sik pron. pers. refl. [gen. sín, dat. sér]
Status: excerpted citation slips citation text supplemented structured definitions in Danish definitions in English
I. A.
sig
hugþi (hann) maɴgi þętta vita mv̇ndo er i hafþi g[o]rzsc nema sic ein
BasFrg 2510þa uerþr silvester scvlldr at saɴa sic a i. gvþ. trva en egi a þria
SilvFrgIV 138Ða tok kalfr oc ræisti imote hanum mikla orrastu ... Oc fec sec hællzt firir kristni boð hans
ÓHLeg 793at hann mvn sva veria söc fyrir sec sem hann hyɢr saɴaz
GrgKonᴵ 8112Rétt er bonda at senda maɴ til þings at heyia þing fyrir sec
GrgKonᴵ 984nema hann fae logvorn fyrir sec
GrgKonᴵᴵ 1115þegar er hann toc at syna sek oc sina atgervi þa var þat abbragðlict a marga uega
ÓTOdd 2813Villdum ver þess biðia at þer ... takit við fœzlo oc drykk þui at sik værðr huerr lengst at hafa
ÓTOddU 2587for þa um Vicna oc lagði undir sec
ÓH 151laugðu þa land allt undir sec
ÓH 1912Hacon iarll lagði land undir sec
ÓH 2516at helmingi allar konungs tekior við sec
ÓH 591toc hann undir sec allar konungs eigur
ÓH 5915Eptir þat lagði Olafr konungr undir sec alla ena nørðri sysluna
ÓH 1175væl vorðo þæir sig
Þiðrᴵᴵ 2541var huar firir sik examíneradr sidann ser sundrungu
NoDipl (1291) 5827Maðr gengr igegn at abravt kvez tekit hafa. ok bað hann ei dirfa sik um at ro᷎ða nema hann uilldi hafa hꜹgg
Heið 702Nv sia þeir þat bro᷎ðr til Þuriðar moður sinnar. at hon var komin a bak hesti þeim er þav kꜹllvðo Eykiarð. ok hon hafði heimt huskarl sinn til fꜹrvneytis við sik
Heið 7422þa mætti hverr ꜹðrum segia ... at eptir þeim se riðit er verkit hafa vnnit ok firri sik sva sekðom ok fiarlatvm
Heið 8723þeir fa eigi stillt sik. ok hlavpa imot honum i moinn abravt ok beriaz
Heið 9315Eyiolfr var hinn mesti kappi ok fra gio᷎rða maðr sem faðir hans. fullgior at afli reynt sik miok i framgꜹngv
Heið 9317siðan let hon flytia sik a land oc hafði meyna i faðmi ser
LaxdE 32721siþan lagðe G. (ɔ: Guðrøðr) vndir sik rikit. en Aztriþr varð forflotta
ÓTOddS 64oc er Hacon sa at her la við lif hans oc eigvr i þeira vallde. þa vill hann frelsa sic vndan agange þeira
ÓTOddS 89eptir þetta boð lo᷎gðvz þeir niðr ok lo᷎gðv yfir sik kvistvna i cros mark
ÓTOddS 3820hann heyrðe rodd fagra mela við sig
ÓTOddS 3928sa hann sec eigi til færan at beriaz við .c. manna. imoti .xvi. hundruðum
Sv 1424coma sva afla undir sek
Sv 2915þa varþ konungr at lata sek mikit costa hestinn. oc sagði nu at hann man með vapnum sækia hestinn ef eigi ner hann honom annan veg
Sv 5328Hveʀ þessi stafr * merkir sik einfalldliga i fyrst stað. enn ef hann er i odrum stad. Enn hann er skipadr merkir hann .x. sinnvm. sialfan. sik
Algor 4179sifra merkir ekki fyri sik enn hun. gerir stað ok gefr odrvm figvrum merking
Algor 41714þeir ... ero vm aʟt rædder vm sik at þeir verðe teknir eða ræntir eða drepnir
Eluc675(1989) 1002for siðan ut í Síoland ok lagðe under sek
HkrEirsp 2931lǫgðo þa land allt under sęk
HkrEirsp 5217brꜹt allt folk under sek
HkrEirsp 1032segia sumir menn at hann sialfr drægi suerðet á sek
HkrEirsp 24815Petrus ... sat við glæðr oc vermdi ⸢sek (!) [var. sik Pétr²Aˣ 16133]
PP 28539mér sýniz oss engi annarr til, en leita til lands ok hvíla sik
ǪrvS 3922a Halldora fyr nemnd j þessvm fyr sogðvm pæingvm halft annat hvndrat marka æin við sig, en bornen ... þat sem mæira er
DN I (1317) 1341Tekr huérr uórr trygdir uid annan firi sik ok sinn erfingia alinn ok oborinn getinn ok ogetinn nefndan ok onefndan
Heiðy 9923Auallt er konungꜱ riki skal ueria er hann i leiðangri ok fær gott orð af hreysti sinni. ok hefir vm sig mikla sueit manna
Heiðy 1081Hann byriaþi ferþ sina til Asgarþz ok for með leynd ok bra a sic gamals maɴz liki ok dvlþiz sva
SnE 822Aɴan grip a hann beztan, megingiarþar, ok er hann speɴir þeim vm sic, þa vex honvm asmegin halfv
SnE 2911(honum) kom þat i hvg, at hann mvndi verþa at leɢia sik i hættv, ef hann skyldi frægr verþa, ok let leggia a sik fiotvriɴ
SnE 3524(honum) kom þat i hvg, at hann mvndi verþa at leɢia sik i hættv, ef hann skyldi frægr verþa, ok let leggia a sik fiotvriɴ
SnE 3525Ok er ęsir tavlþvz bvnir, þa hristi vlfrinn sik ok lavst fiotrinvm a iorþina ok knvðisk fast at, spyrndi við, bravt fiotvrinn sva at fæʀi flvgv brotin
SnE 3526sva drap hann sic or Droma
SnE 361Har segir: Hvern dag, þa er þeir hafa klætz, þa hervæþa þeir sik ok ganga vt i garþiɴ ok beriaz ok fell‹i›r hverr *aɴan
SnE 4420Þoʀ dvalþiz þar of nottina, en i ottv firir dag stoð hann vpp ok klæddi sik
SnE 4914en Þoʀ helt hamarskaptinv ok hvgþi at veria sik
SnE 5021hann speɴir sik megingiorþvm ok ox honvm asmegin
SnE 512Þa hvgsaþi Þorr þat, ef hann kvæmi sva i fære at sla hann it þridia hꜹgg, at alldri skyldi hann sia sik siþan
SnE 5217stendr Þóʀ vpp ok þeir felagar, klæþa sic ok erv bvnir bravt at ganga
SnE 5818Vtgarþaloki ... spyʀ, hvernig honvm þickir ferþ sin orþin, eþa hvart hann hefir hitt rikara maɴ nokqvorn en sic
SnE 592Þa er gvþin voro orþin honvm sva reið sem vǫn var, hliop hann abrꜹt ok fal sic *a fialli nokqvoro
SnE 6811Æsir hervæþa sic ok allir Einheriar ok sækia fram a vǫllvna
SnE 727og saghde sik hafua stæmt Onundi ... til Tunsbergs
DN XI (1336) 279ervingi hins dauða scal fara i garð þan eða herað. er uiganðe lett sek or vera
Bl 21626Kirkian tekr vid sik
JarðKálf 8a23segir hann, at þa væri Þorlavg arfi hans oc sonar sins; enn hann qvez vera hennar arfi, oc tok hann allt feit vnþir sic
StuᴵK 1092er þat mal manna, at þeir ‹hafi› vlikaz borit sik navta-maðr þeira Gisla eþa Eyiolfs
StuᴵK 32512þi vare men sek viðir at sem fæstir halde a hueriu barne vndir skirn
StatPáll³ 75522tilkomundum veitte hann sik at sia
VP 34012heilagr fadir sa brodurinn opt koma ok veit sik bidia fyrir honum
VP 50313svá var mælt þeirra í milli, at öngvir menn skyldu koma til dugnaðar hvárigum við sik
Parc 4422Þar kom Hárekr ok spyrr, hverr við sik skyldi berjast
ÞorstVík 3933æða fa mann fyrir sek
DI I (*[c1245]›1710ˣ) 53713þetta ä kirkian jnnan sig
DI III (*1387›apogrˣ) 40131J fyrstu bar hun ad greindum Joni Hallzsyni at hann hefdi sleigit sig tuo hnefahaugg til haufudzins og jarduarpad sier þrisuar sinnum og farid ofan ꜳ̋ sig hniam og hnuum
DI VII (*1500›Lbs 1974ˣ) 4857Vlfar ... spurde þui Þorolfur rænte ⸢sig [var. hann EbWolf(2003) 1556]
Eb447(2003)ˣ 1546het þa a lið sitt oc bað þa brægða sværðum sinum drengilega oc veria sec
FskBˣ 6421at bæriast a lannde við sek
FskBˣ 717lagðe undir sec
FskBˣ 11218Eiʀikr lagðe þa undir sec Noregh
FskBˣ 1363Olafr konongr lagðe undir sek fyrst Noregs kononga oc toc skatta
FskBˣ 1597lagþisc hann niþr Þorgeiʀ. oc bręiddi felld sinn á sic
Íslbˣ 2912
● sjálfan sik sig selv
● vel um sik behagelig
● vera við sik være i gang, være på færde
sagði Oddr, at þeir skyldu róa með landi því ok vita, hvat við sik væri
ǪrvS 3926bad menn ... fretta vandliga huat vid sik væri vm tal manna huart er væri meiri fyrir ser edr minni
SvFlat 60615Laungu vissa ek þat, segir Audr, hvat vid sig var, ok rædum ecke um fleira
Gísl 1112Einarr mælti: þetta er ófimligt, at vit berjumz hér í myrkri; gǫngum vit í burt, ok sé kveykt ljós, ok viti menn þá, hvat við sik er
StuᴵᴵR11127ˣ 18228
I. B. sín
1) sig
þa baðu þeir hann sea til sin
BarlB 2218Hann heimtir til sin þa Olaf ok Dag heima menn sina
Heið 7427Synir Gvðbranz verða varir við at Eyiolfr er þar. Biðia Barða veita ser at þeir nai hans lifi ok hefna sin
Heið 936[S]iþan kallar þ[v]riðr .d. (ɔ: dóttir) hans huskarla til sin oc bað þa fara með ser
LaxdE 3279kallar til sin. Hacon Sigurðar s. (ɔ: son) ok melti til hans hart
ÓTOddS 727Gunhilldr drottning Noregs veldis vill sveininn til sin taka ok gera soma til hans ok moðvr hans
ÓTOddS 827siþan hvarf hann aptr bað þau þar sin biða
ÓTOddS 1123nv hefir Gunhilldr mik hingat sent drottning Noregs veldis ok vill sveininom til sin bioða með soma
ÓTOddS 1629Guðmunðr var þa anðaðr. ok kom Eyiulfr þa imót þeim ok bauð til sin
Heiðy 1067Þa let Niorðr kalla til sin Skirni, skosvein Freys, ok bað hann ganga til Freys ok beiþa hann orþa
SnE 4025Þa segir Har: Vndarlega spvrþv nv, at Allfavðr mon bioþa til sin konvngvm eða iorlvm eða ꜹðrvm rikis monnvm ok mvni gefa þeim vatn at drecka
SnE 4310kallaþi (hann) vtar a beckiɴ, at sa, er Logi heitir, skal ganga a golf fram ok freista sin imoti Loka
SnE 5412Þa kallar Vtgarþaloki til sin sveinstavla nokqvorn, er nefndr er Hvgi ok bað hann reɴa i kavpp við Þialfa
SnE 553jmisir menn her dirfvast medr oretto uarn skaat her yder at hindra j sumum stadum ok til sin at taka
DN III (1347) 20818þeir ... ætla nv fvllkomliga at hęfna ⸢þeim [var. sin AM 226 fol “A”]
var. StjC 5137: AM 226 fol “A”tiar hann einkannliga naudsynligt þeim at firir lata er misgort hefir vid þa. ok geyma sin i godu life at...
~
HMSᴵᴵ 11227 Nik Holm perg 16 4° 35r18tǫluðu þeir mágar marga hluti milli sín
Gr 4421Þá eggjaði Már sonu Hneitis at ganga út ok hefna sín
StuᴵR440ˣ 133Hann sagði ok sín heimván í efstu viku
StuᴵR440ˣ 244
● sín í/á milli/millum
Siðan rǫddo þeir Steinaʀ oc Oddr sín a milli
Eg162θ(2001) 1629voro þeir storvm malgir oc kepþuz miok vm sin a mille. hvar rikit etti
ÓTOddS 331Ræððu nu þetta sin a milli huat uænligaz uæri til sætta. Nu synðiz þat at menn skal leggia til manniafnaðar
Heiðy 10121Ix. (ɔ: ásynja) Vár, hon lvþir a eiþa maɴa ok einka mal, er veita sin amilli konvr ok karlar; þvi heita þav mal varar
SnE 392þessi vo᷎lld erv sua sunndr lik sin i midil
~
HMSᴵᴵ 7432 Nik Holm perg 16 4° 14r21gerit eigi iarli skomm þessa, at þer sialfir beriz sin a millum
Orkn 1807þaű hauffdu att sin a millum .iiij. baurn. j fiormennings mægdum
DI IX (1535) 7367
● sjalfra sín
2) (om (ngns) bosted/hjem)
hæiman fra sin
DN XI (1336) 2717hann hafði verit i skola með Augustino, þꜳ er hann kendi heima at sin
AugA 12835
3*) (sands. fejl for sinn pron. poss.)
I. C. sér
1) sig
Sva fyrifeʀ oc sá maþr ser er illa styrer tungu siɴe
Hóm673 2465En huat vill sér þat es dominus svaraþe móþor siɴe?
HómÍsl⁵²(1993) 87v6Sex rvmhelger dagar merkia sex aldra heims. þa es aller valþer meɴ guþs nýtto ser til nytsamlegra verka. oc vɴo fyr eilífre huíld meþan þeir vǫro i heime
HómÍsl¹⁰(1993) 13r7grandvere hugar es at ... ǽtla alla sér betre. ofynda mange. tréystasc at eongo siolfom sér
HómÍsl³¹(1993) 47r13Bꜷð Arinbiorn honom með ser at uera
Eg162θ(2001) 898Siðan rǫðir Arinbiorn þetta mal við Asgerði. oc hafði hon en sꜷmo suꜷr fyrir sér
Eg162θ(2001) 9114lꜷk þui máli sua at Egill fastnaði ser Asgerði
Eg162θ(2001) 921oc hꜷfðo lið með ser
Eg162θ(2001) 941Egill hóf þar mál sitt. at hann krafði domendr at dǫma sér lꜷg af mali þeiʀa Ꜷnuɴdar
Eg162θ(2001) 956latom þa aɴat hafa heðan i fra til fe vaxtar sér en taca a sliko
Eg162θ(2001) 1622Siðan tokoz þeir Ꜷnundr oc Þorsteinn i hendr oc nefndo ser vatta
Eg162θ(2001) 1648Grimr ... com hingat til landz oc nam her lꜷnd ꜷll um Myrar oc uiða um herað. oc toc ser bustað at Borg. oc ętlaði þar land eign til
Eg162θ(2001) 1672hann bað Egil oc þa Þorstein coma ser til stað festo út þangat a Myrar. hann bio aðr fyr suɴan Huit á
Eg162θ(2001) 1707bað hann þa mioc guð miskunar sér ok sia til sin at veria hann fyrir dauða. ok koma honom til hafnar
Menota: 18va39 Streng 181oc skipaðe ser i einn stað. karll menn vena. oc val buna
BarlA 14230Eckia scal lata fꝍra mat sinn til skips. oc alla reiðu. ef hon hever eigi homlo mann sér
Gulᴵ 994keypti þar pell agetlig er hann etlaði konungi til tignarkleða ser
ÓH 12112ok frialsligha skipa eínvm af ser. eða aðrum ef þat likar þeim þar at syngia
NoDipl (1297) 8341Nu er oglictt hvart er at hafa með ser goða dreingi. ok hvata. Eða einhleypinga vreynda
Heið 6529einhleypinga vreynda þa er ser eigv * ein[kis] goðꜱ kosti. ef nockvt hendir til vandræða
Heið 6530Barði lætr ser skiliaz. at sva er sem hann sagði. ok kvez honum eigi mundo uerri vinr en aðr
Heið 6712Barði ... tekr mali þegar firir Halldoʀ. ok leggia þeir fund með ser at sættaz a mal er .iiij. uikur væri til vetrar
Heið 6725hꜹfðo þeir með ser uerksfo᷎ri sin. ok dregr Þorðr melracki eptir ser lia orf sitt
Heið 6821hꜹfðo þeir með ser uerksfo᷎ri sin. ok dregr Þorðr melracki eptir ser lia orf sitt
Heið 6822Barði mælti. dregr melracki eptir ser halann sinn nv
Heið 6823þeir riða nu ibrot ok hꜹfðo hestinn með ser
Heið 7524þeir baðo hann uisa ser leið upp með anni til vaðꜱ sva gerir hann skiliaz þeir
Heið 8211Þorbiorn Brvna son stoð vpp snemma a Veggivm. ok biðr hvskarl sinn standa upp með ser. ok skal fara upp til smiðio i dag
Heið 8217synir Þorgavtz ... ganga til teigs ok lꜹgðo af ser klæði sin ok vapn
Heið 8417þa unðo þeir uið hoti betr ... ok letv ser lika þeꜱa tilskipun at kalla. ok kvoðuz þo ætla at litlar mundo atgerðir uerða
Heið 851hon ati ser son. er het Eyiolfr ok broðvr er het Tanni er kallaðr var hinn hand rami
Heið 8813Nv sia þeir manna fꜹr eptir ser ok sia flock eigi mycklogi minna en þeir hꜹfðo sialfir. ok glꜹddvz þeir fꜹrvnavtar Barða
Heið 8829hroꜱ sin letv þeir i nesit fram fra ser. ok settv þar til Kollgris at gæta
Heið 8917Hann let ok fyr lið allan farangr sinn ok biðr hvern mann til farar með ser er komaz mætti ok biðr ser liðꜱ ok riðr eptir þeim
Heið 8927Hann let ok fyr lið allan farangr sinn ok biðr hvern mann til farar með ser er komaz mætti ok biðr ser liðꜱ ok riðr eptir þeim
Heið 8928Synir Gvðbranz verða varir við at Eyiolfr er þar. Biðia Barða veita ser at þeir nai hans lifi ok hefna sin
Heið 936ok nv beriaz þeir allir. ok gera mikit af ser. ok þar falla þeir synir Eiðꜱ
Heið 9324Þorgisl ... þickir ser mikill skaði geʀ i davða sonar sinꜱ
Heið 9326Þorgisl hlifir ser ecki. ok eigi var sa maðr i þvi heraði er ꜹllvm þotti meira bravtar gengi at en honum
Heið 941hon hafði meyna með ser .x. voro þꜷ saman
LaxdE 32710[S]iþan kallar þ[v]riðr .d. (ɔ: dóttir) hans huskarla til sin oc bað þa fara með ser
LaxdE 32710sverðit heck a hykistafnvm fo᷎tbitr. þvriðr sætr Gro dottur .G. (ɔ: Geirmundar) i hvðfatið. en to᷎k vpp fꝍt bit oc hafði með ser
LaxdE 32727foro þav ... i þat herat er Skꜹn heiter oc gengv o᷎ll saman ok sa mikinn bø firir ser
ÓTOddS 713hann rak þau ibrꜹt oc kvað ser leiða stafkarla alla
ÓTOddS 717þykiz vita at hon mvn með barni fara oc þat hyggr ho᷎n ser mvno oc sinom sonom til skaða horfa
ÓTOddS 725er Þorsteinn varþ einn saman þa hliop hann heim a bein ok to᷎k ambattar barn eitt oc hafðe með ser i skoginn
ÓTOddS 1224Hacon kvaz enn vilia hennar boð gera ser til sættar ok friðar
ÓTOddS 1425Nv vil ek senda yþr ꜹstr i Garða rike a fvnd Sigurþar broður þins Astriðr. er nv hefir mestan metnað bæðe af ser ok konunginvm
ÓTOddS 2220er þeir sa mikin her vapnaðan eptir ser søkia. þa flyðv þeir til skipana
ÓTOddS 3722voro þeir komnir í ein skóg litinn ok var þat litil hvlþa at hialpa ser við
ÓTOddS 3727Siþan hitti hann dyrligan byskop ok bað hann veita ser skirn sem lenge hafðe hann beiðz. at geraz i *samlagi cristinna manna. ok þa var hann primsignaðr
ÓTOddS 4129Siþan bað hann byskop fara með ser i Garðarike oc boða þar guðz nafn heiðnom þioðvm
ÓTOddS 4132þetta mal festa þeir með sér at heria vm svmarit
ÓTOddS 4732hann segir ser eigi vel mvnv fritt ad fara heim fyri brꝍðrvm sinvm
RagnSon 46320unni konvngr honvm geysi mikit ok hafðe hann fyrir son ser þviat konvngrinn atti ecki barn ser
HkrEirsp 8613Amundi Iarl i Boslara borg a ser dottur
Mág¹A 840Raugnvalldr feck ser einn uánndan hest oc riðr ibro᷎tt
Mág¹A 3739nefnir Bardi ser þa uotta. ok segir skilit uid Gudrunu dottur hanꜱ
Heiðy 984ok letu frenðr Barða ser eigi annat lika en þa var rætt við huarra tueggiu huat þa var uænst
Heiðy 1022Ventu þeir at hellðr munði siatna ufriðrinn ok þotti ser þat eigi minni sæmð at þeir væri utan
Heiðy 10221Eyiulfr kueðr þa uel ok biðr * þa fara heim með ser at raði foður sinꜱ. þeir gera sua skipa þar annan beck vm uetrinn
Heiðy 1046Einaʀ Iarnskeggia son byðr þeim þar ok oft at uera með ser ok eru þeir nu katir
Heiðy 10411þa bað hann seʀ konu. su het Auðr. ðottir Snorra goða. ok er hun fostnuð honum
Heiðy 10620ok vm ðaginn eftir ðryckiu. stenðr Barði (“herefter udel. upp”, ed. note) ok nefnir ser uatta. ok segir skilit við Aði
Heiðy 10722ok þotti ollum Norðmonnum mikilꜱ vm hann uert. ok hofðu hann i kiærleikum með ser
Heiðy 10730nefni huer byskop or sinu byskopsdꝍmi .xij. hina vitrazto menn [var. + bꝍndr med ser. eftir sinni samuisku NKS 1642 4° “D”]
var. HirðB 3941: NKS 1642 4° “D”(þú) bꜹ́t at (maðr) (skrevet med runetegnet for maðr) scyldi maɴi licna oc varkyɴa sva sem hveʀ villdi ser at gvþ misconnaþi
Jón³ 1930Þar næst gerþv þeir ser borg i miþivm heimi, er kallvð er Asgarðr
SnE 1619goð brv er Bifrꜹst, en engi lvtr er sa i þesvm heimi, er ser megi treystaz, þa er Mvspellz synir heria
SnE 201Hár mælti: I vphafi setti hann (ɔ: Alfǫðr) stiornarmenn ‹i sæti› ok beiddi þa at dæma meþ ser rlavg maɴa ok raþa vm skipvn borgariɴar
SnE 205ok þat veit trva min, at þetta mvn vera mikill froþleikr, sa er her kaɴ skyn ok dæmi, hverir atbvrþir hafa orþit ser til hvers þesa nafns
SnE 2811hann ser iafnt nott sem dag hvɴdrat rasta fra ser
SnE 332Þa sendi Allfꜹðr til gvþin at taka bꜹrnin ok færa ser
SnE 3422en vlfinvm þotti ser þat ecki ofrefli ok let þa fara með, sem þeir vildv
SnE 3516Þa forv æsirnir vt i vatn þat, er Amsvartnir heitir, i holm þaɴ, er Lyngvi er kallaðr, ok kavllvþv með ser vlfinn
SnE 3622Freyia a mǫrg nǫf‹n›, en sv er savk til þes, at hon gaf ser ymis heiti, er hon for með vkvɴvm þioðvm at leita Oðs
SnE 3818til þes hvss geck kona, ok er hon tok vpp hǫndvm ok lavk * hvrð firir ser, þa lysti af hondvm hennar
SnE 4020bavð (hann) at gera þeim borg a þrim misservm ... en hann mælti ser þat til kavps, at hann skyldi eignaz Freyiv, ok hafa vildi hann sol ok mana
SnE 4516Hvart hefir Þorr hvergi sva farit, at hann hafi hitt firir ser sva rikt eða ramt, at honvm hafi ofrefli verit firir afls sakar eða fiolkyngi?
SnE 489Þoʀ bavð til matar með ser bvandanvm ok konv hans ok bornvm þeira
SnE 498en bvandiɴ gerþi, sem vǫn var, *ok ǫll hivnin, kavllvþv akaflega, baþv ser friþar
SnE 502leitvþv þeir ser * náttstaþar ok fvɴdv firir ser skala nokqvorn mioc mikiɴ; voro dyʀ a enda ok iafnbreiþar skalanvm; þar leitvþv þeir ser natbols
SnE 5013Þa er myrkt var orþit leitvþv þeir ser * náttstaþar
SnE 5013leitvþv þeir ser * náttstaþar ok fvɴdv firir ser skala nokqvorn mioc mikiɴ; voro dyʀ a enda ok iafnbreiþar skalanvm; þar leitvþv þeir ser natbols
SnE 5015*En þat er satt at segia, at þa hafþi hann ráþit firir ser at leita til, ef saman mætti bera fvndi þeira Miðgarðzorms
SnE 612eɴ Þoʀ spratt vpp ok var skiott bviɴ ok bað, at ‹H›ymir skyldi hann lata roa a sæ með ser
SnE 6117Hann spvrþi ‹H›ymi, hvat þeir skildv hafa at beitvm, eɴ ‹H›ymir bað hann fa ser sialfan beitvr
SnE 6126Hann geck til Fensalar til Friɢiar ok bra ser i konv liki
SnE 644en opt vm daga bra hann ser i lax liki ok falz þa þar sem heitir Franangrs fors
SnE 6813Þa hvgsaþi hann firir ser, hveria væl æsir mvndv til fiɴa, at taka hann i forsinvm
SnE 6814þvi næst toko þeir ok gerþv ser net, eptir þvi sem þeir sa a *fꜹlskvanvm at Loki hafþi gert
SnE 691Þa *riðr Oþin til Mimisbrvɴz ok tecr rað af Mimi firir ser ok sinv liði
SnE 726Því næst heyrþi Gangleri dyni mickla hvernveg fra ser ok leit vt a hlið ser
SnE 7618Því næst heyrþi Gangleri dyni mickla hvernveg fra ser ok leit vt a hlið ser
SnE 7618konungr spyrr þa ser at hverium lut þessa greína
Rauð4 6609Helga, dóttir Fróða jarls, átti sér fóstru framsýna
Korm 2047þótti þeim sér mikit traust at Víga
Korm 2264sér hann ⸢mann ganga í móti sér [var. ad madr gengr motí honum AM 309 4° 28vb41]
Laxd 22914þeir hafa valld ok ífír boð af sialfum guðí. en eighí af ser
Landsl1154 8513ef þær eíghu eíghí bonða ser
Landsl1154 10610en enghan a konungerrett aa þeím. er hann a engan sealfer a ser
Landsl1154 11710nema hun eighí ser bonda
Landsl1154 1206kona siolf a rett a ser ef hun er bo᷎rð. ok a hun eighi bonða ser
Landsl1154 1207Sua skal kona so᷎kia sem karllmaðr ef hon er eín fírír ser
Landsl1154 17726skar ser skavr oc kall-klædi
StuᴵK 6613sagdi ser illa lika við nafna sinn
StuᴵK 7111En þeir þorðv eigi við hann at skiliaz, er ser vissv eigi anat travst
StuᴵK 28025girntiz hann til hennar oc tok hana med ofridi fra fedr sinvm naudgum ser til vnnostv
TrójS 7517fellu þeir badir til iardar ꜳ kne ok badu fyrir ser
MEg² 49626Nú á maðr sér tveggja missera bjǫrg
Jb 1011at eingi væri idiulaus eda ser o᷎nytr i guds vingardi
~
HMSᴵᴵ 8413 Nik Holm perg 16 4° 19v7koma þessi hio᷎n aftr til herra erchibyskups med so᷎n sinn vngann ser af gudi gefinn
~
HMSᴵᴵ 12019 Nik Holm perg 16 4° 39r8Munkr no᷎ckurr bygdi ser einn i eydemorkinni
VP 5054þau toku sæmiligha huort annat ser j fadm
BevB(2001) 3657han hafde seer eighe iola kost
DN XII (*1293›AM 902 a) 155beidde hans dyrdligazta moder hann ath segia seir (!) af sinne framfor
MarFramf 32925eptir natturligu edle þess manz, sem i ser hefir micit kapp ok forvitni at fremia sinn krapt á annarligum þiodum
KirjA 15skulu .iij.M. hraustra dreingia fara leyniliga fra herbudvnum ... og koma þeim þȧ j opna skiolldv ef þeir vilia flya til borgarinnar sem mig varer at ꜳ̋ þessum degi munu þeir syna ⸢oss [var. sier AM 567 I 4° 2r25] bak sitt
var. Adon 2073 → Adon AM 567 I 4° 2r25váru þeir svá hraustir menn í sér, at engi þeira vildi í sjóð bera annan
Gr 8410at hann skyldi ei vanta gull né silfr né ríki: á hann ok sér marga ágæta menn til fylgdar
Mág² 13926er hun sagdi fader sinn hefdi gefit seier (!)
DI IX (1522) 11315þav attv sier eina dottvr
AmbrReyk 575þav atte sier ongvan erfingia
BarlReyk 997‹V›ervlld þessi er einvm manne lik sem atte sier þria vine
BarlReyk 1129fyr j thidvm vorv giptter bæde patriarchar og prophetar og attv sier konvr og jafn Petvr postole. og þvi mattv þetta lika giora sem þeir
BarlReyk 1223Þesse Jvrien atte sier og eina gavfvga qvinnv
GeorgReyk 2977keisaren ... giorer sig vel blidan vid þꜳ og þackar þeim sinn godan styrck er þeir hofdv syntt sier j sinne fram gongv
HenKunReyk 4028hann svarar og seiger at þeir æthla sier fara til Merseborg
HenKunReyk 6025keisare Hendreck hafe att sier einn broder
HenKunReyk 6125havfdv þeir med sier bæde margar og dyrlegar giafer adrar er þeir ætlvdv sier hinvm nykomna konginvm at giefa
KonReyk 1021Philippvs keisare atte sier eina qvinv er Severa hiet
LaurReyk 24716hans reisa og storlegt omak mvnde sier til lithels koma ef hann (hrafninn) være ecki med
OsvReyk 8023þessi herbergisbonden atte sier eina dottvr
OsvReyk 927Hann atte sier og eina ærlega qvinnv
RochReyk 1337þav attv sier ongvan erfingia
RochReyk 13312þessi madr atte sier marga dyrhvnda sier til gamans og forlystingar
RochReyk 1422hann atte sier eina qvinnv er. Zoe. hiet
SebReyk 15731Þesse herann med sine qvinv giordv sier ferd vt yfer hafit til vors herra grafar
StephReyk 23324hann atte sier eina dottvr er hiet Evdoxia
StephReyk 23816Hann atti sier systur, er Þordijs hiet
Fljˣ 3419(þeir) héto honom umbsýslo siɴi til ... at hér yrþi enn viþ cristniɴi tekit. oc léto sér eigi annars vǫ́n en þar mundi hlýþa
Íslbˣ 2829Hann setti fimtardóms lǫg. oc þat at engi vegandi scylldi lýsa víg á hendr ǫþrom maɴi en sér
Íslbˣ 3215hann lét Gizorr vígia til stóls í Scálahollti at sér livanda
Íslbˣ 3730Ongvan dag fann hann ser odrum lettara
TrójO¹ˣ 761høfdu þeir Antenor ok Pőlida̋nas Delon ok Eeneas launfund med sier
TrójOˣ 20711
● mikill/... fyrir sér
At raðom uar með henni maðr sa er Oddr het. hann var gilldr maðr firir ser
Heið 6417hann ... var hrꜹstr maðr ok skalld gott. ok atti goða kosti fiar ok gilldr maðr firir ser
Heið 6425hann var skalld ok eigi litill fyr ser
Heið 6429hann er goðr dreingr ok mikill firir ser
Heið 651ok er at gangr þeira langr ok harðr. ok lykz með þvi at hvarir tveggiv erv sva þrair ok kappsamir ok micklir firir ser at þvi liggia þeir allir davðir at skilnaði
Heið 9320hann var mestr firir ser ok betr vapnfo᷎ʀ en aðrir menn
Heið 9327Þa mælti Gangleri: Miklir þickia mer þesir firir ser æsirnir
SnE 3123Þa mælti Gangleri: Fvrþv illa barna eign gat Loki, en ꜹll þesi systkin erv mikil firir ser
SnE 381mikill er Oþiɴ firir ser; morg dæmi fiɴaz til þes
SnE 451Þa mælti Gangleri: Allmikill er firir ser Vtgarþaloki, en með vælvm ok fiolkyngi ferr hann mioc
SnE 615en þat ma sia, at hann er mikill firir ser, at hann átti hirðmenn þa, er mikiɴ matt hafa
SnE 617
● sjálfum sér
● vel at sér veludstyret (mht. ngt), dygtig
hann var alroskinn ok uel at ser geʀ
Heið 6621þeir orv hinir mestv agætis menn at vænleik ok at afli. ok at iðrottvm. ok þo væri þeir uel at ser gervir þott þeir uæri fvlltiði at alldri
Heið 732*Þa segir Vtgarðaloki⸣, at þetta er goð iþrott, ok kallar þes meiri von, at hann se vel at ser bviɴ of skiotleikinn, ef hann skal þesa iþrott iɴa
SnE 5423
2) (poss. om ejendele/tilhørsforhold) sin
spennir hon hꜹndom sinvm um hals honum. ok tekr yr serk ser steina seyrui mikit er hon atti ok dregr a hals honum. ok dregr yfir skyrtvna
Heið 7714Barði tekr uið harþstei[ni]nvm ok ekr tygil knif af halsi ser. ok þokaz þa nockvt steina seyrvit er hon hafðe latið a halꜱ honum kerlingin ok þeꜱ uerðr getið siðarr
Heið 8112Ketill kippir honum Gisla inn af garðinvm ok kastar honum a bak ser. Ecki sia þeir at honum yrði mikill þungi at honum
Heið 8621hon to᷎k meyna i faðm ser óc bað þa ro᷎a yfer strꜷminn þar til er þeiʀ metti na skipinv
LaxdE 32716siðan let hon flytia sik a land oc hafði meyna i faðmi ser
LaxdE 32722hefir þat i hug ser, at Iarl skylldi eigi leingi niota gripanna
Mág¹A 542Keisari hafði taflborð i kniam ser
Mág¹A 1115hann kastaði luk[li]num at ho᷎fði ser
Mág¹A 2335hann var sua katr, at hann lek við fingr ser
Mág¹A 2958Ridr Bardi ad Snorra goda ok hefir grimu a hofdi ser ok hialar uid hann a uadinu ok segir havnum tidendin
Heiðy 9816hann tok ii. bꜹrn af iorþvnni ... er þav gengv fra brvɴi þeim, er Byrgir heitir, ok barv á ꜹxlvm ser sa, er heitir Sǽgr, en stavngin Simvl
SnE 1811kastaþi hann orminvm i en divpa sæ, er liɢr vm ꜹll lꜹnd, ok ox sa ormr sva, at hann liɢr i miðiv hafinv of ꜹll lond ok bitr i sporð ser
SnE 3425Þa batt Skrymir nest þeira alt i eiɴ bagga ok lagþi a bak ser
SnE 5115Tekr Skrymir nestbaɢann ok kastar a bak ser ok snyr þvers * i skoginn fra þeim
SnE 5310þa sa þeir borg standa a vollvm nokqvorvm ok settv hnackan a bak ser aptr, aðr þeir fengv set yfir vpp
SnE 5315Þoʀ svarar ꜹngv, setr hornit a mvɴ ser ok hyggr nv, at hann skal drecka meira dryck, ok þreytir a dryckivna, sem honvm vaɴz til eyrindi
SnE 5612ok er hann toc hornit af mvɴi ser ok sér ‹i›, litz honvm nv sva, sem miɴa hafi þorrit, en i env fyʀa siɴi
SnE 5615Þa varþ Þoʀ reiðr, setr hornit a mvɴ ser ok dreckr sem akafligaz ma hann
SnE 571*eigi ginti þa Þór ‹miðr› Miðgarþzorm, en Vtgarþaloki hafþi spottat Þor, þa er hann hof orminn vpp a hendi ser
SnE 6217Ok af allu saman eruidi ... ok þeim mykla otta er hon hafdi [i] brioste sier þa vak[n]ar hon
Mar720 2743fluga flaug nær andliti hans, svo at hann matti taka hana med hendi ser
Ben 16013hann lék sér at hríngnum, ok setti á brynju sér
Án 3328(hon) hafdi silfvr disk einn ꜳ̋ hendi sier
Mág¹B 33thok þat j hvg sier at lata hana vera heimoglega hia modr sinne Avnnv
AnnaReyk 37116sagdizt siꜳ alltare gvdz nidr briothazt og mikill fiolde hesta vorv at þvi ath throdv þat vnder fothvm sier
AntReyk 2625thekr heilagr Georgivs j hond sier mercki sitt og skiolld
GeorgReyk 31027i fang sier
OsvReyk 813hann bar sinn eigen kross sier ꜳ herdvm
SilvReyk 3999báðir þeir höfðu bitrlig spjót sér í hendi
HjǪˣ 46610
I. D. (dat. = adv.)
[um e-t] [frá e-jum] for sig (selv), særskilt
oc skipaðe ser i einn stað. karll menn vena. oc val buna. en i aðrum stað friðar konor i sœmelegom bunaðe. ser gull oc gessimar
BarlA 14232þa scal setia manngerð fra landzenda. oc væra þeir sér er nester bua
Gulᴵ 985var huar firir sik examíneradr sidann ser sundrungu
NoDipl (1291) 5827tengðu þeir saman scipin .iiii. eða .v. ser
Sv 9729klaustra menn allir voro ser [var. + einir HákFlat 7717] i stofu
HákEirsp 5367klꜹstramenn voro ser allir * i stofv einni. ok voro .v. abotar fyrir þeirri sveit
HákFris 45518þar kom, at þeir váru tveir sér, Glúmr ok Þjóstólfr
NjR 497aɴat ok it þriþia visv orð er ser vm mal, ok er þat stal kallat
SnE 22114kiærde þa siræ Þiostolfuer at soknarbœnðr hans viliæ æighi lukæ honum med fulnæde ræidugift. tua mæle fullær bonde ok æin mæle æinyrki efter þui sem forn vane er till ok iemfnæn hefuir loket veret nere vm sextighi aar, þæim prestom ollum huorium efter annæn sem þær hafua sungit firir honum, ok sua seer vm niu aar sidæn han kom þær vttæn allt motemælghi adr en þæir nættæde honum j fiord
DN I (1343) 22810sagði Jarl at þar skylldi sæti hluta. Skylldi drecka saman karlmaðr ok kona sua sem til ynniz en þeir ser er fleiri væri
EgM(2001) 7226skal su ⸢vera onnur fylking i lidi voro ... Skotar ero iafnan lauser i fylkingu. hlaupa þeir til ok fra ... lauser a velli ef við þeim er horft [var. ... er laust ser hlaupa WolfAug 9 10 4° 43r10]
~
Eg 17017 var. EgM(2001) 842 → Eg WolfAug 9 10 4° 43r10er hún (ɔ: bókakistan) full af sjá, ok bækr í kafi spiltar til ónýts, utan þær sér greindar, hvítar ok hreinar, sem um hríð vóru undir valdi herra Guðmundar
GBpD 10433Egiptzkir menn satu ser samt. sua sem innlendzkir menn. ok hinir komnu brødr ser einir saman
Stj¹ 21711allt folkit song þar eptir. sua at karlmenn sungu ser i stad. enn kuendit allt i oðrum
~ lat.seorsum
HistSchol 13134 Stj¹ 28925at hverr prestr hafi ser tidabækr oc messvklædi oc kalek innan .v. ara fra þui er hann er vigdr
DI II (*1345›AM 344) 79125klaustramenn voru ser allir j stofu einne, ok voru v. abotar fyrir þeirri sueit
Hák81 4203svo sem hún er ein mær sjer frá oðrum, svo er ok einn sjer faðir hans ok ein sjer móðir hans
Hóm624³ 15635hlotnaðist svá til jafnan, at þau váru sér Víglundr ok Ketilríðr, en þau systkin sér, Trausti ok Helga
Vígl 765hvíldu ⸢*sér (ms. sier) [AM 485 4°ˣ 22r(42)19 “485”; non emend. sik]. konur ok karlar
emend. LjósvLˣ 1818: AM 485 4°ˣ “485” → ms. 22r(42)19
● einn sér
En Mvspellz synir hafa *einir ser fylking ‹ok› er sv biort mioc
SnE 721Síðan ferr sinn veg hverr um skóginn, ok fór Eyjólfr einn sér
Glúm 918Siþan seá þeir, at *flokkarnir fara ofan at Einars-stoðum; er þa sveit biskups i kirkiv-garði, enn Þorliotr bonði ok Sigurðr brodir hans ok ⸢heima-sveitinn [heima menn] voro einir ser
StuᴵK 3374Þar kom Illugi Þorvalldz son með XVIII-da mann, ok var hann einn ser, ok ecki mælltuz þeir Vrækia við aa þinginu
StuᴵK 54513mavtuðuzt ser einir i stufu ok suafu vm nottina i almanna-stufu
StuᴵᴵK 20524sv Vínda sneckian. er mest hafði svɴan siglt eín ser vm daginn. rendi ... hart at Ormínum aptr við lyptingína
ÓTᴵᴵ 26120bad Gestr fꜳ̋ ser ... einum ser sæti, þat er eingi settiz j annar
ÞJ 416Eitt er þat ser, segir Asgerdr, ok svo mun mer þikia no᷎ckura stunnd
Gísl 1111Var kongur mio᷎g sier eirn a þyckiu þviad hann villde stryda ä Eyrek Dana kong
ÁBpˣ 17518
● sér hvárr [e-rra] hver for sig (af to), hver især, særskilt/adskilt
ef rétt es gréiɴt. þa er þetta einkom mǽlt of sancta Maʀio. Oc skal þa sér hvárt gréina. verþleic heɴar. oc laun verþléikseɴs
HómÍsl⁵(1993) 4v12(hann) klauf hann at ændi longu, sua at huarr lutrinn fell ser a honom
ElisA 317for ser hvaʀ þeirra. þviat þeir voro usattir
ÓH 224er þeir hꜹfðu sciliz oc ser fór hvarr flotiɴ
ÓH 4376ser fell hvaʀr lvtr til
Þiðrᴵ 15115klavf hialminn oc havuðit sva at ser fell hvaʀr lvtr a iorð
Þiðrᴵ 2192Bæringr ... ho᷎gr til risans, at fiarri for ser hvart hꜹfvt ok bvkr
Bær 11715Hallr var fe-mickill, brodir hans, enn Eyiolfr var avdnar-maðr oc bio ser hvarr þeira. Þa sa Hallr, at bv Eyiolfs mvndi skamma stvnd stanðaz, oc kæyptti við Þorgrim þvi, at hann toc við bvi hans .... oc skyllði Þorgrimr hafa af þurd oc voxt, oc hafa sva mart manna sem hann villði of vetrin; oc var Hallr i vist með Þorgrimi
StuᴵK 2071Hann gerdi XXX C III alna avra fyrir vig þeira ser hvars sona Þordar oc callaði þa enn iafn-menni hinna, enn færa aptr ranit i Arnar-nes
StuᴵK 2149þat er likaz at ser bví hvart ockart. Er ek eckí sva manngjǫrn at ek myndí taka til mín bonda bana mínn
HrafnG 763vorv stvndvm baðir samt. en stvndvm ser hváʀʀ
Huldaᴵ 13326stvndvm baðir samt. en oftar ser hvarir
Huldaᴵ 13729Eftir þat varð hlið á oʀostvnní. ok ⸢greíndvz [greiddoz] ser hvár skípín
Huldaᴵᴵ 31522stundum badir samt, en stundum ser hvorr þeirra
Orkn 625setti hann tvo setuknacka þeim, er tilkomnir voru, til sinnar handar serhvarn
VP 55316Epter þenna psalm sier huorn er sungit gloria patri
Mess²625 324Bósi sló hann í sundr við hástokkinum, svó at sér fell hvórr hlutrinn
Bós 6015svá at sér féll hvárr hlutrinn
Klma 51514skipti honum (ɔ: drekanum) sunndr ij midiu suo ser fell huor hlutrinn
Hect 12323til Þingeyra stadar. ok Muka þuerar. gaf hann sier huorv klaustri xc
LBpA 13829sneid hann i sundur i midiu ... suo at sier huor fell hluturinn
Jvs510 8514þui dæmdum vier þessa alla adur greinda menn ... ‹eirn› og sierhuorn fyrir sig sekann
DI VII (*1498›ÍB 309ˣ) 38926og þő hier sie ecke so sierhuor sma̋ jørd jnnsett med sijnu naffne ... þa̋ er þad vnder einn skilning og hinar stærre
DI IX (*[c1510]›Lbs 65 IIˣ) 577ef ser hvárir kallaz rétt hafa ... þá ...
Frostˣ 24710Þá leiddi Þorkell sérhvárn þeira í burt
GÞiðrˣ 2026fóru stundum báðir sam, stundum sér hvárr [var. + þeira AM 45 fol “F”, etc.]
Hkrᴵˣ 4015drekka skyldi á kveldum tvímenning, hvár sér karlmaðr ok kona, svá sem ynnisk, en þeir sér, er fleiri væri saman
Hkrᴵˣ 6714váru stundum báðir samt, en stundum sér hvárr þeira
Hkrᴵᴵᴵˣ 1126skilðisk brot Eindriði ungi ... með vi. skipum, ok fóru síðan sér hvárir
Hkrᴵᴵᴵˣ 3729Ekki hirðum vér at ⸢tína hvert [var. greina eða tióa serhvort AM 590 a 4°ˣ 8r21] hennar athœfi
var. Mág² 1931 → Mág AM 590 a 4°ˣ 8r21liet hann skriffa yfer leydi þeirra sierhuors, nidursetning huors þeirra er þar huyla j stoplenum
PBpˣ 4168nær sierhvor ransakadest ÿfersettra, þa pröfadest og satt giørdest, ad þar bäru fäer þurrann hälm
ÆvCallˣ 8117
● sér hvat for sig (selv), særskilt
þat lið er honum fylgþi flyr ser huat
ÓTOdd 7815allt aɴnat liþ flyþi ser hvat
Mork 30314flyþi ser hvat. sva at konvngr var við aɴan mann
Mork 46131oc flyþi ⸢ser [var. á sinn veg Hkrᴵᴵᴵˣ 39513] hvat
Mork 46131lið Cuflunga for ser hvat
Sv 11327margt annat þessu líkt bar honum til handa, þótt ek greina nú ekki svá sér hvat þat sem hann gørði
Hungrvˣ 7910
● sér hverr [e-rra] hver især, hver enkelt (af flere)
sva sem vér segiom kirkiona merkia allan cristenn lýþ. sva ma hón oc merkia sér hvern cristenn mann
●Hóm237¹ 964af þeiri gipt hafa serhver engla fvlci nofn er þeir toco fullasta af Gvþi
Hóm677 6520Slict er mælt vm hiú at öllo eɴ vm xii manaðr stendr þeirra mál en iii nætr ovisa elðe. hvarz þær ero allar saman eða ser huer
GrgKonᴵ 12626Sua scolo þeir land deila með þeim monnom öllom er þar eigo lut i landeno. at sins megi hveʀ nióta oc scal ser hueriom deila
GrgKonᴵᴵ 8810Ef maðr mælir við maɴ af heyranda oc er costr at søkia til ens þriþia alþingis. þaðan fra er hann fregn. oc søkia hvárt er hann vill við xii. quið eða við heyren orð v. manna landeiganda þeirra er réttir se i quiðom hvárz mælt var fyrir öllom saman eða ser hveriom þeirra
GrgKonᴵᴵ 18211oc ræntu þar hvivetna oc costuðo serhveriu beini postolans
Barth² 76539En serhverr þæira (blótbyskupa) æignaðiz mork gullz af konungi, þa er þæir heldo solarhelgi
SJ¹Frg 7902leypr ser hveʀr konongs manna. er firir ero staddir vapnlavsir
Þiðrᴵ 26916reið vm mannhringin ... ok hyggr at ser hveriom at yfir bragðe ok vmbvð
ÓTOddS 5821rac þa scipin firir strꜹmi ser hvert
Sv 12820Her ma nu blæzaðan byskup sia, þann er at serhuers fotum litillaatlegha framm fællr, biðiande serhuern þæirra meðr tarum, at þæir biðe fyri honum til guðs
Thom¹ 2819sérhuerr þæirra ... reinsaðe meðr rettuise saur oc synðer folksens
Thom¹ 1818annan dag var brotin aull borgin ok borinn ser hverr steínn
BǫglEirsp 46431snva þeir vndann ok læitaði hverr ser
HákFris 45418Gyða geck ok leit ⸢a serhvern [var. sér á hvern Hkrᴵˣ 31215] mann
HkrFris 11617oc sa þeir, at settuz yfir hǫfuð þeim serhverium þeira elligar tungur
PP 28721flyði ser hverr sva at ęngi for mæirr samt en æinn
StjC 44713hann misconnaþi ser hueriom oc blezaþi þeim oc grᴅi síuc[a] menn
BlasA623 365Ranzakit helldr lif ok atferð serhverra
Ant 7613hverr at avðrvm spvrði hverr eða hvaðan hann væri. en serhverivm var honvm torsott at svara. þvi at honvm var mæðisamtt malit
Thom³G 54124Þat ræð ek þér, Íslendingr, ef sér ferr hverr várr, at þú farir heim fyrir myrkr
Glúm 917Enn að raddar stafnvm æinvm sier hverivm ma kveða sem hann heitir ok að honvm kveðr í hveriv maalí ok þeir bera sva tign af samhlioðondvm sem almættí af half mættí
Gramm¹ 2103þar með skipar hann monnum til at flytia seerhveria hluti, er hatiðinni til heyrðu
Mich 69824i serhverium stett sins lifs
ÞBpB 24115Broddi hafði við búizk ok stikat vaðmál í sundr, ok kastar hann þá sér huerjum stúf til þeira ok mælti: slíkt kalla ek argaskatt
Ǫlk 911Sumir ‹hliopv› til skips, enn sumir af uellinum; sumir hliopu til kirkiu ok foro sunðr-laust nǽr ser hverr
StuᴵᴵK 549Siþan ferr postuliɴ til ser huers liks. ok biðr. guð almatkan ollum þeim lífs
~
PS 39538 Andr SÁM 1 37vb38Sa goði haufdingi er siðarst var taldr. Rikti eigi meiʀ en eitt ꜳ̋r. ok þo varla fullt. enn adrir ser huerir sva lengi sem fẏrr var greint i bokinni
~
PS 63114 JJ SÁM 1 62ra2Serhverium heruðum voru serhverir feðr ... af guði gefnir
MMA 53213þat sæti eptir dag hans ætlaði ser huerr sona hans
ÓTᴵ 713Optliga uoro þeir bræðr allir saman. en stundum ser huerir
ÓTᴵ 5112Gyða geck ok leít ꜳ ser huern maɴ þann er henni þotti no᷎ckut mannz mot at
ÓTᴵ 1669sottu þrælarnir at ser huerium þeira. ok myrðu þa alla iafn marga ser
ÓTᴵ 2632Nv *bregþr folkid vid skiott oc hleypr ser huer þeira er ad danzínvm var nema eínn Akilles
TrójS 5816i ser huerium sinum greinum
IslDipl (1363) 4021alla ok ser hueria þa sem ahyggia drottinligrar hiardar er ꜳ hendi fingin ꜳminnum uęr. ꜳ eggium ver
StatEi³ 62522þeir (ɔ: englar) eru serhuerium saalum settir til uerndar ok uardueitzlu
~ lat.singulis animalibus
SpecH 6a23 (I 13) Stj¹ 830huer er mestz haattar ok fræguz lo᷎nd liggia i séér huerium haalfum heimsins
Stj¹ 6728Sua mikil yfirgirnd ok fysi uar þo medr folkinu yfir audrum ualld ok drottnan at hafa. at sinn konungr rikti yfir seerhuerri þiodu
Stj¹ 1082Af serhuerium lutum ma huerr sem einn skynsamr madr skilia uel. medr huersu mo᷎rgum háttum hans freistni aukaðiz
Stj¹ 13033at nockurir lutir af þeim se her sagdir. þeir sem serhuerr taladi i sinu testamento
Stj¹ 2404af huerium (dǫgum) er .ii. einir noteraz monnum til minniz aa serhuerium manadi
Stj¹ 2784huer sem ein af aullum .xii. Jsraels ættum mátti þurrum fæti fara um serhueria hafsins sundrskiptingargrein
Stj¹ 28635Kalladi Moyses þa seerhueriar ættirnar þagat til
~ lat.singulas tribus
HistSchol 1313 Stj¹ 28636aþr en heimrinn uar giorr uissi þessi uolldugr guþ tolu ok nofn ser huerra (svært at læse ordet i håndskriftet pga. indbinding) sinna manna
Enc AM 764 4° 1v36toku ser lond til byggíngar eftir þuí sem serhuerium bar hluti til hannda
GenealSnE 63620langt ifir alldr ok tima serhverra guðs postola
Jón⁴ 49138er firirboðit o᷎llum prestum ok serhuerium þessháttar menn wið no᷎ckurn eða no᷎ckura saman at vigia ‹ok› þuilik bruðlaup at sitia
StatEi³351 63212bannsetium wer alla ok serhueria þa sem leita vpp at reisaz moti vórum virðoligum herra herra N. noregs konungi
StatJón 18430Eptir farande statuta woro gior ok samanskrifut ... ok skyllduliga boðin at hallda o᷎llum ok serhuerium j niðaróss erkibiskupsdæmi
StatPáll¹ 70517ollum ok ser hverium i sinne stodu mæ᷎tti hans framburdr gagna enn ongum mein gera
~
HMSᴵᴵ 8223 Nik Holm perg 16 4° 18v9vær vilium giarna ydrum spurningum ser hverium skynsamligh andsuo᷎r vı᷎ta
~
HMSᴵᴵ 9830 Nik Holm perg 16 4° 27v14veittiz þui sua mikil virdingh ok aukingh medr guds vinar sundr skiptinng at ollum ok ser hverium vann þorf her med sadu
~
HMSᴵᴵ 10835 Nik Holm perg 16 4° 33r21læ᷎tr sæll Nicholaus innsterin i ser hveria. Bukana sua sem hann hugdi at legit hafdi
~
HMSᴵᴵ 11216 Nik Holm perg 16 4° 35r10veitanndi þeim ollum ok ser hverium go᷎fuglega erfd
~
HMSᴵᴵ 12336 Nik Holm perg 16 4° 41r12þa fo᷎gno᷎du allir en nu grata ser hverir
~
HMSᴵᴵ 12623 Nik Holm perg 16 4° 42v20skulum ver undan hlaupa ser huerr vor ok koma þo aller j æínn stad nidr
Fær 8222let hann gefa ... mork enska til skotzsilfrs ser sina hverium þeirra
Orkn 32713En er ver ho᷎fdum allir neitat, sa hann til serhvers vars
VP 34616ok birtanda leynda lute serhvers vars
VP 42513Tok hann þa ok tinde upp serhvers þeira verdleika ok verk
VP 4262þogu fætr vara, serhverir ok þerdu med þeim dukum, er hverr hafdi
VP 4591þar byggia serhverir munkar i serhverium kofum
VP 5258Heyrþu Gud retlat[r do]mari styrkr ok þolinmodr. Eigi reidz þu oss fyrir ser hueria daga
MírmA(1997) 399kallar hann til sin ... margꜳ ... sina radgiafa ... spyriandi alla og sierhuern huort rida skylldi j moti greifanum
SigTurn 2054spyriandi alla og sierhuern huort rida skylldi j moti greifanum og leysa so konginn
SigTurn 2054ath verda viser ... hinna stæstu atburda sem j þvi landi sierhveriv hafa gio᷎rzt
Adon 697kongren ... hugsar ser hveria hluti sem vitr madr
KirjA 7820Gera skaltu ... hringa .ii. undir coronunni um sierhueriar sidur hennar. at þar megi staungum i stinga
Stj² 3119skulu þeir allir peningar lukter ok afhenter i sierhuerium stad. sem ek hefer skipat edur stadt radh firir gert at næstum fardaugum
DI VI (1478) 13022Bidur ek vm alla ok sierhuern lærdann mann ... ok alla leikmenn sierliga minn kæra husbonda sem leinge hefer verit hustrv margretu
DI VI (1478) 13024berr ꜳ burt vaurduna alla ok ser hvern steininn i nattmyrkrinu
Gísl 6018Grettir sótti at sérhverjum
Gr 689hann profudu visitatores. ꜳ messu song og les. og profadist so til ad hann kvnne nærre litid. j sier huerium þessara hluta
LBpB 363HER hefur upp saugu af þeim uij. riddorum er nu hefir adr af ser huerium sagt uerith
Hect 16923Þui fyrir þessar allar og sierhveriar greiner. seigium wier aller med einu samþẏcke ath ...
DI IX (1522) 12029bidium uier ydur alla og sierhueria ad styrkia greindan jon hallzson til goda
DI IX (1534: AM 191) 7084Suara eg suo tijl sierhuerrar greinar
DI IX (1532) 6202at hverr þeira skylldi taka i hond einum serhverium þeira hinna dauðu manna
Andr¹ˣ 33427kom vats hrid suo micil at hross og navt og saudfie do af ꜳ Rangar uollum og um Skalholls sueit svo at cc skipti af sierhveriu þessu ꜳ ij dægrum
AnnGott 34935Serkir ... heriuðu a eyna Liparis ok ræntu þar hvervetna, ok ko᷎stuðu serhveriu beini postolans
Barth¹ˣ 75315fyrirbiodum vær stridliga ollum ok sierhuerium (ed. -huerinm) bædi lærdum ok leikum vnder fullt forbod ok bannzs pínu nockurn dom þar yfer at nefna eda dæma
DI VI (*1472›apogr K 15ˣ) 5923beiddu mig og kröfdu aller og sérhvo᷎r stirks og atfarar vid Gudmund Arason fyrer þat rán og heimsókner. er hann hafde þeim veitt i sinne nordrreid
DI VII (*1446›apogr p1776ˣ) 75yfer o᷎llum og sierhuerium andligum og uerallzligum
DI IX (*1524›Lbs 61ˣ) 23937vit varum þæsso ner er þæir suoro sem nu er sagt. oc varo prouader ser huær sundrunngu oc skilriklegazst
DN III (*1290›apogrˣ) 284spurði hann vandliga eptir sérhverjum inna stœrri manna í Borgarfirði ok Breiðafirði
Ebˣ 17815spyrjande Erex tijdinda af sierhuorium hanz ferdum
ErAˣ 685Þorgils deildi þá stykki sér hverjum þeira, ok má af slíku marka, hversu þungan matarafla þeir áttu
Flóamˣ 4711Optliga fóru þeir brœðr allir saman, en stundum sér hverr
Hkrᴵˣ 22916Gyða gekk ok leit sér á hvern mann, þann er henni þótti nǫkkut mannz-mót at
Hkrᴵˣ 31215‹síðan setjast hinar xii í sér hvert sæti› emend. Kirj 8719: AM 532 4° “D”
emend. KirjB 8719: AM 532 4°ˣ “D”Þessir sérhverir höfðu í sínum höndum stórar trumbur
KlmBˣ 1579rétti Gestr spjótshalann ⸢*at sér [ÍB 225 4°ˣ “V”; non emend. þar at] hverjum þeira ‹Óláfssona› ok nefndi þá alla
emend. Laxd 11417: ÍB 225 4°ˣ “V”bidr hann fyrst helga eingla ok þar med serhueriar skipanir heilagra manna
~ lat.singulos ordines
MirMar1927 2128 MarD634ˣ 86116mun þetta drep elldzins slockuazt þegar med serhuerium
~ lat.in singulis
MirMar1886 52843 MarD635ˣ 100031En hann tekr þat ráð, at hann sendi menn vestr til Órækju ok segir, at þeir hefði norðr um sveitir feðgar mannsafnað, ok kallaði óráð, at sér hverr þeira væri kvíaðr
StuᴵR8ˣ 47934höggr hún þá hvort högg at öðru, svá at konúngsson hopaði á hæl við sérhvert, ella hefði hann dauða beðit
SǫrlaStˣ 41325fætur risans koma ꜳ jordina ... enn Heimer stenndur heill ꜳ milli hans leggia risans. ok hoggur siþann hvert hogg ath odru og wmm siþir suo smátt ath sier er hverr limur hans
Þiðrᴵᴵˣ 38417bidiandi alla og sierhuern, rijkan og fatǽkan, ad vera honum hollur og trúr
ÞJˣ 4625
● sér í lagi især, i særdeleshed, specielt
hann dꝍmde fear pinu vpp a síguat. Gudbrannde at giællda. oc kono æinní ser i lage
NoDipl (1291) 5849til æigna hæfir hon laght ok til husa ser j laghe niu manaða mate ok fioratighir, oc enn j adru laghe fim manaða mater ok tolf tighir
DN II (1309) 801sex merkr gvllz j gripvm, halft annat hvndrat marka ok sex merkr j kaupæyri, jtem ser j laghe halva. iiij. mork ok .xx. er jnn fekkz af skulldvm Orms bonda
DN I (1317) 13334Œystein skal luka ... vii. manada mata leigv ... ok ser i lage .xiii. merkr og .xx. i kleðom
DN I (1325) 1523haus hins heilaga Ions ok oll hofut bein let hann ok *þva ser j lagi ok let vard ueita ‹vatnit› uandliga
JBpB(2003) 992It. godr gradal per annum ok ij. ser j laghe annar de tempore ok annar de sanctis ok sequentio bok. per annum
JarðKálf 83b6hann sialfr med allan sinn her gieck sier j lage og thil mothz vid pafan
HenKunReyk 5722sogdu þau oss hvært ser i lage sem æins mans munni at fyrnæmder herra Æiriker ... gaf herra Narfa biskupi jordena
DN III (*1306›DonVar 1ˣ) 7225
● vera sér um móður
varo þau (ɔ: bǫrn) ser vm moðor þa sem Guðrið hæt
DN I (1317) 13221Halfþan oc Biornn oc Helga voro ser vm mædr; Þorbiorg het þeira modir
StuᴵK 2753Gvdrvn het dottir Orms, hon var ser vm moður
StuᴵK 3312híet einn (friðlusonr) Hreiðar. Annaʀʀ Ǫgmvndr. Þeir vorv ser vm moðvr
Huldaᴵᴵ 33414einn (friðlusonr) hét Hreiðarr, annarr Ǫgmundr; þeir váru sér um móður
Hkrᴵᴵᴵˣ 47613
II. (y. isl.)
þeir jatudu ... sig gud þeckia
DI 12013ad kristner menn hafi ... kærleikann. med huerium ad sierhuer ... þionar audrum
DI 12033skal sierhuert þuilikt klaustur hafa eirnn lærdann mann
DI 1603
III. (y. no.)
Form.: ser (260); sier (59); sér (52); sik (35); sin (27); sec (16); sek (12); sic (12); sig (9); seer (5); sín (4); seir (1); (1); seʀ (1); sęk (1); séér (1); seier (1); sjer (1); sek ... sik (1);
Gloss.: EJ; ClV item sér, sín; ClVAdd _; ClVErr _; ClVSuppl _; Suppl1 _; Suppl2 _; Finsen _; Fr item sér, sín; FrErr1 _; FrErr2 _; FrErr3 _; LLFrämm _; Hertzb item sér, sín; HertzbLat _; HertzbTill _; Suppl4 sek, sín, sør, sérhverr, sérhvørr; Fischer _; Anm _; Bin _; Rím sig; LP; Med item ser, sier, sig; MedComp _; MedSimp _; WN _; AH item sérhverr; AJ item sér, sín; deVr item sér; Fr4 item sér; NO item sér, sín; Walter _; ÁBlM (³sig), sér, sín; Bl sig; WPA _;
Litt.: Gjøstein 1934 [ANF 50] 123; Grøtvedt 1939 122; Grøtvedt 1954 [ANF 69] 84; Grøtvedt 1954 [MM 1954] 59; Hægstad 1899 79; Hægstad 1915 105; Hægstad 1915 126; Hægstad 1915 29; Hægstad 1915 42; Hægstad 1915 42; Hægstad 1915 58; Hægstad 1915 81; Hægstad 1915 89; Hægstad 1916 187; Hægstad 1916 56; Hægstad 1916 83; Kjeldsen 2016 [Opusc 14] 329-330; Lundeby 1947 [ANF 62] 83; Nygaard 1917 45; Nygaard 1917 45; Seip 1955 153 182 194 270 296 316f.; Seip 1955 59 75 84 166 241 266; Veturliði Óskarsson 2003 [BA 43] 44; Veturliði Óskarsson 2003 [BA 43] 53, 197, 220, 366
Genre. (expected): religious works [rel]: 102 (128); family sagas [isl]: 95 (58); historical works [his]: 91 (83); learned works [div]: 65 (15); charters [dip]: 37 (37); romances [rom]: 33 (50); contemporary sagas [bis]: 28 (35); legal works [jur]: 26 (46); legendary sagas [fas]: 14 (20); unclassified [ ]: 5 (2); þættir [tot]: 3 (10);
EÞJ (red.) — January 2019
ER (red.) — September 2021
External (non-ONP) resources:
...
...
...
...
IN PROGRESS
...
Lexicon Poeticum (2nd ed.)
This uses metadata and images from septentrionalia.net
sigtryggr - silfr
síðerni - síz
...
...
DSL (experimental)
Searches Old Norse etymologies in ODS and Kalkar dictionaries based on data provided by Thomas Troelsgård from DSL’s digital resources in Nov. 2022. Old Norse homographs are not distinguished.
ODS: lægge (leggja e-t fyrir sik) ODS: lægge (leggja sik til) Kalkar: Seg (sik) ODS: sig (sik, sig) Kalkar: Vene (veina sér (sik)) ODS: give (gefa sik (vel, illa)) ODS: give (gefa sik við) Kalkar: Tage (taka á sik) ODS: vedbinde (binda sik við dóma)