Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

2taka vb.AugA 1259

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 67ra-73rb — Ágústínuss saga

(Unger 1877I, 122-142¹⁵, 143⁴⁻²⁰, 144¹⁴-145¹, 145²²-146⁵, 146²⁸-149³)

[e-n/e-t / e-m/e-u] [e-u / með e-u / við e-u] [til e-s] [um e-t / at e-u] [e-m/sér]
 ● taka orð/orðum [e-rs]

citation slip

ms. photo folder: 66r-71v 72r-76v

<AugA 125>

 hann enn fara sem hann vill, bið þo1 iafnnan fyrir honum til guðs,
 þvi at sialfr man hann finna, þꜳ er hann less bækrnar2, hvilik
 hans villa er, eða hverssu mikit illt henne fylgir. Hon villdi eigi
 [samþyckiazt hans þessum orðum3, helldr bað hun myklu framarr,
5at byskup skylldi seꜳ4 son hennar ok nockut við hann tala. Honum
 leiddizt, er hon bat5 sva miok hins sama ok svaraði nockut stygg-
 ligha: "Far brutt6 fra mer ok halltt goðum lifnaði þinum, eigi
 mꜳ þat verða, at son þinn fyrir uthelling þinna tara fyrirfariz."
 Þessi orð hans tok hon sva, sem af himne hefði hun þau heyrtt.
 
 
10Um bokagerd Augustini byskups.
 
 4. A þessum timum7 helltt Augustinus skola i Kartagine ok
 kendi rethorikam, þat er malsnilldar list. Hann villdi hafva ok
 valði ser goða lærisveina ok lærði þꜳ falslausliga. Þꜳ dictaði
 hann .iii.8 bækr de pulchro9 et apto ok sendi einum snillingi10
15i Romaborg, er Heritus er nefndr. Þenna mann hafði hann eigi
 sét, en elskaði hann af goðri frægð ok ꜳgiætri kenning. Augustinus
 hafði þꜳ .vi. vetr ok .xx. eða .vii., er hann ritaði þessar bækr.
 Allar þær bækr, er i ser hafa .vii. haufutiðrottir ok11 liberales ero
 kallaðar, hafði hann þꜳ lesit, ok skilði allar þær, sem hann las.
20Hvat12 sem hann sꜳ eða las af list rettliga at tala eða skynsamliga
 at greina, af mæling iarðar eða annarra luta, af musica iðrott, af
 taulu list, skilði hann utan alla talman eða torvelldi, sva at engi maðr
 kendi honum. Heyrðu, guð drottinn, segir sꜳ, er sauguna13 hefir
 dictat, þu veiztt, at skiot skilning ok hvass14 næmleikr15 er þin giof.
 
 
25Augustinus sigradi Faustum villumann.
 
 5. Þa er Augustinus hafði .ix. vetr ok .xx., kom i borgina
 Kartaginem einn byskup Manicheorum, þeira villumanna er sva eru
 kallaðir, sꜳ er Faustus het at nafnni, mykil diofuls snara, þvi at
 hann var hinn nafnnfrægasti millum villumanna af mykilli kunnosto16
30ok froðleik, ok17 hann hafði yfvirlesit allar hofutiðrotter. En þvi
 
 1 saal. B, C; þv A. 2 saaledes B, C; bækvrnnar A. 3 [sam-
 þyckia þessum ordum hans B. 4 sia B, C. 5 bad B, C.
 6 braut B, C. 7 tima B, C. 8 þriar B, C. 9 saal. B, C;
 sepulchro A. 10 spekingi B, C. 11 er C. 12 hvart C. 13 þessa
35sgu B. 14 hvers C. 15 saal. C; mæmlækr A; namleikr B.
 16 kunnattu B. 17 er B, C.