This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Laxdœla saga (Laxd) - 108

Laxdœla sagaLaxdV

Not published: do not cite (LaxdV)

69 — Laxd ch. 69

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Laxd ch. 69)

Þetta haust hafði Gunnar Þiðrandabani verið sendur Guðrúnu til trausts og halds. Hún hafði og við honum tekið og var leynt nafni hans. Gunnar hafði sekur orðið um víg Þiðranda Geitissonar úr Krossavík sem segir í sögu Njarðvíkinga. Fór hann mjög huldu höfði því margir stórir menn veittu þar eftirsjár. Hið fyrsta kveld veislunnar er menn gengu til vatns stóð þar maður mikill hjá vatninu. var herðimikill og bringubreiður. maður hafði hatt á höfði. Þorkell spurði hver hann væri. nefndist svo sem honum sýndist. Þorkell segir: «Þú munt segja eigi satt. Værir þú líkari frásögn Gunnari Þiðrandabana. Og ef þú ert svo mikil kempa sem aðrir segja þá muntu eigi vilja leyna nafni þínu.» Þá svarar Gunnar: «Allkappsamlega mælir þú til þessa. Ætla eg mig og ekki þurfa dyljast fyrir þér. Hefir þú rétt kenndan manninn. Eða hvað hefir þú mér hugað heldur?» Þorkell kvaðst það vilja mundu hann vissi það brátt. Hann mælti til sinna manna þeir skyldu handtaka hann. En Guðrún sat innar á þverpalli og þar konur hjá henni og höfðu lín á höfði. En þegar hún verður vör við stígur hún af brúðbekkinum og heitir á sína menn veita Gunnari lið. Hún bað og engum manni eira þeim er þar vildu óvísu lýsa. Hafði Guðrún lið miklu meira. Horfðist þar til annars en ætlað hafði verið. Snorri goði gekk þar í milli manna og bað lægja storm þenna: «Er þér Þorkell einsætt leggja ekki svo mikið kapp á þetta mál. Máttu sjá hversu mikill skörungur Guðrún er ef hún ber okkur báða ráðum.» Þorkell lést því hafa heitið nafna sínum, Þorkatli Geitissyni, hann skyldi drepa Gunnar ef hann kæmi vestur á sveitir «og er hann hinn mesti vinur minn.» Snorri mælti: «Miklu er þér meiri vandi á gera eftir vorum vilja. Er þér og þetta sjálfum höfuðnauðsyn því þú færð aldrei slíkrar konu sem Guðrún er þótt þú leitir víða.» Og við umtölur Snorra og það með hann hann mælti satt þá sefaðist Þorkell en Gunnari var í brott fylgt um kveldið. Veisla fór þar vel fram og skörulega. Og er boði var lokið búast menn í brott. Þorkell gaf Snorra allfémiklar gjafir og svo öllum virðingamönnum. Snorri bauð heim Bolla Bollasyni og bað hann vera með sér öllum þeim stundum er honum þætti það betra. Bolli þiggur það og ríður heim í Tungu. Þorkell settist Helgafelli og tekur þar við búsumsýslu. Það mátti brátt sjá honum var það eigi verr hent en kaupferðir. Hann lét þegar um haustið taka ofan skála og varð upp ger vetri og var hann mikill og risulegur. Ástir takast miklar með þeim Þorkatli og Guðrúnu. Líður fram veturinn. Um vorið eftir spyr Guðrún hvað hann vilji sjá fyrir Gunnari Þiðrandabana. Þorkell kvað hana mundu fyrir því ráða: «Hefir þú tekið það svo fast þér mun ekki getast nema hann sæmilega af höndum leystur.» Guðrún kvað hann rétt geta «vil eg,» segir hún, «að þú gefir honum skipið og þar með þá hluti sem hann eigi missa hafa.» Þorkell svarar og brosti við: «Eigi er þér lítið í hug um mart Guðrún,» segir hann, «og er þér eigi hent eiga vesalmenni. Er það og ekki við þitt æði. Skal þetta gera eftir þínum vilja.» Fer þetta fram. Gunnar tók við gjöfinni allþakksamlega: «Mun eg aldrei svo langhendur verða eg fái yður launað þann sóma allan sem þið veitið mér.» Fór Gunnar utan og kom við Noreg. Eftir það fór hann til búa sinna. Gunnar var stórauðigur og hið mesta mikilmenni og góður drengur.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.