This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Egils saga Skalla-Grímssonar (Eg) - 415

Egils saga Skalla-GrímssonarEgV

Not published: do not cite (EgV)

32 — Eg ch. 32

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Eg ch. 32)

Björn hét hersir ríkur í Sogni er bjó á Aurlandi. Hans son var Brynjólfur er arf allan tók eftir föður sinn. Synir Brynjólfs voru þeir Björn og Þórður. Þeir voru menn á ungum aldri er þetta var tíðinda. Björn var farmaður mikill, var stundum í víking en stundum í kaupferðum. Björn var hinn gervilegasti maður. Það barst á einu hverju sumri Björn var staddur í Fjörðum veislu nokkurri fjölmennri. Þar hann mey fagra þá er honum fannst mikið um. Hann spurði eftir hverrar ættar hún var. Honum var það sagt hún var systir Þóris hersis Hróaldssonar og hét Þóra hlaðhönd. Björn hóf upp bónorð sitt og bað Þóru en Þórir synjaði honum ráðsins og skildust þeir svo gervu. En það sama haust fékk Björn sér liðs og fór með skútu alskipaða norður í Fjörðu og kom til Þóris og svo hann var eigi heima. Björn nam Þóru á brott og hafði heim með sér á Aurland. Voru þau þar um veturinn og vildi Björn gera brúðlaup til hennar. Brynjólfi föður hans líkaði það illa er Björn hafði gert, þótti svívirðing í því þar sem áður hafði löng vinátta verið með Þóri og Brynjólfi. «Því síður skaltu Björn,» segir Brynjólfur, «brúðlaup til Þóru gera hér með mér óleyfi Þóris bróður hennar, hún skal hér svo vel sett sem hún væri mín dóttir en systir þín.» En svo varð vera allt sem Brynjólfur kvað á þar í hans híbýlum hvort er Birni líkaði vel eða illa. Brynjólfur sendi menn til Þóris bjóða honum sætt og yfirbætur fyrir för þá er Björn hafði farið. Þórir bað Brynjólf senda heim Þóru, sagði ekki mundi af sætt verða ella. En Björn vildi fyrir engan mun láta hana í brott fara þó Brynjólfur beiddi þess. Leið svo af veturinn. En er vora tók þá ræddu þeir Brynjólfur og Björn einn dag um ráðagerðir sínar. Spurði Brynjólfur hvað hann ætlaðist fyrir. Björn sagði það líkast hann mundi fara af landi á brott. «Er mér það næst skapi,» sagði hann, «að þú fáir mér langskip og þar lið með og fari eg í víking.» «Engi von er þess,» sagði Brynjólfur, «að eg fái þér í hendur herskip og lið mikið því eg veit eigi nema þá komir þú þar niður er mér er öll óaufúsa á og stendur þó áður ærin óró af þér. Kaupskip mun eg þér í hendur og þar með kaupeyri. Farðu síðan suður til Dyflinnar. er ferð frægust. Mun eg þér föruneyti gott.» Björn segir svo hann mundi það verða upp taka sem Brynjólfur vildi. Lét hann þá búa kaupskip gott og fékk menn til. Bjóst Björn þá til þeirrar ferðar og varð ekki snemmbúinn. En er Björn var albúinn og byr rann á þá steig hann á bát með tólf menn og reri inn á Aurland og gengu upp til bæjar og til dyngju þeirrar er móðir hans átti. Sat hún þar inni og konur mjög margar. Þar var Þóra. Björn sagði Þóra skyldi með honum fara. Leiddu þeir hana í brott en móðir hans bað konurnar vera eigi svo djarfar þær gerðu vart við inn í skálann, sagði Brynjólfur mundi illa í höndum hafa ef hann vissi og sagði þá væri búið við geig miklum með þeim feðgum. En klæðnaður Þóru og gripir voru þar allir lagðir til handargagns og höfðu þeir Björn það allt með sér. Fóru þeir síðan um nóttina út til skips síns, drógu þegar segl sitt og sigldu út eftir Sognsæ og síðan í haf. Þeim byrjaði illa og höfðu réttu stóra og velkti lengi í hafi, því þeir voru öruggir í því firrast Noreg sem mest. Það var einn dag þeir sigldu austan Hjaltlandi hvasst veður og lestu skipið í landtöku við Mósey, báru þar af farminn og fóru í borg þá er þar var og báru þangað allan varning sinn og settu upp skipið og bættu er brotið var.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.

This is a backup server for skaldic.abdn.ac.uk. Any changes made here will be lost.