Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Word

bana vb. [-að-]

A.

[e-m/e-u] [með e-u] slå ihjel, dræbe ‖ kill, put to death

B. bana sér

[e-u / með e-u] slå sig selv ihjel ‖ kill oneself

Forms: bana (23); banar (9); banat (6); banaði (3); bani (2); banadi (2); Bana (2); bỏnuðu (1); bönuðu (1); banadir (1); banadj (1); banað (1); banaþer (1); bannadi (1); baɴit (1);

Gloss.: EJ; ClV; ClVSuppl; Fr; Hertzb; Rím; LP; AH; deVr; NO; ÁBlM (bani); Bl

Genre. (expected): religious works: 24 (15); legal works: 14 (5); legendary sagas: 5 (2); romances: 5 (6); family sagas: 3 (7); þættir: 2 (1); historical works: 2 (9);