Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Word

1krúna sb. f. [-u; -ur]

(cf. kóróna sb. f., kóróna sb. n., króna sb. f.)

I.

1) (øvrighedspersons/konges værdighedstegn) krone
 ● vígja undir krúnu [e-n]
2) (som symbol på kongemagt, etc.) ’kronen’
   ‖  (propr. comp.):
 ● falla undir krúnuna
 ● gefa upp krúnuna [e-m]
 ● heyra krúnunni til [!]
 ● hollr ok trúr krúnunni
 ● verða sekr við krúnuna
 ● vígja til krúnu [e-n]
3) [e-s] tornekrone, martyrkrone
4) kronraget isse, tonsur
5) pryd, klenodie, juvel
6) hæder, ære, belønning, (himmelsk) salighed
 ● eilíf krúna

cf. eilífðarkrúna sb. f.

7) (om mønt) krone

II. (cogn.)

III. (y. isl.)

IV. (propr. topogr.)

Forms: krunu (14); krununnar (10); krúnu (8); krvnv (7); kruna (6); krununa (5); krununni (5); krununne (4); krunur (4); crvnv (3); krúnur (3); Krununni (2); krvno (2); krvnunnar (2); krúnan (2); krunonne (2); crv́nvna (1); krúnunne (1); krununar (1); krvnvr (1); krvnu (1); krúnuna (1); krúnunni (1); krvnvna (1); crvnor (1); kruno (1); krúna (1); krvnvnni (1);

Compounds: dýrðar- (1), ei·lífðar- (1), konungs- (1), pínslar·vǽttis- (1), píslar·vǽttis- (4), tattara- (1), tígnar- (1), þolin·mǿðis- (1), þorn- (1), þyrni- (3), þyrnis- (1)

Gloss.: EJ ¹krúna; ClV; Fr; Hertzb (kóróna) item krúna; Fischer; Bin; Rím; LP; deVr; Fr4; NO; ÁBlM; Bl

Literature: Grøtvedt 1939 76, 102-103; Gunnes 1974 [KLNM 18] 468; Jakobsen 1901 [ANOH 1901] 125; Kahle 1901 [ANF 17] 122; Veturliði Óskarsson 2003 [BA 43] 53, 102, 103, 105, 119, 154

Genre. (expected): religious works: 31 (23); charters: 20 (7); contemporary sagas: 16 (6); historical works: 11 (15); romances: 6 (9); legal works: 5 (8); unclassified: 1 (0); legendary sagas: 1 (4);

Aldís Sigurðardóttir — August 2012