This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Reykdœla saga (Reykd) - 39

Reykdœla saga

Not published: do not cite ()

10142 — Reykd

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Reykd)

[af]
[af]
gengr Skúta at selsdurunum ok laust á vegginn ok víkr síðan hjá selinu aptr
Skúta segir: Ek kann aldri sannara at segja
þá segir hann gera svá mikit myrkr, at aldri vissi hann, hvert hon hvarf
[allr]
[allrasystir]
verða þeir frændr andorða um þetta, ok við þat skilja þeir, at sinn veg þótti hvárum
[angra]
Nú áttu þeir annríkt mjǫk, ok varð eigi tóm at sœkja Austmennina
Kann vera ... at Glúmi sé annsamt ok eigi hann ekki tóm at koma eptir okkr
meðr því at Glúmr er ⸢armvitigr [var. gödbriöstadur ] ok vel skapi farinn, kann vera, at þar leggi hann til nǫkkut ráð
árgljúfr váru nær selinu
[ásaka]
hét þegar sinni ásjá um þetta mál
allknáliga heltu undan ok bart gott áræði til at hlaupa í gilit
Ok eru þeir feðgar líkligstir til at valda þessu ... því at þeir eru áræðismiklir, ef þeir þurfu nǫkkurs við
bað hann Þorgeir reisa þar upp ás ok skera á karlhǫfða á endanum
[at]
ferr nú á fund Eyjólfs Valgerðarsonar ok segir honum atburðinn
ekki kunnu vér með sannendum at segja atburð um líflát þessarra manna
eigi mun auðvelt þykkja at svá búnu at komask yfir hann
[auka]
Bæði ætla ek ... at hǫggit var mikit, enda er miklu launat
Er svá sagt frá viðskiptum þeira, at Þórkell hjó Þórstein banahögg
[beita]
[bera]
[bera]
[bera]
[bera]
[bera]
[bera]
Nú bauð Þorsteinn Halli hólmgǫngu ... En Hallr ... þóttisk ... vera vanfœrr at ganga í móti þvílíkum berserk sem Þorsteinn var
hét nú því á mót, at Háls skyldi betr við hana vera héðan af en áðr hafði hann verit
var nú bert illmælit af Þorbergs hendi við Glúm
[berja]
kunna þó eigi tilkall at veita, ok þóttusk þá verða berir í svikum við hann (svige ham åbenlyst), ef þeir kallaði til fjárins
[bíða]
[betra]
[binda]
[bíta]
[bíta]
[bíta]
[bjóða]
(proverb.; cf. HHOrðt 65:) svá eru þeir feðgar fátœkir at fémunum ... at nær er úti annarr biti, þá er annarr er etinn
[bjarga]
hefi ek eigi dirfð til at sœkja þangat ... Glúmr svarar: Þú ert blauthugaðr
[blóð]
Nú lúka þeir upp jarðhússmunnanum. Ok þá kom kaldr blær á Skútu ór jarðhúsinu, ok vaknar hann við
bauð hann Þórlaugu dóttur sinni til boðs ok bað hana hafa gripi sína með sér ok svá nǫkkut lausafé
En bráðliga eptir tal þeira ferr Eyjólfr heiman einn saman
[bót]
kvazk eigi heim mundu koma í bráð
Gnúpr ok Hrafn skyldi báðir bótalausir, er þeir hǫfðu ekki á brott farit, sem skylt var
Þá tók Helgi ... þat bragða ... at hann stakk spjótskaptinu niðr á ísinn ok hljóp svá á bakkann upp
kvað sér á þessu enga kunnleika vera ok kvað hann vera sjálfan líkligstan til at hafa þetta bragð gǫrt
kváðu þat vera verra manns bragð en Glúms, at stela frá mǫnnum
[bregða]
[bresta]
(om bruden og hendes følge of the bride and her attendants:) Hon ... kvað þá koma mundu brúðmennina
[brúðr]
[brúðr]
[brúðr]
var hon honum fǫstnuð ok á kveðin brúðlaupsstefna
[brynja]
[búa]
Þar var stafkarl einn á búi, ok þótti fǫrunautum Glúms gaman at glettask við karl
[búa]
[búa]
[búa]
nú felldi Bjǫrn gafhlað í búðartopt Steingríms, ok síðan rak hann þangat naut í búðartoptina ok gerði þar sem hann mátti óhreinligastþeir skulu hafa búðartopt Skútu fyri gang um sumarit
bylr mikill kom at henni, svá at hon fauk í einu allt ofan til naustanna
þótti nú vera mega, at eigi þyrfti nú at dyljask við, hvárt Steingrímr hefði heyrt fyrra dags þat, sem Háls mælti
mannskœð myndi verða deilan þeira
Ferr hann nú ok heldr djarfliga, er hann þóttisk vita, hversu takask myndi ferðin
[draga]
þakkaði honum, hvé hann hafði drengiliga dugat ok svá sverðit haft
[duga]
Ásbjǫrn ... varð sekr á várþingi ... Hann ... biðr hann (ɔ: Skútu) dugnaðar, því at þau Þórlaug hǫfðu veitt honum fyrri ásjá
sendi Hallsteinn húskarl sinn eptir þeim, at þær fœri inn ór dyngjunni
Svá er sagt, at brúðrin sat í dyngju sinni um daginn ok mart kvenna hjá henni
[dvelja]
Nú munu þér eiga hér dvǫl um hríð, en ek mun ríða inn með hlíðum
[dylja]
hefi ek eigi dirfð til at sœkja þangat, er margir menn eru fyrir ok aldri ørvænt, hvar óvinum mœtir ... Þú ert blauthugaðr
[draga]
[draumr]
[efla]
[efna]
Þeim þótti þau (vápn) í bezta lagi sinnar eigu, ok létu sér aldri hendi firr ganga
[eiga] [eiga]
[eigna]
[einarðr]
[einn]
þar var einstigi upp at ganga
[ekki]
Bæði ætla ek ... at hǫggit var mikit, enda er miklu launatmun ek þá veita þér dugnað, enda vinnr þú þat eina til, at þér samir vel
með þeim ørendum sem fyrr, at hann gæfi enn ráð til at ná Skútuvar þat af fjǫlkynngi Steinfinns, sem enn mun sagt verða síðar
[eftir]
[erta]
hann sagði, hversu farit hafði um merina, þá er Þórbergr bauð honum at leiða hana í hlǫðu Glúms
[eiga]
selr hon hánum vígsmálit, ok biðr hann taka við eptirmálinu
[elta]
[enda]
bauð hann at taka málit til meðferðar ok eptirkæru
Eptirmál var veitt um þessa menn báða, ok bœtti Þorsteinn þá
hans skaplyndi er þat, at hann er maðr þrautgóðr, ef menn þurfu hans. Ok enn mætti svá verða, ef þú gerir þitt mál líkligt, enda viti hann, at þú ert hjálplauss
ferr Eyjólfr heiman ... ok nemr þar staðar undir garði einhverjum hávum
[fá]
[fá]
[fá]
[fá]
[firra]
Glúmr segir, at þat myndi mælt, at eigi væri fjarri, hvárr þeira betr væri vígr, ef þeir eru jafnbúnir til
[fjúka]
[fang]
þá dvalðisk ferð þeira, ok var þat af fjǫlkynngi Steinfinns
fleiri munu þat segja, at hann láti færum mǫnnum verða gagn at sínu fé
fyrir sakar fjǫlskyldar þeirar, er hann átti at ⟨annask⟩
er menn koma heim í heruð, var mǫk fjǫlrœtt um þetta, hvárt Skúta mun þola Þorgeiri þessa svívirðing
Þorbergr kvazk þetta þykkja féfrekt
[fara]
[fara]
[fara]
reið nú at sauðum, ok hóar fast á féit
svá eru þeir feðgar fátœkir at fémunum ... at nær er úti annarr biti, þá er annarr er etinn
hann mun brjóta fatakistu Þorbergs ok taka á brott feld hans ok kyrtil ok sverð
[ferð]
Skal Þórbergr gjalda fyrir fjǫrráðit hálft hundrað silfrs
Áskell sagðisk mundu engan hlut at eiga með þeim, svá ferliga sem þau létu jafnan
Engi maðr mun þat kunna at segja, at honum Þorbergi verði féskortrinn
sagði at hann myndi Vémundi veita, ef Helgi vildi eigi frá hverfa með festarkonu sína
Þorgeirr sonr Þóris flatnefs
[fljót]
[feykja]
[flytja]
ek mun ríða inn með hlíðum ok vita, ef nǫkkut verðr til fengjar
nú líkar Skútu forkunnar velÞorbergr ... var við þá forkunnar vel
ǫll þessi vápn váru forkunnar góðhann tekr við honum forkunnar vel
[fluga] [fluga]
[frá]
[frá]
rétt var at búa þar mál til, er þeir mætti framast komask, svá at þeim væri óhætt
þótti ǫllum mikit at orðit í fráfalli slíkra manna
spyrja, ef hann hefði sét mann nǫkkurn ... ríða fram um leitit
jafnan vildi hann firra menn vandræðum heldr en œsa þá fram at óhǫppunum
En hin frásǫgn er hér hǫfð, at Skúta væri eigi heima, þá er sendimaðrinn kom eptir Þórlaugu
þótti Glúmr vera mikill maðr fyrir sér, sem enn má nǫkkut marka í þessum frásǫgnum
Þat er lítil fremð ... at spilla klæðum manna
hann var vitr maðr ok inn mesti fullhugi
[finna]
bað hann þá ganga fram á bakkann ok verjask þaðan, ef eigi væri allt fritt af Steingríms hendi
talði hann vera frjálsan, ef þar fengisk sýknuleyfit
Hann var fróðr maðr ok fjǫlkunnigr nǫkkut
þeir váru þó tregir til ok fóru þó um síðir við fortǫlur Þorbergs
þú þykkisk þurfandi, at hann gerisk forsjámaðr ráðs þíns
var honum mikil forvitni, hvé bítask vildi hestrinn
sagði, at meiri ván væri, at þeir hefði heyrt, hvat hann hafði mælt, er hann var forviðris
[fyrir]
[fyrir]
Þeir váru menn vænir ok kurteisir ok góðir fardrengir
þóttiz Þórgeirr eiga at sjá þar til föðurhefnða við Skútu
biðja hann þarvistar ok ásjá, ok bað hann vera fœrivandan
[fœra]
[fœra]
[fara]
[þeir] feðgar áttu grán hest, fǫxóttan
[finna] [firra] [ferð]
Ísgerðr hafði ... rekit fótaskinn sitt um hǫfuð honum húskarlinum
Hann hafði rennt fótskriðu yfir ísinn
um várit eptir skiptu þeir brœðr fé sínu ok fǫðurarfi
Ek heiti Margr at Mývatni, en Fár í Fiskilœkjarhverfi
[fyrir]
Hann snýr nú þegar aptr til árinnar ok rennir enn fótskriðu yfir ísinn
Ásbjǫrn kvezk eigi vilja vera flugumaðr
[gera]
[gera]
[gera] [gera]
[gera]
kvað hann munu finnask gagnsakar í málinu
þótti vera gagnsakar í málinu
fleiri munu þat segja, at hann láti færum mǫnnum verða gagn at sínu fé
þat segja menn, at þeir Þorkell væri jafngamlir
kvað þat vera lítilmannligt at erta gamalmenni
Þar var stafkarl einn á búi, ok þótti fǫrunautum Glúms gaman at glettask við karl. Glúmr bað þá eigi glettask við hann
[gangr]
[garpr]
[gefa]
um haustit at réttum drógu þeir Eyjólfr út sex tigu geldings
[geta]
[gil]
[geyja]
[gjalda] [gjalda]
gjarna myndi hann vilja, at hér gerðisk eigi vandræði af á milli manna
[gletta]
[glíkja]
hann er maðr þrautgóðr, ef menn þurfu hans. Ok enn mætti svá verða, ef þú gerir þitt mál líkligtvar honum vel fagnat, sem líkligt var
þótti þá líkligra til, at af myndi taka óþokkann milli þeira, ef þeir sætisk eigi svá nær
[gljúfr]
Sveinninn skal gneggja þar á hǫfðanum um kveldit, ef þeir fara til naustsins
Hann átti góðan hund, er Flóki hét
Hann var vitr maðr, en miðlungi þótti hann góðgjarn
[grafa]
[grafa]
[grafa]
[gripr]
maðr ríðr ... í kápu grœnni
Glúmr kvað þat fjarri fara, at hann myndi hér neinu fyrir bœta, er hann mátti engan grun vita sér á hendr
meðr því at Glúmr er ⸢armvitigr [var. gödbriöstadur] ok vel skapi farinn, kann vera, at þar leggi hann til nǫkkut ráð
En hin frásǫgn er hér hǫfð, at Skúta væri eigi heima, þá er sendimaðrinn kom eptir Þórlaugu
[halda]
bóndi átti heimanferð fyrir hǫndumhann gerir heiman ferð sína einhverju sinni
Þótt Áskell væri mǫrgum mǫnnum meir harmdauði en Steingrímr, þá ...
[hafa]
[hafa] [hafa]
●●● ketill var upp yfir rekkjuna ok reist upp haddan yfir katlinum ... Var af því haddan upp reist, at hann vaknaði við, ef hon felli
[hafa]
[hafa]
[handssala]
hann
sagði þá eiga honum mikla harma at gjalda, er hann hafði drepit fǫður þeira
laust hestinn, ok hraut stafrinn hart af hestinum ok kom á ǫxl Bjarna
[hafa] [hafa]
[hefja]
Hattarmaðr
heima
Steinfinnr sagði mǫrgum mein at heimskunni
heimkvámu
heimleiðis
heimsóknina
[herað]
heraðsvist
þá hjó Eyjólfr milli herða Bjarna, ok var þat banahǫgg
[heyja]
[hjá]
[hafa]
hjálplauss
[hjǫlp]
[hafa]
[hjá]
honum
Hversu sem hér til hefir verit, þá sœk nú at með hálfu fleira lið
haldinorðir
[hjalpa]
●●● setr Bjarni þegar hestinn til heys, ok var allvel varðveittr
heldr
[hitta] [hitta]
hér
hér
Honum
[hafa]
honum
heldr
[hitta]
Lát þér þar sýnask, sem þú munt hugboðit hafa, at finna hann at ákveðnum degi ok stund
[hlaupa]
[hlutr] [hlutr]
[hlutr]
[holmr]
[hopa]
hólmstefnunni
[hræða]
[hrjóta]
hrútshǫfuðshǫggit
[hugr]
Hann kom þar snimma um morgininn ok barði á hurðsetr hann hurð fyrir húsit
[hvata]
kvezk mundu fá honum annan hest, ef nǫkkurir væri hvassari en sjá
hverflyndr
hvatliga
hvatliga
[hverfa]
hverr
●●● fara nú þar til, er Skúta var kominn ór allri hættu
[hǫnd]
[hǫnd]
hǫggvinkinni
hóar
[holmr]
⸢*hví [non emend. hvé]
hǫggvinkinni
[hǫnd]
[hlaupa]
[hús]
[hlutr]
[hǫggva]
[holmr]
illmælit
[íss]
ísuð
inn
margir gengu ekki betr en til jafns við hann, þótt miklir þœttisk fyrir sér vera
jarðarspell
jarðhússmunnanum
[játa]
jafnaðarmaðr
[játa]
jarðhússmunnanum
[kapp]
[kápa]
●●● Þorbergr sendi Ótrygg heimamann sinn at fœra út í eyjar fé þat, er slátra skyldi til jóla, ok svá naut ok kapla
[klengja]
allknáliga heltu undan ok bart gott áræði til at hlaupa í gilit
kinnarkjálka
[kenna]
[klengja]
[klæði]
[kné]
[koma]
[koma]
[koma]
[koma]
[koma]
[koma]
[koma]
[koma]
[kostr]
hann var í kufli ok hafði brynju undir kuflinum
[kunningi]
kunnleika
[kunna]
[kunna]
lágu þeira víg kyrr, svá at engi þeira var fé bœttr
kvíslartré
Þá kom kall mikit í naustdyrrnar, ok var um rœtt, at þeir skyldi hafa hendr á henni Þóru
kerlingarnef
karlhǫfða
[ketill]
[koma]
Þorkell vill nú láta bera aptr sverðit í kumlit, þar sem þat var tekit til handa honum
Nú sitja hvárirtveggju í kyrrðum um vetrinn
[kjósa]
Þorsteinn hét maðr ok var kallaðr ⸢*kvígr [non emend. kiugr]
sagði þar gǫrt mikit jarðarspell ok lagabrot í þeima hlut
[lag]
landhreinsan
⸢landslag [var. landzleg]
[láta]
[láta]
[leggja]
Þorbergr kvað þó hér mundu verða nǫkkut fyrir at koma, þó at honum væri leiðent gǫrt um bótina
[leikr]
[leika]
[leiti]
[leysa]
[leysa]
[liggja]
lítilmannligt
[ljósta] [ljósta]
[ljós]
[ljósta]
[lýsa]
[leggja]
[leið]
[leið]
[lúka]
[lota]
líflátnir
lengi
[lag] [láta]
[liggja] [láta]
[leita]
bœtti Þórsteinn þá ... með sínu fé, sem rœtt var í máldǫgum með þeim brœðrum
lét hann þar líf sitt í hólminum, ok angraði mest sultr ok mýbit, er hann var í engom klæðum
sá áverki, er Þórbergr hafði fengit, skal vera fyrir tilfǫrina ok ill málaefni, er hann hafði með svikum at farit
[maðr]
Þótti mǫrgum mǫnnum þat eigi fyrr hafa at hendi borit en líkligt var um málit Skútu, at hann væri af ráðinn
málatilbúnaðinn
[marka]
[með]
[mél]
merhryssi
Hon var mikil fyrir sér ok fjǫlkunnig mjǫk
misjafnt
[mót]
mótgangi
[munu] [munu]
[munu]
[með]
mikilhœfr
mannafararnar
mikilmannliga
[mega]
mannskœð
[minna]
[merr]
●●● Ok svá beiddisk hann at taka mál af honum á hǫnd Steingrími um hálfa mǫrk silfrs, þá er eptir hafði verit øxnaverðsins
[mæla]
Hrafn ... var í einhverjum starfa ok vildi taka hesta sína ok skera mǫn á
mannamál
[merki]
miðlungi
[missa]
Skúta fœrði Grím út í einn hólm í Mývatni, ok alnǫkðan
[ná]
Þorvaldr ... féll í naustdurunum fyrir SteiniÞeir Vémundr hlaupa nú ór naustdyrum
náttarþeli
nennir
norrœnan
[nista]
[njósn]
Mikit tekr þú af ... eða hvat er nú svá nýtt um þetta?
[ná]
[nefna]
þeir fara til netja báðir saman einhvern dag ... er þar váru í vatninu
[njósn]
niðr
[ná]
kom í hug, at maðrinn var ódjarfr, at hann myndi eigi traust til bera at ganga at selsdurunum
sagði hann Hávarði, at allólíkr var hann þó öðrum mönnum hlúmr
ofan
óhǫppin
ójafnt
óhelga
óhætt
ólífis
ónytjungrónytjungr
[orð]
ótraustr
ólíkara
óvænlig
óhreinligast
óhelgir
orðrœtt
ofan
ótrúr
*hann hafði sét báða hestana albitna, ok kvað hvárntveggja hestinn vera alrauðan
nú hefir yðr orðit ráðfátt nǫkkut
[ráðleggja]
[ráð]
[ráða]
[ráða]
ráðagørðir
[ráða]
[raun] [raun]
[raun]
Þeir hlaupa nú at, menn Þorgeris, ok fǫluðu viðinn, en fœra hann (ɔ: manninn) í reikuð
um haustit at réttum drógu þeir Eyjólfr út sex tigu geldings
[reisa]
[reki]
[renna]
Vémundr skaut snœrisspjóti, ok kom á skjaldarsporð Steins, ok nisti hann við rist honum skjǫldinn
[ráð]
[rýja]
[rœða] [rœða]
rannsóknar
[ráða]
[ráða]
[reka]
[reka]
reikunarmaðr
[reka]
[reka]
[rœða]
[renna]
[ráð]
[rannsaka]
gengr Skúta at selsdurunum ok laust á vegginn
[sama]
samtýnis
samfararnar
sáttgjarna
sannreyndir
[sannendi]
Skúta segir: Ek kann aldri sannara at segja
sauðarhǫfðinu
[segja]
[segja]
[segja]
[selja]
sem
[setja]
[setja]
[setja] [setja]
sendifǫr
síðr
[sitja]
[sitja]
[sjá]
sjálfræði
síðar
[sjá]
[sjá]
[setja]
[setja]
[segja]
Hallr lét nú taka sverðit Skefilsnaut
samlyndir
síðar
[setja]
sáttmálum[sax]
kvezk þó skyldu bœta hánum sonardauðann
●●● hann var at ok smíðaði skot um skála Skútu
áttu ekki skap til at etja hestinum
kvað hann jafnan láta skammt í milli óspekðanna
●●● brýtr af skaptinu spjótit ok hefir fyrir staf
skera
skáru
hǫfu vit nú áðr haft skemmtan af þeira bardaga. Skulu vit nú skemmta ǫðrum mǫnnum nǫkkura stund
Honum Steinfinni var boðit til boðsins til skemmtanar mǫnnum
hann var at ok smíðaði skot um skála Skútu
skorið
skorar
skorat
skuldalið
skotmál
skyldi
í Mývatnshverfi er hverr skúti við annan
Gnúpr ok Hrafn skyldi báðir bótalausir, er þeir hǫfðu ekki á brott farit, sem skylt var
slátra
smíðaði
snœrisspjóti
hann varð sóttdauðr, en þótti þó vera hinn mesti garpr, meðan hann lifði
spilla
nú brast niðr spǫngin undir þeim Steingrími
Vagn hét einn ok var kallaðr spjót
skyldi
sagði, at þat myndi undan bera, at hann yrði honum at skaða
Ófeigr helt nú skildi fyrir Þorkatli, ok ganga þeir nú á hólminn
skóþvengr
þótti hon vera mikill skǫrungr
skiptu þeir brœðr fé sínu ok fǫðurarfi. Skal Skúta hafa lausafé ór skiptinu
gaf honum hálft hundrað silfrs til, at hann skyldi leyna þeim mǫnnum þar í skotinu hjá sér
Af skœtingu villtu svara oss ok spotti
snúa
snúa
[þeir] feðgar áttu grán hest, fǫxóttan, ok seldu mǫnnum jafnan hross undan til slátrs
snœrisspjóti
stafshǫggit
standa
stakkgarðinn
[staðr]
brýtr af skaptinu spjótit, ok hefir fyrir staf
stefnufǫr
þá er hóf stefnuna, hljóp hann Geiri ór durunum út ok at honum Þorbergi
Hrafn ... var í einhverjum starfa ok vildi taka hesta sína ok skera mǫn á
●●● var mjǫk lǫng stund fram til þeira Vémundar
⸢*sýknuleyfit [non emend. syknu lyfit]staðit
sumir segja, at þat væri sverð ok héti Fluga
Skefill hinn þriði ok var kallaðr sverð
●●● víg Steins skal vera til sýknu HelgaSvá var gǫrt, ok fekksk þar hvártveggja sýknan, þegar er beizk var
sóttir
[sǫk]
stofnat
Eyjólfr bað lýsa sýknu hans á Hegranessleið ok talði hann vera sýknan, ef engi talaði í móti
særðr
svívirðing
svívirðingarlaust
stafkarl
starfminna
●●● batt hann hann þar í hólminum við einn staur
steypðisk
sýst
fǫrunautar Steingríms, er þar létusk, skulu koma fyrir tilferðina þeira Steingríms
Eyjólfr vekr nú til við Skútu frænda sinn þrjá tíma um tilbúnað málsins
taka
taka
urðu menn brátt varir við, hvat verit hafði í talinu þeira Glúms ok Eldjárns
Eyjólfr bað lýsa sýknu hans á Hegranessleið ok talði hann vera sýknan, ef engi talaði í móti
takask
tekinn
taka
telgði
tálgøxin
talði
tilkall
tillaga
tilfǫrina
toga
torfverk
Kann vera ... at Glúmi sé annsamt ok eigi hann ekki tóm at koma eptir okkr
þeir váru þó tregir til ok fóru þó um síðir við fortǫlur Þorbergs
segir Áskell, at honum þótti helzt troll toga tungu ór hǫfði honum, er hann mælti slíkt
segir, at hann þykkisk þar eiga mikit traust um ráðagørðir sínar, sem hann var
váru nú veittar tryggðir í milli manna, nema fyrir Skútutekr
tuttuganda
týndi
tvískipt
tekit
tekr
tekit
tekr
taka
talði
Bóndi þóttisk þurfa at láta gera garð um tún sitt fyrir þingmǫnnum, at eigi beitti þeir upp vǫllinn
segir Áskell, at honum þótti helzt troll toga tungu ór hǫfði honum, er hann mælti slíkt
Nú áttu þeir annríkt mjǫk, ok varð eigi tóm at sœkja Austmennina
[tími]
segir hann þeim, at þar var rétt at grafa torfit á vellinum til búðarinnar
hann var í engum tryggðum við menn um þessa sǫk
tilfǫrina
kom í hug, at maðrinn var ódjarfr, at hann myndi eigi traust til bera at ganga at selsdurunum
mun honum þat tregt veita
talði
torvelt
teppa
●●● tekr hestr Eyjólfs undir kinnarkjálka á hesti Bjarna ok helt þar lengi, þar til at Bjarni fór til ok laust hestinn af takinu
Hafði hann vitat raunar, at þar var tó undir, er hann fór ofanþótti þeim eigi vel í hendr sér búit, at toptin var full af torfi ok grjóti
taka
Nú veita þeir honum þvílíkan umbúnað sem hann hafði fyrir sagt
undan
umsjá
undanhaldit
uppi
⸢útlendis [var. útanlendis*** ]
úti
út
undan
[um]
ummælum
Hann var hólmgǫngumaðr mikill ok illr viðreignar
seg, at þitt vandræði er mikit, er þú hefir beðit af vígaferlinu
hann sá mann ganga með viðarbyrði
váðaverk
þá þóttisk Gautr vita, at manna myndi ván af fjallinu ofan
varastafr
[varna]
[vegr]
[veita]
[vegr]
[veita]
vélræði
[vera]
[vera]
[vera]
verkfœrumverkfœrin
[verða]
Hann hafði vesl yfir sér tvískipt, svart ok hvítt
vetrtaksmenn
laust við øxinni með víflinni, er konur váru vanar at hafa til þváttar
Nú váru hestarnir fram leiddir. Ok váru góð vígin, þar til er gengnar váru ellifu lotur
[víkva]
vígsmálit
vinlausan
[vinna]
[vinna]
þar var hann þann vetr, ok veitti Skúta honum vel vistina
[vísa]
Bóndi þóttisk þurfa at láta gera garð um tún sitt fyrir þingmǫnnum, at eigi beitti þeir upp vǫllinn
Sumir vilja þat segja, at Vémundr skyti til Steingríms með spjóti, þá er hann vildi upp ór vǫkinni á ísinn
[vera]
[verða]
[vera]
[vera]
[verja]
vanfœrr
vetrtaksmenn
viðskiptum
varlega
[vita]
[fyrirvinna]
váðmeiðr
laust við øxinni með víflinni, er konur váru vanar at hafa til þváttar
[víkva]
[vita]
viðarøxina
[varðveita] versnaðivélræði
vandræðum
Spjótit Vagnsnaut átti síðan Þorvarðr Þorgeirsson
[verða]
[yfir]
þá
þjófskap
Nú hleypr ofan þilit ok menninir fram
[þoka]
þó
[þrøngva]
[þurfa]
þrotsmenn
[þvá]
því
losnar skóþvengr Skútu, ok dvalðisk hann at ok batt þvenginn
[þykkja]
þurftigr
[þakka]
þjófskap
þingreið
[þvá]
[þola]
þrautgóðr
[þurfa]
þarvistar
þar
æja
[ætla]
Þeim þótti hann hafa haft gott ørendivilda ek gjarna, at hann fengi ørendi, ef hann kemr hér
[œsa]
ørvænt
Sumir segja svá sem hér er sagt, at þat væri øx ok héti Fluga
øxnaverðsins
ǫndverðu
ǫtufœrr
[hǫfði]
[fé]
[holmr]
[leið] [leið] Síðan skal biðja á Ljósvetninga leið
●●● hittu þeir svein einn í eynni, ok spurði Vémundr, hvers sonr hann var. En hann kvazk vera sonr móður sinnar
[njósn]
Saxit var ok upp tekit ór kumli Nafars
[raun]
Nú koma þangat húskarlar ... ok skyldi tjalda búðina. En þeir hǫfðu engi verkfœri haft með sér. Nú þótti þeim eigi vel í hendr sér búit, at toptin var full af torfi ok grjóti
var þar komit sverðit ... ok bar (hann) þat lengi ævi

 

a (certain), some, someone/something, any, some or othersubsequent prosecution (for the killing of sby), prosecution of a blood suitsubsequent legal action, right to subsequent prosecution/claimtake over prosecution for a killingsingle-file pathproperty, possessions, means, fortune, supplies, belongingscourage, bravery, boldness, audacity, outspokenness(item pl.) stay (somewhere) (for a time), stop, continued stay, staying(separate) building/room used by the women on a farmstead(separate) building/room used by the women on a farmsteadsupport, assistance, helpin a manner befitting a ‘drengr’, honourably, nobly, fairly, loyally, courageously, bravelybravely, boldly, daringly, dauntlesslyconflict, dissension, strife, dispute, squabble, (violent) argumentthe day before, yesterday, the other daygust of wind, squall(thing/assembly) booth without an awning(thing/assembly) booth without an awningboard and lodge on a farm, be (on a visit) on a farm(appointed) time for marriage/wedding(pl.) participants in a wedding procession (with or without the bride or bridegroom)movement, move, action, practice, fine deedmovement, move, action, practice, fine deedfind a (clever) way out, have recourse to, hit onwithout redress, unatonedimmediately, for the time being, for a whileimmediately, soon, quickly, suddenlyvisit (of some duration)gust of wind, breezesoft-hearted, faint-hearted, cowardlybite, mouthful, (cut off) piecebecome known, come to light, be known (for sth.), be shown to be guilty (of sth.)open, evident, manifest, clear, “sheer ...”better, more correct, more friendly (to sby)warrior, championdeal a mortal bloweasycircumstances, particulars (concerning sth.), occasion (for sth.), special situationoccurrence, event (often an unexpected violent event, accident)thick pole, yard, wooden pillarbrash, daringhave the courage (to do sth.), dareprotection (of sby), help (with/towards sth.)(pl.) river canyon/chasmcompassionate, pitying(sby) is busy, (sby) has toil and troublebe busyfall out, start arguingnot, not at all, in no way whatsoevernot, not at all, in no way whatsoever(of motion back to the point of departure) back, back again

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.