Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Word

þjónn sb. m. [þjóns, dat. þjón/þjóni; þjónar]

1) træl, slave
 ● þegn ok þjónn
2) (om højere rangerende træl/tjener) håndgangen mand, opvarter, skosvend, mundskænk
 ● þrǽll eða þjónn
3) [e-s] tjener, discipel
 ● þjónn fjándans/djǫfuls
 ● þjónn guðs/dróttins
 ● þjónn þjóna guðs

Forms: þionn (32); þion (24); þionar (7); þjónn (5); þioni (4); þioɴ (4); þionvm (3); þióɴ (3); þjónar (3); þión (2); þionom (2); þjón (2); þióni (2); þiona (1); þíonn (1); þions (1); þíonar (1); þíoní (1); þjónum (1); þionum (1); þiona (1); þione (1); þiónvm (1);

Compounds: altaris- (1), dauða- (1), hel·vítis- (1), kirkju- (1), konungs- (1), krists- (1), mál- (1), písla- (3), ríkis- (1), skírnar- (1), synða- (1), undir- (1), villu- (1)

Gloss.: EJ; ClV; Fr; Hertzb; Rím; LP; AH; deVr (cf. corr.); Fr4; NO; ÁBlM

Literature: Guðbrandur Jónsson 1932-1934 256; Jón Hn. Aðalsteinsson 1984 [Saga 22] 31; Salvesen 1968 47; Sørensen 1993 160f.; Veturliði Óskarsson 2003 [BA 43] 150, 343

Genre. (expected): religious works: 54 (27); legal works: 14 (10); historical works: 12 (18); contemporary sagas: 10 (7); romances: 6 (11); learned works: 3 (3); charters: 2 (8); legendary sagas: 2 (4);

Aldís Sigurðardóttir — Februar 2015