Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

2taka vb.Ant 9522

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 1ra-19vb — Antóníuss saga

(Unger 1877I, 55-121)

[e-n/e-t / e-m/e-u] [e-u / með e-u / við e-u] [til e-s] [um e-t / at e-u] [e-m/sér]

citation slip

ms. photo folder: 1r-3v 4r-10v 11r-17v 18r-24v

<Ant 95>

 fyri hinn helga Antonivm. Allir skilðv nv, at fiandinn hafði þetta
 odavnan giortt.
 49. Annarr diofvloðr maðr, ok þo gofvgr milli sinna vina,
 var enn leiddr ꜳ fvnd enns helga Antonij sva miklvm ærslvm
5sleginn, at hann átt fvla framfliotandi lvti af sinvm likam, ok
 hann vissi eigi sik vera hia envm helga Antonio. Af þessi savk
 var heilagr Antonivs beðinn af þeim, er enn vitlavsa havfðv
 þangat leiddan, at hann fyri sina bæn arnaði envm sivka miskvnn-
 ar af gvði. En hann samharmaði sva miok avmleik þessa hins
10vnga manz, at hann vakði alla nott með honvm biðianði gvðliga
 milldi, at hann græddiz af avllvm ærslvm ok vitleysi. Ok þꜳ er
 lysa1 tok af degi, hliop hinn diofvloði vpp með mikilli akefð, sva
 sem hann mvndi a raða hinn helga Antonivm. Þeir er hann
 havfðv þangat leiddan, vrðv miok ræddir, er hann dirfðizt at veita
15meingiorð helgvm foðvr. Heilagr Antonivs mællti til þeira: "Eigi
 skolv þer þessvm envm avma vngvm manni eigna annarligan glæp;
 þessi ærsl erv eigi ens vitlavsa, helldr þess er velldr hans vitleysi ok
 ærslvm. En fyri þꜳ savk dirfðiz fiandinn nv sva mikillar illzkv, at
 hann harmar, at drottinn bavð honvm brvtt at flyia til þvrs heraðs,
20þat er þangat, er hann giori engvm manni grand. En sv ærsla-
 fvll ꜳkefð, er þessi giorði mer i gegnn, var skyrtt mark bravtt-
 regxstrar andzskotans." Þegar eptir þessi orð vtan alla dvavl tok
 þessi hinn vngi maðr vitt sitt ok giorði gvði þackir. Kendi hann
 þꜳ staðinn, hvar hann var kominn, varð hann ok sva feginn sinni
25alheilsv, at hann kysti ok faðmaði hinn helga Antonivm með
 litillæti ok goðfysi. Otallig erv avnnvr þav taknn þessvm lik2, er
 ver namvm ok heyrðvm optliga af samþyckri savgnn mvnka, er
 almattigr gvð giorði fyri sinn astvin Antonivm. En þessir lvtir
 erv eigi at eins, er sagðir vorv vm hrið, með miklvm otta hvgs-
30andi, þvi at þav stormerki, er fylgia, ganga miklv meirr yfvir
 fram tegvnd vars breyskleigs.
 50. Þat var ꜳ einhverivm degi nær enni nivndv tið, þꜳ er
 heilagr Antonivs var ꜳ bæn sinni, aðr hann skylldi fæzlv bergia,
 at hann skilði sik andliga vppnvminn ok af englvm i loptið vpp-
35flvttan. Enir svavrtvztv dioflar stoðv i mot ok tokv at banna
 þeim ferðina. Helgir einglar frettv eptir, af hverri savk dioflar
 dirfðvz at heppta ferð fyri þeim, með þvi at þeir mattv enga lavstv
 finna með hinum helga Antonio. Þꜳ villdv dioflar við leita með
 
 1 leysa Cd. 2 erv tilf. Cd.