Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

byggð in Ant - 9720

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 1ra-19vb – Antóníuss saga
(Unger 1877I, 55-121)

4) [við e-n] (item pl.) gård, ejendom, bygning, bebyggelse, tilholdssted, bo/hule, bolig, det at bo, beboelse og gårdsdrift ‖ (item pl.) farm, property, building, settlement, dwelling, lair, den, abode, taking up residence, living and farming

frettv þeir hann eptir ... hvilikan stað hvn (ɔ: ǫnd mannsins) mvndi til bygðar hafva ser af gvði veittan eptir vttferð af sinvm likam

ms. photo folder: 1r-3v 4r-10v 11r-17v 18r-24v

<Ant 97>

 ver endrminnaz orða ens helga Pals postola, er hann sagði af
 sinni vppnvmning sva talandi: Gvð veit, en ek veit eigi, hvarrtt
 ek var vppnvminn með likam eða vtan minn likam." En helgi
 Pall postoli var vppnvminn allt til ens þriðia himins, ok er hann
5hafði þar heyrð ovmbræðilig orð, ste hann niðr til iarðarinnar; en
 heilagr Antonivs var vpphafviðr allt til ens skira himins loptz,
 ok eptir þꜳ þravt, er hann þolði af ohreinvm avndvm ok honvm
 birtizt greiðfærr vegr ok frials til himins at fara, hvarf hann ok
 aptr til iarðarinnar.
1051. Heilagr Antonivs hafði þesskonar gipt af gvði av(ð)lazt,
 at hann vissi iafnan þꜳ lvti, er fiarri honvm giorðvz, með þeim
 hætti, at þꜳ er hann villdi vita þꜳ lvti, er honvm vorv aðr
 okvnnir, bað hann til gvðs, ok var honvm þꜳ vitrað þat, er fyri
 honvm var aðr leynt. Ok þvi mꜳ þat með sannleik af honvm
15tala, at hann var af sialfvm gvði lærðr, sem þeir lvtir birta, er
 her fara eptir.
 52. Þa er bræðr tavlvðv vm þav stormerki, er honvm vorv
 vitrvð ok nv var fra sagtt vm stvnd, frettv þeir hann eptir, hvað
 avnd manzinns mvndi at hafaz eða hvilikan stað hvn mvndi til
20bygðar hafva ser af gvði veittan eptir vttferð af sinvm likam. A
 næstv nott eptir kom yfvir hann ravdd af himni ok kallaði hann
 með nafni sva segiandi: "Antoni, ris vpp þv, gack vtt ok skynia
 þat, er þv ser." Hann geck vtt, þvi at hann vissi hverivm hann
 atti andsvavr at veita. Ok er hann hof vpp avgv til himins, sꜳ
25hann sva sem likendi eins manz; sꜳ var harðla langr ok hræðiligr,
 hofvt hans syndiz honvm taka alltt til skyia; hann sa ok nockvra
 fiðrða ok vængiaða, þeir hofvz vpp ok fystvz til himins at flivga.
 Enn hræðiligi, er Antonivs sꜳ, retti fra ser hendr þeim i moti
 takandi ok bannaði þeim ferðina. Nockvra af þeim feck hann
30havndvm tekit, vorv þeir af honvm kastaðir aptr ꜳ iorðina; en
 svmir af þeim, er hann kostgiæfði at þarflavsv at hallda, flvgv
 fria(l)sliga til himins at honvm harmanda, er hann feck þeim þat
 eigi bannat. Þeir er sigrvðvz, ok hinir er sigraðir vorv, giorðv
 helgvm favðvr Antonio enn mesta fagnað ok þo samblandaðan (ed. corr.) svt
35ok harmi. Skiotliga kom enn yfvir hann ravdd sva mælandi:
 "Antoni, hygg at vandliga þeim lvtvm, er þu ser." Ok at birtv
 hans briosti af gvðligv liosi skilði hann, at þetta vorv salvr, er
 hann sꜳ i loptið vpp flivga. En sa, er þeim bannaði, var sialfr
 fiandinn þeim aptr halldandi ser til handa, er sik havfðv honvm
40samtengt fyri sinar synðir, en hann kvalðiz af greiðfærri ferð