr gaunggu at han hafðe sælt Sighurði nib halft Hofuin
DN III (1323) 1301ueitir uatn til siouar. ok kallar kornesa
Heiðy 9919ok su var uirðing .a. at Barði þotti hallðit hafa fullan hlut ok þeir er honum ueittu i sua ouænt efni sem komit var. vm hrið
Heiðy 10229frenði segir Hallðor. þu hefir uel i honðum uið mik. ueitt mer offt mikit
Heiðy 10310ok er Guðmunðr ʀeifr uið þa ok ueitir þeim stormannligha ok uel
Heiðy 1049Eyiulfr gefr þeim bræðrum vpp foðrleifð sina ok lysti enn stormennzku sina sem fyʀ ok ueitti þeim eingi maðr iafnmikit lið sem hann
Heiðy 10610ef þat er ueit. þa skal ueita þat aftar
LandslBorg 150a1lofaþr se þv almattigr gvþ er sva misconnsamr ertt at þv veítir overþom
Niðrst² 94En ef nokor af þeim uilia slikar udader þola eda fylgi ueita þa
RbHM (*1302)² 5316Ix. (ɔ: ásynja) Vár, hon lvþir a eiþa maɴa ok einka mal, er veita sin amilli konvr ok karlar; þvi heita þav mal varar
SnE 392ok (ɔ: þeir) veittv Loka atgǫngv
SnE 4615Þa mælti Loki: gerþv þo i liking aɴaʀa manna ok veit Baldri sæmð sem aðrir menn
SnE 6416Loki skal aldri lavs verþa, nema hann veiti honvm svardaga at koma Iþvɴi vt of Asgarþ með epli sin
SnE 7917Þorr vill firir ongan mvn bila at koma til einvigis, er honvm var holmr skoraðr, þviat engi *hafði honvm þat fyʀ veitt
SnE 1028Hvernig skal keɴa maɴinn? Hann skal keɴa við verk sin, þat er hann veitir eþa þiggr eða gerir
SnE 11914Konv skal keɴa ... til avlgagna ok til allra þeira lvta, er henne samir at viɴa eþa veita
SnE 1206spvrþv þeir Erp, hver liðsemð þeim mvndi at honvm ... hann svarar, at hann mvndi veita þeim þvilikt sem hond fæti
SnE 13314skriðnaþi hann ꜹðrvm fæti, stvddi sic með hendiɴi; þa mælti hann: veitti nv *hondin fætinvm; betr væri nv, at Erpr lifþi
SnE 13320⸢veita [var. uetta AM 350 fol 129rb6]
DI II (*1326›AM 671) 58916Var þetta viigh væitt vttan allæ griðastaða
DN I (1336) 19223Nu væitir maðr manne firir guðꜱ saker þæim manne er hann er æigi firir laga saker skylldr til fram at fꝍra
Bl 2391ef manne er væit ofund i iola friði varom með orðom eða verkum. þa ...
Bl 2405þa skall biargha bufæ oc þorf væita
BorgKrNᴵᴵ 29811ef madr sættizt þæn mann er læghit hæfir kono hans þa skall sa væita trygdir
BorgKrNᴵᴵ 30322Æighi skal han ok gefa iarðer þær sem konongr væitir honom. væita ma han þæim sem honum likar meðan han hefir ualld ifir
Hirð 4013þær iarðer sem konongr gefr eða uæitir imisum monnum
Hirð 40910byriar oc kononge at hafa i garðe sinum .ij. hirðpresta ... þa sem kononge uæita tiðir oc hꝍyra skripta gang handgenginna manna
Hirð 4106Gudthormær a Skiærfinni væitti þui vidærgonghu at han hafde fyrstæ pænning ok œfstæ
DN VIII (1348) 1603honvm þar komannda faggnaði felagi hans honvm vel ok veitti honvm goðan fagnat þria daga
Dugg657a 1015hann ueitir mer nu mestan agang
EbWolf(2003) 15720Siðan veitti hann formala ok mællti sua
EgM(2001) 11019ef hann vill miklaz af þessu þa skal ek þat veita honum at þessi tiðendi skolu helldr þikia frasagnar verð
EgM(2001) 11723þess vil ek þik biðia. at þu veitir oss þat. at ver siaim nockura aflraun þina
Finnb 4016hann tekr þa ok veitir vmbrot sua mikil. at Finnbogi hugði þat. at hann mundi vpp komaz vnder honum
Finnb 8219Slítr veizlu þeiri, ok var hon veitt stórmannliga
Glúm 115Slítr veizlu þeiri, ok var hon veitt stórmannliga ok menn með gjǫfum á brott leystir
Glúm 115þat er veitanda vinum sínum, en þetta vil ek eigi veita
Glúm 126veittu þeir frændr honum svá, at Sigmundr fell óheilagr
Glúm 3320muntu vera sterkr; veit mér at ganga til fangs
Glúm 428Sar veittí maðr mer æítt fǫr morg veitta ek honvm
Gramm¹ 2163Geirmundr veitir Oláfi vel
Laxd 9620erfitt hafa draumar veitt í nótt
Laxd 23112Snorri lagði ok mikla stund á at veita Bolla vel
Laxd 25912Snorri lagði eigi minni stund nú á at veita Bolla með allri blíðu
Laxd 28522veittu þeir Njáll ok Austfirðingar Þangbrandi
NjM 26419Sœkja mun ek mál þitt til fullra laga eða veita til þeira sætta, er góðir menn sjá, at vér sém vel sœmðir af
NjM 2913Villtú ... veita mér bœn mína, er þú hézt mér, þá er ek kom utan
NjM 30920Þykki mér þér því verr sama at veita þeim, er þaðan standa at
NjM 31911Ok enn seger heilug skript. Qui dat ut habeas mandat ut tribuas. þat er sva liost at sꜳ er þer gefr gozit byðr at þv veiter þat
Æv657 32516þeirra tveggja sára sem áðr vóru honum veitt þóttuz hann beggja kenna í sína náttúru
Æv⁸⁷ 26012⸢ueítír [var. særer Landsl 1612]
Landsl1154 8011⸢veiter lið [var. fylgir Landsl 289]
Landsl1154 8813skal sa veita vo᷎rð er arfue er næster
Landsl1154 1315Votn skolu renna sem at forno fare hafa runnít. þat skal engi veíta af bo᷎ annars eða a
Landsl1154 1634En huer sem a kafla ok vill eígí bío᷎rg veíta. ok gerír veiði spell oc er honom fra vísat
Landsl1154 1658með fylgi biskupanna ok afli ríkisins veitir hann þeim cardinalibus er verr höfðu, þvíat þeir allir samt kjósa digran þrætumann, er Octovianus hét
GBpD 319guð vildi hirtíng veita hennar villistigum
GBpD 94Bóndi ferr þá til með húskarl sinn ok veitir honum
GBpD 13839eptir atvikum veitti hann meira þurfundum, þá er fjögurra vegna mátti at honum ganga
GBpD 15526býðr biskupinn presti sínum ... at veita sér framfarar embætti
GBpD 15621þigþv Hafliði þetta heilræþi, sem biskup *kennir þer, en slict væitv ver þer eptir helgina, sem ver hofvm fong a
StuᴵK 4119en conor oc karlar helldv þeim, þeir er þar voro, oc myndo þeir eigi a brávt komaz, ef Svertingr Starra son veitti þeim *eigi
StuᴵK 7210qvað Einar þat illa gera, at veita vendreþis-monnum a leid fram oc leggia þar við virding sina
StuᴵK 733Oc gefr sa honum radit, er honum veitti, er almattigr guð er, oc snyrr honom þvi i skap at heita a almatkan guð, oc heitr hann þvi at gefa þat fe allt gvði, er hann teccr a sectum Oddz
StuᴵK 14320Oc nv voro *trygdir veitar, oc lavc Ion vpp gerþvm þar a þingino. Fyrir brenno Onvnþa⟨r⟩ ... gerdi hann LX C þrigia alna avra
StuᴵK 1978Enn a þingi var sveitar-dratr mikill. Væitti Kolbeinn Tuma son Þorði ravð, enn Þorvallðr Gizurar son væitti Kolbeini oc allir Havc-dælir, oc *Svín-fellingar, oc Gvdmundr inn dyri
StuᴵK 23710Sv a var siðan veit i Almanna-gia oc fellr nv eptir Þingvelli
StuᴵK 24317Þat er * synt, segir Guðmundr, at Mario þiccir betra, þat er veitt er, enn Kolbeini. Kolbeinn sat hia oc þagði. Þa gecc bryti i *brott
StuᴵK 2628Þa com navta-maðr oc segir ⟨frá fjárfóðri því, er hann hafði hendr yfir⟩, at alldri hafði honum iafn-drivgt ordit foðr sem þa. Enn biskups-efni svarar ino sama: hverr veit, nema Mario þicci betra er veitt er enn Kolbeini
StuᴵK 26213Enn heþan spyrst hormvligr grimlæikr oc fatiðr, guði oc ollvm gvds logvm gagn-staðligr, er Gvþmunði biskupi er vęitr, ef sa er voxtr a, er margir segia, at v-lærdir menn hafa hann fyrir dæmþan, þar sem enngi maðr a a honom dom nema pafinn oc ver af hans henði, oc hann nv settr af sinv biskups riki, hætr af morgvm salvm til abyrgða, menn af honum drepnir oc noccor prestr i þeiri tolv - enn þann vanða a engi at leysa nema pavinn si⟨a⟩lfr -, aðrir oc a moti teknir
StuᴵK 29211Þorliotr veitte Snorra horð orð
StuᴵK 32114Þeir Loptr ⸢*ueittv [non emend. uettv] honum stor⟨ar⟩ aatǫlor, aðr þeir skildv
StuᴵK 34614n.Veizlan for all-uel fram, ok var ueitt með miklvm kostnaði, oc skildv þeir allir með bliðv
StuᴵK 36723Enn at skilnadi við Þorvald veittv þeir feðgar honum sæmiligar giafir
StuᴵK 36921Þeir Ion ... veittv Brandi Ions syni heim-sokn
StuᴵK 3987Snorre Þorvalds son veitte honum þat slag
StuᴵK 43924Simun [knutr] bað Árna hauggva hann. Eigi skal hauggva, sagði Snorri. Haugg [þu], [sa]gði Simun. Eigi skal hauggva, sagði Snorri. Eptir [þat] [ve]itti Árni honum bana-saár, ok baáðir þeir Þorsteinn vnnv aa honum
StuᴵK 5537Gisli qvað Kolbein annars makligan eða þa menn, er raaðit haufðu Sighvat eða Sturlu, enn hann ueitti þeim ne einn trúnað
StuᴵᴵK 38⟨Þ⟩etta sumar var Tosti Dagfinnz son fót-haugguinn baadum fótum; hét saa maðr Inngolfr ok var Olafs son, er honum ueitti aa-verka
StuᴵᴵK 828Þessir XV veittu vavrn allir drengiliga
StuᴵᴵK 1972Sor Rafn þa Gizuri eiða, at hann skyllde alldri honum i mote vera oc alldri ueita brennv-monnum
StuᴵᴵK 21625Þorer Gudlæiksson ok Brynilda Ellenssdotter kona hans ueitti þui uiderganghu at þau hafdu selt sire Eiriki Narfua syni halft setta hefselde boll ierdar
DN IX (1361) 16532Sverrir konvngr veitti slag i Biorgyn
AnnSk 1809einn dag ueitti hann liði sinu ok leiðangrs mo᷎nnum
EindrÓT 21410Olafr konungr sat við dryck ok veitti hirð sinni
Fær61 7911huat er til mælt. þat sagði Hallfreðr at þu konungr sealfr veitir mer guð sifiar
Hallfr61 5022ueitti Þorleifr honum vel ok reyndiz honum hinn bezti drengr
Hallfr61 12420ok líet veíta grǫft bonda sinvm
HrafnG 7522var þat veítt hirðinní ok ǫllvm handgeingnvm mǫnnvm
Huldaᴵᴵ 3287var á skípvm vm svmarit. ok vm havstið j Oslo. ok var þar vm jolín. ok veíttí
Huldaᴵᴵ 33428huert til kall Gullharalldr hafi haft við hann til rikis. ok suo᷎r þau er hann ⸢ueitti [var. uætti AM 54 fol “C¹”]
ÓTᴵ 906ueitti þar upp ras ok heriaði
ÓTᴵ 1111Dana konungr ueitti honum skatta alla þa er hann væri i Noregi til starfs ok kostnadar at veria landít fyrir vfriði
ÓTᴵ 1329Veitti þar upp go᷎ngu. en landz menn samnaduz saman ok helldo orrosto við hann
ÓTᴵ 1383þeit ueíttu vo᷎rn mikla er ꜳ skipinu voro
ÓTᴵ 1386Otto keisari ueitti guðsifiar Sueíni syni Haralldz konungs ok gaf honum nafn sítt
ÓTᴵ 14414þo at jarl verði landit harðliga fyrir utlendum vikingum. þa er landherr ueitti honum
ÓTᴵ 2105Var ueitt af kappi sva at hít fyrsta kuelld wrdu bændr mio᷎k drukknir
ÓTᴵ 37314þætti mer þa uel syslat ef ek mætti þar í (skálanum) veíta i haust vinum minum ok fagna sva heím kvamu minni
RRÓT 31519at skilnaði veítti Olafr konungr Erlingi ... riki norþan fra Sognsæ ok alt austr til Liðandis ness
RRÓT 3257Vel hafa skalans undir buar ueítt mer
ÞorvTÓT 9814Þorvarðr ... let gera kirkíu ꜳ bæ sinum ... ok hafði með ser prest er biskup feck honum at syngia ser tiðir ok ueíta honum guþliga þionosto
ÞorvVÓTᴵ 29118prestr huerr er at ueitzlu kirkiu sitr ok ferr fyrr brott en hann ueitir. at hann skal giallda þeim er til kirkiu kemr mork fyrir ꜳr huert
StatEi²C 54330huern er hann hafdi optliga tééd ok ueitt
Sættarg 46913Sva iatadi hann ok ueitti
Sættarg 4721Heilaga skript ok rauksamliga ritning hefir hann ser til þeirrar hallar ok heimoligs herbergis sem hann ueitir i
Stj¹ 120Vil hann sua i sialfs sins herbergi i pij. sem hann ueitir i sinum beztum monnum ... af heilagri ritningu
Stj¹ 216Þat tillæti uæntir mik. at þu ueitir mer i huern stað sem uid kunnum koma
Stj¹ 12621uaki hann ok uakti sik uel. at hann ueiti þat godz uidrkuæmiliga sem gud gaf honum
Stj¹ 15124sa er medr heluitis fordæming hegndr. sem hann ueitir eigi fyrir guds sakir sitt eigit goðz
Stj¹ 15431uar burdardagr Pharaonis. ok sua sem hann ueitti sinum monnum aa þann sama dag. þa
Stj¹ 20110þeir skylldu aarinnar uatn Nili landinu til freoleiks ok aauaxtar ueita um eina stadi ok ymissa
Stj¹ 24726hann ueitti áána Nilum i no᷎kkurum sto᷎dum uidara upp aa landit ok gerdi hennar farueg breiðara enn aðr hafdi uerit
Stj¹ 25320⸢fær [var. væitir Holm perg 34 4° “K”]
var. Hirð 39713: Holm perg 34 4° “K”munu ver fa luti tina, en lida um allan fioldann, at ver veitim eigi leidindi heyrandum
Remig 22414Nú koma þeir við Skotland, þar veita þeir upprás
ǪrvM 702skal hon veita vǫrð bǫrnum sínum félausum
Jb 938veita svá ⸢vatni [var. vatnit GKS 3268 4° “a” etc.; var. vatn AM 169 4° “b” etc.; var. vǫtn AM 350 fol “æ”]
Jb 14918Menn megu vǫtnum veita þeim er upp spretta á sjálfs jǫrðu, ok í sínu landi hverr
Jb 1537veita ⸢*því [non emend. þat]
Jb 15312Nú metr farhirðir leigu þar sem veita skyldi, þá er synjat fars
Jb 1755veiti þat engi maðr af bœ eða á bœ annars, nema þat brjóti sjálft
Jb 18811þath akall sæm han[n] hafdæ wæitt till ʀeka
IslDipl (1386) 8438Hin sionda dag uar ueitt kappsamliga sua at mikit tok a þat sem fyʀʀ var
DínDr 943Hann gerir hvern mann ... mikilmagnadan i allri kvensemi, enn variz hann at veita of mart kono sinni
Lap²194 839Gvdmundr gris, ⟨er fleira ueiti firir guds sakir en flestir menn adrir, en gerdi sidan eptir gudspialla bodordum, skilldiz uid a einum degi allt fe sit ok astmenn ok gec þa i munklifi⟩ emend. Stu 22018: AM 122 b fol “II”
emend. StuᴵK 22018: AM 122 b fol “II”Ogmunðr villði til ⟨ok veita honum⟩, oc komz eigi, þviat flocr var gerr i mot honum emend. Stu 28616: AM 122 b fol “II”
emend. StuᴵK 28616: AM 122 b fol “II”fara huorir heim ... ok letu ecki safnna lide ok o᷎ngan vidrbuning væittu þeir
Eym 12718þa er uær hofum gert þessa bending er fram skal koma ok oss liggr vid ef hamingian uæitir oss
Eym 1296... Hafgrimr ... spurde hueríu þeir uillde vm suara vansa þann er Æínar hafde veítt Elldíarnne kamb(hetti)
Fær 115Sigmundr sagdi nu sínum mo᷎nnum ok at þeir skulu væíta vid bunat ok bera fíar hlut sinn af skípum en griot j stadinn
Fær 4325foru þau med Þorsteini suarta til uistar ok uæitti hann þeim uel
Grǿn 54312Vm iolin veitti byskup ok Andress plyttr eftir þui sem Hakon konungr hafdi raad fyrir gert. var þaa ok ollum monnum gefinn godr maali
HákFlat 23114landz monnum uæiter nu litt hernadrinn
ÓH1005 75128hafde hann þa mikit lid ok fritt, er Magnus konungr hafde væitt honum
Orkn 6816vidrbunat hefir hann uæittan ef þu kynner at koma
OStór 52931veitti hann tider sinar
KlmA1980 5613þar var hann þann vetr, ok veitti Skúta honum vel vistina
Reykd 21720Skúta segir nú, at honum þótti Gautr minna hafa veitt sér í njósninni en hann myndi vilja
Reykd 22610eigi ueitt ek at þu hafir mer suo mikil ueitt at ek muna leggia lif mitt j hættu fyrir þik
StSt335 1114þat uar skilt at [ein]gi skilldi audrum ueita
StSt335 163pilagrimrin veitti honum med nogum kosti ok godum vilia
BevB(2001) 895Ek er suo þungur þui ek gett ekki veitt mer
BevB(2001) 1191baud at mattuger menn ok gꜹfger veitti eigi ranglega minni hattar monnvm
ÓH1 71227vettv
ÓH1 8349tiadi hann fyrir Magnus malit Kalfs huersso hann hafdi honum veítt
HuldaHrokk 1028þeim till uidhirlifuis er þar veita oc uppehalda gudz embete
DN XII (*1361›AM 902 a) 7919hann tok vid. þorbirni, ok aullvm skipverivm. hanns. um uetrinn. þorkell veitti þeim skavruliga
Eir557 38a25fagnadi uinur hans honum uel og ueitti honum med godum fagnadi pria daga
Dugg681a 101míniz þer nu, hue mikin soma ek hefi ydr ueit, sidan er ek kom i þetta land
HeiðrR 611Nu bid ek ydr, at þer ueítid mer til sæ̋mdar ok gefit mer dottur ydra
HeiðrR 614er þat makligra, at þier ueítid mer þessa bęn, heldr eɴ berserkionum
HeiðrR 616let hann blasa saman lidínu ok setr upp merki, veitir nu atgongu Haralldi konungi
HeiðrR 439veitti Karli syni sinum morg heilrædi
Svarfd(1966) 4828ef hamingian vill oss ⸢sinna [var. veita Holm perg 7 fol 66rb4]
var. Adon 20516 → Adon Holm perg 7 fol 66rb4veittv Baglar slagit j Þrandheime
Hák81 2998var jungfru Margret pusut konginum, ok var ueitt j hollunne stemiliga
Hák81 3463trinitatis dag, er hann veitte sueitungum sinum
Hák81 39014kongr veitti ꜳkall til eyiar þeirrar, er ligr j Miors ok heitir Eyinn helga
Hák81 47816J þessu sama herbergi var veit iij daga med þessum hætti, ok voru þar nogir allir hlutir medur hinum mesta goduilia
Hák81 5998⸢ueita [var. vera HákFlat 2011]
Hák81 66713Þa ueitti Hakon kongr Magnusi konge Rygiafylki
Hák81 66813⸢ueitit *mer [non emend. ueitit mik]
Rém 14733n.æigi muntu minna uilia ueita mer en segia nafn þitt ok ætt
Rém 24834ecki vil ek þat fleirum monnum veita at troda klædit edur róta gersimum minum
Vikt 3915og snua þar at sem Berad og Margamur eigazt vid. ætla þeir skiȯtt at skacka med þeim og veita Berad liflat
Adon 21510mun Refr hafa veitt vatnid og mun hann hafa felldann stock i stock, þar til at vatnid kemr at virkishorninu nedsta
Krók 262ueitande þeim allt þat, er þa naudsyniadi
~ lat.eis ... exhibuit
HelChron 101447 MarE 64822sat þar vm vetrin j Nidarosi og veitti þar jol sin
MHFlat 27420uar hann suo matt dregen at hann gat ser eckj ueitt
Vilm 17016uar hann suo matt dregen at hann gat ser eckj ueitt... uar honum þa hiukat j aullu
Vilm 17016hun bad ínndrida ueíta heim brunnlæk. Ok þekia yfer. þuiat hun kuezt uera berdreym
Harð 16530þeir ueittu aller frændvm sinum ... ꜳ þingvm ok mann fundvm
Eb309(2003) 2512Þorgrímr veitti tilkall til hvalsins ok fyrirbauð Víkrmǫnnum skurð ok skipti ok brautflutning á hvalnum
Gr 2921vindr veitir vǫtn til sjávar
Gr 2332uili þier ueita mier eina bæn segir hun
ÆvMið²⁴ 533og þegar *þat uar fætt ueitir hun þui bradan dꜹda so eingi hefir þar grun af
ÆvMið²⁵ 5712bijdr eg ydr ef þier uilith mig ueitandi vera ath þier komit hijngat og berijzt uith tro᷎ll þetta
Hect 9914þvi veitti gvd eigi þat manni at hann þẏrfti eigi optar mat. en vm sinn ꜳ vikv
Eluc238XVIII(1989) 11315Ef þv att micid. veitv micit
Hóm238XVIII 443þess vilium vier giarnann bidia er ollum er veitanda. Ad þeir er bokina heyra. þá rannsaki vandliga ... og ef nockurir hlutir finnast þeir er naudsynligir þikia bokinni vera og þar ero eigi ádur j settir ... þá auki til med godri skipan
KgsE 232ad þeirre ueislu situr kongur iij nætur ... þar uar veitt j einum skala
Hem1010 33uar þar ueizla hin besta. þar uar veitt j einum skala
Hem1010 33illt er heimskum lid at veita
Not604² 15426hans hugur var giarn stort af odrum þyggia, og so harla giarn stört odrum ad veyta
ÁBpˣ 186Þeir beiddu og kongenn rita j mote sier hvo᷎rre gre⟨i⟩n hvad hann villde veyta edur ei veyta
ÁBpˣ 11213Hugdu þeir ad biskop munde slævast ef hann sæe ad Þorvallde munde skemder veyttar
ÁBpˣ 1431Ormur Klængs son bio j Haukdal sem adur var sagtt og veytte þær medalgongur milli nefndra manna ad ei voru sannvænar
ÁBpˣ 14414Sä er ä stad byr j ɢrims ᴛungum. skal veẏta afriett ef hann vill. enn eẏ sa er þorhalls stadi a
DI II (*1318-c1400›Bps B III 3ˣ) 4773eg bid ad þier laated smijda skamt frä ydare borg ... eina sterka høll fagra og ferska, og prijdeliga pentada gler gluggum og gimmsteinumm, setta og grædda vel mätuliga, so eg meigi veita dijrum høffdingiumm
DínDrˣ 91þeir ... vilia æighi auduellæga þiggia þa hiolp sæm þæim er þar væit
DN II (*1276›apogrˣ) 1430prest þenna ... hofum ver skipat ... yðr til soknar prests. ydarre kirkiu ok siaulfum yðr hæilaght embette at væita med allum gooduilia ok audmykt er han ma
DN IX (*1338›apogrˣ) 13034hefir þui woldet þrauidri. ok fasent illuidri. er a hæfir læghit. sem flestir aller monu frasoghn væita
DN IX (*[1340]›apogrˣ) 14015Nu munum vid Bárdur náttsetia lykenn, enn þier fared med þá, sem lyfz eru. og veited þeim beina
DplFljˣ 12226Mahlydingar foru til þyngs og veitte Snorre gode mage synum Þorbirne digra enn Arnkiell gode varde mal firer Geyryde systur syna
Eb447(2003)ˣ 424⸢veiter ockur ecki slÿkt [var. lætr þat æigi eptir okkr EbWolf(2003) 10718]
Eb447(2003)ˣ 10622⸢veitti [var. unte Kall 616 4°ˣ “B”]
Fljˣ 256þotti henni sier veittur vinskapur, ef hann helldi sꜳtt vid sueinana
Fljˣ 464Fardu ꜳ burtt, og vil-eg ecki veita þier þijna bæn
Fljˣ 471Iall tok vid honum vel og setti hann i hasæti hia sier og veiter honum af mikilli blijdu umm veturinn
Fljˣ 5815Wel hafe þier oss veitt og fagur lega
FriðAˣ 817weitt hafe þier mier herra vel og vingiarnlega
FriðAˣ 3320eigi hinn er festu tók eða veitti
Frostˣ 17721Ef menn fara at búanda oc veita honom búrán
Frostˣ 18017Erlingr væitti um vetrenn i Tunsberghi. oc hann gaf mala um Kyndils messo
FskAˣ 35818⸢*veitti [AM 303 4°ˣ “A”; non emend. vitti]
FskBˣ 14716n.hinn fyrsta dag er konongr veitti oc siðan er borð varo upptækin. þa giengr Magnus konongr ut or stofunne
FskBˣ 23912veíta
~ lat.Persequar inimicos meos
822 (Vulg Psalm 17,38) GlossPsalt 922veitandí
~ lat.testimonium domini sapienciam prestans paruulis
1217 (Vulg Psalm 18,8) GlossPsalt 1318veite
~ lat.Tribuat tibi secundum cor tuum
1413 (Vulg Psalm 19,5) GlossPsalt 1513veítt
~ lat.Desiderium cordis eius tribuisti ei
164 (Vulg Psalm 20,3) GlossPsalt 174veítt
~ lat.Uitam petit a te ⸌et⸍ tribuisti ei
169 (Vulg Psalm 20,5) GlossPsalt 179tóku menn þá til drykkju. Konungr veitti kappsamliga um daginn, ok fell hverr maðr sofinn niðr í sínu sæti
HálfdEystˣ 10316bað hann til fara ok veita frændum sínum
Hávˣ 145Nu bid eg ad þier veitid mier thil sæmdar og giefid mier dottir ydar
HeiðrUˣ 957ij eru kostir fyrir hondum, ad flya i skoginn eda bida og veita vorn
HeiðrUˣ 9810kom mjok á óvart ok veitti uprás, kom um nótt á bœ Haraldz konungs
Hkrᴵˣ 8116hann ... beiddisk, at þeir skyldu veita honum eina bœn, ok hǫfðu þeir því heitit
Hkrᴵˣ 15316veitti þar uprás ok herjaði
Hkrᴵˣ 2944Þeir veittu vǫrn mikla ok lauk svá, at Óláfr hrauð skipit
Hkrᴵˣ 2983- (click to see citation slip for text) Hkrᴵᴵˣ 4485
- (click to see citation slip for text) Hkrᴵᴵˣ 4779
helt þá fyrst í Falstr, veitti þar upgǫngu ok herjaði þar
Hkrᴵᴵᴵˣ 688þér veittuð oss fyrra dag ríki mikit ... en tókuð oss til samlags við yðr
Hkrᴵᴵᴵˣ 10914Lét þá Haraldr konungr veita umbúnað líkum manna sinna
Hkrᴵᴵᴵˣ 16815sumir fengu grið ok veittu handgǫngu
Hkrᴵᴵᴵˣ 24411veitti hann þeim at vígja Jón Birgisson til erkibyskups í Þrándheimi
Hkrᴵᴵᴵˣ 38021Var þá veitt hirðinni ok ǫllum handgengnum mǫnnum
Hkrᴵᴵᴵˣ 46416Þá var sú hríð um dymbildaga, at kennimenn máttu eigi veita tíðir í kirkjum fyrir norðan land fǫstudaginn langa
Hungrvˣ 9010Hann veitti mikinn ofrið kristnum monnum
Jón¹ˣ 41716Veitti Surti mæðið mjög, því hann sótti blóðrás ákafliga
Jǫkulˣ 5218Erkibiskup bað þá verða við hraustliga ok sagðiz koma mundu at veita þeim
Knýtlˣ 2899þa kom hrid sv a dymbil dogum at menn mattu ei veita tidir i kirkivm
Kristniˣ 14718Þrasi sa vm morgin vatnalaup mikit ofann. enn þau votn veitti hann med fiolkyngi sinni austr fyri Sólheima
LdnHb105ˣ 9232veitti hvarr þeira votninn frá ser þar til er þeir funnduzt vid gliufr nockor
LdnHb105ˣ 934Grimr veitti hann (ɔ: lǽkinn) ꜳ eng sina ok gróf land Lióts
LdnStˣ 17038hann veitti vatnit med fiolkyngi austr fyri Solheima
LdnStˣ 20726mun ek eigi veita fóstbrœðrum mínum ólið
LjósvLˣ 686Þá mælti Þorvarðr til Odda frá Mývatni, at hann veitti honum
LjósvLˣ 7915bauð Ketill honum til sín ok veitti honum, meðan hann lifði
LjósvLˣ 10514⸢*veita mál til laga [AM 485 4°ˣ “485”, etc.; non emend. bera at veita málinu til laga]
emend. LjósvLˣ 1324: AM 485 4°ˣ “485”⸢*veita mál til laga [AM 485 4°ˣ “485”, etc.; non emend. bera at veita málinu til laga]
LjósvLˣ 1324n.hann ... veitir þeim, er hann elska ... goda hluti
~ lat.largiatur
HFars 177810 MarD635ˣ 65426sa, er adr war wanr at veita stora hluti
~ lat.magna tribuere
LegAur 51317 MarD635ˣ 118521hun bad hann vejta tvejmur mo᷎nnum fare ï skipe sïnu
SigrFrˣ 6712Jarl mællti: Veiti þit mer þat þa, at þit takit við auðøfum þeira o᷎llum, þviat þit erut utlendir ok valaðir
SJ¹ˣ 78117þat væri mér skapfeldast at vera með þeim mǫnnum, er ódælir væri ok kynstórir, ok veita þeim eptirgǫngu
StuᴵR440ˣ 1326sagði øngvan sér veita slíkan ágang sem Óláf Hildisson
StuᴵR440ˣ 2326fjǫldi varð sárr, áðr Sturla veitti atkvæði, at hætta skyldi ⟨áverkum við menn⟩
StuᴵR8ˣ 49714Þetta sumar reið Þorðr til þings ⟨með fjǫlmenni mikit, ok váru þá flestir inir stærri menn á þingi, ok veittu allir Þórði tillæti⟩ emend. Stu 10414: AM 114 fol “Ip”
emend. StuᴵᴵK 10414: AM 114 folˣ “Ip”Veitti Þorgils Seldælum, frændum sínum, á þinginu, en þeir hétu honum í móti sínum styrk
StuᴵᴵR11127ˣ 24812ójafnað þann, er Þorgils hefði veitt honum ok vinum hans
StuᴵᴵR11127ˣ 28223Var þá veizla fjǫlmenn, ok veitt með inni mestu rausn, váru ok gjafir stórar at útlausnum
StuᴵᴵR11127ˣ 28425⟨mér er þar viðbjóðr við ǫllu, ok alt kom mér þar verr at⟩ halldi en ⟨veitt var⟩ emend. Stu 15023: BLAdd 11127 “IIp”
emend. StuᴵᴵR 15023: BLAdd 11127ˣ “IIp”hann vildi veita konunginum einn hörpuslátt, sakir ástsemdar
Trist¹ˣ 10419ek veit öngvan þann lifanda mann, er mik kunni at grœða eðr hjálp veita
Trist¹ˣ 19218þangat [var. + vorv TrójHb 3623] veit
TrójO¹ˣ 3610ræddu vm huort betur mundi veitt hafa verid vm jolinn
Vallˣ 146bad einn mann hallda og giæta sins spiotz meþann hann rekur sitt eyrinde, og þat er honum veitt
Þiðrᴵˣ 4111þa kallar Þidrek kongur. hinn helgi gud hialpi mier og weiti mier. og siþann ek truda ꜳ þigh med riettu þa er þessi hin fyrsta min bæn er ek bid þig. leys mik nv Gud drottinn ok ef ei leyser þu mik þa werd ek æigi leystur
Þiðrᴵᴵˣ 36211⸢hyggiz veita [var. (ms.) þikíz veítía AM 136 4° 137v(274)22 “136”]
var. DI II (*1326›AM 671) 5838: AM 136 4° “136” → ms. 137v(274)22
● veita banaráð [e-m] dræbe ⫽ kill
● veita beina [e-m] [at e-u] befordre, fremme ⫽ further
Eptir þat er þeim beini veittr, ok er þeir váru mettir, var þeim fylgt til rekkna
Laxd 2434Guðrún tók við Snorra ágæta vel; var þeim veittr allgóðr beini ok er þeir hǫfðu verit þar eina nótt, þá ...
Laxd 24921Þorleifr ... ueítti þeim meþan þeir voro þar hriðfastir hin bezta beína
ÓTᴵᴵ 19315gengu þeir inn ok satu menn uit dryckiu. bæine var þeim uæittr ok voru menn aller fair uit þa
EindrErl 19435Sidan foru þeir inn ok uoru dregin af þeim klæde ok ueittur hinn bezte beini
ÞorstVík556(2025) 4710Bjǫrn kvazk engan mann mundu til fá at fylgja þeim í foki ok náttmyrkri, en kvað óvandlaunaðan beina þann, er hann veitti þeim um nætr sakar
BjHˣ 18429Nu munum vid Bárdur náttsetia lykenn, enn þier fared med þá, sem lyfz eru. og veited þeim beina
DplFljˣ 12226þa geck Þordijs til wti-bwrsinns ok lijkur up. Hun geingur ad Gunnari og veiter honum beina
Fljˣ 9323þat var scyllt oc he⟨i⟩milt at hann ⸢veitti þaɴ beina at rende konungs [var. gorðí goðan veg fyrir konungs o᷎rínði AM 73 a folˣ “A⁶”]
FærKˣ 1146sumer ad taka vid gestumm og veita þeim beina
JBpC(2003)ˣ 1283
● veita beinleika [e-m] vise gæstfrihed, tage gæstfrit imod ⫽ extend hospitality, give a hospitable welcome
Sva bar til ... at Ospakr kom norðr i Viðidal a Suaulustaði. þar bio kona su er Suala hét þar var honum veittr beinleiki
BandM 1211Beínleíkí herra. mvn eigi verða yðr veíttr sva sæmiliga sem skylldi
Stúf²Hulda 698
● veita bón [e-m] opfylde (ngns) bøn ⫽ grant (sby’s) request
þeir mvndv methazt vmm hana systvr hans Enn ecki giordv þo þetta fyrer þann skylld at þeir villdv ecki ueitha honvm sina bon
GregBpReyk 510hann ... lofade at giora bavrn hennar rik ef hvn villde veita sier sina bonn
GregReyk 4621hann veitte þeim sina bon
HenKunReyk 421
● veita brúðhlaup/... [e-rs/e-rra/sitt] afholde/fejre bryllup ⫽ provide for a wedding, celebrate a marriage
Bʀullaup var þa væitt væl
Menota: 23vb25 Streng 585þa er hon veiti brillaup hans
DN IV (1328) 15913herra pauinn vann pat til fridar heilagre kristne at hann sialfr veitte brudkꜹp þeira
AnnL 2639eptir einn manot lidin skal þeiʀʀa brudlaup veita j hôfut borg⟨i⟩nni Alexandria
DínDr 8610syndiz Snora at gipta honum Þuridi sy[stur sina] oc ueitti han brudlaup þeira um uetrin
Eb445b(2003) 14611Nv var buit til mikillar veizlu ... ok var veitt brudlaup unga kongs ok iunfru Rikizu
Hák81 62713ætlaði hann nú at veita brúðlaup sitt
Vígl 1159⟨N⟩v bidur Erex Artus kong ad veita sitt brudlaup
ErAˣ 249
● veita veizlu [e-m]
veitti (ms. uetti)
Ágr 409 → ms. 17ra18var þat mellt at hvaʀ þeirra scylldi avðrom veita veizlo
ÓH 2408klærkrenn væiter þænna tima vinum sinvm væizlu nockora
Thom¹ 23320veitti konvngr sæmiliga veizlu
HákFris 52436veitti konvngr rikuliga veizlu ok gipti Cecilio dottur sina Haralldi Suðreyinnga konvngi
HákFris 53521hafði konungr þa i boði sino ok ueitti þeim hína uirðuligaztu ueítzlu
ÓTᴵ 2506Veitte kongr þa sæmiliga veizlu
Hák81 58310ueitti Hakon kongr ʀikuliga veizlu j kongsgarde, ok gipti Seciliu dottur sina Harallde Sudureyiakongi
Hák81 6107er þat hinna uitruzstu manna mal at eigi mun þuilik ueizla ueitt hafa uerid
Hák8B 18612biodan⟨d⟩i huerivm manne at uera gladan og gudi vel kominn til virdingar vid þann er veisluna ueiter
FormBrúðᴵᴵᴵ 45
● ‖ impers.: veitir [e-t] [e-m]
þvi at optlega. kann þat at veita. at su metferð oc þat athæve. er menn sia at hofðíngianom. fellr hellzt i skap
Menota: 88rb11 BarlA 1677Nú kann veita þat stundum, at bœndr fá eigi vinnumenn, ef ært er vel
Jb134 2347Sialldan væitir Þat at ʀikir menn þurfi fatekra
BarlB 21533þa væitir þat, er sialldan kann mycklo sællife fylgia, at hann ⟨er⟩ iamnlægha agætsamlegha ræinn i sinum likama
Thom¹ 718[var. + veíta at AM 45 fol “F”]
var. Hkrᴵˣ 3101: AM 45 fol “F”oc þui ueitir þat allopt at þeir fa fyrst mannskaðan oc suara siðan storom skriptum
Landsl 6115⸢uæitir [var. verðr AM 304 fol 74v5]
Hirð 4145sa sem eigi kemr nauðsynia laust er sækr ꝍyri silfrs. væitir þat þrysuar enum sama. þa er han sealfsagðr or logunꝍyti sinu
Hirð 43714Kann þat ok mo᷎rgu sinni ueita. at
Stj¹ 6330⸢veitir [var. verðr GKS 3268 4° “a”, etc.]
Jb 3715lǫgin refsa en eigi hann (ɔ: dómari), þó at hann geri sina skyldu eptir því sem lǫgin bjóða honum, en aðrir gera með heipt ok ǫfund, ok þvi veitir þat opt, at þeir fá fyrst mannskaðann, ok svara síðan stórum skriptum með frekum fjárgjǫldum
Jb 5315Hversu man þa veita, ef ek verd fyrir sveita ormsins
Vǫls 4119Þorormr kueztt ættla ath hann mundi ouitrlega fyrir buaztt og hefir þeim monnum ei ueitt ath deila kappi uit konung sem ecki hafa uerit orikari menn en þu ertt
ÞTjald 43325þat vilda ek, attú fengir mér herskip nokkur, ok vilda ek vita, hve þat veitir
Mág² 11127kongur spurdi Nichulas huorssu honum hefdi ueitt sundit
Hem1010 204Veytte þad og mo᷎rgu sinne ad j þeim stodum sem þau voru grafenn feingu menn fyrer saker eigennlegrar otruar og andskotans *ummsatar *ymisslegar sotter edur undursamlegar sioner
ÁBpˣ 1914Þórir svarar: Eigi er mér þitt fé betra en mitt. Blund-Ketill mælti: Ýmisst veitir þat
Hǿnsˣ 1416
● veitir þungt/... [e-m] [við e-n]
Þeir Haralldr konvngr oc Vilhialmr atto orrosto mikla er þeir fvɴdvz ... oc veitir Haralldi þvngt orrostan
Mork 2862þott manne veiti þungt vm stundar sacir. þa kemr þo iafnan logn a bac vinde
Alex 1627tokz þar hin snarpazta orusta ok veitti Birkibeinom þyngra. sva at næsta komv þeir a flótta
HákFris 4729er þeir funduz bræðr, spurði konungr, hversu atfæri. Ketill kvað þungt veita
HG 4311oss munu o᷎ll skipti þungt veíta við keisara; þuiat hann hefir mala efni mycklo᷎ betri
Mág¹A 275Jvðvm væitti erfitt at vinna borgina
StjC 37924veitti þat helldr þungt flestum at etia k[app]i við hann
EgM(2001) 17712honum veitir þungt at beriaz vid Romuería
Rómv226(2010) 14819Þat veitte þeim Biarnar-monnum þyng⟨s⟩t, er þeir toko griotit þat millvm herða ser, er bocvnnvm horfðv við, er hinir fenge eigi niðr drepit með hlifvnnvm, er moti þeim Lopte horfðv
StuᴵK 34523Tregt ueitir oss helldr at faá giorðar-menn, þickir uannt ok mikit i at gannga
StuᴵᴵK 8911þar uarð ho᷎rð orrosta ok ueitti Hakoni þyngra
ÓTᴵ 10010Veitti keisaranum þa þungt ok fell miklu fleira hans lið
ÓTᴵ 1344Ver ho᷎fum nu átt her no᷎ckurar orrostor. ok veitir oss erfiðt. at vinna land þetta
ÓTᴵ 13916sagðiz þat ætla at seigt mundi ueíta at koma kristni ꜳ̋ Island
ÓTᴵᴵ 6415stundum veitte Troeo ᴍonnum líettara oc falla Grickir vnn vorpum. en j odrum stad i orrosto ganga Grickir vel framm ok hoggua Troeo ᴍenn sem bvfee
TrójS 13216veitte þa Grickíum þungt oc fiellv þeir miogh
TrójS 13220Donum veittí þungt atsoknín
ÓTᴵᴵ54 26725byd eg þier burtʀeid og hafi sa ockar hringinn sem betur ueiter
VSj 85enn fyr enn þit dragizt um hringinn þa byd eg þier burtʀeid og hafi sa ockar hringinn sem betur ueiter
VSj 85enn hann sagdi at þeim hefdi þungt ueit ef eigi hefdi komed þeir agætu kappar sem Siod fylgdu
VSj 10519kongr ... ȯttazt nu at hamingian mune honum horfin vera. þviat honum tok miog þungt at veita j ollvm þeirra vidskiptvm
Adon 18525berjask þeir lengi, ok veitti Kaldbeklingum betr
Gr 3011Ván þykki mér, at yðr veiti þungt við Bjǫrn, er þér rekið eigi þenna af yðr
Gr 18821þott drekinn vęri sterkur þa veitti honum þo wm megn ath fliuga med suo mikinn þunga
Hect 12316Hann kvez heldr ⸢erfitt þickja [var. þikia erfítt veíta AM 152 fol 146rb13]
var. HG 2315 → HG AM 152 fol 146rb13skil eg at þad ueiter torsott aptur at taka þa giord
LBpA 1215einv sinne ... sat hann nære favdr sinvm og spiladi og veitte jlla. at hann liet peningana
JerReyk 24128Þórði hafi þetta eigi orðit til virðingar; þykkir honum þungt veita
BjHˣ 1747Þeir Þórðr Kolbeinsson ok Dálkr skoruðu á Þorstein um liðveizlu móti Birni, þótti sér þungt veita vilja móti Birni
BjHˣ 1804konongar striddu lengi vm rikit. oc veitti Knvti konongi jafnan þyngra
Danakˣ 817veiter þeim so ervitt, ad þeir þikiast sig varla hræra meiga, saker saarleijkz
DínDrˣ 4515er þar mikill bardagi og ogurlegt mannfall, veiter Jndia landz monnum þunglega, og eru þeir mjog otta slegner huorsu likta moni
Gibbˣ 718- (click to see citation slip for text) Hávˣ 1974
orrosta varð hǫrð ok veitti Hákoni þyngra
Hkrᴵˣ 28313Erfitt mun mér þat veita, at ganga í mót ykkr báðum
Knýtl1741ˣ 1612Sigrgardr for ï hernad stundum og veitte honum þat vel þviat hann hafdi sigr hvar sem han bardist
SigrFrˣ 4418Þóttuz þeir hafa sanna frétt, at liðsafli var lítill, en búningr minni; hafði þeim ok jafnan veitt léttliga at berjaz, ok hugðu þeir, at enn mundi svá vera
StuᴵᴵR11127ˣ 26528Er þat eigi síðr mitt hugboð, at eigi sé víst, hvárt vér sigrumz á svá stórbornum mǫnnum á fjǫldafundum, þótt oss hafi veitt vel í áhlaupum með skyndiráðum eða skjótum atburðum
StuᴵᴵR11127ˣ 26612nockura daga veitti Girkium þa̋ verr
TrójOˣ 19712
● ‖ præt. part.: veittr
nu es þat nauþsyn at meɴ nýte sér véittar stuɴder. oc viɴe sér til eilifrar hvíldar i heimenom
HómÍsl¹⁸(1993) 27r17ef han liggr annat sinni kono hans þa er han trygrofe iam væll sem hin er vigr a væittar trygðir
SvKr 43231en sa uorr er geingr ageruar setter edda uegr aueittar trygdir. þa skal hann suo uida uargrekr ok rekinn sem menn uiþaz uarga reka
Heiðy 9912ver skulum gíora gudí þacker firir weíttar mískunner j verolld híngat
Mess²625 3112⸢*réttar [non emend. veittar]
BjarkÁMˣ 3059n.
B. veita + præp./adv.
á: veita upp á
[e-t] [e-u]
af: veita af
[e-u] [e-m] [um !]
ok veitti miclvm fiollda af margskonar goðom drycc
Menota: 33vb31 Streng 1543Af iorðu ma maðr ecki veita. nema tvau loss viðar oc eitt skafs
Gulᴵ 391Eɴ Brandr byskup þa sua þessa skapraun at hann þaccaðe ɢuðe skaða sinn. ok kende þui um at hann hefðe of litið af ueitt fate᷎kum mønnum. ok þe᷎tte ɢuði of mart fornt vera
GBpA 8413suo synizt mer. Gud’. sem þu hafir þurft. badar. henndur uit. þorkel frenda minn ok hefir þo ecki af ueitt um
Ljósv162 5111þeir foru at leíta ok fundu lækínn. ok ueittu af. Enn þo uar | nog uatnit j bænum. suo hafdí míkit ínn hlaupit adur
Harð 16610sumar vpp ráser vatnanna voru ofar enn sumar, og matti þui afveita smámsamann þeim
ÞJˣ 2916
● veita (út) af sér [e-t] [e-m]
þar sem fyrir var skipat miklvm koppvm og hraustym dreingivm og veittv af sier ȧgæta vo᷎rn
Adon 13515So veitte hann vt af sier herthogvm og greifvm jorlvm og barvnvm
OsvReyk 735So veitte hann vt af sier herthogvm og greifvm jorlvm og barvnvm og edel bornvm. lavnd heil og rike
OsvReyk 735med øllum priz og fagnadi, þeim sem verolldinn kann af sier ad veita
ÞJˣ 468
aftr: veita aftr
[e-t] [e-m]
i minning þess sem Abraham hafdi brunninn grafit ok Abimelech ueitti hann honum sidan aptr ... gaf hann konunginum .vii. gymbrarlo᷎mb
Stj¹ 12921See nu ueitir ek ydr aptr allar iardirnar ok busmalann
Stj¹ 2252
at: veita at
[e-u] [e-m] [með e-u]
ver æighi braðr hælld⟨r⟩ forseall huat hæfnd er þu at ad væita
Hirð 4187uera skal ek at ueitandi bæði at fram kuæmd ok raða giorðum slikt er ek fær at gort
EbWolf(2003) 1219Þat uilldu ver ok, at þu tækir alla kosti af Borgar-firði eptir boði konungs, þviat oss þikkir þar allgott at at ueita
StuᴵᴵK 894var Þorir þa suo matt farinn at hann matti ser nær ekki at væíta
Fær 862vera skal ek atveitandi bæði með framkvæmð ok ráðum
Ebˣ 688urdu mál Helga Droplaugarsonar óvinsæl, og villdu aungver menn honum veita ad, nema þeir Þorkiell Geitisson
DplFljˣ 11334- (click to see citation slip for text) Frostˣ 5026
At þessu er ǫllum veitanda vǫskum vinum þínum, sagði Styrmir
StuᴵR440ˣ 3528
● veita at borðhaldi [e-t] [e-m] give (ngn) (ngt) at spise, servere ⫽ give (sby) (sth.) to eat, serve
● veita at máli/málum [e-m]
er þess langt ímilli hvart veitt er at malino. eþa verþr í mot gengit S. (ɔ: Sigurði) konvngi
Þing¹Mork 37122at þú hétir mér því, at veita mér at hverju máli
NjR1908 26618Því mun ek heita þér, at ríða til þings með þér ok veita þér at málum
NjR1908 3208Þat ætlaða ek, þá er ek gipta þér bróðurdóttur mína, at þú hétir mér því at veita mér at hverju máli
NjM 29312Því mun ek heita þér at ríða til þings ok veita þér at málum, sem ek munda, þóttú værir bróðir minn
NjM 35013Kolbeinn Tuma son oc Sigvrðr Orms son vættv Sighvati at malum
StuᴵK 2406Þorkell kvaðz mundo ueita honum at malum ef no᷎ckur sæmð væri Grisi boðin
Hallfr61 11318Styrr Þorgrims son ueitti Eiriki at malum
ÓTᴵᴵ 1698
braut: veita á/í brott/burtu
[e-t]
Þa foro þeir Rafn til oc vęittv i brot læk þann, er inn fell i husinn ⟨á Mýrum⟩
StuᴵK 29910þa foru þeir Rafn til ok veittu ꜳ brott læk þann er innfell i husenn ꜳ̋ Myrumm
HrafnAˣ 2132föru þeir Rafn til og veittu i burtu læk þann er jnn fiell ï husinn
HrafnB²ˣ 3224
fram: veita fram
[í e-t]
gegn: veita í gegnum
[e-t] [e-t]
hann veitte siaenn í gognum hava halsa
Alex 9031let hann gera þar virki ok veitti Hvitá i gegnum ꜳsinn
LdnHb105ˣ 193let hann giora þar virki ok veitti Hvita i gegnum Asinn
LdnStˣ 14314
í: veita í
[e-t] [e-u] [með e-u]
hann let stemma vppi eítt vatn mikit. fiaʀʀi borginní. ok veitir med eirtrumbum allt i borgína ccc. skeiða
Gyð(1995) 2073mikit diki let hann ok grafa firir vtan borgina ok færa brott molldina ok væita uatni j eftir
Eym 12432lǽtur grafa dijki og grafir j kryng um borgina ... og veita þar j vo᷎tnum
ÞJˣ 3720
● ‖ impers.: er veitt í [e-u] [e-m]
nu er eige miɴa i véitt ena rúmhelgo daga tíþer at séokia. heldr en lǫghelga daga utan fꜵsto
HómÍsl³²(1993) 49r32at honom þotti micit í veitt at Þrandr drøgi saman scattiɴ um Ꜹstrey
FærÓH 4147Þat sama er fyʀ gladdi hvg varnn kann vera at nv þicci oss mina iveitt
Mork 1124lifat hefi ek nu et fegrsta þeir hafa nu latið lif fyrir skaummu er mer þickir ecki í ueítt at lifa
Jvs7 3311þeir hafa nu latið lif fyrir skaummu er mer þickir ecki í ueítt at lifa
Jvs7 3311Það sama er fyrr gladdí vorn hvg. kann vera ad nv þikkí oss miɴna j veitt
MHFrg¹ 14723þícker ollum mikit ueít i hans kuomu
BandK 2128leit huer til annars ok þotte ecki veitt j at sliker kæme fleire ok uerda aller otta slegner
Rém 23827minn fader er Rikardur kongr er nu hefer lengi verit hier med ydur eigi uel halldinn og munu þat nu huorer hafa sem fengit hafa og er ydr þo j ueitt
VSj 725Mér þykkir þá sagði Sírnir oss í veitt, at hann sé várr fóstbróðir
ǪrvA 12815er þat ráðagjörðin, at honum skuli ekki sýnaz veitt í, helldr sem skylldugt, at hans erendi sé fagrliga greitt
Æv⁸³624 2416nú hefi ek ... fengit þér aptr sverð þitt, er þú hefir mestar mætr á, ok þat hit fjórða, er okkr er mest ⸢veitt [var. uertt AM 556 b 4to “C”] í, at ek heingða Ógautan
ÞorstVík 43826Þótti þeim eigi ⸢bati [var. veitt í AM 570 b 4° “J”], at slíkir kæmi fleiri
var. Rémˣ 2381: AM 570 b 4° “J”honom þotti micit i veitt at Þrandr drægi saman scattiɴ um Ꜹstr ey oc sva um allar Norðr eyiar
FærKˣ 1144ek mun þvi heita, er þér mun mest veitt i þykkja, at ek mun aldrigi aptr koma þér i augsýn
Orknˣ 912sagdi þeim meira i veitt at hafa styrk ok vingan af Girkium
TrójOˣ 2067
mót: veita (í) mót(i)
[e-u] [e-t]
siðan lifði semei sva alla daga at mænn funnu þat ækki at hann hæfdi fiaɴdskap við dauid en þat birtiz oc hværgi at hann væitti vinatto moti þvi at dauid hafðe gefit hanum lif sitt
Kgs 1176en huerr ueitir imot trygdir ok éuintrygdir. metar trygdir ok megintrygdir. þær er ǽ skulu halldaz medan moldir ok menn lifa
Heiðy 9924hann færr niȯsn af huat kongr j Spania ætlar fyrir at berazt. og honum ⟨muni⟩ betra vidsiȧr at veita moti þessv ofrefli
Adon 18714
ór: veita ór
[e-u] [e-t]
til: veita til
[!] [e-t] [e-m]
upp: veita upp
● ‖ impers.: veitir upp [e-u]
við: veita við
[e-m] [e-t]
● ‖ impers.: veitir vel við [e-m]
C. veitask
[e-m]
er honum veittuz slikir hlutir, þa villdi hann eigi at helldr trua heilagleic Magnus iarls
Orkn325I 13223⸢veittuz iafnan a-rasir [var. ueittu huarir auðrum arasir SvEirsp 2862]
Sv 348þav takn er veittvz eptir hans andlaat
ÆvFurs 3433at einn sjá maðr sviptist þeirri hamingju, sem honum hafði lengi veizt
GBpD 885fyrir því brígzli ok háðúng, sem henni veitist á nátt ok dag
GBpD 8839At hann sier likams augum vndarligan stio᷎rnu uegh ꜳ himninum. er vpp hofz af sio Frisie. ok veittiz milli þẏðersku rikis ok Galiciam ...
~
PS 6686 JJ SÁM 1 71ra21þar medr styriz ok stiornaz skipaz ok ueitiz o᷎ll synilig skepna
Stj¹ 303iafnuel man hinum fatæka þat hit minzta sem honum ueitiz at þi uerda. sem hann hafi no᷎ckut pund þegit
Stj¹ 1517honum hefir huarki mikit ueitz af andligum skriptarinnar skilningi ne af ueralldar gozi
Stj¹ 15113sá hann á himni einn stjörnuveg þann er upp hófst af Fríslands hafi ok veittist alt milli þýðverks ríkis ok Galiciam
KlmA 26432þa genge mer at oskum seger Ruddj. veitazt skal þer su osk sagdj Vilmundr og er eg til reidv
Vilm 16417Greifi Jacob sotti jol til Hakonar konungs til Osloar. Þa veittuz jol 4 daga
AnnHˣ 7324gefr honum líta á nökkurri nátt útganganda af sinni sæng einn stjörnuveg undarligs mikilleika, hverr upp ríss af sjó Frisie ok veittist miðil Theothoniam ok Galliam
KlmBˣ 1292
D. veitask + præp./adv.
at: veitask at
[e-m/e-u]
megvm við þvi vel at slikv veitaz
KonrA 456við Egill munum nu veitaz at sua at iamsnemma skal okkr mæta baðum
EgM(2001) 11725þeir ueittuzt at aullum mꜳlum
Ljósv162 5215veittuzt at honum tveir menn, en margir óþægðu honum
Bós 718
fram: veitask fram
II. (y. isl.)
Form.: veita (98); veitti (73); veitt (43); veitir (30); ueitti (23); ueitt (19); ueita (17); væita (16); veitte (15); (13); ueitir (13); veíta (10); veit (9); veiter (9); veittu (9); væitir (7); veiti (6); veittv (6); væit (6); Veitti (5); væitt (5); veítt (5); væitti (5); veitanda (4); ueiter (4); veittuz (3); ueit (3); uæitir (3); vetti (3); veittr (3); ueítt (3); ueittu (3); ueíta (3); ueittar (2); vette (2); veittí (2); ueitandi (2); væittar (2); ueiti (2); veittar (2); væíta (2); ueittuzt (2); væiter (2); veyta (2); veited (2); uæita (2); ueítid (2); veittist (2); vęitr (2); ueitiz (2); wæitt (2); veitaz (2); veite (1); veitid (1); veítir (1); vettv (1); uettv (1); væít (1); uæittr (1); ueitha (1); uæiti (1); weitt (1); veíttí (1); ▹ve◃itti (1); weiti (1); veitazt (1); ueitaz (1); uę́tti (1); veitta (1); veittuð (1); veitv (1); ueíttu (1); væitanda (1); véittar (1); vættv (1); véitt (1); veitist (1); veittiz (1); véitanda (1); veitto (1); ueitit (1); vejta (1); ueittur (1); veyttar (1); veytte (1); væittu (1); víta (1); ueítír (1); uæiter (1); væitta (1); ueítti (1); Veytte (1); weíttar (1); ueít (1); veitandí (1); uæittan (1); veítti (1); Veiti (1); uetti (1); veizt (1); ueitz (1); veittvz (1); veittuzt (1); veẏta (1); veítía (1); veítta (1); uæitti (1); veti (1); ueitande (1); veitim (1); Veitte (1); uettu (1); vitti (1); veittoþ (1); uęta (1); veitar (1); Væitti (1); véita (1); veíttr (1); veitandi (1); vęittv (1); veítit (1); veittur (1);
Gloss.: EJ ²veita; ClV ¹,²veita; ClVAdd _; ClVErr _; ClVSuppl _; Suppl1 _; Suppl2 veitanda; Finsen _; Fr; FrErr1 _; FrErr2 _; FrErr3 _; LLFrämm _; Hertzb ²,³veita; HertzbLat _; HertzbTill _; Suppl4 _; Fischer _; Anm _; Bin _; Rím; LP ²,³veita; Med; MedComp _; MedSimp _; WN _; AH; AJ _; deVr ¹,²veita; Fr4; NO; Walter _; ÁBlM; Bl ²⁻³veita; WPA _;
Litt.: Kreutzer 1977 166-167; Seip 1955 74, 142, 145, 200, 260, 263; Vrátný 1917 [ANF 33] 62; Walter 1976 121
Genre. (expected): historical works [his]: 146 (98); family sagas [isl]: 101 (68); religious works [rel]: 79 (150); contemporary sagas [bis]: 62 (41); romances [rom]: 57 (58); legal works [jur]: 55 (54); legendary sagas [fas]: 30 (24); þættir [tot]: 19 (12); learned works [div]: 16 (17); charters [dip]: 16 (43); unclassified [ ]: 1 (2);
ÞH (strukt.) — March 2010
External (non-ONP) resources:
...
...
...
...
IN PROGRESS
...
Lexicon Poeticum (2nd ed.)
This uses metadata and images from septentrionalia.net
vegskorða - veitir
vár - yfirmusteri
...
...
DSL (experimental)
Searches Old Norse etymologies in ODS and Kalkar dictionaries based on data provided by Thomas Troelsgård from DSL’s digital resources in Nov. 2022. Old Norse homographs are not distinguished.
Kalkar: Vede (veita) ODS: vide (veita)