Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

2taka vb.Ant 1181

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 1ra-19vb — Antóníuss saga

(Unger 1877I, 55-121)

[e-n/e-t / e-m/e-u] [e-u / með e-u / við e-u] [til e-s] [um e-t / at e-u] [e-m/sér]
   ‖  (+ inf.):

citation slip

ms. photo folder: 1r-3v 4r-10v 11r-17v 18r-24v

<Ant 118>

 honvm at þiona, nv er (hann) tok at elldaz. Hann mællti sva til
 þeira: "Heyrið, minir kiærvztv synir! Eptir þvi sem ritningar
 vatta, at avllvm er fyri hendi, mvn ek nv fara almenniligan veg
 varra feðra fyri endalykt stvndligs lifs af þessi verolld. Nv laðar
5drottinn mik ok kallar til sin, nv fysvmz ek at sia himneska lvti.
 Ok fyri þvi heyrit, minir astzamligir synir, ek vil ykr a minna!
 tynið1 eigi skiotliga þeim avexti, er þit hafvit aflat fyri starf ok
 erfviði langrar tiðar, virðit helldr, sva sem þit hafvit i dag vpp-
 hafvit, yckra helga ok siðlætisfvlla iðnn, til þess at efliz sterkleikr
10vpptekins goðs vilia. Eigi erv þit ok ovitandi, at margfalldar
 erv diofla vmsatir, seeð hafvið ið grimliga ok stormsamliga þeira
 akefð, en vitið, at avfll þeira erv avvirðilig miok, blavt ok van-
 megnn. Girniz drottin Jesvm með briozins andvarpan ok allri
 fysi, staðfestit2 i yckrvm hvgskotvm trv hans ens helgazta nafns,
15þvi at fyri heilagri ok sannri trv flyia allir dioflar. Minniz ok
 þess, er ek hefvi optliga tiað, hverssv fallvallt ok skamælict er
 manzins lif i þessvm heimi; hvgsit þetta hverssdagliga, ok mvn
 yckr veitaz himnesk avmbvn fyri gvðliga þionostv vtan alla dvavl
 i endalyct. Forðiz davðlikt eitr þrætvmanna, ok sva ið sama allra
20villvmanna, hatið þꜳ með slikv sama hatri, sem þer vissvð mik
 við þꜳ giora, þvi at þeir erv ovinir gvðs. Þat vitið ið sialfvir, at ek
 talaða alldregi friðsamlikt orð til þeira nema til vmbotar fyri sakir þeira
 illz ok rangs vilia ok þess oskapligs ofriðar, er þeir hallda i gegnn
 kristinligri trv. Ek bið yckr ok, minir kiærvztv synir, verit vm
25þat mest ꜳhyggivfvllir, at þit varðveitið gvðs boðorð, til þess at
 eptir yckarnn davða leiði yckr ok laði helgir menn gvðs sva sem
 kvnna menn oc ena kiærvztv vini i eilifvar tialbvðir, þat er til
 himneskra fagnaða. Hvgsit þessa lvti ok skilit ok endrminniz
 optliga. Ef þit vilit3 ok nockvra ahyggiv fyri mer bera ok mins
30boðorðz geyma, ef þit vilit nockvra minning giora mer, yckrvm
 andligvm feðr, eða astsamliga mer aptr giallda mina ꜳhyggiv, er
 ek bar fyri yckr, latið engan mik flytia til Egiptalandz eptir minn
 davða, at eigi see minn likamr með hegomligri vegsemð varðveitr
 af egipzkvm monnvm; fyri þꜳ savk bið ek yckr þessa geyma, at
35eigi se mer4 davðvm likfylgia eða þionosta veitt eptir þeim sið,
 er ek hefvi aðr lastað ok fyrboðit. Af þessv efni ok fyri þessa
 savk for ek nv allra mest aptr i þenna stað. Fyri þvi bið ek,
 
 1 teynið Cd. 2 staðfestiz Cd. 3 vitið Cd. 4 með Cd.