Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Word

myndugr adj. [-an]

1) [í e-u] som har myndighed, myndig
2) (jur.) lovlig, gyldig
 ● myndugr ok skjalligr
 ● stǫðugr ok myndugr

Forms: myndvgtt (2); myndug (2); myndugur (2); myndugt (1); myndygt (1); mynduger (1); myndugann (1); myndugan (1); myndokt (1); mẏndugtt (1);

Compounds: full- (5), ó- (1)

Gloss.: ClV; WN; Fr4; ÁBlM

Literature: Veturliði Óskarsson 2003 [BA 43] 29, 104, 191, 192, 284, 364

Genre. (expected): charters: 13 (1);

Aldís Sigurðardóttir — December 2017