This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Fóstbrœðra saga (Fbr) - 47

Fóstbrœðra sagaFbrV

Not published: do not cite (FbrV)

10 — Fbr ch. 10

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Fbr ch. 10)

Bersi bindur sár Þormóðar því hann var læknir góður. Um morguninn fór Bersi með marga menn í Ögur. En fyrr en hann kom á bæinn þá mælti Gríma við húskarla sína: «Nú skuluð þér fara í stofu og skipa hinn óæðra bekk og sitja þar meðan þeir Bersi eru hér.» Þeir gerðu svo sem hún bauð, fóru í stofu og skipuðu hinn óæðra bekk og allir vopnaðir. Gríma skipaði Kolbaki á miðjan bekk og brá höndum yfir höfuð honum. koma þeir Bersi á bæinn og drápu á dyr. Gríma gekk til hurðar og heilsar þeim. Bersi mælti: «Það hyggjum vér þér þyki lítið undir um vora heilsu en vittu það fyrir víst oss þykir eigi verr þú sért lítt heil.» Gríma mælti: «Mjög kemur mér á óvart orðtak þitt þetta. Vér hugðum þú værir vor vin sem vér erum þínir. Eða segið þér nokkur tíðindi?» Bersi svarar: «Þau ein tíðindi segjum vér þér munu áður kunnig vera.» Gríma mælti: «Vér höfum engi tíðindi nýlega spurt eða hvað kunnið þér segja?» Bersi mælti: «Vér kunnum segja þann áverka er Kolbakur þræll þinn vann á Þormóði syni mínum.» Gríma svarar: «Það eru ill tíðindi og mikil og þó verr sönn séu því eg sendi Kolbak inn í hús með veft og kom hann eigi heim í gærkveld og get eg hann hafi eigi þorað koma á minn fund því hann vissi hvert vinfengi mér er til Þormóðar. Hefir mig það grunað lengi Kolbakur hafi þóst vera í þingum við Þórdísi en hefir hann sýnt mikla fólsku er hann hefir unnið á Þormóði, svo góðum dreng, fyrir vandlætissakir og fært svo ámæli á hendur dóttur minni en gert oss skömm og hneisu. Er eg skyld reka þessa réttar sem eg hefi föng á.» Bersi mælti: «Það mæla sumir menn Gríma þú kunnir stundum um hug þér mæla en raun mun enn sanna hversu þér er þetta mál gefið.» «Nú kann eg þökk og aufúsu þér gangið inn í hús mín og rannsakið vor herbergi og dragið svo af grun vér séum samvitandi þessa illvirkis er Kolbakur hefir unnið.» gengur Bersi inn í stofuna með sínu föruneyti og skipar hinn æðra bekk, situr þar um stund og sér eigi Kolbak þar er hann situr gagnvert honum því Gríma hafði brugðið huliðshjálmi yfir hann svo menn máttu eigi sjá hann. Bersi gengur fram. Hann rannsakar bæinn og fann eigi Kolbak. Eftir það lýsir hann áverka á hönd Kolbaki, þeim er hann hafði unnið á Þormóði, og fer heim við svo búið. Sár Þormóðar hafðist illa og hann lengi og var jafnan örvendur síðan meðan hann lifði. Kolbakur var í Ögri um veturinn og varðveitti Gríma hann á laun. Um vorið eftir voru mál til búin á hendur Kolbaki. Á því þingi varð hann sekur skógarmaður. Skip stóð uppi í Vaðli. Því stýrði norrænn maður er Ingólfur hét. Skipið var mjög búið alþingi en þeim gaf eigi veður á brott. Þá er menn voru riðnir úr héraði til þings kom Gríma máli við Kolbak og mælti svo: «Þess er mér von þú munir verða sekur skógarmaður um áverka Þormóðar. En fyrir því sekt þín hlýst af mér þá vil eg það frelsi gefa þér þú skalt eigi lengur þræll vera. Þar með skaltu búa hesta fjóra á laun, tvo til reiðar en aðra tvo til klyfjaburðar undir vöru og vist þá er eg vil þér. Vil eg fylgja þér til skips á laun ef svo um búa og taka þér fari í Vaðli.» Kolbakur verður feginn frelsisgjöfinni og þeim fégjöfum er Gríma gaf honum. Hann bjó um nótt ferð þeirra á laun á brott úr Ögri svo engir menn urðu þar varir við. Þau ríða Glámuheiði til Arnarfjarðar og svo hið efra út eftir fjöllum til Barðastandar og koma um nótt í Vaðil. Þá voru kaupmenn í svefni á skipi en stýrimaður sjálfur í tjaldi á landi. Gríma sprettir tjaldskörum en Kolbakur varðveitti hesta þeirra. Hún gengur inn í tjaldið og vekur upp Ingólf stýrimann því hún kunni hann sýn. Ingólfur heilsar henni og spyr tíðinda og eftir það mælti Gríma: «Það er erindi mitt hingað á yðvarn fund eg vildi taka einum manni fari með yður þeim er hér er kominn.» Ingólfur segir: «Hver maður?» Gríma svarar: «Kolbakur heitir hann.» Ingólfur segir: «Vann hann á Þormóði Bersasyni?» Gríma segir: «Sjá hinn sami gerði það.» Ingólfur mælti: «Mikið vandræði sýnist mér vera taka við þeim manni mest von er sekur skógarmaður verði í sumar og svo harðfengir menn eru til eftirmáls sem þeir feðgar eru, Þormóður og Bersi. Höfum vér og lengi legið hér með búnu skipi og kann vera Bersi komi fyrri heim í hérað en oss gefi á brott og vera vér fáum eigi leynt manninum fyrir honum.» er Gríma sér Ingólfur tekur seint hennar máli vindur hún þá fram fésjóð undan kápu sinni og hellir þar úr tveim hundruðum silfurs í kné stýrimanni og mælti svo: «Þetta vil eg gefa þér til viðtöku og ásjá við Kolbak.» Ingólfur segir: «Fagurt er þetta en alkeypt mun verða ef þeir feðgar finna oss áður vér komumst á brott og tökum vér við skógarmanni þeirra.» Síðan segir Gríma: «Sé eg kaup með okkur. Þú munt taka við Kolbaki og þessu er eg hefi boðið þér og flytja hann af Íslandi og veita honum ásjá ef þér gefur á brott í dag.» Ingólfur segir: «Svo skal vera sem þú vilt.» tekur Ingólfur við fénu, stendur upp og fylgir Kolbaki á skip út með varnað sinn. Gríma hafðist á landi uppi við um daginn og minnist á þau hin fornu kvæði er hún hafði í barnæsku sinni numið. Í því bili fellur andviðrið það er áður hafði lengi á legið. Lét Ingólfur þá bera út húðföt þeirra. Taka þeir hvata út á skipið og eru árdegis búnir öllu. Þá er sól var í landsuðri rann byr á. Ganga þeir Ingólfur og Kolbakur á land upp og biðja Grímu vel lifa. Býst hún til heimferðar og fær sér föruneyti og er eigi getið um ferð hennar fyrr en hún kom heim í Ögur og var það fyrr sýnu en menn komu heim af þingi. Ingólfur gengur á skip þá er Gríma var á brott og því næst undu þeir segl upp. Þeim gefur vel byri og eru litla hríð í hafi, koma við Noreg. Kolbakur réðst í lið með víkingum og reynist harðfengur maður í öllum mannraunum. Þormóður kom heim af þingi á Laugaból og var með föður sínum nokkura vetur. Eigi höfum vér heyrt getið Þormóður hafi fengið meiri sæmd síns áverka en sektir Kolbaks.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.