This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Grettis saga Ásmundarsonar (Gr) - 2165

Grettis saga ÁsmundarsonarGrV

Not published: do not cite (GrV)

28 — Gr ch. 28

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Gr ch. 28)

Grettir Ásmundarson kom þetta sumar út í Skagafirði. Hann var þá svo frægur maður fyrir sakir afls og hreysti engi þótti þá slíkur af ungum mönnum. Hann reið brátt heim til Bjargs og tók Ásmundur þá við honum sæmilega. Atli hafði þá búsforráð. Féll vel á með þeim bræðrum. Þá gerðist ofsi Grettis svo mikill honum þótti sér ekki ófært. Þá gerðust þeir margir fullhraustir menn er þá voru ungir er Grettir var leikum á Miðfjarðarvatni með þeim áður en hann fór utan. Einn af þeim var Auðunn er þá bjó á Auðunarstöðum í Víðidal. Hann var Ásgeirsson, Auðunarsonar, Ásgeirssonar æðikolls. Auðunn var góður bóndi og gegn maður. Allra manna var hann sterkastur norður þar. Hann þótti hinn gæfasti í byggðarlagi. Grettir kom það í hug hann þóttist hafa orðið varhluta fyrir Auðuni knattleiknum sem áður er sagt og vildi hann prófa hvor þeirra meira hefði við gengist síðan. Af því gerir Grettir heiman ferð sína á Auðunarstaði. Það var um öndverðan sláttutíma. Grettir barst á mikið og reið í steindum söðli mjög vönduðum er Þorfinnur gaf honum. Hann hafði góðan hest og vopn öll hin bestu. Grettir kom snemma dags á Auðunarstaði og drap á dyr. Fátt var manna heima. Grettir spurði hvort Auðunn væri heima. Menn sögðu hann væri farinn til sels eftir mat. Grettir hleypti beisli af hesti sínum. Túnið var óslegið og gekk hesturinn þangað sem loðnast var. Grettir gekk til skála og settist niður á setstokkinn og síðan sofnaði hann. Litlu síðar kom Auðunn heim. Hann hestur var í túninu með steindum söðli. Auðunn bar mat á tveimur hestum og bar skyr á hesti og var það í húðum og var bundið um fyrir ofan. Það kölluðu menn skyrkylla. Auðunn tók af hestum og ber inn skyr í fangi sér. Honum var myrkt fyrir augum. Grettir rétti fótinn fram af stokkinum og féll Auðunn áfram og varð undir honum skyrkyllirinn og gekk af yfirbandið. Auðunn spratt upp og spurði hvað skelmi þar væri. Grettir nefndi sig. Auðunn mælti: «Þanninn var óspaklega farið eða hvert er erindið þitt?» «Eg vil berjast við þig,» segir Grettir. «Sjá mun eg fyrst ráð fyrir mat mínum,» sagði Auðunn. «Vel það,» segir Grettir, «ef þú mátt eigi öðrum mönnum því hlíta.» Auðunn laut þá niður og þreif upp skyrkyllinn og sletti framan í fang Gretti og bað hann fyrst taka við því er honum var sent. Grettir varð allur skyrugur. Þótti honum það meiri smán en þó Auðunn hefði veitt honum mikinn áverka. Síðan réðust þeir á og glímdu heldur sterklega. Sækir Grettir með ákefð en Auðunn fer undan. Finnur hann þá Grettir hefir dregið undan honum. Gengur upp allt það er fyrir þeim verður og rekast þeir víða um skálann. Sparði hvorgi af en þó verður Grettir drjúgari og fellur Auðunn lyktum. Hann hafði slitið öll vopnin af Gretti. Knýjast þeir fast og verður brak mikið um þá og þá kemur dynur mikill undir bæinn og heyrir Grettir riðið var húsunum og af baki stigið og inn gengið snúðigt. Sér hann maður gengur inn þriflegur í rauðum kyrtli og hafði hjálm á höfði. Sjá sneri til skálans því hann heyrði umfang mikið er þeir áttust við. Hann spurði hvað í skálanum væri. Grettir nefndi sig «eða hver spyr að?» «Barði heiti eg,» segir er kominn var. «Ertu Barði Guðmundarson úr Ásbjarnarnesi?» «Sá er maður hinn sami,» segir Barði. «Eða hvað hefstu að?» sagði hann. Grettir svarar: «Við Auðunn eigum hér gamanleika.» «Ekki veit eg um gaman það,» segir Barði. «Er og ekki jafnkomið á með ykkur. Þú ert ójafnaðarmaður og ofurkappsfullur en hann er gæfur og góðfengur og láttu hann upp standa skjótt.» Grettir svarar: «Margur seilist um hurð til lokunnar. Þætti mér þér nær hefna Halls bróður þíns en hlutast til með okkur Auðuni hvað við eigumst við.» «Jafnan heyri eg það,» segir Barði, «en eigi veit eg hvort þess verður nokkuð hefnt. En þó vil eg þú látir Auðun vera í náðum því hann er spakur maður.» Grettir gerði svo fyrir tillögur Barða og líkaði þó illa. Barði spurði hvað til saka væri með þeim. Grettir kvað vísu: Barði kvað það víst vorkunn ef hann ætti sín víst í hefna. «Mun eg gera með ykkur,» sagði Barði. «Vil eg þið skiljið svo gervu og slitið með ykkur.» Og það létu þeir haldast því þeir voru skyldir og líkaði Gretti heldur illa við Barða og bræður hans, riðu á burt allir saman. Og er þeir voru í veg komnir þá mælti Grettir: «Það hefi eg spurt þú ætlar suður til Borgarfjarðar í sumar. vil eg bjóða þér Barði fara suður með þér og þykist eg þá gera við þig verðleikum betur.» Barði varð glaður við þetta og játaði skjótt þessu og bað hann hafa þökk fyrir. Síðan skildu þeir. Þá veik Barði aftur og mælti: «Það vil eg til skilja,» segir hann, «að þú farir ei nema Þórarinn leyfi því hann skal ráða ferðinni.» «Vel þætti mér þú mega einhlítur vera ráðum þínum. Á eg ekki,» sagði Grettir, «ferðir mínar undir öðrum mönnum en illa mun mér þykja ef þú gerir mig liðrækan.» fara sína leið hvorir og kvaðst Barði skyldu gera Gretti vissu «ef Þórarinn vill þú farir» en ella skyldi hann sitja um kyrrt. Grettir reið heim til Bjargs en Barði til bús síns.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.