Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

segja vb.EgM(2001) 1355

ONP Reader

AM 132 fol (c1330-1370) 62va-99rb — Egils saga Skalla-Grímssonar

(Bjarni Einarsson 2001 [EA A 19], 3-28²⁸, 28²⁹-31²⁰ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 61⁹-65⁹), 31²⁰-32¹⁵, 32¹⁵-²¹ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 67¹¹⁻²⁰), 32²¹-62⁸, 69⁸-95¹⁸, 104¹³-186 (88-95¹⁸: nederste tekst, ⸢151, 158-159, 173-186: øverste tekst, 160-172: næstøverste el. midterste tekst))

[e-s/e-rs] [e-t] [e-m / við e-n]

til segja

citation slip

ms. photo folder: 61r-65v 66r-70v 71r-75v 76r-80v 81r-85v 86r-90v 91r-95v 96r-100v

handrit images: 62v 63r 63v 64r 64v 65r 65v 66r 66v 67r 67v 68r 68v 69r 69v 70r 70v 71r 71v 72r 72v 73r 73v 74r 74v 75r 75v 76r 76v 77r 77v 78r 78v 79r 79v 80r 80v 81r 81v 82r 82v 83r 83v 84r 84v 85r 85v 86r 86v 87r 87v 88r 88v 89r 89v 90r 90v 91r 91v 92r 92v 93r 93v 94r 94v 95r 95v 96r 96v 97r 97v 98r 98v 99r

<EgM(2001) 135>

 þess skylldr sua gaufugr maðr at fara sua vrifligar sendiferðer. en hitt 
 mun Þorst(einn) gera er hann er til skylldr at fylgia konungi innanlandz 
3ok vtanlandz. ef konungr vill þess krefia. Sua ok ef þer vilit nockura 
 menn hafa heðan til þessar ferðar. þa mun yðr þat heimollt. ok allan 
 farar greiða þann er þer vilit Þorst(eini) til segia. Siðan toluðu 
6sendimenn sin i milli ok kom þat asamt með þeim ef Egill villdi fara i 
 ferðina. er konungi sogðu þeir allilla til [hans] ok mun honum þikia var 
 ferð allgoð ef ver komum þui til leiðar at hann se drepinn. ma hann þa 
9reka Þorstein or landi ef honum likar. Sidan segia þeir Þorst(eini) at 
 þeir lata ser lika ef Egill ferr ok siti Þorst(einn) heima. þat skal þa vera 
 s(eger) Egill at ek mun Þorstein vndan ferð þessi <leysa>|. eða huersu 
12marga menn þikiz þer þurfa heðan at hafa. vær e[r]um saman .víí. 
 sogðu þeir. vilium ver at heðan | fari .ííí. menn. ero ver þa .xii. Egill 
 s(eger) at sua skilldi vera. Aunundr sioni ok þeir nockurer s[ueit]- 
15un[gar] Egils hofðu farit ut til siofar at sia um s[ki]p þeira ok annan 
 varnat e[r] þeir hofðu sellt til varðueizlu vm haust[ið] ok komu þeir 
 [eigi] heim. þotti Agli þat mikit mein þuiat konungs menn letu oðliga 
18vm fer[ðina] ok villdu ecki biða. 
   
 Vermalandz ferdkap. 71
   
 Egill bioz til ferðar ok .iii. menn aðrer hans faurunautar. hofðu þeir 
21hesta ok sleða sua sem konungs menn. þa voro sniofar mikler ok 
 breytter veger aller. raða þeir til ferðar er þeir voro buner ok oku vpp a 
 land ok er þeir sottu austr til Eiða. þa var þat a einni nott at fell snia$R$ 
24mikill sua at vgerla sa veguna. forz þeim þa seint vm [d]aginn epter 
 þuiat kafhlaup voro þegar af for veginum. Ok er a leið daginn duolduz 
 þeir ok aðu hestum sinum. þar var næ$R$ skogar hals einn. þa mælltu þeir 
27vi[ð] [E]g[i]l. Nu skiliaz her vegar. en her fram vnd[an] halsinum byr 
 bondi sa er heiter A[rn]alldr vinr varr munu ver forun[a]utar fara 
 þangat til gi[st]ingar en þer skolut fara her vpp a halsinn. ok þa er þer 
30kom[it] þar mun b[r]att verða firer yðr bæʀ mikill ok er yðr þar vis 
 gi[st]ing<.> þar byr storauðigr maðr er heiter Armoðr sk[e]ɢ. en a 
 m[or]gin ardegiss skolu ver hittaz ok fara annat kuelld til Eiðaskogs<.> 
33þar byr goðr bondi [er] Þorfinnr h[eit]er<.> Siðan skiliaz þeir<.> fara þeir 
 Egill vpp a [h]alsinn<.> E[n] fra [konungs]m[onnum] er þat at segia at 
 þegar er syn fal i [mi]lli þeira Egils þa toku þeir skið sin er þeir hofðu haft. 
36ok stigu þar a. letu siðan ganga aptr a leið sem þeir mattu. foro 
 þeir nott ok dag ok sneru til Vpplanda ok þaðan norðr vm Dofrafiall ok