Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Info

Proverbs

citref
þat er mællt at bysna skal til batnadarAdon 14418
bysna skal til batnadar. og mun sidar betur takaztAdon 1936
(cf. FJOrdspr 82) raðen þrotar firir honom. þviat ecke ma feigum forðaAlex 10116
(cf. GerSprichw 17) Mioc er þat eina dauðlegum monnum til licnar laget. at dyrðin kann eigí deyia. oc fręgðen ma eigi fyr farazAlex 11119
biðendr eigo byr. en braðir androðaAlex 11419
(?) Mikit mego biðen morgo sinne. sva scal betra akrinn at biða þess er hann er fullkominn oc scera eigi fyʀ. oc sva vinet at taka þat eigi fyrir til settan timaAlex 11422
þat kann þo iamnan henda at litill bucr byr yvir miclo viteAlex 1171
(cf. GerSprichw 26) etall ryðr fyrekemr horðo iarneAlex 12626
(cf. FJOrdspr 240) optlega velltir litil þufa miclo lasseAlex 12628
(?) enge ma fyrir dauðanom úruggr vera. ollom kemr hann á knéAlex 12629
undir þui þycke mer at fregðen fare eigi í&8202;#molld með merAlex 14331
(cf. Finnur Jónsson 1921) þung er su hond sialfre ser oc macleg afhogs. er hon vegr sparlegaAlex 3517
sannaðiz her þat sem męllt er at fátt er sva illt at einvge dvgeAlex 4628
sva scal bol bøta at biða meiraAlex 5631
(?) vinet villir huge mannaAlex 853
fregðen man eigi fara í molld með yðr. oc framinn kann eigi deyiaAlex 9422
(cf. FJOrdspr 179) hugsar þá á fornan orðskvið, at hafa skal heil ráð, hvaðan sem at komaAr 62324
(cf. FJOrdspr 200) kemr at því sem mælt er, at margr á sér vin með óvinumAr 63235
(cf. FJOrdspr 179) hafa skal heil rað huaðan sem komaBandM 673
(?) haf við raun þína. en eigi saugn annaʀra. þuiat fatt er betr latið en efni ero tilBandM 714
varlla er þeim hent at falla. er fang vill bioðaBarlA 4015
þa var þat þo. þvi likazt. sam (!) maðr kastaðe. frio a vatn. eða sio. þvi at alldrigi kœmr vizska. illviliaðum mannne i hugBarlA 8618
(?) huat ma þrellinn betra biða en hafa slict sem lauarþrinnBarlB 2326
fyllte þeir þꜳ þann ordz qvidenn er med rettv heyrde þeim til og mælltt er. At jlltt avga skyllde alldreigi neitt gott siꜳBarlReyk 1014
(cf. FJOrdspr 67) er þat sꜳ̋tt sem mælt er ath brader eru barns hugerBevB(2001) 3412
ok er þat sꜳ̋tt, sem mælt er, ath bradir eru barns hugirBevB 26253
Hefir sá, er hættir, segir Bjǫrn, ok mun ek í hernað faraBjH488ˣ 1188
Eigi verðr ⸢einn eiðr alla [V: einnveg alltíð]BjHˣ 13825
(cf. GerSprichw 29) vaskœyt er annars vinatta oc æftirgiærð þo at allskyllt seBl 1973
(cf. FJOrdspr 191) han ma koma honum til æiða ef han uill. þui at i salte liggr sok ef sꝍkendr dughaBl 25713
Sa a homfn en rꝍr en sa lægi en fyrst kemr landfestum vm festarhælBlFar 28022
hvárt hefir Helgi ... sýnt fólsku mikla við þik? Vil ek biðja, at þér ... virðið þat engis, því at ómæt eru þar afglapa orðBoll 30318
ma ek nv sanna eð fornkveðna orð at eftir koma vsv;i;nnvm rað i hvgBret 25112
Konungr segir þá, at þat færi eigi illa, at sá hefði brek er beiðiztBós 152
(cf. FJOrdspr 100) hverr var þér svó reiðr, at þik vill feigan ok senda þik forsending? Eigi gengr ilt til allz ... segir hannBós 256
(cf. FJOrdspr 86) Eigi gengr ilt til allz ok verðr enginn frægr af öngu, segir hannBós 257
(cf. GerSprichw 19) þeir, sem hér ráða fyrir, munu þegar drepa ykkr, er þit sjáizt hér. En þeir sögðu, at mörgu svaraði frestinBós 3021
(cf. GerSprichw 15) Ek vil herða jarl minn hjá þér, segir Bögu-Bósi. Hvat jarli er þat, sagði hún. Hann er ungr ok hefir aldri í aflinn komit fyrri, en ungan skal jarlinn herða ... Hún spyrr nú, hvar jarlinn er; hann bað hana taka milli fóta sér, en hún kipti hendinni ok bað ófagnað eiga jarl hansBósC 2317
segir hann, at (cf. Lúðvík Kristjánsson 1982) æigi verr einn ;eiðr; allaClarA 1426
(cf. FJOrdspr 181) ferr enn sem fyʀr, at hinn rikari verðr rꜳð at segiaClarA 1545
(cf. HHOrðt 412) Øllom bindr hann þeim iamɴan sciǿld vp goþom orvm. oc callar øll. ohę́f meþ ølloClemCod645 6711
(cf. OH) sialdan kemr lan hlæandi aptur þvi nu er brotid spialdit oc jlla velgt bokDI IV ([c1449]: Holm 16) 758.26 n.
Sannatz fornmælit fyrer þeim frændvm minvm ... adh því bregdr heimskvr madvr avdrvm er hann veit sig sialfan sekanDI VII ([1500]) 53414
(cf. FJOrdspr 200) seghia menn at vorm er vina senna. firir goðo tokom ver yðru kallze ok so veenter os at þer med oss gererDN VIII (*[1337]›apogrˣ) 11917
kemr at þui sem mællt er at litil eru nef uỏr en breidar fiadrirDpl162 814
er ▹án◃ illz gengis nema heiman hafiDpl 16033
Þad er heimskulegt ad beria til qvenna, og er ills geingis án, nema heimann hafeDplFljˣ 1199
Koma mon hier ad þui sem mællt er, ad skamtt flijgur aur af skỏmmumm bogaDámˣ 7213
Þui geingu þier j þetta órád med Dámusta? Þeir suỏrudu: Bera verdr til huorrar saughu nockud, þó viliumm vier bióda ijdr sialfdǽme fijrer þettaDámˣ 885
(cf. Seip 1943 [MM 1943]) gerdu þeir ord ꜳ þui at þeir mundu eigi leggia drag under ofmetnad ÞorsnesingaEb309(2003) 2515
margir verda vaskir j einangrinv þott litt se ⸢fullkvedid at [V: vasker] þess j mill▹i◃Eb445b(2003) 545
er þad enn vant ad sia̋ huorer enn verda ⸢hoggum [V-1: brogðvm |V-2: bragdvm] fegnerEb447(2003)ˣ 27428
(cf. HHOrðt 413) Styʀ ... sotti fram hart * með Steinþori frænda sinum. þat uarð þar uig fyrst er hann ua i flokk Snorra ... Skipti hann þa um skilldi sinum ok allir hans menn ok gekk i lið Snorra ok uarð bratt manz baniEbWolf(2003) 20130
(cf. FJOrdspr 194) Biorn er engi klektunar maðr. er ok mer þar fangs uan at frekum ulfi er hann er. þegar hann færr æigi þ▹ann a◃uerka i fyrstu er honum uinniz skiott til banaEbWolf(2003) 2236
eru ok opt flǫgð í ⸢fǫgru skinni [V: fogrum skyckium]Ebˣ 291
(cf. FJOrdspr 200) Her mun uera sagði Egill sua sem opt er męllt. at segianda er allt si▹n◃um uínEg162θ(2001) 918
(cf. Taylor 1997 [ANF 112] 67-68, 89) þiki mér nú féit fastliga komit. Er konungsgarðr rúmr ingangs, en þraungr brottfararEg 2492
Her mun uera sagði egill sua sem opt er męllt. at segianda er allt si▹n◃um uínEgFrg² 33624
(cf. Bjorvand 1994) fornkueðit orð er. at þa verðr eik at faga er vnder skal buaEgM(2001) 13017
(cf. FJOrdspr 202) hefer þu sagði hann farit fremðar faur mikla. en þat er mællt er ymsar verðr er margar fe\. ʀEgM(2001) 5429
(cf. FJOrdspr 200) her mun vera seger Egill sem opt er mællt. at segianda er allt sínum vinEgM(2001) 9128
(?) sat er þat er melt er at minni verdr af deilingr þegar madrin er sivkrEgSH1 78926
(cf GerSprichw 27) Frekt takit þer herra mín orð ok vant uerðr mer at sigla milli skers ok báruEindrÓT 22220
þa ero vær betr halldnir a&8202;skipum, en a lande ... gott er nu ⸢um urugt at #bua [V: heilvm vage ɔ: vagni heim at aka]ElisA 2012
suo lykur medur þeim ad sa fiell er fangid baudErAˣ 6516
(cf. GerSprichw 22) þat hafa uitrir mællt at hamingiusamligra væri at beriazst a sinne iordu en a annaraEym 12218
frest eru illz bezstEym 13217
suo litz mer herra sem vera mune fangs uon at frekum ulfuiEym 1327
muntu sua lata fe þitt allt. þvi at firnum nytr þess er firnum færFbr 265
(cf. FjOrdspr 186) hann tekr borð ok setr firi Butrallda. Skammr er skutill minn seger Þorkell, ok gack þu hingat, Þorgeirr, ok sit hia ButralldaFbr 3412
(cf. FJOrdspr 107) Sva er leikr hverr sem ⸢byriaðr er [V: heimann er gerr]FbrHb 1105
hverium bergr nakkvat, er eigi er feigrFbrHb 1857
(cf. FJOrdspr 83) hverium bergr nakkvat, er eigi er feigrFbrHb 1858
Þormoðr segir, at hanvm var illt i avgvm. Bersi mællti: Eigi er sa heill, er i avgun verkirFbrHb 759
Kom honum i hug, at vera mætti sva at dælla væri at draga ef halft hleyfti (hvis man også skubbede lidt // if one gave a bit of a push); minner hana a it forna vinfengi, hvert verit hafðiFbrˣ 7115
(cf. FJOrdspr 194) er mer vlfs van er ek eyrun segFinnb 232
(cf. FJOrdspr 99) þat munu flestir menn mæla. at mer se mislagðar hendr. ef þu kemz með lifi i brott fra mer eða klaklaust. en þo latum ver marga fa harðyndi. þo at litið vinni til eða nærr ekkiFinnb 3322
Þad er fornn ordz-ku▹idur◃, ad velldur-ad sa, er vararFljˣ 10312
Ey skal mier þad verda sem flestumm, ad eg renna þar ꜳ gardinn, sem lægstur erFljˣ 11011
og kemur ;off;t ad þui, sem mællt er, ad fer ord, er umm munn lijdurFljˣ 3813
(cf. FJOrdspr 100) þad er fornnt mal, ad opt hlijtst illt af illummFljˣ 6426
kemur ad þui, sem mællt er, ad epter koma osuinnumm manni rꜳd i hugFljˣ 8527
(cf. FJOrdspr 109) Satt er þad, sem mællt er, ad opt verdur lijtils vanntFljˣ 911
betra er at deyja virðuliga en lifa skammsamligaFlóamˣ 227
(cf. FJOrdspr 188) satt er hit fornkveðna, at spakir menn henda á mǫrgu miðFlóamˣ 3017
satt er hit fornkveðna, at spakir menn henda á mǫrgu miðFlóamˣ 3018
(cf. FJOrdspr 187) var-at af vǫru, sleikti um *þvǫru, sæll mágrinn, láttu niðr detta, engu er nýttFlóamˣ 6715
ætla ek vel fallit, at sá hafi brek, er beiðizFlórKon 1745
(cf. FJOrdspr 192) af beisku tre renn beisk;r; ;ꜳ;voxtrFlóv² 16919
þat er fornn ordz kuidr, at deyr dugga, þott j dali skridi, þa er ỏll ero aurlỏg farinFlóv² 20431
(cf. FJOrdspr 172)Flóv² 20525
(?) ill liþveizla bleckir margan maɴFlóv¹ 14355
nv er sa dagr komin, er þv mat iðraz þess astar hita, er þv hefir fe;n;ggit ... Man nv þat sannz, sem mælt er, at sviða sætar astirFlóv¹ 16153
betra er at deyia dyrliga en liva við skommFlóv¹ 16630
þvi gott vpphaf hefvr godan endaFormBrúðI 16323
blint er annars briostFormBrúðI 16328
sa uerdvr margs uís er arla risFormBrúðI 1735
nv med þvi ad sa uerdvr margs uís er arla risFormBrúðI 1736
gott upp haf hefur jafnan godan enndaFormBrúðIII 330
Haralldr svaraði kvað ecki einna sva agætt. at eigi matti verþa annat þviliktFris 30621
þad er mal manna at sa eigi fe sem lifir enn ecki dauder mennFriðB 3927
At logom skal lannd vart byggiaFrostÁMˣ 276
(cf. FJOrdspr 80) i þesse ræið fell hestrenn undir hanum oc konongrenn framm af. oc mællti fall er farar hæillFskAˣ 28814
i þesse ræið fell hestrenn undir hanum oc konongrenn framm af. oc mællti fall er farar hæillFskAˣ 28815
(def.? ²ei adv.? cf. var. & FjOrdspr 103, BVMálsh 182) var þetta sem mælt er at ⸢æi [V-1: \ eg|V-2: æ] kemr æinn hvaðann. oc firir þvi at sumum var ouðit længri lifdagha. oc komuz meðr þvi undanFskAˣ 29424
(cf. FJOrdspr 206) þa mællte konongrenn. við horfer þu mioc i dag Erlingr. Ia hærra sagðe hann. Anndverðer sculu erner kloazFskBˣ 17514
er þat satt er mællt er. at bærnska er bratt gieðFskBˣ 24511
(cf. FJOrdspr 202) þat er forn siðr at hinn vittrare vægerFskBˣ 24520
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) En sva er þar við ramman reíp at draga er Þrandr i Gỏtu ꜳ i hlutFær61 4913
er ⸢þo siálf [V: þa sialfs] hꜹnd [V+: huerium] hollustFærKˣ 1212
(cf. FJOrdspr 205, GerSprichw 14) Þa męllti Þrandr. Mart scipaz a maɴz ęfi Otítt var þat þa er ver vorom ungir at ;meɴ; scylldo sitia eþa liggia vedrdaga goþaFærÓH 36213
Satt er et fornqveþna sva ergiz hverr sem elldizFærÓH 4183
(cf. FJOrdspr 99) er ⸢þo sialf [V: sialfs] hꜹnd [V+: hveriom] hollostFærÓH 4189
(cf. GerSprichw 25) Þat hefi ek fvndit i&8202;helgvm ritningvm at nꜹdsyn se lꜹgvm #rikri vm marga hlvtiGBpB(2018) 13010
(cf. FJOrdspr 192) þat er fornnt mal at eingi tacki sva i tiornina at eigi verdi votr afGBpB(2018) 13620
(cf. FJOrdspr 192) þat er fornnt mal at eingi tacki sva i&8202;#tiornina at eigi verdi votr afGBpB(2018) 13621
(cf. FJOrdspr 90) iafnan hlytr gott af godvm sva sem segir iɴ heilagi Eronimvs prestrGBpB(2018) 13718
(cf. FJOrdspr 192) þat mal er þv taladir vm tiornina at eigi tæki sva i at eigi yrdi vottr. þat mælir þv til minn mest ok fyldar manna miɴaGBpB(2018) 13922
(cf. FJOrdspr 101) Prestr svarar með orðskvið, at nú skal fara allt saman karl ok kýrGBpD 11226
(?) Mun sá orðskviðr hér sannast, at fár gengr sekr af sjálfs dómiGBpD 4529
(cf. Guðbjörg Kristjánsdóttir 2000) Mun sá orðskviðr hér sannast, at fár gengr sekr af sjálfs dómiGBpD 4530
(cf. GerSprichw 25) þat þykkist ek sét hafa í ritníngum, at þröngvandi nauðsyn verðr lögum ríkariGBpD 9534
(cf. FJOrdspr 192) En nú næst er þar til víkjanda, er flyzt, at þér hafit ok yðvarr kennidómr þar jafnan nálægr verit, er orrustur heyjast með berum fólkvápnum, þvíat enginn tekr þurr í tjörnGBpD 9712
(?) ek hefir yðr sannliga flutt, hverjum hætti ok fyrir hverja sök manndrápin urðu, þvíat atvik ok ástundan dæmir alla hluti, sem ritað er: quicquid agant homines intentio judicat omnesGBpD 9738
(cf. GerSprichw 27) flest er seinna enn segirGHr 36322
(cf. FJOrdspr 93) Eg skal að vísu hitta hann, því ei veit, með hverri heill hver kemurGautr²ˣ 6226
(cf. FJOrdspr 93) Segi þér, at ek mun hitta Ref; ei veit, hverju heilli hvergi kemrGautr¹ˣ 3717
af þvi mꜳ eingen einn vel þiona tveimvr sennGeorgReyk 3324
(?; cf. FJOrdspr 187) ei verdr sofandi manne sigur giefen ne hikanda happGibbˣ 7314
(cf. FJOrdspr 99) er satt it fornkveðna, at sjálfs hǫnd er hollustGlúm 1216
(? cf. ed. note) Seint til vánar sá man erja, sitr sá nú í hjá, er líkligri væri til þinna sonaGlúm 2314
(? cf. ed. note) Seint til vánar sá man erja, sitr sá nú í hjá, er líklegri væri til þinna sonaGlúm 2315
(cf. FJOrdspr 176) Illa sezk opt ofsinn, Sigmundr, ok rangindi; kann ok vera, at þat hendi þikGlúm 2316
(cf. FJOrdspr 71) Þat er fornt mál, at blóðnætr eru hverjum bráðastar (ɔ: i nætterne efter et drab er folk ivrigst efter hævn // ɔ: during the nights after a killing there is the greatest thirst for revenge), ok mun þeim þykkja lítils vert um, er frá líðrGlúm 296
(cf. Falk 1912) kann vera, at sanni it fornkveðna, at fé sé dróttni glíktGlúm 4317
Spá er spaks geta, sagði BarðiGr 10421
Legit hafa mér andvirki nær garði en (jeg har haft vigtigere arbejde at udføre end // I have had more important things to do than) at berjask við þik fyrir sakleysiGr 10613
(cf. FJOrdspr 100) illt mun af illum hljóta, þar sem Glámr erGr 11713
(cf. FJOrdspr 195) Þá er ǫðrum vá fyrir durum, er ǫðrum er inn um komitGr 11719
hlýtr jafnan illt af athugaleysinuGr 13421
Þorbjǫrn øxnamegin spurði víg Þorbjarnar ferðalangs ... brásk hann við reiðr mjǫk ok kvezk vilja, at ýmsir ætti hǫgg í annars garðiGr 13815
Mart er líkt með þeim er góðir þykkjaskGr 14017
(cf. FJOrdspr 182) jafnan er hálfsǫgð saga, ef einn segirGr 14624
(cf. FJOrdspr 188) snaraði Þorbjǫrn fram fyrir dyrrnar ok lagði tveim hǫndum til Atla með spjótinu svá at stóð í gegnum hann. Atli mælti við er hann fekk lagit: Þau tíðkast nú in breiðu spjótinGr 1462
Þat er fornt mál ... at svá skal bǫl bœta, at bíða annat meiraGr 1536
(cf. FJOrdspr 100) er því illt illum at vera, at margr ætlar þar annan eptir veraGr 1815
Eigi er sopit, þó at í ausuna sé komitGr 18321
(cf. FJOrdspr 81) Allt verðr til fjárins unnit ... ok er oss þat eigi sízt kaupmǫnnumGr 18914
(cf. FJOrdspr 95) Hér fór, sem mælt er, at opt er í holti heyrandi nærGr 18922
ok er vel, at sá hafi brek, er beiðiskGr 19113
Sá er eldrinn heitastr, er á sjálfum liggrGr 19210
(cf. FJOrdspr 82) verðr hverr þá at fara, er hann er feigrGr 20511
(? cf. Bjorvand 1994) Margr er dulinn at sér, ok varð ykkarr mikill mannamunr ... En þó gerði Grettir vitrliga, er hann drap þik eigiGr 2222
(cf. FJOrdspr 85) Gætið ykkar vel við gørningum; fátt er rammara en forneskjanGr 2241
(cf. FJOrdspr 101) þú sagðisk eiga mestan hlut eyjarinnar; er þat vel, þó at vit deilim kálitGr 23710
(cf. FJOrdspr 69) Sinnar stundar bíðr hvat ... ok muntu ills bíðaGr 23715
Sinnar stundar bíðr hvat ... ok muntu ills bíðaGr 23716
(cf. FJOrdspr 99) gjǫrn var hǫnd á venju, ok þat varð tamast, sem í œskunni hafði numitGr 2461
(cf. FJOrdspr 192) gjǫrn var hǫnd á venju, ok þat varð tamast, sem í œskunni hafði numitGr 2462
(cf. FJOrdspr 88) Nú þykki mér koma at því, sem mælt er, at margr ferr í geitarhús ullar at biðjaGr 2467
(cf. FJOrdspr 204 & GerSprichw 14) Satt er it fornkveðna, at ... illt er at eiga þræl at einkavinGr 25912
Satt er it fornkveðna, at ... illt er at eiga þræl at einkavinGr 25913
Berr er hverr á bakinu, nema sér bróður eigiGr 26021
(cf. FJOrdspr 94) Engi er allheimskr, ef þegja máGr 2788
(cf. FJOrdspr 204) Hér mun koma at því, sem mælt er, at þrisvar hefir allt orðit forðumGr 28015
(cf. FJOrdspr 203) Missæl er þjóðinGr 28320
(cf. Lundahl 1938 [NB 25]) mæltu þat margir, at hon myndi þat sanna, sem mælt er, at lítit skyldi í eiði ósœrtGr 28416
(cf. FJOrdspr 105, GerSprichw 10) Fór þar, sem víða eru dœmi til, at inir lægri verða at lútaGr 28427
Nú muntu verða af þér at draga slenit, mannskræfan, segir hann. Grettir segir: Illt er at eggja óbilgjarnanGr 3818
(cf. FJOrdspr 199) Vinr er sá annars, er ills varnarGr 382
Þræll einn þegar hefnisk, en argr aldriGr 447
(cf. FJOrdspr 108) mart er ǫðru líktGr 4616
(cf. FJOrdspr 187) Mart er smátt, þat er til berr á síðkveldumGr 596
(cf. FJOrdspr 177) Orða sinna á hverr ráðGr 6410
(cf. FJOrdspr 206) þat er satt, sem mælt er, at ǫl er annarr maðrGr 664
Satt er þat, er mælt er, lengi skal manninn reynaGr 7215
(cf. Finnur Jónsson 1934-1935 [APS 9]) þykki mér þat ráð, at hér hafi eik þat er af annarri skefr, er vit Grettir eigumsk viðGr 788
Margr seilisk um hurð til lokunnarGr 9711
þat er fornt orð, at frekr er hverr til fjörsinsGrL 1505
Era hlvms vant, qvað refr, dro hǫrpv at ísiGramm³748 1152
Úrt járn, kvað kerling ok átti kníf deiganGullÁsuÞ518ˣ 3485
Era hera at borgnara. þott hæna beri skjǫlldGullÁsuÞHulda 19420
(, cf. FJOrdspr 94) Era hera at borgnara. þott hæna beri skiǫlld. ok ▹mi◃kils þyckir nv við þvrfa er þit ervt .íȷ́. í motí merGullÁsuÞHulda 19421
(cf. FJOrdspr 99) mislagðar erv þer hendr. dregr framm hlvta mǫrlandans. en þorir eigi at hefna fǫðvr þínsGullÁsuÞHulda 19522
(cf. FJOrdspr 180) Ingimaʀ s. ɔ: segir Sticc i&8202;mer q. ɔ: kvað #rekaGullÁsuÞMork 36222
Erat hera at borgnara at høna beri sciolldGullÁsuÞMork 36313
(cf. FJOrdspr 179) Þorir segir. hafua skal god rad þo at or refs belg komiGullÞ 3923
(?) Geir hafði tíu þræla til vinnu. Kolr hét sá maðr, er fyrir þeim var. Það var hans iðn að geyma fjár vetr og sumar. ⸢Kom hann aldri inn undir sótugan rapt ... [V: því að eitt er afglapa títt (for en tosse kan ofte kun én ting // for a fool often masters only one thing), og svó fór honum. Sína iðju hafði hverr þeira hinna ...]GunnKˣ 34414
Ei skal halltr ganga medan badir fætr eru iafnlángirGunnl 204
ecke er mark at draumumGunnl 323
eigi leyna augu ef ann kona manniGunnl 424
Frekr er hverr til fjǫrsins, ok mun ek heldr segja til þeira, en ek sé drepinnGÞiðrˣ 20213
(cf. FJOrdspr 84) Frekr er hverr til fjǫrsins, ok mun ek heldr segja til þeira, en ek sé drepinnGÞiðrˣ 2023
(cf. FJOrdspr 186) þo mun ek ecke kunna þik um þetta, þviat mæla verdr ⸢einn hverr skapanna mꜳlum, ok þat mun fram koma, sem audit verdr [V: nokkur skapamál]Gísl 1312
ek vil, at vit skiptum fe ockru ... Gisli svarar: saman er brædra eign bezt at litaGísl 1320
allt kann sꜳ er hofit kannGísl 2412
ser æ giỏf til gialldaGísl 254
ok ser æ giỏf til gialldaGísl 257
⸢ok bitinn mundi [V: þvíat bíta mætti] nu beinfiskr, ef at bordi ⸢mætti dragaz [V: yrði dreginn]Gísl 4920
(cf. FJOrdspr 81) þo er þat satt, sem mælt er, at fee er bezt eptir feigannGísl 621
satt er hit fornkvedna, ꜳn er illz geingiss nema heiman hafeGísl 637
(cf. FJOrdspr 74) Konungr kvað þann eigi líkan böl at bera, at ei mátti bíðaHG18 518
Konungr kvað þann eigi líkan böl at bera, at ei mátti bíðaHG18 519
Er þat satt, sem mælt er, at aptans bíðr ófröm sökHG 145
þat er satt sem mælt er, at öl er annarr maðrHG 1612
Hrólfr konungr kvað frest ⸢illz [V: eru ꜳ illu] bezt ok kvez gjarna sem lengst lifaHG 3610
mælumz vel um, fóstbróðir! er þat satt, sem mælt er, at ⸢býsna [V: bïsn] skal til batnaðar; mun enn gott nöckut fyrirliggja. Stóðu þeir berfættir á mannabúkum í skyrtu ok línbrókumHG 6230
(?) þottu mer þau mest tidendi er ek mista hofðingia mins. ⸢er heit lánar drottins ást [V: ok veit sa einn er missir sins lanar drottins. hversu heit uerða kann hỏfðingia astin]Hallfr 1184
(cf. FJOrdspr 200) kom þat framm sem mælt er at huerr a ser vin með ovinumHallfr 617
(cf. FJOrdspr 178) illa gefazt ill rꜳ̋dHarð 17012
(cf. FJOrdspr 82) let nu at þui koma sem mællt er. at eigi mꜳ feigum fordaHarð 1719
(cf. FJOrdspr 186) eigí mꜳ skaupunum rennaHarð 17220
(cf. FJOrdspr 204) kemur þar ath þuij er mælt er ath sialldan er þręll happsęllHect 972
(cf. FJOrdspr 180) eigi verdr þat allt at regni er rỏckr i loptiHeið450ˣ 2116
(cf. FJOrdspr 105) þar launade eg þier lambed graaHeið450ˣ 257
eigi ma ofeigum bellaHeið450ˣ 4017
(cf. í þǫrf skal vinar neyta; cf. FJOrdspr 200) skal þin vinr segir hann i þꜹrf neytaHeið 7119
frekr er hverr til fjǫrsinsHeiðrHˣ 6225
(cf. FJOrdspr 108) liðar verðr sá at leita, er lítit sax hefir ok mjǫk er fáfróðrHeiðrHˣ 7018
(cf. FJOrdspr 68, HHOrðt 50) Ek ættla nv ... ath eiki þurfi holan baug vmm þath ath klappa (undersøge metallet i ringen ɔ: efterprøve sandhedsværdien af // test the metal of the ring ɔ: test the truth of). ath Aslakur bad þig radaHem1005 1214
klappaHem1005 1215
þath er allz mals sannaztt ath angradur er gume hverr ef ;ei; vegur med vopnvm þeim er hann hefer tilHem1005 1518
skullu þier navkud þui trua er ek seigi fra seiger Oddur. kongur svarar sa hlytur ath bera er veitHem1005 1725
(cf. FJOrdspr 206) avndverder skullv erner klorazttHem1005 2027
Hem1005 2621
(cf GerSprichw 27) þath verdur mier þvngtt ath sigla milli skers ok barvHem1005 520
(cf. FJOrdspr 206) onduerder skulu erner kloastHem1010 2011
liditHem1010 265
fellr hon fyri herstin ... ok fær hon þegar bana. hann mællti bysna skal til batnaðar ok er þat véna at for vár verði goðHem544 5512
(cf. GerSprichw 28) þui at engi er ⸢allr [V: alt] i sen ungr oc gamalHirð 4148
(cf. GerSprichw 25) þo at i fyrstu takeczt æigi þa er þo æigi rað at lata berazt. þui at ⸢*nam [non emend. nafn] kenner mæira en natturaHirð 4219
er illt at eiga þræl at einka vinHjǪˣ 48616
nú veit ek eigi, nema vér róim leiðangrinn ok gjaldim leiðvítitHkrIˣ 2757
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) þat er, sem mælt er, at mǫrg eru konungs eyru; var konungi þetta sagtHkrIˣ 4048
(cf. GerSprichw 26) Konungr segir: eigi vissa ek, at ek ætta stafnbúann bæði rauðan ok raganHkrIˣ 44013
(cf. GerSprichw 26) seint er satt at spyrjaHkrIIˣ 24619
þat er satt, er mælt er, at bráðgeð er bernskaHkrIIIˣ 11412
(cf. FJOrdspr 202) þat er ok forn siðr, at inn vitrari vægiHkrIIIˣ 11420
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) Þá var, sem opt er mælt, at mǫrg eru konungs eyruHkrIIIˣ 17316
(cf. FJOrdspr 80) stóð hann upp skjótt ok mælti: fall er farar-heillHkrIIIˣ 20411
stóð hann upp skjótt ok mælti: fall er farar-heillHkrIIIˣ 20412
(cf. FJOrdspr 73, 93 & GerSprichw 7, 8) þykki mér bezt um heilt at bindaHkrIIIˣ 41012
(cf. FJOrdspr 101) ofnær nefi, kvað karl, var skotinn í augaHkrIIIˣ 44210
(cf. GerSprichw 24) fyrer þui at aptur huerfur lygi þá er sauɴu mæter þa ætlu vær at rita naukura atburdi þa er giorzt hafa a vorum dogummHrafnAˣ 1814
(cf. FJOrdspr 174) Eɴ fyrer þui at litid er nef vor enn breidar fiadrar, þa ox oþykkt med þeim Markusi ok JngaHrafnAˣ 19222
lijtid er nef vort enn breidar fiadrerHrafnB²ˣ 1218
(cf. FJOrdspr 176) skavm erv v favll (ɔ: óf ỏll, cf. ed. note) þessa heimsHrafnB¹ 218
ma mer þat sem yfir margan gengʀ. hefir sa ok jafnan er hættirHrafnk162 11417
er þad satt er ▹mæ◃llt er, ad suinnur er sa er sig kannHrafnkˣ 169
(?) minnist nu margur ꜳ̈ fornnann ordzkuid, ad skomm e▹r ofs◃ æfiHrafnkˣ 4311
(cf. GerSprichw 28-29) giætt▹u◃ nu vel til og verttu var vmm þig, af þuj ad vannt er vid vondumm ad ▹siä◃Hrafnkˣ 4512
satt er flest fornnkuedit, ad so ergist huor sem elldistHrafnkˣ 5116
(cf. Boer 1900 [ASB 8] & Boer 1900 [ASB 8] note) er þa alls giætt ef þijn er, en hier er ⸢eingin [V-1: eẏ] ⸢*dijr j [E-2: dijrri] festi, og er vel huad sem af oss verdurHrafnkˣ 5414
eptir koma ösuinnum räd j hugHrólfˣ 10820
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) Vijfill suaradi, hier er vid rammann reip ad dragaHrólfˣ 220
og ætlum vær hann foruitra, og eij allan þar hann er sienHrólfˣ 415
margt er kinligt ꜳ̋ ferd og flugiHrólfˣ 420
Þeir spurdu huada konum þær væri, eda fyrir huǫria sǫk þær væri þar komnar einmana ... suo frijdar konur og vænar ... til allz ber nǫckud sueinar seigir hunHrólfˣ 5215
(?) Kalfur settiz j sætí hans ... ok er Einar þambarskelfir saa þat settiz hann a auxl honum Kalfi ok mælti fyrr ꜳ gaumlum vxanum at bæsa en kalfinumHuldaHrokk 1725
(cf. GerSprichw 24) Þat mvn ráð at taka hít mínna ef eigi fæ hít meíraHuldaI 10620
Fatt veit fyʀʀ en reynt erHuldaI 11126
þat er satt sem mælt er at ⸢braðgeð [V: bratt gieð] er bern;s;kanHuldaI 1592
(cf. FJOrdspr 202) Þat er ok forn orðzkviðr. at íafnan vægir hínn vítraríHuldaI 1599
hann sagðí eckí eítt sva agíætt. at eigi mættí verða annat sliktHuldaII 23014
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) her varð sem mælt var. at mǫrg erv konvngseyrvHuldaII 243
þyckí mer bezt vm heíllt at bíndaHuldaII 2966
Ofnæʀʀ nefí kvað karl var skotinn ȷ́ avgaHuldaII 31422
(cf. FJOrdspr 80) hestrinn fíell vndir honvm ok konvngr af framm. stoð hann vpp ok mælti. Fall er farar heillHuldaII 8714
(cf. FJOrdspr 82) ecki ma feígvm forðaHuldaII 8927
þat er forn orðskviðr at hús skal hjóna fáHungrvˣ 7413
Satt er þat, er mælt er, at spyrja er bezt til váligra þegna, ok án er illt um gengi, nema heiman hafiHǿnsˣ 1813
(cf. FJOrdspr 100) opt hlýtr illt af illum, ok grunaði mik, at mikit illt myndi af þér hljótaskHǿnsˣ 2319
(cf. HHOrðt 413) er þat oradligt at etia þeim saman, er allir ætti eins skialldar at veraHák81 30820
(cf. FJOrdspr 175) at sæk;i;azt ser vm likir, saman ok skrida nidingar. Þetta tal megu þer nu fylla, felagarHák81 4367
(cf. Wolf 1994 [ANF 109]) sialldan velldr einn, ef tueir deilaHák81 5535
(cf. FJOrdspr 175) at sækiaz ser vm likir saman skriða niþinngarHákFris 46333
sialldan velldr einn ef .ij. deilaHákFris 51227
þat er forn orðskviðr ... seint er afglapa at snotraHálfdBr 5851
bœtr liggja til alls, ok vil ek nú vera þér i bónda staðHálfdEyst 9510
(cf. GerSprichw 27) Síðan var þetta mál til lykta snúit, ok tókuz þessi ráð, ok er allt seinna en segirHálfdEyst 967
(cf. FJOrdspr 172) þú ert mestr í málinu, sem refrinn í halanumHávˣ 108
Margir ero callaþir en fair valþirHóm677 7717
góðr vili er aldrigi tomr af goðo verkiHómNo⁴ 416
Þat er atqvǽðe norrønna manna at ærvætt er litlum fugli með lamdum vęngium at hefia hótt sina flaugHómNo³⁷ 16814
(?) af gnóᴛ hiarta mǽler muþr eɴHómÍsl⁶⁰(1993) 98v2
Eigi þy{ᴋ}e mér mioc til réyɴt. hué þolinmóþliga haɴ myni bera. meþan haɴ es heill siálfr. sa þy{ᴋ}ir elldr eɴ héitastr es a siólfom liggrHómÍsl²⁹(1993) 44v11
deyr engi optar enn um sinnIllGr 65510
(cf. FJOrdspr 187) nv kom þar at þvi sem mælt er. at ⸢spꜳ er þat er spakir mæla [V: spá er spaks Gáíta]JBpA(2003) 45
her man at þi koma sem mællt er at gud elr gestiJBpB(2003) 956
spa er spaks ⸢geta [V: Gꜳ̈ta]JBpC(2003)ˣ 11115
uel er ... þo at sa̋ hafe brek er beidiztJarlm¹ 282
(cf. FJOrdspr 95) opt er j hollte heyrendur nærJarlm¹ 464
(cf. FJOrdspr 189) er þat þo saɴaz at ꜹll strá villdv oꜱ stangaJvs291 12811
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) sva er seᴍ mællt er at mꜹrg ero konvngs æyro oc var konvnginom sagt brat atJvs291 1625
(cf. FJOrdspr 206) ⸢Ǫ́l er aɴɴaʀ maþr [V: aul annan mann] oc mvɴda ec synv miɴɴa hafa af tekit ef ec vœra ǫ́drvckiɴɴJvs291 9711
(cf. FJOrdspr 172) maJvs7 311
eitt sinn skal huerr deýiaJvs7 3213
(cf. FJOrdspr 189) huat attir þu at oss sękia ... er þat sannaz at segia at ỏll strá uilldu oss stangaJvs7 3416
kemr at þui sem oft er mællt at spa er spaks geta en þu satt þegar j dag feigdina a honumJvsFlat 20114
með logom skal land vart byggiaJárns 26012
(cf. GerSprichw 30) nú væri ráð, frændi! at duga vel, ok aka heyi í dag, þvíat allir eru í önn nýtirKet 1104
(cf. FJOrdspr 186) rennt mun nú þeim sköpunum, at Forat eigi jarlinn, ok ógirnilig er nú rekkja hennarKet 1315
ængum fylgir feet or heiminumKgs 6623
(cf. Wolf 1994 [ANF 109]) ... nema ec vili sanna orðz kvið þann sæm mælt er at illt er at æigha þræl at æinca vinKgs 6815
er væʀʀa siðan at biðia en fyr anndværðu við at siaKgs 61
;Þat er mælt ... at kemst, þó seint fari;KirjB 9628
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) nú er við ⸢ramman [V: ramma] reip at draga, er bæði er at eiga við hund ok trǫllKjaln 137
Esja ... sagði dráp fǫður hans; ekki brá Búi sér við þat, kvað falls ván at fornu tréKjaln 225
(cf. FJOrdspr 98) tveir eru í hættu hverri, annathvárt mun ek lifa eða deyjaKjaln 312
(cf. FJOrdspr 172) mꜳKlmA1980 1661
opt verðr þat, at sá fellr er fang býðrKlmA 39324
þess vænti ek ⸢sem mælt er, þrýtrat veganda vápn nema hugr bili [V: at fáist veganda vápn, ef hugr bilar eigi]KlmA 40627
tók svá til orða sem gegnir orðskvið fornum: Einn skal við einn eiga nema sé deigrKlmA 43023
(?) Karllamagnus kongr er med miklvm otta ... ok þickir likligt at hann muni fara vsigr. ok er fallz van a fornu treKlmB1980ˣ 3124
optliga berr svá til, at af því sem góðr batnar til betra, spillist vándr til áfellis hins verraKlmBˣ 54938
Sá er á dáligan granna ok illgjarnan, hann mun illan morgun hljótaKlma 28710
feitt flesk fell þér í ketil, ef þú kant at súpaKnýtlˣ 2317
(cf. FJOrdspr 101) hyɢ at þvi, sem męllt er, at vpp skal ⸢iarli gefa [V: gefa jarli] eina sokKonrA 4724
Þat syniz opt, sem mælt er, at spa er spaks gettaKonrA 475
(?) Er þad málsháttr ꜳ Islande, at konur luka vefKrók 3626
(cf. FJOrdspr 99) eru þier þo mislagdar hendr í kné ... er þu hefer hlaupid i hofut þeim monnom, er saklauser hafa med ollu veridKrók 416
Þorbiorn ... rétti þa knifinn og brynid at Ref og mællti: Deigann skal deigum biodaKrók 74
suo er mællt at spꜳ er spaks geta og vard hier suo. ad þuiLBpA 12712
(cf. GerSprichw 29) uaskœyt er annars vinatta oc eptirgerð þo at allskylt seLandsl 297
aptans bíðr óframs sǫkLaxd 11910
en ef þú gerir þat, þá er eigi ólíkligt, at mœti dalr hóliLaxd 1342
(?) Kjartan kvað áræðit flestum bila, þótt allgóðir karlmenn væriLaxd 14714
(cf. FJOrdspr 92) sannat hefir Kjartan orðskviðinn, at hátíðir eru til heilla beztarLaxd 15112
(cf. FJOrdspr 73, 93 & GerSprichw 7, 8) er um heilt bezt at bindaLaxd 17716
er um heilt bezt at bindaLaxd 17717
(cf. FJOrdspr 205) Kemr hér at því ... sem mælt er, at einn er auðkvisi ættar hverrarLaxd 20113
(?) verðr því vandræði fyrst at hrinda, er bráðast kemr at hǫndumLaxd 22718
(cf. Jón G. Friðjónsson 2014 154) fell hann dauðr til jarðar af spjótinu. Þorgils [V+: mælti sialldan er flas til fagnadar] bað þá fara varligaLaxd 23819
(cf. FJOrdspr 194) þar er fangs ván af frekum úlfiLaxd 5712
(, cf. Reichborn-Kjennerud 1947) er þat ok satt, at sagt er, at úlfar eta annars erendiLaxd 814
Trefill sá þat, at honum var betri ein kráka í hendi en tvær í skógiLaxd 847
sart ⸢*bitr [non emend. bitur] solltin lv́s kuad *GestrLdnStˣ 17114
Eigi skal lengi lítils biðja þikLjósvLˣ 7612
(cf. FJOrdspr 174) munaLjósvLˣ 7920
er þat satt er menn mæla at ⸢brad er barnæskan [V: braðgeþ er bernsca]MHFlat 31129
þat er mællt ath ⸢bradgiord [V: braðgeþ] verde vngmennenMHFlat 32136
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) kann vera ... ath ei megi vndan komaztt og mun þar vid raman reip ath dragaMHFlat 40022
(cf. GerSprichw 12-13) margir snúa sínum siðum eptir þeim, sem þeir hjá lifa, ok hverr er í tjöruna tekr saurgast af henniMagn¹ˣ 2456
(cf. FJOrdspr 197) sem mællt er, at vargr sætir þeim saud, er or kvium villizMalc 44019
(cf. GerSprichw 15) sva er, sem mælt er, at þa er botin næst, er bolid ɔ: bǫlit er hæstMalc 44511
(cf. GerSprichw 15) þa er botin næst, er bolid ɔ: bǫlit er hæstMalc 44512
(?) Ok med þuiliku kostabodi kemr þat fram, at mikit skal til mikils vinnaMar240a 43721
(cf. GerSprichw 25) ma navðzyn verða lavgvm ⸢rikri [V: rikari]MarA 37721
(cf. FJOrdspr 197) skø̨ðr vargr vndir sꜹðar asionvMarS 2057
(cf. GerSprichw 25) ok má nauðsyn verða lögum ríkriMarS 3816
þat er męlt at ⸢braðgeþ verþa vngmenni [V: bradgiord verde vngmennen]Mork 11614
(cf. FJOrdspr 80) i&8202;þesi reiþ fell hestriɴ vndir konvngi. oc hann fram af oc melti. #Fall er farar heillMork 27416
(cf. FJOrdspr 205, GerSprichw 14) Mart kaɴ scipaz a maɴz ęfiɴiMork 38819
(ved superlativisk ord; ) Haralldr ... qvaþ ecki sva eiɴa agett. at eigi metti verþa aɴat slictMork 39625
(cf. FJOrdspr 69) er þat satt er menn męla at ⸢braðgeþ er bernsca [V-1: bærnska er bratt gieð], oc viliom sva virþa frendi at ⸢þetta veri øscobragþ [V-2: brad bernska hafe ydr til geingit]Mork 9814
Sá er brytinn verstr, er sjálfan sik tælirMág² 1012
(cf. GerSprichw 27) þat er öðrum skemmtan, er öðrum er angrMág² 17529
Sigurðr mælti: kvað sannast hit fornmælta, at “fátt væri svo ágætt, at ei finnist annat slíkt”Mág² 220
(cf. FJOrdspr 70) Drottning mælti: ei skal lengi lítils biðja, ok fá þó eiMág² 3122
fátt er eitt þat, er stundligt er, at örvænt sé, at fáist annat slíktMág² 403
(cf. FJOrdspr 196) þat er þó satt, sem mælt er, at ⸢fár er vamma varr [V: fätt er vamma verr]Mág² 6415
(cf. FJOrdspr 70) ek fæ hér ekki gott, utan þú gefir mér af þeim krásum, sem yðr eru matbúnar. Konungr mælti: framfœrinn karl ertu, ok skal ek svo gjöra, sem þú biðr. Skeljakarl mælti: sá verðr at biðja er bjóðendr ⸢*á fá [emend. fær]Mág² 6711
(cf. FJOrdspr 97) skömm hundum, skitu refar í brunn karlsMág² 7312
(cf. FJOrdspr 101) margt er þat í húsi karls, er ei er í konungs ranniMág² 737
hve gamall maðr ertu vanr at verða, áðr þér berr þetta til handa? Víðförull mælti: ei hefir þat við eina fjöl fellt veritMág² 8620
(cf. FJOrdspr 84) Frekr er hverr til fiỏrsinsMág¹A 1017
Era hlunnz vannt, kvað refr, dró hỏrpu at ísiMág¹A 2235
(cf. FJOrdspr 180) Era hlunnz vannt, kvað refr, dro hỏrpu at ísiMág¹A 2236
(cf. FJOrdspr 97) Skaumm hunndum, skitu refar í brunn karlsMág¹A 2249
Skaumm hunndum, skitu refar í brunn karlsMág¹A 2250
(cf. FJOrdspr 98) þuiat .ij. eru i&8202;#hę́ttu hverriMág¹A 2724
brað eru brautingia ỏrenndiMág¹A 3457
(cf. FJOrdspr 72) Enn brað eru ⸢brautingia [V: breytingia] ỏrenndi, herra! ... vili þer, at ek dueliumz her nỏckura hrið?Mág¹A 3458
(cf. FJOrdspr 98) ⸢Gott er at hafa .ij. hváptana ok sítt i huárum [V: gott er at eiga tvo hvopta, ok flytja sitt með hvárum]Mág¹A 3934
(cf. FJOrdspr 73) Sa er brytinn vestvr, er sialfan sik tælir: mer skipte ek bringvnne af hananvmMág¹B 322
skiota verdr til fugls adr fai. ok munt þu reyna verda j einshuerium stad hueria giptu þu ber til þessa malsMírmA(1997) 1017
Enn her var sem mælt er. at ⸢far er vamma vanr [V: opt eru fløgd j fỏgrv skinne]MírmA(1997) 24
(cf. FJOrdspr 196) Enn her var sem mælt er. at far er vamma vanrMírmA(1997) 25
lidrMírmB(1997) 11015
(cf. FJOrdspr 74) ad kuelldi er dagur lofanndi og margt kann audrvvijs til ad bera enn menn hÿggiaMǫtt179ˣ 4713
taked ei þetta mꜳl suo fast j ordumm fyrr enn ... þier siaed huersu þetta lyktast. þuiat ad kuelldi er dagur lofanndi og margt kann audrvvijs til ad bera enn menn hÿggiaMǫtt179ˣ 4714
fecc hann þat sannreyntt sem mællt er, at ongum er allz leð ne allz varnatNik69 4614
Sannadiz þa þat með honvm, sem mællt er, at eptir koma osvinnvm rad i hvgNik69 4623
Svá mun móðir þín til ætla, at ýmsir eigi hǫgg í garðiNjM 1025
(cf. FJOrdspr 99) skamma stund verðr hǫnd hǫggvi feginNjM 10919
skamma stund verðr hǫnd hǫggvi feginNjM 10920
eigi er kynligt, at Skarphéðinn sé gildr, því at þat er mælt, at fjórðungi bregði til fóstrsNjM 1098
(cf. GerSprichw 27) Hon kom innar í annat sinn ok geisaði mjǫk. Njáll mælti: Kemsk, þó at seint fari, húsfreyjaNjM 11419
(cf. FJOrdspr 178) því at illa gefask ill ráðNjM 11728
(cf. FJOrdspr 204 & GerSprichw 14) Illt er at eiga þræl at eingavinNjM 12812
Illt er at eiga þræl at ⸢eingavin [V: enka vín]NjM 12813
(cf. FJOrdspr 111) með lǫgum skal land várt byggja, en með ólǫgum eyðaNjM 17224
Hefir hverr til síns ágætis nǫkkutNjM 18912
(cf. FJOrdspr 197) Þat er mælt ... at sá þykki hverr vaskr, er sik verr, við hvern sem hann áNjM 2219
(cf. FJOrdspr 175) ⸢*er því langa nót at at draga [emend. mun af því langa nót at draga]NjM 22626
(cf. FJOrdspr 185) Þar gerði nú gæfumuninn, er sá hlaut skellinn, er skyldi, ok dró yðr undir hrakningina, en oss undanNjM 22820
(cf. FJOrdspr 68) Skiptum ekki orðum við Hrapp, en gjǫldum honum rauðan belg fyrir gránNjM 22827
(cf. FJOrdspr 177) þeir váru svá fjǫlorðir ok illorðir hingat til bónda þíns ok sona hans. Margir kjósa ekki orð á sikNjM 2315
(HHOrðt 413) Ekki *myndi Hǫskuldr⸣ ... hafa skotit skildi fyrir hann, ef þú hefðir drepit hann, er þér var þat ætlatNjM 25427
eigi fellr tré við it fyrsta hǫggNjM 2693
(cf. FJOrdspr 174) náit er nef augum, þar er ek á dóttur NjálsNjM 28223
(cf. FJOrdspr 104) er ok illu korni sáit orðit, enda mun illt af gróaNjM 28813
(?) Þat er hverjum manni boðit at leita sér lífs, ok skal ek svá geraNjM 3322
(cf. FJOrdspr 192) Eigi fellr tré við it fyrsta hǫggNjM 36726
Eigi fellr tré við it fyrsta hǫggNjM 36727
(cf. FJOrdspr 72) Fár bregðr inu betra, ef hann veit it verraNjM 37111
(cf. GerSprichw 25) þat kann opt verða, at þeir menn lifa langan aldr, er með orðum eru vegnirNjM 41519
Berr er hverr at baki, nema sér bróður eigiNjM 43610
(cf. FJOrdspr 101) Þat mun vera makligast, at allt fari saman, karl ok kýllNjM 45112
(cf. GerSprichw 27) Kømz, þó at seint fari, húsfreyja!NjR1908 10031
(cf. FJOrdspr 197) Þat er mælt ... at hverr sé vaskr, er sik verr, við hvern sem hann áNjR1908 20010
(cf. FJOrdspr 175) er því langa nót at at dragaNjR1908 20516
(cf. FJOrdspr 68) Skiptið ekki orðum við Hrapp, en gjǫldum honum rauðan belg fyrir gránNjR1908 20723
(HHOrðt 413) Ekki myndi Hǫskuldr hafa skotit skildi fyrir hann ... ef þú hefðir drepit hann, þá er þér var þat ætlatNjR1908 23026
(cf. FJOrdspr 192) eigi fellr tré við et fyrsta hǫggNjR1908 24315
(cf. FJOrdspr 104) Er ok illu korni til sáit, enda mun illt af gróaNjR1908 2629
(cf. FJOrdspr 192) Eigi fellr tré við et fyrsta hǫggNjR1908 3381
(?) Fár bregðr enu betra, ef hann veit et verraNjR1908 34124
(cf. GerSprichw 25) þat kann opt at verða, at þeir menn lifa langan aldr, er með orðum eru vegnirNjR1908 37921
(cf. FJOrdspr 101) Þat mun vera makligast, at fari allt saman karl ok kýllNjR1908 4112
(cf. FJOrdspr 99 & GerSprichw 9) Svá mun móðir þín til ætla, at ýmsir eigi hǫgg í garðiNjR1908 8921
þat er mælt, at fjórðungi bregði til fóstrsNjR1908 962
Rétt muntú sagt hafa sǫgu þessa, en þó hefi ek þik sét illmannligstan mann, ok eigi deilir litr kosti, ef þú gefsk velNjR 12910
Hvat bíðr sinnar stundarNjR 13013
(cf. FJOrdspr 69) Hvat bíðr sinnar stundarNjR 13014
(cf. FJOrdspr 80) þar eru eyru sœmst, sem óxuNjR 13216
Þá mælti Úlfr: Hvat skal nú til ráða taka, Íslendingr? Halda fram ferðinni, segir Hrútr, því at ekki dugir [V+: oss] ófreistatNjR 1710
(cf. FJOrdspr 81) er fé fjǫrvi firraNjR 2035
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) Við ramman mun reip at dragaNjR 2016
Þat er sem mælt er, segir Hrútr, at illt er þeim, er á ólandi er alinnNjR 206
(for anden tolkning cf. ed. note & Kålund & al. 1884-1891 [STUAGNL 13] 165-166) Þat er sem mælt er, segir Hrútr, at illt er þeim, er á ólandi er alinnNjR 207
Illa gefask ills ráðs leifarNjR 375
Náit er, bróðir, nef augumNjR 3913
(cf. Hald 1956 [KLNM 1]) má þetta verða vel, þó at hitt yrði illaNjR 4310
eigi skal einn eiðr alla verða (én ed skal ikke annullere alle andre (eder)), ok má þetta verða vel, þó at hitt yrði illaNjR 439
Án er illt gengi, nema heiman hafiNjR 4913
(cf. FJOrdspr 196) Þeir sǫgðu, at þá var eigi ins verra eptir ván, er slíkr fór fyrirNjR 639
mikit skal til almælis hafa vin-kona (der skal meget til at komme i folkemunde, veninde // it takes some doing to get talked about, lady friend)Not604² 14113
fleira er i arf at taca enn audæfi einNot604² 14121
argur er sa at ỏngu verndar (cf. ed. note)Not604² 14124
(cf. ed. note) verker i veik auguNot604² 14212
spakt skyldi ellzta barnn ok vel vanit. munu þar fleire epter veniazNot604² 14217
eingin er so argur hann eigi sier ei stallbrodurNot604² 1421
at þiker barnninnu þa þat græturNot604² 14224
(cf. FJOrdspr 67) litil er barns hugunn ɔ: huggunNot604² 14228
ecki leyna augu. ef ann kona manneNot604² 1425
þat kemur at þvi sem mællt er. þat bitur best sem stællt erNot604² 14310
(ms.) sialldan hledzt so allt ꜳ̋ eínn at ▹eigi◃ se nocvt atNot604² 14317
braud er barns leikaNot604² 1431
langt þiker þeim sem bidur buenNot604² 1435
bot liggur til hverss hlutarNot604² 14410
(def.? cf. ed. note) micill er bonda rettur. alldri er hann so letturNot604² 14415
(cf. FJOrdspr 71) fatt er bædi bradgiort ok lang-gættNot604² 14424
fatt er betra brotid enn heiltNot604² 14430
(cf. FJOrdspr 73) svelltur saud-laust buNot604² 14432
ei skal bogna kvad karll. ok skeit standandeNot604² 1447
druckens munn talar af hiartans grunnNot604² 14514
(cf. von See 1964) margann hefur dulit drepitNot604² 14522
(cf. Jochens 1993 [ANF 108]) (ms.) vinnan verdur keypt en dygdinn alldriNot604² 14525
(cf. Hörður Ágústsson 1987) þar ver eidur sem vunnen erNot604² 14528
bysna skal til batnnadarNot604² 1452
(cf. Finnur Jónsson 1914 [ANF 30]) illt er at koma tveimur digrum i einn seckennNot604² 1457
aller eiga nocut kvad al-konan (“ɔ: álfkona (udtalt álkona)”, ed. note)Not604² 14617
margur eignar sier þat. *er hann ꜳ ecki par iNot604² 14628
efnni ꜳ̋ osmid faNot604² 1462
seintt er eins lid. / þvi klessur koma hier vidNot604² 14632
efnni ꜳ̋ / osmid faNot604² 1463
efnum er best at bua sagði bóndi er atti .c. kuaNot604² 1468
eins-dæmin eru verstNot604² 14713
flest fylger ellineNot604² 14722
þat er margt i bure jetande: ecki er ꜳ bord berandeNot604² 14732
þat fær hver sem fer ꜳ̋ leitNot604² 14811
(cf. FJOrdspr 81) fatt er betra en fara velNot604² 14815
(cf. FJOrdspr 81) þa er vel ef vel ferNot604² 14818
(cf. FJOrdspr 81) fe er fostri liktNot604² 14825
bragd er at ef sialfur finurNot604² 14918
tysvar sinnum verdur sa fegin. sem recur i grunnNot604² 1491
(cf. FJOrdspr 82) tysvar sinnum verdur sa fegin. sem recur i grunnNot604² 1492
(cf. FjOrdspr 84) flytur medan at ecki sockurNot604² 14932
sialldan er fluga i feigs mat. nema daud dalppeNot604² 1502
(cf. FJOrdspr 86) eingin verdur frægur af ỏnguNot604² 15033
leingi er gamall madur barnnNot604² 15130
(cf. FJOrdspr 87) fullur kann til flest rad. en svangr til sadaNot604² 1516
opt kemur giof til gialldaNot604² 15214
martt er likt. med þeim sem goder þiciazNot604² 15227
(cf. FJOrdspr 90) gott af godu ma hliotaNot604² 15234
gott þicir gomlum baditNot604² 1524
sier grefur grauf þo grafiNot604² 15318
betri er gaupner gæfu. en byrdur mannvitz (ɔ: en håndfuld lykke er bedre end et læs forstand // a handful of luck is better than a load of learning)Not604² 15328
gripur einginn gęfu þa sem guds son vill ei veitaNot604² 15334
gott giorer alldri manninum skadaNot604² 1533
Atburd lidur sa er sæll er gods bidurNot604² 1535
(cf. FJOrdspr 91) opt bitur þat gramur. sem gæskr sparerNot604² 1539
(cf. FJOrdspr 93) littt (!) batnar kvad hinn. er þa heillNot604² 15410
illt er at leita heilla i hundz razenNot604² 15414
(cf. FJOrdspr 94) fatt er vera (!) en vara heimskanNot604² 15419
(cf. FJOrdspr 94) illt er heimskum lid at veitaNot604² 15424
margr vill herrann vera. en faer vilia seckenn beraNot604² 15431
(cf. FJOrdspr 95) margr vill herrann vera. / en faer vilia seckenn beraNot604² 15432
(cf. FJOrdspr 93) betur er at skilia med heidur. en lifa med skỏmmNot604² 1547
hof er ꜳ̋ ollu nema hvilu kossum einumNot604² 15533
spakt skyllde godum hesti ridaNot604² 1556
opt vita hundar þa hiu mataztNot604² 15612
martt finna hundar sier i haugumNot604² 15616
sa bidur hleandi husa sem maten hefur i malnumNot604² 15620
hor hefur mann drepit. en bas-alfur tvo (ɔ: sult har dræbt mangen en mand, men vintersmør dobbelt så mange // hunger has killed many a man, but winter-butter has killed twice as many)Not604² 1562
(cf. FJOrdspr 99) god hond er bætandiNot604² 15636
veit hundur hvad jetit hefurNot604² 1566
(cf. FJOrdspr 100) illt skal illum biodaNot604² 15712
illt er illum at vera. opt er honum illt ætladNot604² 15717
(cf. FJOrdspr 100) illt seger af illumNot604² 15720
(cf. FJOrdspr 100) illt giorer ỏngum gottNot604² 15722
kann illt at vera ok kann ꜳ̋ at gædaNot604² 15724
(cf. FJOrdspr 100) ongum er illt of gottNot604² 15726
frest er ꜳ̋ illu bestNot604² 15730
(cf. FJOrdspr 101) ja ok nei giorer langa þrætnniNot604² 15734
stutta stund verdur hond hoggi feigennNot604² 1576
jafnt er kid sem kiaffe. en kiaffe engu nyturNot604² 15819
fatt sier ꜳ̋ kinn. hvad i briosti byrNot604² 15829
(cf. FJOrdspr 98) gott er at hafa tvo kiaptana ok tala sitt med hvorumNot604² 15832
(cf. FJOrdspr 101) ja er meyiar neiNot604² 1584
(cf. FJOrdspr 101) karlli hverium kemur at aurverpiNot604² 1589
(proverb; cf. FJOrdspr 103) þangad er klaren fusaztur. sem hann er kvaldazturNot604² 15910
(cf. FJOrdspr 103) hia ferst klokur ok oklokurNot604² 15915
(cf. FJOrdspr 103) god konan er gulle betriNot604² 15922
koster litler er liufs vera enn leidur verdur alldri fyllturNot604² 15925
svelltur sitiande krakaNot604² 15931
(cf. FJOrdspr 102) svidur sætur klade kvad kerllinngNot604² 1594
lentNot604² 16013
latur er sa sem lognnsens flyrNot604² 16021
(cf. FJOrdspr 106) latur bidur latan. en latur nenner hvergi at faraNot604² 16028
(cf. FJOrdspr 105) þecker kuse kopp sinnNot604² 1602
(cf. FJOrdspr 106) leingi -kvedur latur madur sig til fiarNot604² 16033
(cf. FJOrdspr 105) samtt er skinnit ꜳ̋ kunne kelling minNot604² 1606
leingi ma litit geymaNot604² 16120
leingi ma litit *jafnazNot604² 16127
margur fær lof firi litit. en last firi eckiNot604² 16131
▹þat◃ ▹e◃r best at gefa upp hvern leik at best geingrNot604² 1615
(cf. FJOrdspr 110) sia þu min lyti enn alldri þinNot604² 16216
litid læriz leidum strakNot604² 16226
þat er best at lofa at madur vill efnaNot604² 1627
magurt ok gagurt ok misiamtt fagurt. mun þat ollum litaztNot604² 16313
(cf. FJOrdspr 172) fatt er malum fleiraNot604² 16321
allt er þat matur i magann kemzt nema holtarætur einarNot604² 16332
(cf. FJOrdspr 173) micit vill meiraNot604² 16418
(cf. FJOrdspr 174) ecki er su betri musen er lædez en hin er stockurNot604² 16421
(cf. FJOrdspr 174) martt er gott i godu nautenuNot604² 16426
Af litllum neista. verdur micill elldurNot604² 16430
m▹ic◃ill koppur skal mat drygiaNot604² 1646
(cf. FJOrdspr 175) leingi skal nytum kennaNot604² 1656
(cf. FJOrdspr 178) stutt rad ok gott. ætti madur firi sier at gioraNot604² 16621
rærNot604² 16625
(cf. FJOrdspr 181) bera verdur til hverar sogu nocutNot604² 16629
seintt ok fast geingrNot604² 16717
betra er seint en alldriNot604² 16722
(cf. FJOrdspr 182) þat er satt sem sialfum semurNot604² 1672
(cf. FJOrdspr 183) meiri er virdingen en sendingenNot604² 16730
audsien er saur anars nefs en ecki a (?) sialfs sinsNot604² 1675
svikul er siofar giofNot604² 16810
(cf. FJOrdspr 185) sa er skatturen bestur. med skilum er feinginnNot604² 16814
(cf. FJOrdspr 185) skitz er von or razeNot604² 16823
(cf FJOrdspr 185) þar er von skridunar sem hon rennurNot604² 16826
(cf. FJOrdspr 184) siderner sæma manninNot604² 1684
(cf. FJOrdspr 189) vid rangan staf ma stydiazt ei vid ỏngvanNot604² 16920
(cf. FJOrdspr 186) skyzt þo at skyr seNot604² 1692
(cf. FJOrdspr 189) þat er illt kvad þiofsi at stela eckiNot604² 16932
sartt er sut at bidaNot604² 17010
svangur er madur ꜳ̋ hveriu noneNot604² 17016
hver hann blifur (forbliver ɔ: lever, cf. ed. transl. // remains ɔ: lives) varliga. sa ma svara diarfligaNot604² 17020
(cf. FJOrdspr 189) Aller eru jafnn sterker ꜳ svellinnuNot604² 1702
þat surnar giarnnan sem sǫtt kemur samanNot604² 1706
sialldan situr svinr madur i dyrumNot604² 17110
troll visa hrossum at hagaNot604² 17129
hvert trollit tryller annadNot604² 17132
(?) illt er þat at troll skuli manna niotaNot604² 17134
opt er svin ꜳ̋ sodenu brenttNot604² 1716
brigd ero ut-lendskra ordNot604² 17220
vanen gefur listenaNot604² 17224
(cf. FJOrdspr 200) segdu mier vinenn þinn. þa veit ec vitet þittNot604² 17317
(cf. FJOrdspr 197) vargur sæter þeim saud. sem ur kvium villizNot604² 1732
(cf. FJOrdspr 103) ollum þicir vif bestNot604² 1737
(cf. FJOrdspr 196) brugdiz hefur betri vỏn. þo merar sonenn rynneNot604² 17410
(cf. FJOrdspr 203) boden þionuzta verdr opt forsmadNot604² 17429
(cf. FJOrdspr 202) martt er kviks vodiNot604² 1745
(cf. FJOrdspr 196) vantt er ur visu von at kaupaNot604² 1748
(cf. FJOrdspr 202) ymist er best gott edur lettNot604² 17517
(cf. FJOrdspr 202-203)Illa fer einatt yndi med lyndiNot604² 17522
(cf. Gutenbrunner 1955 [ANF 70]) betri er einn med yndi enn tveir med tregaNot604² 17524
(cf. FJOrdspr 205) um skipter æfi mannzNot604² 17529
(cf. FJOrdspr 240) opt velldur litil þufa þungu hlasseNot604² 1752
(cf. FJOrdspr 205) eingin veit sina æfi fyr en oll erNot604² 17532
illt er olit enda er þat illa druckitNot604² 17610
(cf. FJOrdspr 89) þath er fornt mal herra ath opt verdr villr sꜳ er geta skalOddFlat 38420
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) eigi kemr nu at þvi, sem mællt er, at morg eru konungs eyruOrkn 1733
(cf. FJOrdspr 202) kemr nu at þvi, sem mælt er, at fꜳrr er sva vitr, at allt siai sem erOrkn 2056
(cf. FJOrdspr 85) Var þa med þeim fiandskapr; kom þar at þvi, sem mællt er, at forudin siatz bezst vidOrkn 20717
(cf. FJOrdspr 101) Menn kendu ok orðskvið þann ... at fár kennir jarl í fiskiváðumOrkn 22127
her mun fara sem mællt er, at skiota mun verda til fugls ꜳdr fꜳiOrkn 2378
þat villda ek nu, Sveinn, at þu legdir af hernadinn; er nu gott heilum vagni heim at *akaOrkn 31819
(, cf. ed. note) sa hann þad sem var, ad vm allt þad er myklu vardar er betrj sygandi ardur enn snuandiPBpˣ 42527
bad hann syna vine, ad þeir skylldu eigi giora bräda atfór ad þeim ... ;hann; villdi votta, ad þad mundi sannast sem mællt var, ad ⸢blȯdnætur sie huorium brȧdastar [V: blodæser edur blodnætur væri sierhuorjum bra̋daztar]PBpˣ 4299
(cf. Hermann Pálsson 1984 [Gripla 6] 40) með vél gleðꜱ sæll. sa er vanr var at grata vesallPamph 1001
iafnan vex ælldr at a lognum viðe. dreg við af elldi. þa mon bratt ælldr sloknaPamph 10818
(cf. Widding 1982 [MM 1982]) mykyll elldr verðr oft af litlum gnæista. litit upphaf gerir stundum agætt niðrlagPamph 11320
(cf. GerSprichw 28) sỏtt æppli fellr af sỏto tre. kynfylgia birtir oppt huaðan kominn erPamph 1132
kynfylgia birtir oppt huaðan kominn er. oft likiz sonr feðrPamph 1134
en oft koma stormæli af litlum lut. mykyll elldr verðr oft af litlum gnæista. litit upphaf gerir stundum agætt niðrlagPamph 1141
(cf. Hermann Pálsson 1984 [Gripla 6] 44) etande aufunndPamph 11610
(cf. Jón Helgason 1978 [EA A 13:2]) Með losta veniu tapar mǽr sama sinum bratt. þuiat su ællig ǫðe kann æigi hóf havaPamph 1166
(cf. Hermann Pálsson 1984 [Gripla 6] 43) Grimm vapn astar gyðiu hava æi lett sárPamph 1167
(cf. Hermann Pálsson 1984 [Gripla 6] 31) ælldr er bæiskari i utkomo en innibyrgðr. oc ængi er lauss meðan bunndinn erPamph 9619
(cf. Wessén 1914) ælldr þyngir mæírr þǽim er a liggr. en hinom er fiarri erPamph 9714
(cf. FJOrdspr 85) Seint er at kenna fóli vísdómParc 107
Gott kemr aldin af góðum viði: svá er ok góðr maðr með góðum siðiParc 1420
(?) Þá var trygt þat er nú er hrygt. Þá var blítt þat er nú er stríttParc 3119
(cf. FJOrdspr 94) nú hefir hon fengit mikla leigu fyrir sín afbrigði, at þat sannast á henni er mælt er, at heimsku fylgir heiptParc 3525
(cf. GerSprichw 25) eingi er með slíku borinn ok nám kennir fleira en náttúraParc 416
ef þat er satt er mælt er, at hvatvetna dregr í sína ætt ok at krjúpa skal, ef ekki má gangaParc 419
(cf. FJOrdspr 86) Hygg at því at fróðr er hverr fregvíssParc 437
kavlld erv jafnan kvenna rad þviat þav erv favitvr ok bradPartA 922
(cf. FJOrdspr 107) leidvr er hver ⸢er j molldina kemvr [V: lidinn]PartA 925
(?) vard honvm þa sem mælt er at sialldan varazt ef votvr erPartA 974
man her koma at þvi sem mælt er at æ seʀ giỏf til gialldaRRÓT 3224
(cf. FJOrdspr 99) Munu þat margir męla, at oss se mislagdar hendr i kne, ef ver skulum eigi hefna faudurs varsRagn 16311
(cf. HHOrðt 65) svá eru þeir feðgar fátœkir at fémunum ... at nær er úti annarr biti, þá er annarr er etinnReykd 20615
þá mun hverr deyja, er feigr erReykdˣ 16913
Gangið æigi að þæim. þui að sa bitr sart er ser uill ekki forðaRómv595(2010) 2804
þuiat fysinni þikker æ of sæintRómv595(2010) 865
sa er byr grofna firir nangi sinum, man sialfr i hana fallaSJ² 7979
sa er gerir grỏf fyrir naungi sinum, þa fellr hann sialfr i grofinaSJ¹ˣ 78519
sem fornkuedit er at fꜳr er so med baugi borinn at eigi sie nockurs afꜳttSaulus 67
;H;ʀolfur er kongr nefndr. hann ried fyrer Irlandi. hann var rikʀ kongr ok metnadargiarn. grimmur ok hardr ok eigi allʀ þar sem hann var siennSigFót 24411
(cf. FJOrdspr 204) þrisvar hefer orded allt fordum, skal pröfa til um sinn ef kostr erSigrFrˣ 596
ei mä sä bỏl bera ... sem eï þorer ad bïdaSigrFrˣ 7618
(cf. GerSprichw 28) enn eptir þui war hennar yfirlit sem hennar fyrirfarannda kynn birti þui ath sæt eple falla af sætu treSigÞǫgl 1003
(cf. GerSprichw 28) enn eptir þui war hennar yfirlit sem hennar fyrirfarannda kynn birti þui ath sœt eple falla af sœtu tréSigÞǫgl 1004
(cf. FJOrdspr 98) Sigurdur suarar ath tueir se j hættu huerrjSigÞǫgl 18913
þo syniz mer þersi þin ferd bæði w vegligh ok æigi sæmilig þuiat fꜳtt seger ⸢einn [V÷: ] fra einumSigÞǫglB¹(1992) 314
at ósi skal á steᴍaSnE 10620
⸢Flyra [V: flyrat] sa *eld er ifir hleyprSnE 1417
þat er orðtak, at kona verþi vꜹr þes, er hon verþr visSnE 394
(cf. FJOrdspr 188) seint er vm langan veg at spyria tiþinda, eþa er annan veg en ec hyɢ, at þesi sveinstavli se OkoþoʀSnE 543
(?) þat er ok sannaz at her er litit j hættu um gamlann mann er fallz uan at fornu treStSt335 1120
(cf. FJOrdspr 179) Nu er genginn refr j skor þuiat nu skaltu drecka brudlaup til hennar ok fara j skruda minn en beztaStSt335 2512
sva ;er; sem męlt er. Eiɴ er ⸢ꜹcvisi [V-1: avðqvisi |V-2: ꜹkquise] ęttar hverrarSteinÓH 3811
(cf. FJOrdspr 80) opt kann þat henda sem męllt er at fall er farar heill. ok giorer þeim ekki er i bardǫgum starfa at sakaz þo at ymser falli fyrer ǫðrumStjB 51524
(?) Vera kann ... at drænglæysi hafi dvl i hiartaStjC 39518
fallz er van at fornv treStjC 53923
(?) Nv kom þar sem mælt er. at sialldan vegir hinn verriStjC 54428
(cf. GerSprichw 27) Þer mvn syn sỏgv rikri her vmStjC 62120
fals ok flærð fær alldrigi godan aauỏxt. ok afsællt uerdr annars glys iafnanStj¹ 785
(?) Sveinnen ihugaðe at honum var betra. at biða með biðlunnd En skunnda með heimskre rapan. ok af fallannda von missa til sio sinnar. ok vettannde vanarStreng 16214
(cf. FJOrdspr 97) Siþan toco þeir ... þann mals-hatt, at þeir sǫgðu, þá er maðr hefði haldinn verit: stattv kyrr, hafa skalltv CCCStuIK 18118
Hitt ræd ec, segir en yngri Þora, at við latim þetta tal niðr falla, þviat brat ferr orð, er ;um; mvnn liðrStuIK 24910
(cf. FJOrdspr 177) Hitt ræd ec, segir en yngri Þora, at við latim þetta tal niðr falla, þviat brat ferr orð, er ;um; mvnn liðrStuIK 24911
(cf. FJOrdspr 101) Ivarr segir, at þeir skulv nv at keyptv komaz, aðr þeir fae eign hans, oc segir at nv skal fara allt saman karll ok kyrStuIK 3363
(cf. FJOrdspr 240) Opt veltir litil þvfa þvngv lasse, sagði ÞordrStuIK 39423
(cf. FJOrdspr 201) þat er satt, er mælt er, at sealfr ueit giørst hverivm varningi veria áStuIK 4458
(cf. Wallem 1910) ecki er mark at draumumStuIK 52317
(, cf. FJOrdspr 81) Enn er Sturla ... saá lid Gizurar, þa mællti hann: ecki er þat sva faátt, sem þat er smaátt, ok komu ver alluel liði at oss, ok fari hestasueinar ok reki vnnðan hrossinStuIK 52323
(cf. FJOrdspr 92) er þeir riðu vm Skiaalgs-dals-heiði, mællti Vrækia til Sturlu: skammr er nu ⸢dasshali [V: (ms.) hale] ockarr frænnði, sagði hann, eða huat ætlar þu nu, at Kolbeinn ætliz fyrir?StuIK 5727
(cf. FJOrdspr 180) Reiðr ertu nú frændi, segir Sighvatr, ok skal eigi marka reiðs manns málStuIR8ˣ 4823
(cf. FJOrdspr 179) Þa kom Egill at ok fecc tekit i kapvna. Helgi let lavsa kapuna ok liop i kirkivna. Þa mælti Egill: þar sa ;refr; racka, enn rakki hafðe allz eckiStuIIK 1306
(cf. FJOrdspr 194) þotte þeim þar fangs ván at frekvm vlfe, er hann var, ef nøckut undanbragð yrðeStuIIK 21223
Er þat satt, er mælt er, at a mørgv henda spakir menn miðStuIIK 23317
voro honum þa griþ gefin, ok bergr hverivm eitth;vat;, ;er eigi er feigr;StuIIK 2384
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) Hafði þar þat sannaz, sem mælt er, at mǫrg eru konungs eyruStuIIR11127ˣ 14129
(cf. FJOrdspr 189) Þorgils spratt upp ok mælti: mjǫk vilja mik ǫll strá stanga, ok laust Óláf með stálhúfunniStuIIR11127ˣ 1545
(cf. FJOrdspr 201) Prestr mælti: eigi veit, til hvers happs hætti, þótt hann hefði beðit, Þorgils minn!StuIIR11127ˣ 25122
(cf. FJOrdspr 102) hér kemr at því, sem mælt er, at hvert ker kann verða svá fult, at yfir gangi, ok þat er at segja, at ek þoli eigi lengr, at Þorgils siti yfir sæmdum mínum, svá at ek leita einkis íStuIIR11127ˣ 29617
skaltu nú eigi svá lausum hala um veifazStuIIR11127ˣ 306
(cf. FJOrdspr 200) Konungr bað taka silfrker fult af víni ok drakk af nǫkkut, fekk síðan Sturlu ok mælti: vín skal til vinar drekkaStuIIR11127ˣ 32630
(? ≠ HkrIIIˣ 489¹³) sem iafnan verþr þegar er felmtr eða flotti kemr a meɴ i oʀostum. at sialldan verða flotta-meɴ goþir aptr-hvarfs (gode til at vende om (og kæmpe) // good at turning back (to fight)) þo at allvaskir se i viðr-tokunniSv 1002
(cf. FJOrdspr 191) her kemr at þui sem mællt er. opt hit sama svin i acriSv 1032
her kemr at þui sem mællt er. opt hit sama svin i acriSv 1033
kemr þar at þvi sem mællt er. at sart bitr solltin lusSv 10619
(cf. GerSprichw 27) ollum lutum scylldi stilling fylgiaSv 11123
(cf. FJOrdspr 172) eru þeir i malum mestir. sem refr i halanumSv 15326
(cf. FJOrdspr 80) hefir os nu farit sem mællt er at fall er farar heillSv 17531
þa mynda ec eigi vita nema Baglar gengi af bergino oc mætti þeir coma milli hus oc buandaSv 18832
(cf. FJOrdspr 80) steypþiz a knein en stac niðr hondunum oc mælti. fall er farar heillSv 3619
(cf. FJOrdspr 177) lifa orð lengst eptir hvernSv 5015
(cf. FJOrdspr 82) ecki kæmr ufeigum i hel. oc ecki ma feigum forðaSv 5023
i flotta er fall verstSv 5024
er sva sem mælt er at sa hefir er hættirSv 8129
uvant er at brytia mat firir hunda eða rafnaSv 9727
(cf. FJOrdspr 181) sagði þa inn ⸢rikri [V: rikari] radSvEirsp 29616
ekci ma feigum forða i flotta er fall verstSvEirsp 29934
(cf. FJOrdspr 200) sua segium ver Birkibeinar nu til yðar sem fornt ortak (!) er at i þaurf skal uinar neytaSvEirsp 41636
(cf. FJOrdspr 183) opt verþr slikt a sé kuað selr var skotinn i augaSvEirsp 4183
far er huatr er hræraz tekr ef hann er i bernsku til ⸢blauðr [V: blautur]SvEirsp 42114
(cf. FJOrdspr 200) sem fornt maal er at i þaurf skal vinar neytaSvFlat 68231
hafiz enn vel vid godir dreingir þo at ver hafim feingit slag nockut. opt verdr slikt a sæ quad selr var skotinn i augaSvFlat 68327
(cf. FJOrdspr 103) Optt stenndur illtt af tale kvennaSvarfd(1966)ˣ 5616
(cf. FJOrdspr 93) ei veit *hveriu heille heiman ferrSvarfd(1966)ˣ 5728
(?) Snælíga snvggir kvaðv Finnar attv andra falaSveinkaHulda 12619
Pvtt. pvtt. skǫmm hvnda. skítv refar i brvnn karlsSveinkaHulda 12712
sa maþr tecr til orþa oc melti. Era ⸢hlvms [V: hlvns] vant q. ɔ: kvað refr dro horpo at isiSveinkaMork 30820
(cf. FJOrdspr 97) Putt s. ɔ: segir hann. scomm hvnda. scito refar i brvnn carlsSveinkaMork 30931
(cf. FJOrdspr 97) Putt s. ɔ: segir hann. scomm hvnda. scito refar i&8202;#brvnn carlsSveinkaMork 30932
Snęliga snvɢir sveinar qvoþo Fiɴar atto andra fala (det ser ud til sne, sagde lapperne: de havde ski/snesko til salg // it looks like snow, the Lapps said: they had skis/snowshoes for sale)SveinkaMork 3094
(?) er betra at hneigiaz til virþingar viþ eɴ bezta hofþingia. en begiaz til storvaɴdreþaSveinkaMork 31227
(cf. HHOrðt 413) Þótt þer snariz nu allir undir einn skiolld moti oss, munu þer æigi sigri hrosaThom² 33413
(?) Krvnu bar hann ꜳ hofdi samsetta refaholum ... Reflig kruna ꜳ konungs hofdi uoru suik ok slægligar fortꜹlur at draga konungsins hiarta i moti erchibyskups uilia, þui uoru halar, at refsins slægd liggr i halanumThom² 35635
(cf. FJOrdspr 200) ordzkuidrinn, at huer ꜳ ser uin med ouinumThom² 42539
betra er sar at græða en afhǫggvið (ms. af hǫɢ við) at gr;æða; ... þar sem trꜹtt eða eigi verða við græ;ddir af; hǫggnir limirThom³F 53213
(cf. FJOrdspr 192, GerSprichw 12-13) eingi tekr sꜳ i tiorvna er eigi loði viðThom³G 53810
(cf. GerSprichw 27) Hvgi byskvp ... let sina tva klerka handtaka hann ok forvitnazt vm getnaðarlimvna ok finna þeir sannliga þa með honvm fvllkomna. En sion var savgv rikri vm syn hans ok avgv. þvi at þat var avllvm fyrir avgvmThom³G 54427
(cf GerSprichw 27) sem sa er hann er komenn i mikinn váða oc vanda millem skers ok bároThom¹ 16717
Fleira sea fiogur augun en tvauThom¹ 216
þá má vera henni fœri nú, sem opt er mælt, at sjaldan er þat, at enkis sé á fáttTrist¹ˣ 1027
(?) Betra var mér hatr þeirra, enn vinátta þínTrist¹ˣ 18224
gott er um öruggt at búaTrist¹ˣ 6717
(cf. FJOrdspr 200) en mer var sem mællt er at hverr a ser vin með ;v;vinvmTrójHb 22226
sem Siod fylgdu [V+: til bardagans mart leynizt leingi segir hann]VSj 10520
lofadi hon þui þa morgu at henni uar eigi miog hugfellt. hugsadi hon at frest væri a illu beztVSj 829
(cf. GerSprichw 19) gior fyrir mina bæn og neita eigi þessu bodi. þuiat morgu suara jafnan frestinVSj 9414
(cf. FJOrdspr 87) er þa sem mællt er at fullr madr kann til flest radVald 5615
mikit er þo vm at konga baurn sækia traust at þer edr mun þar at holpnara þot hæna berj skiolldVald 6320
(cf. FJOrdspr 94) mikjt er þo vm at konga baurn sækia traust at þer edr mun þar at holpnara þot hæna berj skiolldVald 6321
er þat sannazt at þar hefir fiandjn funndit modr sina er þær eigazt uidVald 6615
Ríð nú essi þínu ok lát sjá, hversu fagrliga þat springr; man nú sannast hitt forna orð, at fé er dróttni líkt ok slíkr er sá, sá er á baki sitr, sem hinn er undir erValvA 619
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) má vera, at við ramman væri reip at dragaVatnˣ 1054
(cf. FJOrdspr 186) þó er fátt skǫpum ríkaraVatnˣ 3129
(cf. FJOrdspr 186) eigi má við skǫpunum spornaVatnˣ 366
er þat mitt ráð, segir hon, at þú farir á braut fyrst, því at blóðnætr eru bráðastarVatnˣ 5528
(cf. FJOrdspr 178) má vera, at þat komi fram um mína hagi, sem mælt er, at illa gefaz ill ráðVatnˣ 518
(cf. FJOrdspr 87) vil ek eigi, at hann sé hjá þér, því at mér segir illa hugr um hann, en mér þykkir betri enn fyrri varinnVatnˣ 9028
(?) allheimskur er ofsinn en æskan er oforsealVikt 148
mun þat ok mala sannazt at hier kemur þat fram sem fornmællt er. at sier giof til giallda gott er þeim sem ecki þaaguVikt 209
engi maa treysta sinu meg;n;i edur riddara skap ef bana dægrit er komitVikt 2514
(?) oft dvel (sic) goð rað fiolmenn yfirseta ok verðr seín orskvrðrViðrLS544(1995) 1955
(cf. Hermann Pálsson 1981 125) Rav́n skal vin profaViðrLS544(1995) 20722
(?) Með falsi er vinar nafn nema ravn fylgi með sannri vinganViðrLS544(1995) 2083
Avga ser allt ok ser þo eigi sialft sigViðrLSHauksb 31021
(?) Meðan er bezt at deyia er mann lystir at lifaViðrǼHHauksb 30438
slokt avgv dreckia morgv meine en heil morgvm manneViðrǼHHauksb 30730
svá er satt, sem mælt er: Ferr orð, ⸢*er munn [non emend. ef um |V-2: ef um munn] líðrVápnfˣ 4012
(cf. FJOrdspr 108) Þat er mælt, at ⸢*liðar [non emend. síðan] verðr sá at leita, er lítit sax hefirVápnfˣ 4112
Eptir koma ósvinnum ráð í hugVápnfˣ 4310
(cf. FJOrdspr 105, GerSprichw 10) Þat er enn líkligra, at inn lægri verði at lútaVápnfˣ 431
unir auga, medan a serVǫls 1029
Vǫls 2822
Hverr vill fe hafa allt til enns eina daghs, enn eitt sinn skal hverr deygiaVǫls 4314
farr er gamall hardr, ef hann er i bernsku blautrVǫls 431
hverr sa, er med maurgum kemr, ma þat finna ... at einge er einna hvataztr (den raskeste af alle // the boldest of all)Vǫls 448
(cf. FJOrdspr 194) þar er mer ulfsins ván, er ek eyrun sáVǫls 4620
var þar spa spax getaVǫls 6229
(cf. FJOrdspr 186) matte hann ok eigi vid skaupum vinna ne sinu alldrlagheVǫls 807
(cf. FJOrdspr 186) eingi ma vid skaupum vinnaVǫls 819
(cf. FJOrdspr 186) matti ok eigi vid skaupum vinnaVǫls 9215
eitt sinn skal hverr deyia, enn mꜳ engi undan komazt at deyia um sinnVǫls 925
Noregsmenn attu *þessa tima er lidner voru fra frammfǫr agiæts herra Magnusar kongs og Jons erchebiskops morgu erfide ad mæta, þviad sa drepur optlega fæte er augnanna misserÁBpˣ 11414
sem ordsvidur madur seiger ad nalægur veggur hitnar, þa er hinn *næste brennurÁBpˣ 11714
(cf. FJOrdspr 109) A þessu sumre sannade herra Rafn fornann ords kvid ad frammkoma liod þau, laungu voru sungennÁBpˣ 15223
betra er ad vægiast til gods, enn bægiast til jllsÁBpˣ 9415
eru bráð brautingja erendiÁlaFlˣ 959
hér mun sannast þat, er sagt er: afgjarnt verðr öfundar féÁn 33217
(cf. GerSprichw 27) sjón var sögu ríkari um augu hans ok eystu, at á burt var hvorttveggjaÁn 34212
kemr at því, sem mælt er, at hverr er auðgari enn þikistÁn 35916
kvað til hófs bazt at búaÁsmS 829
Nu er þar komit ... sem orðzkuiðrinn talar at æ sier giǫf til gialldaÆv657 32324
(?) Nu megi þier uita af þessu æuinntyri at þiofnadr brug;g;ar mikit bolÆvMið¹⁹ 413
(cf. FJOrdspr 200) þuiat i þórf skal vinar neitaÆvMið¹⁹ˣ 366
sem goðr batnar til betra spilliz vaandr til afellis enn meiraÆvSall 10724
þviat optliga berr sua til at af þvi sem goðr batnar til betra spilliz vaandr til afellis enn meiraÆvSall 10725
hverr maðr er eptir fénu metinnÆv⁸⁵624 24722
gekk hann þangat jafnan sem hann þóttiz hana líta mega, þvíat honum sannaðiz forn orðskviðr, at unir auga meðan á sérÆv⁸⁶ 25426
(cf. FjOrdspr 173, GerSprich 11) tekr fyrir fullt at guð af himnum muni hafa sent honum ok muni hann vilja leysa ór ánauð, ok mjór muni vera mikils vísir, ef hann tekr þetta lítit með þakklætiÆv⁸⁷ 26415
(cf. GerSprichw 29) at fágjætr sè góðr vinÆv⁹¹ 28712
(cf. FJOrdspr 203) orðskviðr talar, at margir eru heims þjófarÆv⁴⁸ 1551
(cf. GerSprichw 27) án allrar sakar, sem hann segir sjón sögu ríkariÆv²⁵ˣ 10127
sá er meingjörðir berr fram er úvitr maðrÆv²⁸ 11414
svaraði hann engu meira en vanaligum orðskvið, at ljótr draumr er opt fyrir litluÆv²³624 8622
(cf. FJOrdspr 200) gef nu god rad til þui ath J&8202;þorf skal #vinar neytaÍvA 14315
(cf. FJOrdspr 102) þat er mælt ath kattr er fullr katr ɔ: kátr er fullr kǫttrÍvA 212
er þat ok fornnt ordtæke at þat er spꜳt er spaker mælaÓH1005 73633
þat seger Hrani ... at æigi mune verda kuistir þui betri en adal tre at þu muner ala konung vid lendum manniÓH1005 73725
mun sanazst hit fornn kuedna at suo skal bol ɔ: bǫl bæta at bida annat mæiraÓH1005 8184
konungr quazst annat huort ganga skylldu edr rida hinum sama hesti. þuiat hann quad bysna skylldu til battnadarÓH1005 8195
(cf. HHOrðt 371, FJOrdspr 180, GerSprichw 11) eigi kann ek at ef ver drogvm eigi vid ramman reipÓH1 83415
(cf. GerSprichw 14) Við ellda scylldi þa aul dreckaÓH 10311
(cf. FJOrdspr 200) Sia raðagørð licaði flestom monnom vel. en þo var sem męlt er at hverʀ a vin með ovinomÓH 1526
Fatt er sva einna luta at orvęnt se at hitti annat slictÓH 1852
man sva þyccia þeim er lavndum reðr sem ufriðar myni af þer van vera. ma þer þa eigi undarlict þyccia þo at ⸢dalr meti [V: dal kome mote] holiÓH 2478
(cf. FJOrdspr 177) þar var sem męlt er at ⸢hverr a vin með uvinom [V: ferʀ orð er mvn liðr]. varv þeir þar sumir er slict hvgfestu. oc þaðan af kom þat til Þoris hunzÓH 32413
(cf. FJOrdspr 103, GerSprichw 10, 23) þa saɴaþiz þat er fornqveþit mal er at mꜹrg ero konungs eyroÓH 4557
(cf. GerSprichw 27) Her getr þeꜱ at þeim var sion sǫgv rikri vm ferþ Knvz konungs er þetta qvaðÓH 4765
(cf. GerSprichw 26) þat rað er þa er nyiast þat er þa ꜹllvm kęrstÓH 5404
(cf. FJOrdspr 206) við horver þu nu i dag Ærlingr sagðe hann. Ærlingr sægir þa. Andværðir skulu ærnírnír kloazc nuÓHLeg 6522
En hins spẏr ec hvart er þer þikci bætra at æiga konong at sẏni eða lænndan mann. Hon svaraðe Sialldan værða kuistir bætri en aðal tre. Oc þess er von er hamingia fẏlgir at sa mege konongs namn bera er til er ætterni. En hinn lænnz manz namn er til þess er borennÓHLeg 622
brotna fꝍtrner aller a hestenom. konongrenn læẏpr af fram oc sakar hann ækci oc mællte bisna skal til batnaðarÓHLeg 7719
suo er sagt af fornum monnum at bysna skal til batnnadar. sa er annar orzskuidr at fall er farar hæillÓTFlat 23120
(cf. FJOrdspr 80) suo er sagt af fornum monnum at bysna skal til batnnadar. sa er annar orzskuidr at fall er farar hæillÓTFlat 23121
(cf. HHOrðt 372) herra konungr. kenna ma ek mitt mark a þui at mikit stendr a minu reipi uid ydr um alla hlutiÓTFlat 40638
(cf. FJOrdspr 101) Hann bio her a&8202;nesinu. oc *lagþi ælscu micla a eina ku. sua at hon scylldi fara með honum huert sem hann for. oc villdi hann drecka hennar miolk. Oc þui mæla menn sua þeir er feit ælsca. at allt scal fara saman karl oc #kyrÓTOdd 13210
(cf. GerSprichw 26) Ec vissa eigi at ec ætta stafnbuann bæði rauðan oc raganÓTOdd 20813
Þat er fornt mal at bysna scal at betr verþiÓTOdd 6714
(cf. FJOrdspr 101) hann ... elskaðe miok kv eina ok for hon með honvm a veizlor ... ok þvi er þat melt at allt feʀ saman kv́ (!) ok karlÓTOddS 13224
[V: sua er sagt af fornum monnum at bysna skal til batnnadar. sa er annar ordzskuídr at fall er farar hæill]ÓTI 22323
(cf. FJOrdspr 206) þat er ok forn malsháttr með oss sem opt reyniz at ꜹl er aɴaʀ maðrÓTI 3665
hefir þu nv ... saɴat orðz kuið varn kristinna manna at hatiðir ero til heilla beztarÓTI 3722
(cf. FJOrdspr 197) [V+: sigvrdr j. ɔ: jarl var at visv vargr vndir savd]ÓTI 38413
(cf. FJOrdspr 189) ⸢litil [V: Skaum] er liðandi stund en laung mat mals stundÓTI 4015
(?) litil er liðandi stund en laung mat mals stundÓTI 4016
(cf. GerSprichw 26) ek uissi þa eigi at ek mundi eiga stafnbvan ɔ: Ulf rauða bæði rauðan ok raganÓTII 26113
(cf. FJOrdspr 101) alt skal fara saman karl ok kyrÓTII 8613
(cf. Magnús M. Lárusson 1958 [KLNM 3]) opt verðr v dríug til drengskaparins en o frialsa ættinǪgmÓT 94
(cf. FJOrdspr 99) Allmjǫk eru þér þá mislagðar hendr, ef þú varðar mér Ljósavatnsskarð ... en þú varðar þat eigi it litla skarðit, sem er í milli þjóa þér, svá at ámælislaust séǪlk 946
(proverb; cf. FJOrdspr 103) Rétt þykki mér þér fara sem klárnum ... hann sœkir þangat mest, sem hann er kvaldastrǪrvA 13413
Ǫgmundr ... kvað vísu: Beiþ ek Gerrøþ / ... / koma mer at bjarga ... Þá sannaz hit fornkveðna, at þar var ǫrg vættr, sem hon var nefnd. Kom Geirrøðr þar með alt sitt fólkǪrvA 13513
Deyja verðr hverr um sinn sakir segir HjálmarrǪrvM 1029
Deyja verðr hverr um sinnǪrvM 1106
(cf. FJOrdspr 72) bráð eru brautingja ørendi, ek vil biðja þik vetrvistarǪrvM 14216
bœtr liggja til allzǪrvM 1419
(cf. FJOrdspr 186) rent mun ek hafa þeim skǫpunum, at Faxi verði mér at banaǪrvS 1717
hefir sꜳ ordz kuiðr j þessv sannaz at þat er spát er spakir mælaÞBpA 1789
Eigi vil ek láta hǫfuð þitt af hálsi slá. Munu þar eyru sœmst, sem uxuÞHvítˣ 1711
brad ero brautinngia eyrendiÞJ 311
(cf. FJOrdspr 72) En brad ero brautinngia eyrendiÞJ 312
(cf. FJOrdspr 179) sá þá refur racka, enn racki hafdi alls eckiÞJˣ 302
liþrÞSHˣ 1637
svo er sem mælt er at feʀ orð er um munn liþr oc koma þessi orð til ÞorhaddaÞSHˣ 1638
(cf. FJOrdspr 193) Ef þú átt tvá hváptana, þá bregð þú tungunni sitt sinn í hvárn ok kalla í ǫðrum váðaverk, ef þú vilt, en í ǫðrum kalla þú alvǫruÞStangˣ 7721
(cf. FJOrdspr 99) eru þér mjǫk mislagðar hendr í knéÞStangˣ 816
(cf. HHOrðt 426) Ván má hverr maðr þess vita, ef hann á við sér ríkara mann ok siti samheraðs honum ok hafi þó gørt honum nǫkkura ósæmd, at hann mun eigi mǫrgum skyrtum slítaÞStangˣ 8216
er hverr frekr til fjǫrsins um alla þraut, ef sjálfr mætti nǫkkuru um ráðaÞStangˣ 8320
(cf. FJOrdspr 94) verðr heitum heimskr maðr feginnÞStangˣ 8513
(? cf. FJOrdspr 67) scal nv hava barn þat er brekarÞiðrI 16815
þv cannt eigi lið at þiggia enda scal nv hava barn þat er brekarÞiðrI 16816
(, cf. FJOrdspr 188) þa sagði hann þat sem margir hava siðan sannat. at ecki iarn var iam drottinhollt sem spori. hann gaf hanom lif þann dag. sem margvm aðrom hevir hann gevitÞiðrI 21913
(cf. FJOrdspr 84) minnr sottv flœr tva menn saman i reckiv en einn samanÞiðrI 23024
(cf. FJOrdspr 171) hverfr nv Sigvrðr til hans aðr en þeir skiliasc en dottir hans sialdnaʀr en hon vildi firir þvi at af malvm verða menn kvnnirÞiðrI 2333
(cf. FJOrdspr 173) miskvnnar mvn hveʀr a sinv mali þvrvaÞiðrI 24610
latvm hafa barn þat er brækarÞiðrI 6011
(cf. FJOrdspr 83) þæir verða at falla er fæigir ero oc engum manne gefr lif goð vapn eða mikit afl ef þo skal hann deyiaÞiðrII 25213
(cf. FJOrdspr 190) er þat ok talat at seigt er suỏngum at skrumaÞorlJ 21111
(cf. FJOrdspr 101) komi at þui sem mællt er at huerium kalli kemr at ỏruerpiÞorlJ 21121
bui þar komi at gỏmlum ordzskuit at þat er oft gott er gamlir kuedaÞorlJ 2128
(cf. FJOrdspr 174) Skamt á nefit at kenna or kjaptinumÞorstBm 18812
(cf. FJOrdspr 170) þúng verða gamalla manna föll, ok svꜳ þýngst at þrír gángi at einumÞorstBm 18911
svá ergist hverr sem eldistÞorstBm 19210
(cf. FJOrdspr 98) satt er þat, sem mælt er, at gott er at hafa tvo hvoptana ok sitt með hvorum mælaÞorstVík 4293
(cf. GerSprichw 25) Þa er þegar nærr er af er hinn harðaztiÞorvTÓT 9416
Illt er at eiga þræl at einkavinÞórð²ˣ 20917
(cf. GerSprichw 15) Bóndi á hýbýlum at ráðaÞórð²ˣ 21227
Eigi er enn sopit kálit, þó at í ausuna sé komitÞórð²ˣ 21715