Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Word

vanði sb. m. [-a]

I.

[■] vane, sædvane, praksis, “skik og brug”
 ● at vanða (sínum)
 ● dragask í vanða
 ● eftir vanða
 ● eiga/hafa vanða til [■]
 ● vanði er [til ■ / á !]
 ● forn vanði
 ● hafa sinn vanða
 ● hafa í vanða [e-t]
 ● leggja/leggjask í vanða [e-t]
 ● taka/takask í vanða [e-t]
 ● er í vanða

II. (y. isl.)

.

Forms: vanda (34); vanða (22); uanda (12); vandi (10); vande (7); uandi (4); vanði (4); vanðe (4); vanþe (3); vaɴþa (3); uande (3); vanþi (3); vanþa (3); vannde (2); uanða (2); (1); ▹vanþi◃ (1); wannda (1); vandda (1); vaɴþe (1); uanþa (1); varnnde (1); vaɴɴþa (1); uanndi (1); vannda (1);

Compounds: al·þýðu- (1), eðlis- (1), ó- (15), sið- (20), sigr- (1), slopps- (1), veraldar- (1)

Gloss.: EJ ¹vandi; ClV (²vandi); Suppl2; Fr (²vandi); Hertzb ¹vandi; Rím ²vandi; LP; AH -nd-; deVr ²vandi; Fr4 ²vandi; NO ²vandi; ÁBlM ²vandi

Literature: Seip 1955 178

Genre. (expected): religious works: 38 (32); family sagas: 26 (15); historical works: 17 (21); contemporary sagas: 15 (9); legal works: 10 (12); charters: 8 (9); romances: 5 (13); legendary sagas: 5 (5); unclassified: 2 (0);

Simonetta Battista — April 2015