Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

2taka vb.AugA 1299

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 67ra-73rb — Ágústínuss saga

(Unger 1877I, 122-142¹⁵, 143⁴⁻²⁰, 144¹⁴-145¹, 145²²-146⁵, 146²⁸-149³)

[e-n/e-t / e-m/e-u] [e-u / með e-u / við e-u] [til e-s] [um e-t / at e-u] [e-m/sér]
   ‖  (+ inf.):

citation slip

ms. photo folder: 66r-71v 72r-76v

<AugA 129>

 sva i Cartagine, ok elskaði mikiliga Augustinum. Alippius hafði
 ok verit til Roms. Nebridius hafði ok fyrirlatið sina fostriorð ok
 hina beztu eignn, er hann atti hiꜳ Cartagine, ok sva sialfva Kar-
 taginem, ok for til Melansborgar at finna Augustinum. Ok er
5þeir funduzt, voru þessir .iii. samtt miok1 efandi i raðagerðum,
 hverr hattr lifsins væri halldandi. En þvi at guð villdi2 hneckia
 ostyrkri hiartans skilning Augustini, er hann hafði til truarinnar,
 let hann ser soma með sinu miskunnar liosi miok at birta hans
 briost. Tok hann nu at skelfazt bæði af ast ok ræzlu til guðs
10ok fann sik vera langt fra guði sem i fiarlægri halfu, sva sem
 hann heyrði sialfs hans raudd af himni talandi: "Ek em fæzla
 þeira, er myklir eru, leita at vaxa, ok mant þu bergia mer; eigi
 mant þu mer skipta i þig sem fæzlu likams þins, helldr mant þu
 skiptaz i mik." Nu skilði Augustinus, at fyrir illzku sina hirti
15guð manninn ok let ond hans af tæmaz illum lutum, sem aranea
 þat kvikvendi af3 tæmiz sinum iðrum lutum. Hann skilði ok hafði
 reyntt, at þat er ecki undarligtt, at sarum munni er pina brauðsins
 berging, en heilum harðla sæt, ok siukum augum er liosit at hatri4,
 þat sem heilum augum er elskuligtt5. Tok hann6 ok þꜳ at lita
20osyniligha luti guðs fyrir þꜳ luti, er hann skilðe en matti eigi
 staðfesta i7 þeim sialldrit, þvi at ustyrkleikr rak hann aptr ok
 veik honum ꜳ fyrri veniu, sva at ecki flutti hann með ser nema
 elskanlegtt minne girniligrar ilmkenningar, þeirar er hann matti
 eigi enn bergia.8 Leitaði hann þvi at finna styrktarveg, þann er
25hæfiligr9 væri at niota sialfs guðs, ok fann eigi, þar til er hann
 faðmaði með andlegri skilning meðalgaungumann guðs ok manna
 Jesum Krist - er [bæði er guð ok10 maðr, sꜳ er blezaðr umfram
 alla luti um alldir - ꜳ sik kallanda ok segianda: "Ek em gata,
 sannleikr ok lif." Sꜳ hinn sami blandaði við holld þꜳ fæzlu, er
30Augustinus var enn vanmegnn at taka, þvi at orð guðs fauður11
 holldgaðizt, til þess at hans spekð væri leynd fyrir varri bernsligri
 skilning, fyrir þꜳ saumu speki, þat er fyrir son sinn, skapaði12 hann
 alla luti. Eigi hellt hann enn eða skilði drottin varnn Jesum
 Kristum sva sem lagr litilatan, ok eigi vissi hann enn, hvilika lute
35hans ostyrkleikr lærði hann sialfan. Ok eigi matti hann ætlan ꜳ
 
 1 iamsnemma tilf. C. 2 birta ok tilf. C. 3 tilf. B. 4 saal.
 B, C; hattri A. 5 elskanligt B, C. 6 tilf. B, C. 7B, C.
 8 saal. B, C; bera A. 9 ævinligr B, C. 10 [saal. B; guð A.
 11 mgl. C. 12 skipadi B, C.