3minni adj. compar. [superl. minnstr; pos. → lítill adj.]
(formmæssigt ambig. minnst redig. under minnr adv.)
Status: excerpted citation slips citation text supplemented structured definitions in Danish definitions in English
I.
1) mindre, mindst (af statur)
●●● Minn hinn minnzsti fingr skal yðr verða bræiðari en bak favðvr mins. ok þar sem hann lagði a yðr þvngt anavðarok. þa skal ek þat a ęngan veg lina ęða lætta
StjC 57826En þa er Þoʀ lagþi vpp ararnar, greiddi hann til vað helldr sterkian ok eigi var ꜹngvllinn miɴi eþa oramligre
SnE 6213Jǫtunninn hafði spert þumalfingrinum upp undir bergit, ok tók þá enn minnsti (fingr) ofan á þreskǫldinn
EgÁsm 4710Atli var manna minstr ok vesalligastr
Hávˣ 453matti prestur þa stinga minsta fingre a särid
ÞBpC³ˣ 3558
● minni (at) vexti
þa monu menn mínní vera vextí en nu sua sem ver erum mínní en hínír fẏrru menn
Eluc544(1989) 12910þa kom ok skip af Grænlandi minna at vexti enn sma Islandz fo᷎r
AnnSk 21316
2) yngre, yngst
hit ællzta (barn) hefir ecki (vit til, cf. ed. note) athuga (ɔ: at hugga) hit minzta
ElisA 389til þess at þu giptir mer hina minni dottur þina Rachel
~ lat.pro Rachel filia tua minore
Vulg Gen 29,18 Stj¹ 17133alldrigi fyrri farit þer hedan allir i brott enn sa minnzti brodir ydarr kemr higat
Stj¹ 21315
3) (om mængde/kvantum/styrke) ringe
hinir ... er lið hava miɴa
GrgKonᴵ 5722þat hyɢ ec at eigi liɢi mer i miɴa rvmi ef aɴnat er dømt en mer þicci login vera
Þing¹Mork 3782þyckiaz nv́ fiɴɴa þat oc sia at miɴɴe oc miɴɴe er ávallt þeira afle sva seᴍ meri hlvtr oc meire er cristnaþr ȷ́ laɴdino
Jvs291 3114Nv sia þeir manna fꜹr eptir ser ok sia flock eigi mycklogi minna en þeir hꜹfðo sialfir. ok glꜹddvz þeir fꜹrvnavtar Barða
Heið 8829Svnnan menn hꜹfðo lið minna ok otravstara
Heið 9121Hann kvaz ætla at miok vel mvnde hann þeim monnum fagnað hafa er minni venzl mvndi a oc tok all vel við þeim
ÓTOddS 1325betra var at veria með halfu minna lið en til at sękia
Sv 7721flyt ꜹallt triplin fornari eptir. sem þv gerir. i mina rotardratt við dvpl
Algor 4235Minni munu verða launin en vert væri, en fá vil ek þér mjǫl, svá sem þú þarft í bú þitt í vetr
NjR 2119●●● *hann þarf⸣ miɴa svefn en fvgl
SnE 331ok er hann toc hornit af mvɴi ser ok sér ‹i›, litz honvm nv sva, sem miɴa hafi þorrit, en i env fyʀa siɴi
SnE 5616En þvi næst lavst þv mic með hamrinvm iii. hꜹɢ ok var it fyrsta miɴzt
SnE 5914af þui att bygðir ero æigi sva fiolmænnar norðr i landit oc þar falla minni sæktir til. þa ...
Hirð 4313Mattu sua ætla Egill at ek hefi vellta latið slika sem þu ert ok af minnum sokum en mer þikia þessar er þu telr til arfs firer hon‹d› konu þinnar. þui at þat er kunnigt alþyðu at hon er þyborín at moðerni
EgM(2001) 9422●●● þa læt ek þann (staf) æínn íarteína eafn míkit sem þar værí tveir eínskonar ok ens sama konar ritnir til þess at rit verði minna ok skiotara ok bokfell drivgara
Gramm¹ 23015byðr honum nu i stað at byria sagðan guðs vilia ok eigi nokkura minnzstan talman ꜳ gera
Mich 70537Ekki fekk ek nú minna til bús en vant er, ok endisk þá allt á sumar fram
NjK 3325sva reid hann fra þesꜱi orrosto at hann var ser eínum minní
Rómv226(2010) 33814i ꜹllum greinum skilr hon sik minni ok minni hafa hans aluoru en var fordum
Mar233 2766Fruin med sinum godleik var nu set millum þeirra boda er eigi voro lager. Hun sa firer huerso hennar bondi var haduliga skemdr j sinum glæp sa hun ok hversv skylldug hun var satt at boda ok frialsa saklavsan. Her kemr mali hun leysiz af þui sem hun matti minnztv vid koma seger Jon lifa ok vera j sino valldi
DrJ 5015Þat er og alsagt, at Thomas hefir dictat prosu Imperatrix gloriosa ok adra minni Hodierne lux diei
Thom² 30028Hann ritar ok til Heinreks konungs sua fallit bref, sem her stendr eptir minni kuediusending
Thom² 40832sua sem milldur drottinn ueitti honum minne hlute, mun hann eigi sidur ueita stærre, ef eptirleitan þrotnar eigi
MarE 5106‹Hinn lét ekki sitt orð minna, þar til er› Þorbjǫrn þolði honum eigi ok rak hann niðr undir sik emend. Gr 1439: AM 556 a 4° “556”, etc.
emend. Gr 1439: AM 556 a 4° “556”uisir vrdv þeir þo um goz Laurencii af nockurum þrenskum monnum er uoro j skipinu. var þat þegar fært upp j biskups gard unndir ualld kors brædra minna ok meira
LBpB 4924Enn ef kongur heitir þier. og nefnir þier stefnudag. nær þat skal lukast. þa verdur þu þar til at standa. Enn ef kongur skytur þui máli a frest og mælir suo sem eigi er minst von. at mier er þessi madur okunnigr bædi at syn og sidum. og kann eg þui máli eigi suo brádliga at andsuara fyr en eg sie speckt hans og adrar medferdir. þá er þui máli lokit at þui sinne
KgsE 4631J hanz stefnu var eingin nefnnilig sock biskupnum gefin en fyr greindan eẏiolf skylldugan ad svara þeim kos‹t›nadi er biskupenum giorezt bihof til þessarar ferdar. huad oss leizt biskupinn ecki med minur (“minna, brb” (ɔ: Bréfabók Ögmundar biskups), cf. ed. note) fær vera en sialfur en (!) atte
DI X (1539) 40315●●● Svíþjóð ina miklu kalla sumir menn eigi minni en Serkland it mikla
Hkrᴵˣ 99þeir hǫfðu ok fœzlu, sem þeir máttu lifa við, minsta
Knýtl1741ˣ 1547var hun þrifin ok styrk i godum verkum, ok iatadi allar inar syndir adrar hid minzta sinn ꜳ hueriu ꜳri fyrir sinum presti
MarD635ˣ 102830hefir þu þegit nockut? Ja, sagdi hann, þegit, þo minna se
MarD635ˣ 10502þetta er sumt satt, enn sumpt ætla eg þier þad minna thil virdingar, enn óvinsælldar
Vallˣ 919
● at minnsta kosti
● (at/í) minnsta lagi
●●● engi ma við astar leysi bva æ verðr minzta lagi sialfvm ser at vnna
ViðrLS544(1995) 19720Su or skal fara a lande þioðgautur oc i minzta lage með þria menn fultiða
Landsl 3513fyrir hueria grein ertu eigi þeirra maki at minnzta lagi
Stj¹ 1438bad hann ẏdr vendiliga af skafa ẏdrum bokum ok brefum edr at minsta lagi. at þer vottid opinberliga. at þer vilid slika hluti ei sidan frammi hafa vid kirkiurnar
DI II (*1285›AM 354) 25432
● með minna móti
● hafa/taka (h)it minna [af e-u]
En Sigmundr ok Þorkell bægja þeim, ok hǫfðu þau it minna af ǫllu
Glúm 1523Sigmundr ok Þorkell bægja þeim, ok hǫfðu þau it minna af ǫllu
Glúm 1523(proverb.; cf. GerSprichw 24) Þat mvn ráð at taka hít mínna ef eigi fæ hít meíra
Huldaᴵ 10620
● hǫlfu minna
● ((h)it/...) minnsta
Knebeþ scal falla tysvar et miɴsta meþ hverre tíþ
●HómÍsl³²(1993) 50r8þa scal hann gera frælsis ol sitt. þriggia sallda ol hit minzta
Gulᴵ 333Hverr cristinn maðr sem vitz ‹er› vitandi. scal ganga til scripta et minzta eitt sinn a .xij. manoðom i langa fosto
ÁKr 502at eigi se við hit minnzta tvo᷎ vitni
DI II (*1326›AM 671) 5933Hvar kristinn madr er vitz er vitande skall ganga til skripta hit minzta æit sinn a .xij. manadom
BorgKrNᴵᴵ 29916hverr madr karl eda kona er samvitzku alldr hefir til skal it minzsta einn tima a .xij. manvdvm til skripta ganga vid soknarprest sinn
StatEi²C 54530munde þat verda hit minnzsta .x. hundrut aarlegha
AnnL 26931ꜳ huern sunnudag. eða hit minnzsta sinn j mánaði
StatPáll² 71016hit minnzsta einn tima ꜳ áre
StatPáll² 71235sidhan festing er a komen þa scal lysa þria sunnodagha þet minzsta
StatÁrni 83811Gregorius Jonsson ok Pall flida suara af jarls hende, at hann skyllde [var. + hit HákFris 40338; var. + it HákEirsp 4893; var. + et HákFlat 2129] minzta hafa þridiung af skattlondum
Hák81 3203sa er til þess hefir alldr ok skẏnsemd. skal skẏlldr uera til skripta at ganga. ok alar sinar sẏndir at jata id minzta eitt sin a xij manudum
Theol AM 626 4° 24r27skal hann hallda biskupinum gisting ... minzta einn tid þa hann vill sialfur rida ok þat optar sem naudsyn krefur
DI VI (1481) 33826skal hann hallda biskupinum gisting epter þvi sem honum ber ath hafua at odrum kirkivm j sinv biskupsdęme minzta einn tid þa hann vill sialfur rida ok þat optar sem naudsyn krefur
DI VI (1481) 33826at eingi prestur syngi eda lesi suo messo at eigi sie hia tueir menn hit minzta oc kunni annar at annza presti
DI II (*1345›AM 42 a) 81423hverssv oppt og fliott at diofvllen snere þvi (hjóli). þꜳ pinndvzt vnder þvi j hverre reissv þat minnztta þvsvnd sꜳler
LazReyk 1738læst mungatz hit minsta
DN VII (*[1322-1323]›DonVar 1ˣ) 11517þo at hann æti fim sinnum eda sex hid minzta ꜳ daginn
MarD634ˣ 7901
● at minna
⸢at [var. hit AM 60 4° 4vb3; |V÷-2:] minzsta æitt sinni a .xij. mannadom
GulKrNA 31811ef barn fo᷎ðiz sua starkt at ei þarf heima skira. þa scal guðsyfia till fa. ein karlman oc eina konu at minzstu
StatÁrni 84016Ok nú er breytt var búnaðinum, þá gaf Bjǫrn hundi eigi síðr en áðr, en þeir Þórðr ok Bjǫrn hǫfðu mat at minna
BjHˣ 14616hellðr være um þat hugsande hwossu at minzsta mætte hwær þat vm sik hugsa. at hann mætte a sijnum herdom æin tapadan saud after til hæmilis fœra
DN VII (*[1338]›apogrˣ) 17430æitt sighlutre. til sialfs vaars skips ... er at minzta vildum ver at være halft fimtught ok iiij. aalna j. kinnum
DN VIII (*[1339]›apogrˣ) 13320eder at minzsta æin fogher afsakan
DN VIII (*[1341]›apogrˣ) 15132
● eigi at minna ikke desto mindre, trods det
● minna (n. sg. = adv.)
●●● Egill vnni Þordisi engum mun minna en sinum bornum
EgM(2001) 1472Minna hafði misgǫrt Arnórr Ǫrnólfsson ... við Þórð Freysgoða
NjM 2918allra manna var hann fráztr, og ecki hliop hann minna enn hinn bezti hestr
Krók 322mér er minna um þat
Vatnˣ 603
● mega minna
oc veria firir ofriki. þa alla er minna mego
BarlA 13319●●● Þa mælti Iafnhar: Eigi erv asynivrnar vhelgare ok eigi megv þær miɴa
SnE 2713
4) ringe, ubetydelig, mindre alvorlig, ussel
Allt er miɴa þat er i logom er męlt en þat er drottiɴ bꜹþ
~ lat.Minus est
GregHom 130933 Hóm677 453Nu for þat lið heim er þotti miɴi fylgd i
ÓH 4236var miɴa carp þitt meðan Hacon konvngr fostri miɴ lifþi
SveinkaMork 3106spvrþe konvngriɴɴ ef Sigvalldi hefþe mal sitt en honom er sagt at haɴ hefir mal sitt oc er þó mattr sem miɴɴztr
Jvs291 8813salebot er satt at sægia, ok synnð er æí mínní lꝍyna þui sem satt er, enn false fylgía æda fram flytía
NoDipl ([c1294]) 7025ok minni mvn stvnd alꜹgð um eptir fꜹrna ef eigi erv senir meirr en .vi. menn. ok mvn ei þa miok fiolment eptir (“herefter mgl. sótt, riðit eller lign.”, ed note) ef sva er með farit
Heið 8019Ro᷎ðir Þorgavtr at mikit er * at orðit ok mer er nær hꜹggvit. en þo syniz mer sem ei mvni minna við hlita ok uil ek at hvergi se eptir riðit
Heið 8716Biðium ver yðr at þer uarkunnit uið oss þui sem a skorter. þui at meir hefir ualldit fiolskyldi var oc uankunnend eða galꝍysi en uilia lꝍysi sem ætla ma. þo at ver hefðim minna í uæð sætt oc oss tꝍke þetta efne sialdnar en oss tækr
Landsl 101oll þau mal oc fiolmæli er ... til minnar nꝍygslar oc haðungar hꝍyra
RbHM (*1313)¹a 10120Ventu þeir at hellðr munði siatna ufriðrinn ok þotti ser þat eigi minni sæmð at þeir væri utan
Heiðy 10221Ok enn mælti hann: eigi þotti mer hitt miɴa vera vert, er þv lyptir vpp kettinvm
SnE 606þotti Finnum miklu minni vegr at þessum syslumonnum en þa er Þorolfr fór
EgM(2001) 235þeir bræðr ... segia at þeir hafa opt lagt a hættu mikla við þa menn er þeir attu minna i at hefna ok hafði þeim optaz orðit sigrs auðit
EgM(2001) 2823Elfraðr hinn riki hafði tekit alla skattkonunga af nafni ok velldi. hetu þeir þa Jarlar er aðr voro konungar ... hellz þat allt vm hans æfi. ok Iatvarðar sonar hans. en Aðalsteinn kom vngr til rikis. ok þótti af honum minni ógn standa
EgM(2001) 781●●● þau þykki mér þó ekki minni fjǫrráð, er hann bauð þér til veizlu ok skipaði þér í útibúr þat, er first var húsum ... ok ætlaði hann at brenna yðr inni
NjM 27813Þess vil ek nú biðja þik ... at þú gefir ró reiði ok takir þat upp, at minnst vandræði hljótisk af
NjM 28915Mun þangat eptir ríða mestr hluti liðsins, en sumir munu ríða it fremra austr til Seljalandsmúla, ok mun þeim þykkja þangat þó vár minni ván
NjM 3397Flosi var í leistabrókum (ms. leist-), því at hann ætlaði at ganga ok hann vissi, at þa mundi ǫðrum minna þykkja fyrir at ganga
NjM 3494Nú mun ek eigi minna at gera en vera hjá þér til frásagnar
NjM 4162●●● iafnuel man hinum fatæka þat hit minzta sem honum ueitiz at þi uerda. sem hann hafi no᷎ckut pund þegit
Stj¹ 1517ætlade (hann) at sem minnzstr skyllde verda misfari þeirra Brusa ok ecki skyllde eyrende hans til lykta koma
OrknFlatᴵᴵ 17913hann hugdi byskupinn minna briostz ok ueykra, enn sidan reyndiz
Thom² 3746ek hefuir ... vpp gifuit ... allan þan rætt ok til taulo sæm æk ok hann attum ok hofdum til jardarennar ... huortt sæm þat war mæira ædr minna til fullrar ... æignar hæilagræ hola kirkiu
IslDipl (1431) 28119●●● enn er minnstar voner eru. missa þeir fota og hlaupa ofann fyrer heinngi-skafl einn
Fljˣ 1086faðer hans hafðe .xxx. oc ænn .lx. þeirra manna er eigi varo handgiægnir. oc i minnu ifirlæte
FskBˣ 3081eyðir hann öllu reiðskjótans verði á fám dögum ... en ætlar eigi nökkut minnsta einum fátœkum
KlmBˣ 1403
● minni fyrir sér
er sæm allir værði minni firi ser siðan er þeir missa hofðingia sins en þeir varo mæðan hann lifðe nema þvi at æins at sa komi annaʀr ístað eʀ þeim se iam væl viliaðr sæm hinn er fra fell
Kgs 4927en eigi mvndag kvɴa at mæla þvilikt við Asaþor, ef ec hefþa eigi set *, at þv ert myklv miɴi firir þer, en ec hvgþa
SnE 5713vidr þa sem spaker ero eda minni ero firer seer
RbHM (*1303)³ 6116Þeir toku hondum menn .íȷ́. eða .ííȷ́. þa er þeim þotti sem minzter væri firer ser
EgM(2001) 401þótti hann í engan stað minni fyrir sér en Kollr faðir hans
Laxd 222var sú minnst fyrir sér
EgÁsm 621
● minni hórdómr
● hin minni mál
● frændsemisspell/sifjaspell it minna
cf. Magnús M. Lárusson 1962 [KLNM 7] 374-376
Sifia spell et meira eða frændsemis spell et meira varðar scog gang ... Fiorgavgs garð varðar sifia spell et minna oc frænzemis spell et miɴa
GrgKonᴵᴵ 6012þat ero sifia slit hin meire. er maðr liɢr með systrungom tueim. eþa þeirre kono er brøðrungr hans hefir barn við getit. þat varðar scog gang. En of frændsemis spell en miɴi. oc um sifia slit en firnare eɴ sva. þa varðar fiör bavgs garð
GrgStað 1911Ef maðr getr barn við frænd kono siɴi eða sif kono sva at þvi fylgir frændsemis spell et mina eða sifia spell et minna. oc sva ... þa ...
GrgStað 20312
5) af lavere rang/status, som nyder ringe agtelse
En þat er finzc i helgom ritningom at Cherubim eþa seraphim geri nacquat þionosto verc. þa vitom ver eigi vist hvart þeir gera sialvir þꜹ verc. eþa senda þeir necqueria af enom miɴom fvlciom at gera
~ lat.per subjecta agmina agantur
GregHom 125444 Hóm677 6429●●● þeir þyckia á valltt konvngarnir miɴɴe er scattana giallda en hynir er egi giallda
Jvs291 914●●● stivp meðra saugvr ... er enge veit hvart satt er. er iafnan lata konungin minztan i sinvm fraso᷎gnum
ÓTOddS 28þat er hann væitti postola sinum. Ðat ma hann væita mer hinum ⸢ó minsta [var. minzta BlasA623 4423] þræle sinum
~ lat.seruorum suorum minimo
PassBlas 343a59 var. BlasApp 26923 → BlasA623 4423F[a] þeir marger af [yðr] sæmd mikla er til minna ero komner
EgM(2001) 3623●●● unir sa nu sizst sinum hlut er mest hefir ok bezst haft ór skiptum ok þikir honum þat minka sitt riki er hann hefir minna en fadir hans ok þikizst hann af þui minne sinum forelldrum
Eym 1207Herra sinum ... sendir Thomas lꜳgr þionn ... ok fordum ydarr minzti þionustusueinn Q. (ɔ: kveðju) guds ok sina
Thom² 3864●●● sva gerdi hann godan mann ‹eigi› at minna, at fatækr væri, ne illan at meira, at audigr væri
Thom⁴ 31614allan þenna tima hafa systrnar haft ena røskvztv raðskonv ok hvgðu vera þa sømv konv, sem nv vattar sic ⸢vm nęsta ár i iørðu legit hafa ok barn eiga [var. minzta ꜳ iordu hafa uerit ok hit næsta umlidit ar nidri i iordu hafa verit Holm perg 1 4° “E”]
var. MarS 31413: Holm perg 1 4° “E”þu munt nidr stiga ok uera honum minne
~ lat.inferior
Vulg Deut 28,43 Stj² 3459
● minni maðr
Vil ec at þu ser nv eigi minni maðr eða vricari er þu ert mer handgenginn en aðr vartv
ÓH 2534æigí vitum ver oss oc rofet hafa, þat sem retter konongar hafa gefet, firir oss, þuí at þæira giafer, berr illa at ríufa, sem menn minní hæita, en konongar
NoDipl (1300) 11848varð enge þæirra minne maðr i kristne guðs ... en erkidiakn eða dekan
Thom¹ 3911●●● er sá kallaðr æ minni maðr, er ǫðrum fóstrar barn
Laxd 9323engi var minni ⸢maðr [var. at nafnbot Ann1005 40234] enn byskup eða jarl eða bárunn
AnnSk 21223ok at bleza ser minnum monnum i ueitzlum
~ lat.minoribus
SpecH 38b5 (I 104) Stj¹ 1104þæir sem nꝍckur mꜳla skipti æigu vid minni menn sier
RbHM (*1303)¹ 5627engi minne maðr en biscop huarke prestir ne broðir hefir vald till þer nakot vmskipte a at gera
StatPáll³ 75115alla mina hofdingia og minne menn kued eg at þessv mȧli
Adon 11513Þorbiorn var mikell firer sier og osuyfur vid ⸢sier minne menn [var. hina smærri menn AM 446 4°ˣ 9r9]
Eb447(2003)ˣ 3822Hann var blidr i mali vid ser minni menn
MarD634ˣ 81714vil ek, at þú sér nú eigi minni maðr eða óríkari, er þú ert mér handgenginn, en áðr vartu
Orknˣ 4017og fyrer þui ath þeir woru honum minne menn þordu þeir æigi ath hallda þat er hann villdi hafa. þat er eitt mikid bw og rikt er munkarner haufdu. þat eignar sier Aspilian risi og þat þikkir abota geysi illa er þeir skulu lꜳta sitt bw
Þiðrᴵᴵˣ 37719
● minni maðr ok/... meiri
urðu aller mæire menn oc minne rygger, fvrþande sva fyrdœmælegt tiltœke
Thom¹ 14315enn letu alla þa sem uti uaru blinda uerda. minzta mann ok mesta
~ lat.a minimo usque ad maximum
Vulg Gen 19,11 Stj¹ 12134fyrirbyd ek ydr af guds halfu undir bannz pinu, at þer grandit eigi nockurum minum manni meira edr minna
Thom² 44035Biðium ver yðr ok raðom allum iamsaman sva mæira sem minna manne
DN III (*1313›DonVar 1ˣ) 10010
6) (om beløb, bod el. godtgørelse) mindre
Goðe a at handsala fyrir þriþiungs maɴ siɴ omaga eða fulgor eða hueregi handsöl er þarf oc sva sem hann má miɴzto við koma fyrir þa söc er hann hyɢʀ saɴa vera
GrgKonᴵ 12424Nu bera menn skipviðu. æða draga langviðu. oc fær einn bana af. Giallde hann giolldum fullum aptr. þvi minna at hann var sialfr at
Gulᴵ 6517þo at niþingsverk eða skemdarvig se vegin. þa skal fyrst luka mannbætr af fe viganda. En konongr have þat sem auk er. En ef minna leypr af en þegngillde. þa skerðe fire baðom æpter þui sæm tala rennr til
Járns 2747Met ek svá sem þér hafið stefnt mér til háðungar, ok fyrir þat dœmi ek eigi minna til handa mér en vert er þetta fé, húsit og þat, er inni brann
NjR 13218sældi ek Bærgsuæini Sighurdar syni jord mina j Skodðini œrtoghar boll minna en .vii. aura boll dœllskt
DN I (1322) 14616at fehyrðar uarer kaupa oss til handa godsz þæira oc luka þæim þriðjungi minna en vert er
RbHM (*1316)² 11827ek er skylldugr at luka Jone bærard x pund ænsk sæx peningum ænskum minna firir vi stycki klædes
DN III (*1343›vid 1343) 18824œrtoghæ bool minnæ en .v. auræ bool jerder
DN XVI (1370) 297firir væth minna en halfua lest
DN XII (*1293›AM 902 a) 145skildæ astridr sær suo marga pæningha af minom herra sæm minnræ wyrdæ ræikninghskapr kirkonar æn suaradæ halfræ jordonæ
DI IV (1431: Bps B II 3) 44113at þeira son skylldi þar alldri af fa hinn minnzta penning
Andr¹ˣ 32812skylldi Biarni o᷎ngva peninga hafa ... hverki minni nie meiri
DI VI (*1480›Kr 2ˣ) 25112ef maðr stell minna en ertog. sá er torfs maðr oc tiöru ... En ef maðr stelr minna en þveiti. þá scal heita hvinn um alldr síðan. oc eigi engan rétt á sér síðan
Frostˣ 25211en þar gallzk stuɴdom meira en stuɴdom miɴa
Menota: 2r10 Íslbˣ 929
● í minna hlut ok/eða meira
j lausu ok fostu j minna lut ok mæira
DN II (*1339›vid 1347) 19636j minni lutt edr meiri
DN VI (1352) 24532j minna lut ok meira
DN VI (1358) 2797ok alla hennar eigu deilld i faustu og lausu i minna hlut og meira
DI IX (*1523›Lbs 62ˣ) 1376
II. (cogn.)
III. (y. no.)
vm fiar skipti ... ok vm annat þet sæm j millium þæira for j minne lut eder mæira
DNᴵ 6119eingu vndan skildu sma edir storo j minna lut edir meira
DNᴵ 38430huat hon hafdhe þeim a mot brutit mindra lut æder meira
DNᴵ 39838at þeer gerer Ruma skat talan peningh þen minstæ ær fæller af konunghs steidia hwar man sæm æmbete tæker
DNᴵ 18939hon hafde sælt Øystæine fyrnæmdom þriggia aura boll iærdar minne en þriggia marka boll
DNᴵᴵᴵ 40631
IV. (propr. topogr.)
Form.: minna (46); minni (30); minzta (20); minne (11); miɴa (9); minzsta (6); minsta (5); miɴi (4); minnzta (3); minnzsta (3); mínní (3); minnum (2); minnst (2); miɴɴe (2); minní (2); minztan (1); mindra (1); minur (1); minnzstan (1); minnsti (1); minnztta (1); minzstu (1); minnar (1); minnæ (1); mine (1); miɴɴztr (1); minnzstr (1); minzti (1); minstr (1); mina (1); minnu (1); miɴe (1); minzter (1); minnstar (1); minst (1); minnzti (1); minnzsti (1); miɴzto (1); minnztv (1); minnsta (1); Minna (1); miɴsta (1); mínna (1); miɴzt (1); minstæ (1); miɴom (1); minnræ (1); Minni (1);
Gloss.: EJ (lítill); ClV; ClVAdd _; ClVErr _; ClVSuppl _; Suppl1 _; Suppl2; Finsen _; Fr; FrErr1 _; FrErr2 _; FrErr3 _; LLFrämm _; Hertzb; HertzbLat _; HertzbTill _; Suppl4 _; Fischer _; Anm _; Bin; Rím _; LP _; Med; MedComp _; MedSimp _; WN _; AH item minztr → minni; AJ _; deVr; Fr4; NO; Walter _; ÁBlM item minnstr; Bl; WPA _;
Litt.: Gering 1916 [ANF 32] 24; Heidermanns 1993 412; Ljunggren 1944 [ANF 58] 48; Magnús M. Lárusson [KLNM 7] 374-376
Genre. (expected): religious works [rel]: 43 (47); family sagas [isl]: 34 (21); legal works [jur]: 27 (17); charters [dip]: 25 (14); historical works [his]: 25 (31); learned works [div]: 7 (5); unclassified [ ]: 5 (1); romances [rom]: 5 (18); legendary sagas [fas]: 4 (8); contemporary sagas [bis]: 3 (13); þættir [tot]: 3 (4);
AS (red.) — August 2017
External (non-ONP) resources:
...
...
...
...
IN PROGRESS
...
...
...
...
DSL (experimental)
Searches Old Norse etymologies in ODS and Kalkar dictionaries based on data provided by Thomas Troelsgård from DSL’s digital resources in Nov. 2022. Old Norse homographs are not distinguished.
ODS: halv (halfu minni, meiri) ODS: mindre (minni) ODS: Mandsminde (manna minni) ODS: Minde (minni) ODS: Minde (minni, mynni)