This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Eyrbyggja saga (Eb) - 91

Eyrbyggja sagaEbV

Not published: do not cite (EbV)

11174 — Eb447(2003)ˣ

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Eb447(2003)ˣ)

[deila]
þad higg eg ad Snorre gode verde ydur ⸢diupsær j radunum [var. diupsettr j vitinu]
Arnkiell gode gieck ad domenum og vann eid ad stallahryng
Kiallakyngar geingu ad domenumm og villdu vpphleipa dőmenum
sogdu þeir ⸢drap [var. vijg ] Gisla Suartssonar
[draga]
[drífa]
hliőp kÿr ein vndan honum og brotnade j főturenn, þ var kyren teken og var þ mogur, so ad eÿ þőtte ⸢dræp [var. af dræp ]
voru þeir færder jnn j hrauned og dysiader þar j dal þeim er þar er j hraunenu er so er diupur ad onguann hlut sier nema himenenn
þar sier enn dőm hryng þann er menn voru dæmder
[drepa]
[eiga]
[eiga]
[eiga]
Arnkiell gode gieck ad domenum og vann eid ad stallahryng ad þui ad Geyrydur hefde eckj vallded mejne Gunlogs
[einn]
[einn]
A Frőd  var ⸢elldaskale [var. elld hus ] mikell og lokreckia jnnar af ellda skalanum sem þa var sidur utar af ellda skalanum voru klefar tueir ... þar voru giorder malelldar huort kuolld j elldaskala
sau þeir ad selzhofud kom vpp vr ⸢elldhusgolfenu [var. elld grof⟨i⟩ni ]
[eldr]
[endrnýja]
[endir]
þa hlute er eg ma mun eg ongua til spara
[eftir]
sau þeir elldenn er þeir komu vpp j hlÿdena er þeir Vigfus brendu kolen
[erfingi]
[eykr]
reid Þorbiorn j Mafahlyd og stefnde Geyrydj um þad [var. + er ; at ] hun være quolldrida
stadfestest þad j skape hans ad hann munde þiggia ef jall villde fa honum berserkena til ⸢efftergongu [var. sporgongu manna ]
Berserkerner geingu heim vmm qvollded, og voru mőder miog sem httur er þeirra manna, sem eÿ eru einhama, ad þeir verda mttlauser miog er af þeim fer berserkzgangur
Bad hann þ Þorleif seigia monnum ad epter þeim skillde fara. þeir Steinþor voru komner ofan af vellenum, er hann sier ⸢epterreidena [var. eptir forina ]
Kiallakingar kolludu alla þ er falled hofdu firer Þorsteine őhelga firer þad er þeir hofdu fared med þeim hug ad þeim ad beriast
[einn]
[eyða]
Spgylz... var frammsyn og ⸢epter ryninga madur [var. eftir reyninga madr ] vmm stulld edur þ lute adra er hann villde forvitnast
[fá]
[fá]
[fá]
[fala]
[falla]
[finna]
[finna]
vard Steinþor fallhætt þuiad jakarner voru bæde haller og hler
þad Þordur gieller skipade fiordunga þyng, liet hann þar vera fiordungz þyng Vestfyrdinga
(Snorri) kallar offt lyted þurfa til med þeim mónnum er adur hefur vered fatt j mille ef funder bære saman
[fara]
[fara]
[fara]
J baɢɢa hans voru ccc vadmala og xí varar felldir, og ⸢farnest [var. farneste ; allt hafnest ] hans
[ferð]
hann hafde fornan trog sódul og vopn lytt til fegurdar buen
Snorre gode gieck til handsala firer vyg Vigfusar, og voru þ giordar mẏklar fiesekter
[festa]
hann var og so ⸢fie sæll [var. forseall ] ad fie hanz dő alldre af megrj nie drap hrÿdum
[var. + Hann var eigi fie mikill, ok hafdi þo Bu gagnsamt]
enn skulu þier sitia j rvmum ydar, enn vid Oddur munum framm ganga
[frá]
Steinþor var ⸢framastur [var. fremstr ] barna Þorlakz
hann var ⸢frammsyn [var. framm vijss ] og epter ryninga madur vmm stulld
[fremja]
[fugl]
[frelsi]
[frelsi]
[fé]
Snorre gode tok vid mlum Alfz hinz litla, ollum  hendur þeim Ospake og giorde þ Őspak alla seka  Þornessþynge, epter þÿnged főr Snorre gode heim j Tungu, og sat heima til ⸢feranzdőmz [var. ferans doma ]
hann var ofstopa madur mikill og ⸢fullur őjafnadar og firer þad [var. þui ] var hann Styr kalladur
[fundr]
ad hann giefe honum ⸢til traust⟨s⟩ og filgdar berserkina [var. berserkina til trauz ok fylgdar manna ]
þ voknudu fylgdar menn Arnkielz, og spurdu huar Arnkiell være, þ var sem þrællenn vaknade af suefne og sagde ...
[fylgja]
[fela]
sa madur er latest hafde af Snorra goda j Alfftafirdj kom firer frum hlauped ad Þorleifur kimbe hafde vyg vaked
og er þeir komu [var. + inn ] j fiardar botnenn
var þad eirn morgun ... ad nauta madur gieck til fiőss epter vanda, og s naut firer fiosdirum
[fyrir]
[fyrir]
[fyrir] [fyrir]
kallade (hann) þad eitt fridbrot vered hafa
kierling ein gomul var þ j stofunne ... hun hafde vered frammsyn a ⸢fyrra [var. hinum yngra ] alldre, enn er hun ellttest var hennj virdt til gamalőra þad er hun mællte
seig so frændum Vigfusar ad þeir skióplest eckj meir j lidveitslunne mőte Snorra goda enn eg mun j ⸢fyrer vist [var. yfir uistinni ] malanna
[fœða]
þuiad þar hafde vered forn vinatta med hinum firrum frændum þeirra
[fækka]
[fœra]
Þoroddur qvad þ eÿ ⸢fært [var. ant ] ad skiera kalfenn, seiger hann alllyflegann og qvad verda munde giæta naut ef vpp være aled
[fasta]
Arnkiell hafde ⸢fiolment miog [var. setu fiỏlmenna ; setr fiolmennar ] vm veturenn
sellda eg þier ⸢siod nockurn [var. nockurn fie siod] a hauste
[far]
þeir være lẏkaster til hrossatoku er sialfer være ⸢fievana [var. fevani ]
[fara]
[falla]
[fara]
[fang] [falla]
[fara] [far]
ftt ⸢hygg [var. get ] eg hier frida, enda flyum nu aller
[fara]
er þad enn vant ad si huorer enn verda ⸢hoggum [var. brogðvm ] fegner
[fá]
Steinþor var ⸢framastur [var. fremstr] barna Þorlakz
[far]
med þui ad þa var komed ad nőtt, þottust þeir eckj meiga fara leingra þuj þeim þotte eckj ⸢færelegt [var. fridligt ] ad eiga vid Huyt vm nott
þar liet hann rejsa hof miked og var þad miked hűs. voru dyrnar a hlid vegnum og nær endanum. þar firer jnnan stodu ondueigis sűlur ... og þar firer jnnan var ⸢frid stadur [var. fridar stadr ] mikell
var hann miklu frÿdare enn Arnbjorn, og j aungu var hann őgilldare madur og reindur mjog j ⸢frammgongum [var. orustum ok einuigum ] er hann hafde framed vtanlandz
hann tok nu ad elldast [var. + fazst]
Haukur fylgdar madur Snorra
[fyrir]
[fjall]
[gera]
[gera]
[gera]
[gera]
[gera]
[gera]
[gera]
[gera]
Kiarlakur [var. + hinn ] gamle
[garðr]
[gefa]
þeir komust hid leingsta sudur ad Huyt ad Haukzvade ⸢giegnt [var. gagnuart ] Bæ
[gjalda]
[gletta]
hann er eingenn ⸢glettinga madur [var. klektunar maðr ]
þőtte honum og jlla ef adrer voru honum eÿ ⸢jafnglader [var. jafnkꜳter ]
[glepja]
Arnkiell var hÿbÿla prudur og gledemadur mikill
[glaumr]
⸢főru þeira skipte miog lyklega fyrst [var. uoru þeir þar uel um hrid ]
þokte hann ⸢lÿkastur [var. likligaztur ] til at sætta þad þeir være lẏkaster til hrossatoku er sialfer være fievana og hofdu auked hiőnum vr þui sem vane var til
[glóð]
[gnista]
Snorre főr til Vindlandz hinz gőda
[gera]
[goði]
[grafa]
Eyolfur hinn gre
Snorre var medal madur ad hæd og helldur grannlegur
qvoddu þeir þar gistingar, enn bőnde villde onguann ⸢greida [var. greidskap ] giora þeim
Þordys bar jnnar grautar trigla a borded og hiellt med a spőnum
[grautr]
[greiða]
vmm vored ... þ bar kyren kalf. þad var kuyga, nockru sydar bar hun annan kalf, þad var ⸢gridungur [var. graðungr ]. komst hun naudlega fr so var hann mikell
heilradur vinum synum enn ⸢oviner hans þottust helldur kulda kienna af hans radum [var. ovinum sijnum gallt hann Jafnann grimmu]
þeir Steinþor hofdu grun ⸢af [var. a ] ad þar munde fara Þorbrandz syner
[greiða]
Gull hryng ä eg og skal hann fara j kistu med mier
[gjalda]
hann hafde buid suerd og gullreked spiot
hann hafde ⸢buid suerd og gullreked [var. gull buid suerd ok rekid] spiot
hun ... tok suerd hans Eyolfs bar skiőtt og lagde sydan upp under borded og j lær Eyyolfe enn ⸢hiollten numu j [var. gadd hialltid nam vid] bordenu
hun ljet setia skala sinn  þiődbraut þuera, og skylldu aller menn ryda þar j giegnum, þar stod jafnan bord og matur  giefenn þeim huorium er hafa villdu, af þeszu þőtte hun hid mesta ⸢gaufug qvende [var. gỏfugmenni ]
[gefa]
jakarner voru bæde haller og hler
[halda]
[halda]
er þeir komu jnn  halzbrvnena þ ærdust yxnen, og er þaug vrdu laus þ hlupu þaug af hlsenum framm
jakarner voru bæde haller og hler
⸢hann var vitur madur og hardfeingur [var. ÷ ]
ad vinsælldum ⸢og hardfeinge [var. ÷ ]marger ... attu minna under sier firer afls og profadra⟨r⟩ hardfeinge
Þorgrymur drap Vestein Vesteinsson ad haustbode j Haukadal
[haf]
mier lyst ei sem ⸢hamingiulegast [var. hamingjusamligast ] a þi[g]
hafzmegned
[handssala]
handan
er menn voru j reckiur komner heyrdu þeir ⸢hark miked [var. brausk mikit ; brest mikinn ] j bured
[haugr]
havada madur
⸢harmsaga [var. harmsǫk ; harms auki ]
[hátta]
[háttr]
hiegőmatal
heimilldar tak
⸢kamarsins [var. heimúglegs huss]
⸢heimakona [var. griðkona ]
heilradur
heim
heimanfilgiu
[heimta]
[heita]
[henda]
[helga]
[henta]
Arnkiell hliőp vpp  heyed og vardest þadan vmm hryd
hann var foruerkz madur godur og tekenn til þess ⟨ad⟩ honum hyrtest skiotara hey enn odrum monnum
⸢heÿverkumm [var. heyverki ]
[heyra]
[hirða]
[hirða]
[hafa]
[hjú]
⸢hialsamt [var. hjaldrjúgt ]
[hefja]
⸢hskieptasta [var. langskeptazta ]
[halda] [halda]
⸢sa sueirn kalladur Þorgrymur effter fodur synum [var. sueinninn so kalladr sem fadir hans]
[halda]
[hamla]
⸢heimakona [var. griðkona ]⸢heima kona [var. griðkona ]
heimkynna
[heimta]
[heimili]
[heyra] [heyra]
hiartaprudur
[hel]
[hirða]
⸢hier stőr þungt [var. þeir storum þungt ]
[halda]
[hafa]
handsolumhandsal
[halda]
half þrytugur
[hefja]
⸢kamars [var. heimúgligs hus ; salerniss ]
[henta]
[hjá]
[hjá]
heÿverded
⸢heÿverkumm [var. heyuerki ]
[hjá]
hofdu auked ⸢hiőnum [var. hion sin ] vr þui sem vane var til
hőgvær var hann huorz daglega
[hǫgg]
hofdu menn þad mest ad hlatre um buning hans
hliodlindur
[hlutr]
A stallenum skillde standa hlutbolle og þar j teirn sem stockull være, og skillde þar med stockua ur bollanum blode þui er ⸢lutur [var. laut] var kalladur þad var þess konar blod er sæfd være þau kuikinde er godunum voru fornud
[hljóta]
[hleypa]
[hlaupa]
[hlaupa]
[hluta]
[hlutr]
[horfa]
[horn]
⸢hofstadur [var. hofudbær ]
hőglind
hőgvær
[hrinda]
⸢hreggnasa [var. hregnasa ]
[hugsa]
[hugr]
⸢hurdar okann [var. hurðina ]
[hvetja]
reidde skiőtt (ɔ: auxina) yfer hofud sier, og hugde ad setia j hofud Arnkiele, enn er hann heyrde ⸢axarhuinenn [var. hviminn ; huininn ], hliőp Arnkiell vnder hoggedreidde skiőtt (ɔ: auxina) yfer hofud sier, og hugde ad setia j hofud Arnkiele, enn er hann heyrde ⸢axarhuinenn [var. hviminn ; huininn ], hliőp Arnkiell vnder hogged
⸢hæfelegt [var. hoflikt ]
þeir brædur Biorn og Arnbiorn voru eckj ad leikum ⸢hæfer [var. hæfuir ] firer afls saker nema þeir liekust vid sialfer
[hǫgg]
[hǫgg]
[hǫggva]
Skreidenne var so hladed j klefann, ad eÿ matte hurdenne vppliuka, og tők hladenn vpp under þuertrien og vard stiga til ad hafa ad riufa hladann ofann
hofgoda
[hraun]
[hljóta]
Nu villda eg brőder ad ... vid tækium vpp holla frændseme med godre vinattu
[hlutr]
jnnar ⟨af⟩ husinu uar hus j lyking sem nu eru song kőrar j kyrkium og stod þar stalle a midiu golfe sem alltare. og la þar a ⸢hrÿngur [var. silfr hringr ] eirn mőtla laus tuÿ eiringur. skillde þar ad sueria eida alla. þann hryng skyllde hofgoden hafa a hende sier til allra mann funda
⸢hrẏdvidre [var. illuidri ]
hrossatoku
⸢ml þesze [var. hross malinn ; hross mꜳlid ; hrossa tokuna ]
⸢horna hliod [var. hornaskvǫl ]
[hugr]
kalfur þesze vox skiőtt, og gieck j tune vm sumared. var hann vm hausted so stőr ad færre veturgomul naut voru stærre. hann var hirndur miog og allra nauta frÿdastur ad si
[hǫfuð]
[hǫnd]
[hǫnd]
huad
laust  hrẏd med so miklu hregge ad hann fieck varla styrt sier
[hljóta]
huort
reidde skiőtt (ɔ: auxina) yfer hofud sier, og hugde ad setia j hofud Arnkiele, enn er hann heyrde ⸢axarhuinenn [var. hviminn ; huininn ], hliőp Arnkiell vnder hogged
[hǫnd]
[hlutr] [hlutr]
[í] [í] [í] [í]
jnngangann
jnnar
jnnar
jnnar
Arnkiell hiet son þeirra, enn Gunnfrydur dottur þeira, er tte Þorbeirn  Þorbeinsstaudum ⸢jnn [var. ÷ ]  Vatzhalsa jnn fr Drpuhlyd
[í] [í]
[í]
[í]
þ jatade Þordur þo ⸢ad giora [var. i góngunne]
[illska]
[ferð]
[jafna]
þad var fra sagt sættar giordinne ad manna latum var saman jafnad. þad var ⸢jafnt giort [var. likt latit ] sar Þordar bligs ... og sr Þoroddz
gieck vpp vr gardenum jardar torfa frosen
jafnlegast
[játa]
[kalla]
[kápa]
[kamarr]
[kasta]
⸢kvenna skap [var. kuenna skaplindi] enn karla
kirkiu giordar
Þorleifur kimbe
[kippa]
[kjósa]
[kólna]
[koma]
[koma] [koma] [koma]
velltu þeir honum  fioru ofan, og kujstudu budlung mikenn slőu sydan j ellde og velltu þar j Þorolfe, brendu sydan vpp allt saman ad [var. + kǫldum ] kolum
⸢kiærdu [var. kurruðu ; knurrudu ]
[koma]
[koma]
[koma]
[kona]
[kunnátta]
[kunna]
oviner hans þottust helldur kulda kienna af hans radum
[kveða] [kveða]
huorge þeira Snorre nie Arnkiell þottust veria meiga kuidenn firer teingda sakier sækianda og verianda
þetta eru trollz læte ... enn eckj annarz qvikendis
[kvíga]
spurde ef hun hefde ⸢kuennbunad nockurn [var. kvenngripi nỏckvra ] þann er afbragdlegur være
Snorre heilsade honum þegar þeir fundust enn Bjorn tők qvediu hanz
[kveðja]
quolldrida
[kæra]
[kvista]
[kalla]
[koma]
[kappi]
hann skillde strax vppgiallda fied og leita ei ⸢lns [var. kiors] vnder adra menn til þessa firz
[koma]
kvenna ⸢skap [var. kuenna skaplindi ] enn karla
[koma]
[kasta]
[kasta]
[klif]
[kaupa]
kindil messu
Alfur þőttest kienna ⸢kulda [var. o iafnaðar ] af Őspake og hanz fie logum og sagde þad Snorra goda
[kæra]
⸢kuenna skap [var. kuenna skaplindi ]
[kveðja]
effter þad bar Helge upp kuidenn og giorde maled onytt firer þeim Snorra og Þorbyrne
[kelda]
[kalla]
[kenna] [kenna]
sau þeir elldenn ... er þeir Vigfus brendu kolen
[koma]
hann skillde strax vppgiallda fied og leita ei ⸢lns [var. kiors] vnder adra menn til þessa firz
[klappa]
kierlingar nrann
⸢kaupmanna sidur [var. siðr kaupmanna ]
[kalfr]
enn þő ⸢var kirt [var. let hann kyrt yfir ser ] allt til stefnudaga
[kǫgurr]
[kveða]
[lán]
þau Gunlogur og Geyrydur toludu longum um dagenn
langrækur
[láta]
[láta]
[leggja]
hann hafde stirnad miog a fiallenu [var. + af legu þeirre er hann hafdi leigid um daginn. þrællinn]
[leggja]
leide fyfl
[leika]
þad fanst þar  þrælunum var eckj leitt verked
[létta]
þeir þoktust eiga allt fie epter Vlfar ⸢leisyngia [var. lausingia ] sinn
[líða]
[liggja]
[líka]
[líka]
[liggja]
[líta]
⸢litklædumm [var. skruð klæðum ]
lioslitadur
lógsiaendur
hann hafde stirnad miog a fiallenu [var. + af legu þeirre er hann hafdi leigid um daginn. þrællinn]
[leiða]
legstadar
[leika]
geingu þeir jnn effter ysum til Vigra fiardar og la hann allur honum er so hattad ad hann fiarar allan a þurt og legst ysenn a ⸢leirana [var. leiruna ] er fiaran er
[leita]
[var. + liettlijft]
[lurkr]
[lúka]
⸢mannsafnadenn [var. lidsafnad]
[lemja]
þar urdu þær ⸢mala lyktaner [var. málalykðir ] ad ...⸢manz hofud [var. manna hofuð ]
hann hafði búit sverð ok gullrekit spjót, ⸢myrkblán [var. myrblann ] skjǫld ok mjǫk gyldan
malsverda
manna sætter
margkunnug
[með]
[mega]
Þorbiorn var mikell firer sier og osuyfur vid ⸢sier minne menn [var. hina smærri menn ]
hann var son Orms ⸢miofa [var. ins mjóva ]
hann var kalladur Vermundur hinn miőe
A þessu þynge deilldu þeir ... uid Illuga enn suarta um mund og heimanfilgiu Jngebiargar Asbiarnardottur
[munr]
[mót]
[mót]
[mæla]
[var. + marglæti]
virtu þeir Þorbiorn, sem Sp Gylz hefde nockrar sneider stunged Mfhlydingumm vmm ⸢ml þesze [var. hross mꜳlid ; hrossatokuna ]
[mata]
[með]
Vermindur miőe
medalgaunngu
Þorbiorn var mikell firer sier og osuyfur vid sier minne menn
stefnde (Þorbjǫrn) Geyrydj um þad ... hun hefde vallded mejne Gunlogs
⸢meine [var. meinqueise]
⸢merhrosse [var. mer hrisse ]
⸢merhrosse [var. mer hrisse]
hann var og so fie sæll ad fie hanz dő alldre af ⸢megrj [var. megʀð ] nie drap hrÿdum
hann var mikell madur og sterkur havada madur og mlugur
meinakuss
⸢medal snpur [var. medal fól ]
⸢naudsynia [var. eyrna ]
dottur Þorkielz meinakuss nbua synz
namgiarn
[níðingr]
[nefna]
[nema]
[njósna]
nordan
naudsyn
[maðr]
[náð]
⸢nockurn [var. ne einn ][njósn] [nefna]
⸢naudlega [var. neyðuliga ]
[ór] [opna] őqvÿdenn
ujafnadar fullur
őjafnadar
őhætt
ohneist
⸢vox mikell oþocke [var. giorist omiukr]
őmiuka
⸢omegdarmadur [var. omaga madr ]
⸢mannzhofud laust og ő huled [var. manna hofuð laus ok o huld ]
őþocka
var mikill ⸢ofse [var. upp gangr ] þeirra  millum Kiarlakinga, þeir þőttust fyrer odrum monnum þar j sueit
hrucku [var. + ofan]
oheppelega
⸢vox mikell oþocke [var. giorist omiukr ]őþocke
⸢őleitad [var. uarleitad ; uanleitat ]
őjafnadar madur
[orð]
orda skil
raudbleikur
Snorre hafde þa hid mesta rausnar bű
[ráða]
[ráð]
[rétta]
[reka]
[reka]
[reka]
riettleitur
[ríki]
[ríða]
rőgsamur
[rœða]
[ráða]
raudskieggiadur
[ríða]
vmm qvollded er hann biost heim ad fara, var þyckt vedur og ⸢regn miked [var. rota nockur]
⸢rienade [var. hrornadi ; hraurnadi ]
[renna]
er þeir Snorri geingu fra elldenum og ætludu til ⸢kamarsins [var. salernis]
ockur er ei hent ad eiga ⸢sambyle [var. saman tvíbýli ]
silfur driugare hefur þu nu orded enn vier hugdum
þeir
þad sama haust for Þorsteinn ut j Hoskulldz ei
la hann allan veturinn j srum
[segja]
[sauðr]
[segja]
[setja]
⸢sydan [var. Eftir þat ]
⸢silfurs [var. sijlfr peningar]
skilldu og aller skipuerjar eiga dryck saman og skillde kier standa vid ⸢siglu [var. siglutre ] er dricckurinn var j
lagde halfft landed firer 50 silfurz
rænte ⸢sig [var. hann ]
[sjá] [sjá]
⸢þesse [var. sia ]
synum
[sjá]
þeim var sydfared
⸢þesse [var. su]
[setja]
hannn hefur vered allra manna best ad sier gior vmm alla hlute j fornum sid
⸢sialfrdur [var. lostigr ]
sydur
sende madur
Børkur digre gallt honum ⸢j silfre [var. siijlfurz AM 446 4°ˣ “Th”] til utan ferdar
sttargiordar
[sitja]
⸢til þesz er [var. uns ]
gieck Þordyss framm og nefnde sier votta ⸢ad þui hun sagdest skilin [var. ok sagdi skilnad] vid Bork
hann for ad finna Spgilz vin sinn
⸢skilin [var. skilnad AM 446 4°ˣ “Th”]
skarst
⸢skipzhófnennj [var. skipsaugninni ]
skipter
⸢skaut [var. skauzk ]
skorade
skotvopnen
slisenn
sleikte
⸢minne [var. smærri]
snarlega
●●● Þordys bar jnnar grautar trigla a borded og hiellt med a spőnum
var hinn mest⟨e⟩ spekengur ad vite
spara
[skaka]
Nu er mier best ad skape ... ef þier eiged nockur erjnde onnur ... ad þier lysed þeim yfer
⸢skilgoder [var. skilrikir ]
⸢skilia [var. bera ]
vel skape farenn hiartaprudur og huorjum manne diarfare
skipta Helgafelle ⸢j sundur [var. ÷ ]
Þorgilz Hollu sonar
ef ad þrælsgiolld voru ad logum færd. þa var eckj ⸢sőkn [var. sok ] til effter vÿg Eyels
⸢snua [var. leggia ]
skipta Helgafelle ⸢j sundur [var. ÷ ]
Þetta var um vortyma stefnudaga reid Þorbiorn j Mafahlyd og stefnde Geyrydj um þad hun være quolldrida
hann var mikill madur sterkur ⸢*stőrbeinőttur [var. storbeinlottr ] j andlite
Borkur ... lagde halfft landed firer 50 silfurz og tok þó af adur eÿarnar þui ⟨hann⟩ hugde med litlu verde þær mundu fa ef Snorre feinge adra staðfestu
stőd
stallahryng
steindan
stefnde
⸢starfzmadur [var. iðiu maðr ]
sterka
sterke
⸢stollter [var. stollz ]
stőrþungt
hann var frammsyn og epter ryninga madur vmm stulld
soso
hann hafde buid suerd og gullreked spiot
⸢sokte [var. sotti ]
⸢synia [var. varna ]
⸢sÿslad [var. um slungit ]
huorge þeira Snorre nie Arnkiell þottust veria meiga kuidenn firer teingda sakier sækianda og verianda
[sǫk]
enn þő eg life vm stundar saker þ eru hier  lande rÿkare menn enn eg, þeir ed lÿtenn frid mundu giefa vtlendskumm monnum
⸢vid þig at striða [var. striða þer ]
sueif
suarte
suarta
so
hann hafde og steindan sódul allglæselegan
stiorna
stodu
stőd
starfa
savnghvs
⸢song kőrar [var. savnghvs ]
systursonur
[sǫk]
var Þorsteinn systrungur Þorgylz Ara sonar af Reikholumm
er dőmzorde var loked vm Þorer vydlegg stőd hann vpp og mællte seted er nu medan sætt er
sæfd
tok
tekenn
tok
saung prestur tyder allar, og messu hatydlega
⸢sem Þőr hafde  land komed. A tnga nessinz [var. þar ꜳ nesinv sem Þorr hafdi ꜳ land komid ]
[til]
⸢toku [var. hofu ]
hefur og eingenn traust tilbored ad byggia þar
2 vetur
tvngollt
tlgoxene
tok
toku⸢tok [var. gekk ]
⸢trollz læte [var. traullzlig læti ]
tunvelle
trulegt
trog sódul
tőmlæte
[til]
teingda menn
Bjorn ... var ⸢aburdar madur [var. tilhalldzmadur] mikell
hafde Vermundur vndan drtt, vmm þetta ml
[um]
vndan
[um]
[undir]
⸢ut [var. vpp]
⸢ut [var. til Jslandz ]
⸢vtlendskra [var. utlendra ]
utar
vtan hieradz monnum
vndan
⸢ut [var. vpp ]
⸢til þesz er [var. vns]
[um] [um]
[um]
utar
[undir]
vtskier
Enn þ er so var komed vndrum þeim, var þad eirn dag ad Kiartan for ... ad finna Snorra goda ... og leitade rda vid hann huad til skyllde giora vndrum þeim er þar voru yfer komen
vopnaskipte
vopnfimastur
vorþynge
sueipade hann (ɔ: Arnkell) klæde vmm haufud Þorolfe og bjő vm hann epter sidvana, epter þad liet hann briőta ⸢veggenn [var. skala uegginn ]  bak honum, og drő hann þar vt
⸢hann sagde þad miog far vedranna [var. uar þat ueðr áá ] ad vindur legdest af hafenu a kuolldum og hiellde þa reiknum vpp j skarded
[vega]
[veðsetja]
[veita]
[vera]
[vera]
[verða]
[verða]
[verða]
[verja]
[við]
Arnkiell var lagdur j haug ... og er þad so vydur haugur sem stackgardur mickell
[víkva]
⸢villdara [var. kiorligra ]
eckj er eg vanur til vinnu, enn þő mun eg vnder þetta jtast, ef eg skal þ komast ad rdahagnum
[vinna]
[vita]
hofdu þeir þ enn giort virke vmm bæ sinn þar j Þaralaturz fyrde og voru þa saman meir enn 30 manna. þeir Olafur settust vmm virked, þuj þeim þőtte þad toruellt vera til adsoknar
vitlaus
[valda]
vanheilsu
[vanda]
fædde Þora suejnbarn og var Grymur kalladur er vatni var ausenn
⸢vedur hart [var. vedr illt ]
[vaxa]
vygz mled
hann főr til vistar a Eÿre til Steinþorz
[vinna]
vygsakar adile
⸢vygsakar adile [var. sakar aþili ]
vel
[veita]
virkes menn
vidleitne
⸢vygklőkur [var. vikóttr ]
⸢yfergang [var. agang ]
þa
þar
⸢þar [var. ÷ ]
þo
[var. + þitt]
[þola]
þrennum
vard þ þrøng mikil
⸢firer þad [var. fyrir því ; þuí ]
[þykkja]
[þegja]
⸢þrennum [var. þrimr ]
þurt
þuerliga
þar
þotte honum jll æfe syn er hann var naudugur og bad offt Þorbrandz syne ad þeir giæfe honum frelse
æfenlegs
ærnar
øskurliga
ofundsamt
þeir hofdu knattleika um veturnatta tyma under Oxlenne sudur fra Knerre. þar heita sydan Leikskla veller
[fell]
[fylla]
[flóki]
mun hann so til ætla, ad þid skulud eÿ jafnlida finnast
[haf]
[hǫfðingi]
[hǫfðingi] [hǫfðingi]
[gluggr]
[hlutr]
vedur er gott ... skulu þier sl tódu j dag enn vier munum annan dag hyrda heÿ vort, þad er vier eigum vpp  hlsenumÞorolfur ... liet aka þrennum eÿkium vm dagenn. og hofdu þeir hirt heÿed ad nőne þad er hann tte
Arnkiell sagdest munde beidast bőta firer ⸢heyed [var. heyran EbWolf(2003) 15511]
Arnkiell gode varde mal firer Geyryde systur syna
●●● honum er suo hattat at hann fiarar allan at þurru ok legz þa issinn a ⸢leirana [var. leiruna ] er fiaran er
[leikr] [leikr]
skilldu og aller skipuerjar eiga dryck saman og skillde kier standa vid siglu er dricckurinn var j og lok yfer kierenu
[kerling]
[kveld]
þetta eru trollz læte ... enn eckj annarz qvikendis og giored so vel og dreped vobein þesze
[ketill]
[rúm]
[sjóðr]
[orð]
●●● Var þa taled sifred og gollded firer landed huor peningur og var þa effter j sjodnum 50 silfurs
hun visse Þorgunna var fiolskrudug og hugdest munde fa af henni gripena j tőme

 

sleuth, person gifted at tracking (sth.) down, clairvoyantriding after (sby), pursuit/chase on horsebackwith only one (ɔ: the human) skin, unable to change shape (ɔ: with no animal or supernatural powers)escort, accompanying (sby), support, allegiancefloor of an ‘eldhús’ (def. 1?)room with a fireplace/hearth (a separate building or a room integrated in the other farm buildings), the farm's principal living quarters (for sitting, eating, sleeping)swear an oath“court-circle”, enclosed area for a court, circular construction within which a court is helddeepfit to be killed, worth slaughteringkilling, slayinggo to (the site of) the court, move towards the courtgo to (the site of) the court, move towards the court(of wisdom, etc.) deep, well-founded, well-considered, well thought-out, sagacious, perspicacious

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.