1deyja vb. [deyr; dó, dó(u); dá(i)nn]
(cf. ²deyja vb., deyjandi sb. m.) 1deyja vb. [177] 2deyja vb. [30] deyjandi sb. m. [1]
Status: excerpted citation slips citation text supplemented structured definitions in Danish definitions in English
A.
1) [af e-u / af e-t(DI X (1540) 537³²) / ór e-u] [frá e-m / ór e-u] [í e-m/e-u] dø ⫽ die
●●● En ef hann berger af lifs tre. þa ęldesc hann eige ne svkesc ne deyr
~ lat.nunquam moreretur
4624 ●Eluc674(1989) 463●●● ef hann deyr ór sarom. þa ...
Gulᴵ 678●●● (proverb.) betra er at deyia dyrliga en liva við skomm
Flóv¹ 16630●●● huærso fadærni skal sanna ef moðer dꝍyr fra oc er eigi fadærni uist til
index
FrostKrᴵ 1292●●● ef kona dꝍyr fra barne sinu
FrostKrᴵ 13114●●● liet ek iarda d. riddara minna er dait ho᷎fdu i snionum
~ lat.perierunt
Epistola 367 AlexBr226 16328●●● Lærdóminn sér hann at sækir svá mikit þrot, at eigi dugir svá búit, þvíat margir höfðu dáit ór í hans frávist
GBpD 10535●●● En hversu megu vér þat fá, at deyja í Kristi, utan tempra alla vára framferð heimliga sem líkast þessum guðs vin
cf. lat.
Vulg Rom 6,3-8 GBpD 1605●●● hann hafði skeint sik ok laa i reckiu, ok sǽrðu þeir hann til olifis, ok dó hann af þeim sáarum vm sumarit
StuᴵᴵK 571●●● Abraham obbíjt. do. þa er hann uar .c. uetra lxxx ok v.
~ lat. in textuobbiit
3r24 Enc AM 764 4° 3r24●●● far þv til min ok vita ef þv nędir at deygia j blodi konvngs ok vita ef þer yrdi þat nockr skirsla
Fbr1 82918●●● (proverb.) þat er fornn ordz kuidr, at deyr dugga, þott j dali skridi, þa er o᷎ll ero aurlo᷎g farin
Flóv² 20431●●● (proverb.) eitt sinn skal hverr deyia, enn mꜳ engi undan komazt at deyia um sinn
Vǫls 925●●● deyia
~ da.dø
HarpK 15210 MedMisc 6321●●● Hann gerðist maðr gamall ok dó af elli
Vígl 9626●●● deyia
~ eng.deye
4620 ÆvMið²¹ 464●●● for hann ecki fyr wr þvi sæthenv ... til sinna þvrftta en jnnjflenn avll forv med fra honvm og dov (sic) þar er hann sath þa straket
~ nty.alle syn ingeweyde ghink van em. vnde starff
LegJherPass 215va38 JerReyk 25015●●● þo hafa marger menn dait af riett hungur
DI X (1540) 53732●●● Nú hafa menn gerðir settar oc deyr maðr ur (før ⫽ before) gerð. þá scal eigi gera leiðangr fyrir hann
Frostˣ 20011●●● vær deyíum
~ lat.mortificamur
502 (Vulg Psalm 43,22) GlossPsalt 513●●● þa hann skal deya
~ lat.cum interierit
6027 (Vulg Psalm 48,18) GlossPsalt 6126●●● (proverb.) deyr engi optar enn um sinn
IllGr 65510●●● eingi þordi at uænta þeim manni hialpar, er i þuilikum glæp hafdi dait obættum
~ lat.in tanta iniquitate intercepti
MirMar1731 42728 MarD634ˣ 8254●●● hann tekr krankleika ... ok deyrr skiotliga
~ lat.defungitur
MirMar1731 3562 MarD635ˣ 97822●●● (proverb.) þá mun hverr deyja, er feigr er
Reykdˣ 16913●●● því at hann mun ... ella deyja
~ fr.Il muert
Tristan 13629 Trist¹ˣ 18627÷ láta þeir þar líf sitt. fyrþui at deyia verþa aller ór heiminom þessom
HómÍsl⁴³(1993) 71r33÷ Separatus ... sagþi fra oc dó þegar
~ lat.obiit
Dialᴵᴵᴵ 10817 GregDialA 14020÷ Lifer oc þa allt þat er dóia ma at lifni i aɴat siɴ
~ lat.moriatur
Vulg 1Cor 15,36 Hóm677 2312÷ hofum við enn eki daet
~ lat.non gustavimus mortem
EvangNicod 7611 Niðrst¹ 81÷ at dæia með sꝍmd oc með drængskap
ÓHLeg 9314÷ Þar scal meta sva sem þeir hafe allir seɴ ⸢dáit [var. aɴdaz GrgStað 954]. fyrir þvi at engi scal arf taca eptir aɴan
GrgKonᴵ 2461÷ fru min sagðe hann ec dœy fyrir þinar saker
Menota: 19vb27 Streng 2618÷ at hann dœyr fyrir sakar hænnar. hon ma frialsa hon ma bœta honom ef hon vill hon ma vera dauði hans. ef hon sua illa vill
Streng 7023÷ Hann ... hugleiddi ... huerssu margskonar meinlæte. er maðrenn ma þola. aðr er hann dœy
BarlA 829÷ af þui sare ... segia þeir hann daat hava af
~ lat.mortuum esse
JDamBarl 9140 BarlA 12829÷ vaʀ heʀa þu er eigi villt. at syndugr maðr dœy. helldr likar þer. at hann stnuizt til iðranar. oc yuir bota
~ lat.non uis mortem nostram
JDamBarl 11636 Menota: 89rb16 BarlA 16921÷ scal þat barn til kirkiu fꝍra ... ok lata þar deyia
GulKrᴵ 1219÷ Nu liggia þeir i landfestum oc deyr hann i tialldbuðum. hallde landzdrottenn allt þat er eigi er i bulca bundit
Gulᴵ 5025÷ En ef þær deyia barnlausar. þa ...
Gulᴵ 1059÷ þa er sagt at Harekr kastaði kristni ok do litlu siþarr
ÓH 11910÷ at deyia með dreingscap
ÓH 6325÷ Ef menn falla i orrosto oc deyia aller i senn ...
Járns 28122÷ Nu læz han þess uera fusastr at samna her ut fara sua i huna land oc beriaz við milias konung. oc lezt þa myndu fa dottur hans milias konungs eða ⸢dœyia [var. bana AM 178 folˣ “A”] ælla
Þiðrᴵᴵ 749÷ deyr oc barn aðr en til prestz se komið ...
ÁKr 2013÷ deyr barn heiðit. þa ...
ÁKr 2025÷ let hann eigi omakligra til at deyia en T. (ɔ: Tryggva) konung. er sinv life tyndi
ÓTOddS 730÷ um kvelldit var castat eitri i dryck þeira oc do þeir þar allir
Sv 1344÷ Ok er hann hafði þetta mællt, þa ⸢do [var. andaðiz “de øvrr.”] hann standandi vid balkinn ok fell til iardar davdr
FbrHb 2165÷ þeir do allir
LdnHauksb 11124÷ þann ætla ek hialpaz mega af tru sinni þo at hann døy
~ lat.si obierit
8433 Eluc675(1989) 8411÷ deyjum heldr við sæmd en lifum við skömm
HG 5219÷ Þat átt þú eptir, er erfiðast er, en þat er at deyja
NjR1908 859÷ Skipaðv sva til i hvsi þino. sem þv mant ⸢dæyia [var. framstiga AM 226 fol “A”]
~ lat.morieris
Vulg 4Reg 20,1 StjC 64513÷ Lanndskéalftar. ok ⸢dó [var. letuz í AnnSk 1806] .xi. menn
AnnReg 11839÷ skal faðer barn skira hælldr en þat dꝍy oskirt
FrostKrᴵ 1326÷ barn skal eigi lata dꝍya handa millim
FrostKrᴵ 1336÷ ef maðr uisar fatꝍkum manni fra ser oc uil eigi herbyrgia hann oc dꝍyr hann af þui
Landsl 1417÷ En ef fatꝍkum manni uerðr nokot siðan. annat huart dꝍyr af froste eða bita dyr eða hundar til bana. þa er þess bonda abyrgð a er vti let liggia
Landsl 14114÷ eða sekr .ij. aurum silfrs uið konung. nema hann dꝍy vti. þa er sa vndir laga dome. nema sialfr uisi omaga sinum af hendi ser. abyrgizt ef hann dꝍyr. ef hann hefir forlags ꝍyri til at fꝍða hann
Landsl 14119÷ hann gaf lif þeim er do af eítrino
~ lat.veneno mortui fuerant
MelitoHeine 11632 Jón³ 2315÷ it hafit egi dáit meþ os i helviti. helldr eroþ it þegar meþ licama comnír i paradisum
Niðrst² 83÷ Managarmr; hann fylliz með fiorvi allra þeira maɴa, er deyia, ok hann gleypir tvngl, *en stavckvir bloþe himin ok lopt ꜹll
SnE 191÷ ok er þat firir þvi varnanar vert, ef maðr deyr með oskornvm nǫglvm, at sa maðr eykr mikit efni til skipsins Naglfars
SnE 716÷ sua at han dœy æigi af froste. matlæysi. eða dryklœysi
●JKr 34716÷ scal arfr standa virðr i þess hæimili er maðr er daen ⸢at [var. i Landsl 8521] með fullum vorðzlum .xij. manaðe
Bl 23424÷ það er hinn æzti mann kostr að kunna að dæyia
~ lat.scire mori sors prima viris
36028 Rómv595(2010) 3608÷ er þat sǫgn manna, at hon hafi af þvi dáit
cf.Kormákr skaut til hans (ɔ: hvalsins) pálstaf ... Þóttusk menn þar kenna augu Þórveigar
26513-15 Korm 2662÷ I Odda varð sa atburdr at naúta hellir fell. ok do þar vndir xi. náut
ÞBpB 31414÷ þuiat betra er at deyía i bardaga med reysti. enn lifa med bleydí
~ lat.mori
2523 Gyð(1995) 257÷ Gladliga deyr ek
~ lat.mori
13620 Gyð(1995) 1361÷ þo at sa do᷎y er skotenn var
Landsl1154 1122÷ En ef hann doyr af biargloysi. bo᷎te firir eptír lagha dome
Landsl1154 13424÷ voro menn sendir eptir hesti þeim, er fæitazstr var i dalnvm ⟨ok sterkastr⟩, oc var eigi læid (ɔ: léð, cf. ed. note). Enn vm nottina ⟨gengr hestrinn⟩ i heima-brvn-læic oc do
StuᴵK 23111÷ Þessi vetr var kallaðr Sand-vetr, oc var felli-vetr mikill, oc do C navta ⟨fyrir Snorra Sturlusyni⟩ ut i Svigna-skarði
StuᴵK 38618÷ særdu þeir hann til olifis; enn hinir dó þar baáðir
StuᴵK 50928÷ Kristrauðr var færðr til Sauða-fellz, ok dó hann þar
StuᴵK 5101÷ þa leysir fotinn undan Ióane i kneliðnum, ok do hann af þui
StuᴵᴵK 13024÷ at hann skylldi eigi hafua daait edr nockura pinu hafa þolat
~ lat.mori
DurRat 44620 Stj¹ 5128÷ þa ma uera at hann blezi þer i stad Esau fyrr en hann deyi
~ lat.priusquam moriatur
Vulg Gen 27,10 Stj¹ 16522÷ froskarnir do ok fyrirforuz i aullum husum ok herbergium
~ lat.mortuae sunt
Vulg Exod 8,13 Stj¹ 2709÷ Pharao sendi þa sina menn til hinna ebresku at foruitnaz. huart nockut hefdi dait af þeirra kuikendum
~ lat.nec erat quidquam mortuum
Vulg Exod 9,7 Stj¹ 2731÷ Allir munum uer deyia
~ lat.Omnes moriemur
Vulg Exod 12,32 Stj¹ 2829÷ Betr mættim uær medr guðs ualld ok uilia aa Egiptalandi dait hafa
~ lat.mortui essemus
HistSchol 1336 Stj¹ 29113÷ þridia annda skapadi hann þann er holldi er huldr sa deyrr meþr holldi þad er allra kuikuenda þeirra er lifliga onnd hafa
Enc AM 764 4° 2r22÷ þeir logtaka ... at allir hlutir i frammferð Domiciani skolu deyia með honum
cf.Do hann (ɔ: Domicianus) sva svivirðliga, sem hann lifði haðuliga
4782 Jón⁴ 4785÷ (proverb.) Deyja verðr hverr um sinn sakir segir Hjálmarr
ǪrvM 1029÷ (proverb.) Deyja verðr hverr um sinn
ǪrvM 1106÷ þvíat nú skal ek leggjaz niðr í steinþróna ok deyja þar
ǪrvM 19416÷ Þat eru ... handvǫmm hans, ef (búfé) af ofmegri ⸢deyr [var. dꜹr AM 134 4° 33v25; var. verðr dautt GKS 3271 4° “i²” etc.]
Jb 2279÷ betra er at deyia med sæmd en lifva med skom
Orkn 2025÷ munuð þér ⸢deyja [var. deygja var. Njála 8901: GKS 2870 4° “I”] allir brátt
var. NjM 44719 → var. Njála 8901: GKS 2870 4° “I”÷ Skal ek nu deygia med Siggeiri konungi lostig, er ek atta hann naudig
Vǫls 1930÷ (proverb.) Hverr vill fe hafa allt til enns eina daghs, enn eitt sinn skal hverr deygia
Vǫls 4314÷ mikill skadi væri er slikr skal suo skíott deya
HuldaHrokk 831÷ skylldi huor taka at ser þesar jardir þegar herdis dęi
IslDipl (1429) 27218÷ Eigi somir, brædr minir, annan veg at ⸢*deyia [non emend. degia] en i moldu edr harklædi
~ lat.mori
EpistMartᴵᴵᴵ 14910 Martin³ 63626n.÷ þiker mier ok betra at deyia ok wera færdr j einn haug ok broder minn helldr en lifa epter hann daudan
Vikt 276÷ helldr en hann deyi af þessu ok hungri til bana
Vikt 357÷ Þier aabyrgi ek broder ef drottning deyr ⟨af⟩ þessi vanheilsu ef þu villt eigi hiaalpa henni wid med þinum listum
Vikt 4220÷ Deyia skal huer vm sinn ... og eiga sligth allir fyrir hondum
MHFlat 25831÷ Eta hana hundar þa deyia þǽr af
MedMisc 6628÷ þau grös, er ekki mátti deyja
GHr 30618÷ dugum manliga edur deyum ro᷎skliga. þuiat suo hafa fyrre menn gert
SigÞǫgl 16614÷ eigi skal hann deygia utan med riett skripta mꜳl ok þar med bergiandi holldi ok blod vors herra Jesu Christi
Encᴵᴵᴵ461 11227÷ adr enn ek deẏr
DI III (*1405›apogrˣ) 70225÷ Atli jarl varð sárr ok var fluttr í Atlaey ok dó þar ór sárum
Flóamˣ 27÷ (proverb.) betra er at deyja virðuliga en lifa skammsamliga
Flóamˣ 227÷ hvart sęm hinn daur eða lifnar
FrostÁMˣ 2112÷ Um arf þeirra er allir deyia senn
cap.
Frostˣ 20912÷ Ef maðr ðeyr fyrir vestan mitthaf eða Íslande út. þá ...
Frostˣ 21012÷ deyía
~ lat.quando morietur et peribit nomen eius
423 (Vulg Psalm 40,6) GlossPsalt 434÷ þä tilskipun, sem Gautrekr konungr giordi, adr hann för ad deia
HG AM 590 b-c 4°ˣ 13r33÷ þuiat lijtil mun vera vppreÿst þeira ef ek dey frꜳ̋
~
Hrafnkˣ 4211 Hrafnk AM 156 folˣ 21v(43)27÷ Fiǫlner sá er dó at Friþfróþa
Íslbˣ 413÷ gadu þeir eigi fyrir veidum at fa heyiaɴa ok do allt kvikfie þeira vm vetriɴ
LdnStˣ 1313÷ Fjórtán hestar dóu í Æðey uppstigningardag, meðan menn váru at mat
StuᴵR8ˣ 48115÷ Á því ári, er Þorvaldr andaðiz, dó Flosi munkr Bjarnason
StuᴵR8ˣ 4932÷ Ásbjǫrn kvað hann þá deyja skyldu
StuᴵᴵR11127ˣ 309÷ Báðum okkr sómir saman at deyja
Trist¹ˣ 2219÷ kunni suo at skie þad barnsins forelldrar deyie
DI 13915÷ sa þuottdagurinn sem Gudi drottne skal helgadur vera og aller hlvter þolinmodliga lidande og þo ad mann skyllde þar a ofan deyia
DI 1511÷ døgja ok barnen. þa ...
DNⱽᴵ 39133
● deyja (í) dauða lide døden ⫽ suffer death
●●● Sa es vig vegr ⸢dauþa [var. i dꜹða Eluc675(1989) 5813] mon hann deyia
~ lat.morte moriatur
5827 ●Eluc674(1989) 584●●● þat var hans ráð, at Guinelun jarl skyldi deyja hinum leiðiligstum dauða ok hinum versta
~ fr.Que Guenes moerget, par marveillus ahan
RolOxf 1124 Klma 53026●●● sa er gengr yfir þat mark. þa deyi hann dauda
~ lat.morte morietur
Vulg Exod 19,12 Stj² 30019÷ at hann scvldi eigi devia slicom dꜹþa siþan
~ lat.ne mori debuisset
Dialᴵᴵᴵ 1284 GregDialA 12710
● deyja í fjall/bjarg/hól ved døden gå ind i fjeldet (til sin slægt, cf. Ström 1958 [KLNM 3] 437) ⫽ go into a hill/mountain at one’s death (to one’s ancestors)
●●● þeir Selþorir frændr hinir heiðnv dó i Þoris biorg
LdnHauksb 2328●●● þetta (fjall) kalladi hann Helga fell ok trudi at hann mundi þanngat ⸢deyia j fiallit [var. fara, þa̋ hann dæe Eb447(2003)ˣ 1615]
Eb309(2003) 1514●●● þar haufdu frændr heɴar siþan ꜳtrunad mikiɴ ꜳ́ hólana ... trudu þeir þvi at þeir dæi i hólana
LdnStˣ 1588÷ Þat var trua þeira Þoʀolfs frænda at þeir dæi aller i fiallit
LdnStˣ 1539÷ hann kaus at deyia i Mælifell
LdnStˣ 18815
● ‖ præs. part.: deyjandi
1) døende ⫽ dying
●●● hann (ɔ: Samson) drap nv miklo flæiri dæyiandi enn hann hafði aðr drepit meðan hann lifði
~ lat.moriens
Vulg Judic 16,30 StjC 41921÷ i ꜵllom tócnom þéim er sýnd ero bǽþe at bornom drótne oc deyianda
~ lat.moriente
GregHom 11114 HómÍsl¹⁹(1993) 28r16÷ eigi mega þꜹ (ɔ: auðhǿfin) ko[ma] eptir ydr deyiandum. en þꜹ mega fara fyrir ydr ef þer uilit
~ lat.morientes
11017 Seb238XII 1101÷ em ... ek sakir þín deyjandi, er þú vildir ekki miskunna sótt minni
Trist¹ˣ 19723
deyjandi dagr [e-rs] (ngns) dødsdag ⫽ the day of (sby’s) death:
●●● a deyianda degi hins
Grg315b 22721●●● ... hvart faðir hans átte þat land a deyianda degi eða eigi
GrgKonᴵᴵ 7713●●● necqverer. meɴ. segia firer oordna hluti a dæyianda degi
~ lat.morientes
Dialᴵᴵᴵ 8614 GregDialFrg² 619●●● fadir minn baud mer á deyianda degi. at ek skyllda hafa forsío fyrir Numídia riki
~ lat.moriens
1415 Rómv226(2010) 142●●● þessar eignir ... uitu wid fyrir full saninndi at oddur þordarson eignadi sier ok hiellt til deyianda dags
IslDipl (1449) 39529●●● var hann í Nóregi til deyjanda dags
GullÁsuÞ518ˣ 3497÷ opt vitraz monnom oordner hlvter adæyianda degi
GregDialFrg² 621÷ En ef þat beʀ quiðr at sa maðr ætte land þat a deyianda dege ... þa ...
GrgStað 4147÷ sva hafði haft Brusi faðir hans a deyianda degi
ÓH 63816÷ Ek kann at segia yðr, hvat faðir foðor mins mællti við hann a deygianda degi
~ lat.cum moreretur
InvCruc 512 KrossInventA 3055÷ þér mislíkar, er ek tók við gripum þeim, er faðir minn gaf mér á deyjanda degi
Laxd 9320÷ ek tækí við hans broðvr. ef hann sendí til mín á deyíanda degí
Huldaᴵ 16420÷ Nú skaltu draga hringinn af hendi mér ok fœra Ingibjǫrgu, ok seg henni at ek senda henni hringinn á deyjanda degi
ǪrvM 10523÷ Konungr kalladi arf Snora Stvrlv sonar hafa fallit vndir sig, slikt hit sama lendor þær, er Snorri hafdi att a deyianda degi vtan stad i Reykia-hollti
StuᴵᴵR 14916÷ a deyianda dege
VP 63014÷ segit honum ath hann take so uid þier Þorir sem hann villde ath eg tæke uid hans brodr ef hann kæmi til min ꜳ deyianda degi
MHFlat 33013÷ lét Haraldr bera fram vitni sín, þau er Eadvarðr konungr gaf honum ríki á deyjanda degi
Hkrᴵᴵᴵˣ 1884÷ Hann gaf mier þad a deyannda deigi med audru götzi sijnu
Svarfd(1966)ˣ 167
2) ?som medfører døden ⫽ ?which leads to death
● ‖ præt. part.: dáinn
1) afdød person ⫽ deceased person
2) (om arv) frigjort ved arveladers død ⫽ (of an inheritance) available as the result of sby’s death
●●● Arf scal þar sꝍkia i þvi fylki. sem arfr er daenn
Gulᴵ 5233●●● Scal þar um arf dꝍma sem daen er eða oðals iarðer ero eða bu hins dauða
Bl 2382÷ þar sem arfr er daenn
Gulᴵ 5325÷ Arf skal sꝍkia i þui fylki sem arfr er dainn
Landsl 8815÷ þar skal vm arf do᷎ma sem daínn var
Landsl1154 13323÷ Arf skal þar sœkja í þeim fjórðungi sem arfr er dáinn
Jb 974÷ ad j þeim fiordungi skal arf sækia sem arfur er dainn
DI VII (*1495›Alþingi1ˣ) 26723÷ Swen skal vpp luka adernæmfdom Gunnare þer sæm arfuer war daghin badhe j lauso ok fasto swo mykin arf sæm Gunnare bør at hafua j sin hælming
DNᴵ 687
2) (om kropsdel ⫽ of part of the body)
3) dø hen, miste sin kraft ⫽ die away, lose its strength
4) forgå, ophøre ⫽ perish, cease
B. deyja + præp./adv.
af: deyja af
1) [e-m/e-u] [í e-u] dø (og dermed forsvinde) fra (ngn/ngt) ⫽ die (and thereby disappear) from (sby/sth.)
●●● sv̇nþer er af hveriom maɴe dev̇ia í skirnar vatne
VerC 8222●●● tha som nokor do᷎r af gildeno tha ...
Gild² 1231●●● mannkyn þat er forst j flodinv. merker synder þær er af oss deyia j skirninne
VerB³ 8023÷ hwar som nokor do᷎r af gildeno wthlennestz eller inlendes tha ...
Gild² 1234
2) [!] ?falde af på den ⫽ ?lose one’s abilities
3) [!] dø hen, miste sin kraft ⫽ die down
●●● þá hann hefir siglt III dœgr, deyr af byrrinn
FlórKon 12812÷ er vér várum í hafi, dó af byrrinn
FlórKon 1549
niðr: deyja niðr
1) omkomme ⫽ perish
2) (om sag) falde ⫽ (of a case) collapse
C. deyja sik
lade sig dø, dø ⫽ let oneself die, die
Form.: deyia (23); do (15); deyr (14); dó (12); deyianda (10); deyja (10); dait (5); dœy (5); dꝍyr (5); deyjanda (4); deygia (4); dáit (4); dainn (4); deya (3); deyi (3); dæyia (2); deyrr (2); do᷎r (2); Deyja (2); dæi (2); deẏr (2); deyía (2); daenn (2); daen (2); dæyianda (2); døy (1); dœyia (1); daet (1); dóu (1); deygianda (1); deyannda (1); degia (1); dœyr (1); deyjandi (1); dov (1); daat (1); dey (1); dæyiandi (1); dóia (1); dęi (1); deyiandi (1); deyjum (1); dæia (1); devia (1); daínn (1); deia (1); daur (1); do᷎y (1); deygja (1); daait (1); deyie (1); deyiandum (1); deyíanda (1); dáinn (1); dœya (1); dꝍy (1); dꝍya (1); Deyia (1); deyum (1); døgja (1); daghin (1); deyíum (1); ðeyr (1); doyr (1); deia (1);
Gloss.: EJ; ClV item dáinn; ClVAdd _; ClVErr _; ClVSuppl _; Suppl1 _; Suppl2 _; Finsen _; Fr ¹deyja, item dáinn; FrErr1 _; FrErr2 _; FrErr3 _; LLFrämm _; Hertzb; HertzbLat _; HertzbTill; Suppl4 _; Fischer _; Anm _; Bin _; Rím Dáinn sb. m.; LP item dáinn; Med; MedComp _; MedSimp _; WN _; AH -øy-; AJ; deVr item dáinn; Fr4; NO item dáinn; Walter _; ÁBlM item ²Dáinn; Bl item ²dáinn; WPA _; ; EDPG *daujan-
Litt.: Bandle 1956 [BA 17] 70, 129, 140, 383; Finnur Jónsson 1914 [ANF 30] 74; Gering 1916 [ANF 32] 7, 16; Holtsmark 1958 [KLNM 3] 484; Hægstad 1899 47; Hægstad 1915 112; Johannisson 1939 99; Seip 1951 [MM 1951] 32; Seip 1953 [MM 1953] 69-70; Seip 1953 [MM 1953] 71-73; Seip 1953 [MM 1953] 75-77; Seip 1955 262f. 74 326 118 120 144 154; Ström 1958 [KLNM 3] 437; Wadstein 1892 [ANF 8] 87
Genre. (expected): religious works [rel]: 52 (48); legal works [jur]: 38 (17); historical works [his]: 20 (31); romances [rom]: 15 (19); family sagas [isl]: 14 (22); contemporary sagas [bis]: 13 (13); legendary sagas [fas]: 12 (8); charters [dip]: 6 (14); learned works [div]: 5 (6); unclassified [ ]: 5 (1); þættir [tot]: 1 (4);
External (non-ONP) resources:
Lexicon Poeticum (2nd ed.)
This uses metadata and images from septentrionalia.net
deila - dís
dáð - eða
DSL (experimental)
Searches Old Norse etymologies in ODS and Kalkar dictionaries based on data provided by Thomas Troelsgård from DSL’s digital resources in Nov. 2022. Old Norse homographs are not distinguished.
ODS: dø (deyja)