This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Droplaugarsona saga (Dpl) - 18

Droplaugarsona sagaDplV

Not published: do not cite (DplV)

6894 — DplFljˣ

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (DplFljˣ)

[á]
[á]
[á]
[áðr]
enn vid áeggian hennar baud hann Helga þar ad vera
[af]
hann lykur siálfur hurdu aptan hvörn i MióaneseÞad var einn aptan, ad þar kom kona til bústadar Gryms og liest vera lækner gódur
Ingialldur mágur þinn er vilur madur, og mun hann vel hallda ydur, enn ef honum þikia á þvi óhægende, þá fared hingad afftur
[allr]
[at]
[at]
[auðigr]
[ausa]
Þad ætla eg, ad vid gaungum inn ad sæta áverkum vid Helga
Þorsteinn var barnfostre Helga Asbiarnarsonar
Nu munum vid Bárdur náttsetia lykenn, enn þier fared med þá, sem lyfz eru. og veited þeim beina
[belti]
[bera]
Sigurdur vard sár miög, þvi Þorkiell var best vygur af þeira lide brædra
[berja]
[berja]
[bíta]
[bjóða]
Litlu sydar kom blástur i fót ***Gryms, og lagde allt upp i ***kvidenn
[blása]
Nu leitudu þeir sier rádz, er effter voru, og tóku þad first til bragdz ad hallda vörd á öllum vödum
Þad eru mier eingen bryxle
Hann svarar: Þad er mier offt i bryxle fært, ad eg sie of var
vard honum mis-int, og hlóu menn miög ad, enn Helge Asbiarnarson broste at
ad hallda vörd á öllum vödum og sitia vid brúr á Iökulsá
Hafur vorn kalla þær Grym, og er honum þar brint i skiólunne
Þá mællte Helge, er hann sá, ad hann náde honum ei: Nu seinkade eg, enn þu brædder helldur (varst helldur brádur) (sic ms. 58v21)
[búa]
Sydan fór Ingialldur heim afftur til bús synz
[burtu]
[burt]
[burt]
[burt]
þad er nu kallad ad Grymsbigdum sydan
Þá sellde Grymur honum sverd i hönd, og geingu so heim ad bænum
Litlu sydar spratt þad upp af heimamönnum á Vijdevöllum, ad þau Droplaug, Helge og þrællenn hefdu leinge á tale vered umm dagenn
Fara þau til dagverdar i Fannardal
[deyfa]
[draga]
[draga]
[drekka]
[duga] [duga]
hann gieck inn i skálann og visse, ad skydahlade var vid dyr þær, er til fióss voru
[efna]
Nu hafde Grimr II sverd. þvi Gauss kunne ad deifa eggiar
Þeir Ingialldur og Þorkiell trane fóru heiman umm vored hid efra sudur umm iökla og komu ofan i Hornafiord
[eiga] [eiga]
... og þá er þeir komu heim úr leítee, þá lifde Helge e og spurde, hvört þeir Biörn være ei affturkomner og Hiaraude
... og skiliast þeir so góder einka-viner
[einn] [einn]
[eldr]
[eftir]
[eftir]
fóru sydan nordur i Krossavyk, og var Þorkiell þá ei enn heimkomennog þá er þeir komu heim úr leitenne, þá lifde Helge enn
hvylldest Helge, þviat honum var orde *** ervidt
[eyrir]
[eykr]
[ef]
Þad filgde og þvi mále, ad Þórdys var ei kona einsömun
Alldrei var eg fagurleitur, enn lyted hefur þu þó ummbætt
Hvi fer þu hier so snemma, og helldur fáklæddur
[fá] [fá]
Nockrum nóttum sydar reid Grymur heiman og sagdest eiga fiárheimtu ad þeim manne, er Þorgrymur hiet
Effter þetta kom Grymur ad mále vid bródur sinn og sagde, ad nu skilldu þeir fara til Ranveigar, og giöra fiárskiffte med þeim Þorgryme skinnhúfuhun bad umm vored á Múla-þynge Helga frænda sinn fara til fiárskipta med þeim Skinnhúfu
[fjós]
enn Helge hió hvörke færra nie smærra
[fara]
[fara]
Enn þesse kona hiet Gefion, hid fiölkunnugasta illvætte, og hafde vered frilla gauss
sótte Hiarande þvi fastara, er hann heirde þau ord
þá er loked var breckunum, hvylldest Helge, þviat honum var ordet ervidt, og lagde under sig felld sinn
[flytja]
[felmta]
[fljúga]
er þier fremd einge ad skaprauna gömlum manne
[freta]
vakua þu Helge, þvi fullsofed er
Þorkell fullspakur bio i Niardvyk
[fylgja]
[fylgja]
... fara þeir nu til iardhussenz og hafa þar filsnevilldu þeir eiga filsne þar
... enn af fiósenu gieck forskále inn i manna ***húz
Nu mun þad sanast qvad sórum ad vœr erum forstödulausar, þá bónde er ecki heima
[frændi]
[fyrir]
[fyrir]
þeir geingu inn i fiỏsdyr
Allhart mundet þu höggva, ef þu ætter friálsborna dóttur
[fœra] [fœra]
[fǫr]
[flytja]
[fótr]
Nu fara þau heimleidiz. og filgde Gróa eim sleda fastast, er Grymur var í
[gera]
[gera]
hann lá gagnvart Helga i sæte við þiled
[garðr] [garðr]
[gefa]
og bar hann þá ofann af skaflenum,giegnt Össure
(proverb.:) Þad er heimskulegt ad beria til qvenna, og er ills geingis án, nema heimann hafe
[gerði]
[geyma]
þá sneru þeir upp af götunne á gils þröminn hiá Eyrargilsá
hann geingur iafnan ur reckiu firier mig, þegar eg er hiá honum ad gistingu
Grymur var nockra vetur i Krossavyk og var ei gladur
[gjald]
[gnúa]
[gera]
og er haustade, þá flutte Grymur sig úr fiallenu, nidur á hialla einn og var griótvarde firer nedann tiallded og so firer ofan, enn þad var i ofanverdum grösum
Fare þier, so ad ydur take gramer aller
Þá tók til orda ein gridkona, inn i bænum, so Þorkiell heirde á hlad út
[grípa]
og var griótvarde firer nedann tiallded og so firer ofannu er þar hryse vaxed umm alla þá hæd, og lytil griótvarda þar sem þeir bördust
[gefa]
[halda]
[halda]
[hald]
[haustþing]
Allhart munder þu höggva, ef þu ætter friálsborna dóttur
[haustþing]
[haugr]
[heim]
[heldr]
[heimta]
[haka]
[heimleiðis]
[heimskuligr]
[heraðsfleygr]
[hella]
[heldr]
[heraðsmaðr]
[hafa]
[heygja] [heygja]
[heyra]
[hestr]
[hjalskona]
[hausta]
[hefja]
Þá sótte Hiarande fast ad Helga Droplaugarsyne og hió til hans hart og tydum
[hingat]
[hjalli]
[herað]
þá settest Biörn hvyte under herdar honum
[hali]
enn þad skalltu þó vita, ad sá skal verda ockar fundur, ad vid munum ei báder heiler skilia
[heim]
þangad voru boren hei mikil
[hǫggva]
[hlaða]
[hlaða]
[hlandgrǫf]
[hlaupa]
[hlíta]
[hlíð]
[hlíðarsól] [hlíðarsól]
[hnjósa]
[holmganga]
[holmlausn]
[hóll] [hóll]
Ei hrædunst eg þesse hót, þó þau sieu allægeleg
[hruma]
[hrís]
[hugr]
Þá lióp Grymur til dyra og komst út. enn Þorkiell rekur afftur hurd, enn Glumur slagbrand firer
[hurðarhringr]
[hvíla]
[hylja]
[hyggja]
[hǫfuð]
[hǫggva]
[hǫgg]
Hvad er þad orded i ferd þinne, er þier fær nu hláturz, edur hvad seiger þu tydenda
ei mun honum hlyf verda ad skilldenum, þar er eg skyt til
[hluti]
[hlutr]
[holmganga]
[hús]
[hylja]
[húskarl]
[hvénær]
[hvíla]
[hvílugolf]
[hógliga]
Umm nóttena effter fór Helge vid þridia mann i skier eitt, er þar var firer lande, og færdu þeir Biörn þangad og hulldu þar hræ hanz
[hǫnd]
[inn] [inn]
[illvætti]
[innganga]
[jarðhús]
[jǫkull]
enn sverded beit ecki, þegar beinsenz kiende, og svadde ofan i kniesbotena
[kenna]
[klofna]
... og bad hann med miúkum ordum ad láta af komum synum þangad
[koma]
[klæði]
[koma]
[koma]
[koma]
[kúgildi]
[kvenkostr]
skaut Helge til hanz mille fótanna og i giegnum kylenn
Helge sprette af sier bellte, og var þar á knyfur gódur
[knýta]
[koma]
[koma]
[kasta]
[koma]
[klæja]
[kynligr]
[kveða]
[knéskel]
[klá]
Nú fló sá qvittur, ad Grymur lifde
[klípa]
... tók hann ridvöl i hönd sier, og var i skirtu og lynbrókum
Þar effter gaf Finngeir Gryme búed, þad sem hann vardveitte, men öllum fiárlutum, lande og lausafie, sem þar saman stód
[láta]
[land]
[láta]
[láta]
[láta]
[leggja]
[leggja]
[leita]
hann sellde lerefft, er eg átte, i vetur
[létta]
[liggja]
[ljósliga]
[lúka] [lúka] [lúka]
[lokrekkja]
[lýsa]
Þvi liet eg laust þar, ad eg munde ei vita, ad betur væri, ad eg hefde hallded
Þad var einn aptan, ad þar kom kona til bústadar Gryms og liest vera lækner gódur
[leggja]
[leggja]
[legorðssǫk]
[líða]
hun var gömul, og bæde liót og svört
[líf]
[leiðtogi]
[lofa]
[leyna]
Voru þeir Grymur þá í leinum, þar til ad Þorkiell kom heim
[lœkr]
[lǫgskil]
fór Gróa yfer umm vatn til Eckiufells; þar bió Alfgierdur lækner
... af þeira bæ mátte firr siá manna-ferdena... þar allt var skógie vaxed heim að husum, og mátte hvörge siá manna ferder, þótt ad garde fære
Allmiög dregur nu ad þier
[mót]
[margkunnigr]
[meðan]
[merki]
Annan tyma fann Helge Biörn, er hann fór af Desiarmyre, og bad hann med miúkum ordum ad láta af komum synum þangad
[mót]
[moldoxi]
[mæla]
Enn þvi hafde Helge Asbiarnarson þesse mál, ad ei voru syner Hallsteins her á lande
[miðmundi]
[mannahús]
[mannfundr]
[milli]
[mót]
[myrða]
[með]
þá runnu XVIII vargar i móte oss edur XX, og var einn miklu mestur
[mold]
[misinna]
[náttsetja]
[náskyldr]
[nema]
Fór hann þá heimann og hafde med sier neste
[neðan]
[niðri]
var þar leitad umm sætter i mille þeira nafnanna, og fieckst ecki annad af, enn Helge Ásbiarnarson riede einn
[nálægr]
[náseta]
[norrœnn]
[nær]
[nautamaðr]
[nátt]
[ofanverðr]
[ofan]
[óhelgi]
[ólífi]
[ór]
[ósekr]
[óvígr]
[óvinsæll] [óvinsæll]
[óvarr]
[ófǫr]
[ófúss]
[óhappamaðr]
[óhœgendi]
[orð]
[ór]
[ósœmð]
[ofan]
[ór]
geingu þar i fióz, og tóku þar pál og reku, fóru á braut sydan
[penningr]
[ráða]
[ráð] [ráð]
[reiða]
[rétta]
[reka]
[reka]
[rekkjuvaðmál]
... geingu þar i fióz, og tóku þar pál og reku, fóru á braut sydan
[reyna] [reyna]
[róta]
[ráð]
[ræsta]
[rakna]
[renna]
hann geingur iafnan ur reckiu firer mig
[riðvǫlr]
Enn Helge Droplaugarson skaut i knieskiel honum, og rende ofan i leggenn, so hann klofnade, og so ofan i giegnum ristena
[seinka]
[sá]
[saga]
[saman]
[samtal]
So er lækur vor saurugur, seiger hun, ad valla er dreckande úr
[sauðamaðr]
[setja]
[síð]
[síðan]
[síð]
[síðan]
hann var ófuz þessa, og hiet þó ad freista til einu sinne
og skillde so tal þeira ad sinne
[sjá]
[sjá]
[sitja]
[sjá]
[sanna]
[saga]
[saman] [saman]
[samgangr]
[sitja]
ef hann fære ei, skillde hann sekur falla firer Helga Asbiarnarsyne
Glúmr skal skióta slagbrande firer dyr
Allskygn madur ertu, þad er steinn, og köllum vier Tialldstein
hann gieck inn i skálann og visse, ad skydahlade var vid dyr þær, er til fióss voru
þeir gáfu Helga Asbiarnarsyne vidu til skála ... stendur sá skále enn i Mióanese
[skammlauss]
[skafl]
[skella]
hiet annar Sigurdur skarfur, enn annar Önundur
[skilja] [skilja]
[skíðahlaði]
[skora]
[skóggangssǫk]
Nu laupa menn upp i skálanum og ætludu þangad vegandann lauped hafa, er ⸢skurked [var. skarkit ] var ad heira
[sletta]
[snara]
[snækǫkkr]
[spyrna]
skaprauna
[skíðahlaði]
Nu laupa menn upp i skálanum og ætludu þangad vegandann lauped hafa, er skurked var ad heira
[skilja]
[skilja]
Káre var á skillde borenn heim til Höfda, og er þar orpenn haugur effter hann
tók hann ridvöl i hönd sier, og var i skirtu og lynbrókum
[skinnhúfa]
[smár]
[snarr]
[snúa]
[spretta]
[spretta]
tók hann ridvöl i hönd sier, og var i skirtu og lynbrókum og hafde aungva skó á fótum
[støkkva]
[standa]
[styðja]
[støkkva] [støkkva]
[svá]
[svartaskáld]
[svartr]
Hann skal liggia i ockar sæng
Eg hefir búna þeim góda sæng utar af sætehann lá gagnvart Helga i sæte við þiledÞorkiell var litla stund i burt, og sagde þau hvyllde utar af sæte i lokreckiu
[stefna]
[svá]
Vake sveinar i sæte, þvi madur vegur ad mier
[stífla]
[standa]
Eg þickiunst siá tialld i fialled upp, ella stein gráann og higg eg þó helldur tialld vera
[sveðja]
[sæta]
[taka]
Litlu sydar spratt þad upp af heima-mönnum á Vijdevöllum, ad þau Droplaug, Helge og þrællenn hefdu leinge á tale vered
[tala] [tala]
[tefla]
[tanngarðr]
[til]
Þá sótte Hiarande fast ad Helga Droplaugarsyne og hió til hans hart og tydum
[tilsjá]
[tími]
Fóstbrædur hanz fóru med honum, Glumur og Þorkiell trane
Gauss hiet vykingur einn, miög illur vidureignar. Þeir voru IV saman og veittu mörgum mikla ósæmd; þá bitu traudt iárn
[tjaldsteinn]
Eg þickiunst siá tialld i fialled upp, ella stein gráann
[taka]
[taka]
Umm dagenn effter teflde Grymur vid austmann, og rann ad bordenu sveinn, er Þorkiell átte, og þau Iórun, og rótade saman taflenu
Mat spara eg ei vid þig; enn traust hefe eg ei ad hallda þig firer Gunnare austmanne og aungvum þeim, er þig vilia feigan
[tanngarðr]
[tala]
Þórdys todda, kona hanz, spurde, hvi hann villde þar helldur land eiga
[til]
[taka]
[taka]
[um] [um] [um]
liet hun færa lykenn til útebúrs einz
[unna]
[upphæð]
[út]
[upp]
[útan]
[úti]
[út]
[út]
[út]
[undan]
[út]
[ugga]
[útan]
[um]
[útan]
[uppi]
[uppi]
[veita]
Þad kiemur til þess, ad mier þiker alldrei firer von komed, ad hefnt mune verda Helga bródur mynz, medann eg life effter
[vápnfimr]
þá runnu XVIII vargar i móte oss edur XX
[vefja]
[vegr]
[vega]
[vega]
[veita]
[velta]
[vera]
[verða] [verða]
[við]
[við]
[vígr]
Nu kiemur Þorkiell heim og fer til fundar vid Grym og spurde tydenda umm vyg Helga
[vígfimi]
[vilja]
[vinsamliga]
[vinraun]
[vindauga]
[vita]
[vænn]
og stöck sverded af og i andlit hannz og kom á tanngardenn og af vörena nedre
Grymur seiger honum lióslega allan vöxt, sem á var
sydan baud Helge Asbiarnarson til varna
[vakna]
[verða]
[vera]
tók Droplaug vöru þá, er þau Hallsteinn höfdu att
[verkmaðr]
[verpa]
þeir gáfu Helga Asbiarnarsyne vidu til skála
Gauss hiet vykingur einn, miög illur vidureignar
Vesæll vertu halldz þynz, og lát mig lausann
[viðrœða]
Þad er mier offt i bryxle fært, ad eg sie of var
Ei ertu alltyd iafnvar umm þig
[vita]
[vígsmál]
[víss]
[virða]
[vága]
[veifa]
[vinna]
[vegr]
[þar] [þar] [þar]
[þrysvar]
Giefa vil eg þier first klæde, þvi þess er þier nu mest þörf
[þykkja]
[þangat]
[þar]
[þagna]
Litlu sydar kom blástur i fót Gryms, og lagde allt upp i kvidenn; var þá fared effter preste; tók Grymur þiónustu af honum og andadest sydan
[þaðan]
[þar]
[þar]
Ei hrædunst eg þesse hót, þó þau sieu allægeleg
[veita]
[orð]

 

be pregnantspecial friend, intimate friendnot(of travel route) the higher route (vs. the lower/coastal route), the mountain route(cutting) edge (of an axe, sword, etc.)doorway, entrance, door, gatewaymorning meal, first (main) meal of the daythat day, that same dayfarm (with regard to the buildings), the buildings which as a group constitute a farm(item pl.) farm, property, building, settlement, dwelling, lair, den, abode, taking up residence, living and farmingfarm (ɔ: place where agriculture is practised), farming, householdinghurry ongive (animals) waterbridge (over water)smilebring (sth.) forward as a reproach, reproach (sby) (with sth.), deride (sby), mockreproach (for sth.) (from sby), recrimination, denigration, insultfind a (clever) way out, have recourse to, hit onflatulence, swelling, inflammation, infectionextend hospitality, look after, wait onfosterfather (to sby's child)assault, attack(of motion back to the point of departure) back, back againevening (the more frequent and general use, as a synonym for kveldmiðr aftann infra, a more specific use apparently based both on the ecclesiastical division of the day into `horae canonicae' and on the earlier Nordic division into `ættir')evening (the more frequent and general use, as a synonym for kveldmiðr aftann infra, a more specific use apparently based both on the ecclesiastical division of the day into `horae canonicae' and on the earlier Nordic division into `ættir')exhortation, urging, instigation

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.