Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

2taka vb.DN VIII (*[1326]›apogrˣ) 1008

ONP Reader

AM dipl norv apogr XIIˣ (& DonVar 1 Barth E folˣ (c1700 & c1675-1700) 1-2) — “Diplomatarium Norvegicum”

(Unger & Huitfeldt-Kaas 1874 [DN 8], 99-100)

[e-n/e-t / e-m/e-u] [e-u / með e-u / við e-u] [til e-s] [um e-t / at e-u] [e-m/sér]
 ● ‖ impers.: tekr [e-n/e-t / e-m/e-u] [e-t]

citation slip

100

af Vikinni. vm þau tiltœke ok samtal sem hann seghir sik haft hafa
viðr raðet ok bætzstu menn j rikinu vm tilhiolp Halogha lanndz veriu.
mote guds ouinum. Finnum. Ruzsum ok Karelom. ok þui bað hann
yðr raað a læggia með samþyckt biskupanna. ok tilstuðning lærdomsens
vm allan Noregh. at væita hiolp þæim sem norðr fœre. með kost ok
vapnom mote fyrsagðum guðs ouinum. Synizst oss so ok brœðrom
varom. saker oarans er aliggr. ok nokkora stund leghet hefir .a. varo
biskupsdœme. er æi tækr minnr lærða menn en læikmenn. meghe
ængin hiolp faazst af varom lærdom monnum til nokkorra vtboda. þar
sem með mykilli nauð hefir vtfengezst. saker fatœktar tiund su er
pawenn sealfr bauð at lukazst skildi. Monu þæir ok þat bætr vita
en ver. huat forboðe læggr við pawenn. ne tales tallie per seculares
judices a clericis exigantur. secundum tenorem capitulorum de inmu-
nitate ecclesiarum .c. Non minus et .c. Aduersus consules. þikkir
monnum þat ok vndarleght huar niðrkœmr krununnar godz j Noreghe.
þat sem til slikra lanndsenz nauðsynia skildi gœymazst. ok vaðasam-
leght synizst oss þat firir oss. at lea nu slikar bæiðzslur. lærðom mon-
num til æfenleghra þyngzsla. þui at ef æin tima leazst slikar aloghur.
kunnu þær sæinna aftr kallazst. fengo þat ok enn aldri sealfer Noreghs
konungar. þo at þæir hafe þærs þraatt alæitat. En þo at ver ok brœðr
varer mættem þæsso samþykkia. sem ver meghom æighi. þa hyggium
ver at lærðer menn j varo biskupsdœme ganga aldri onauðighir vndir
slikar bæidzslur. Monu þer ok hafa vndirstaðet af brefom mæistara
Paals. quod in curia supplicatur domino pape, cum magna instantia, ut
clerus per totam Norwegiam tallietur. Man þa ok knoght þungt lærðom
monnum fatœkom vm siiðir. ef þæir skulu fyrst her af os. ok siðan af
pawanom vndir slikar anauðir læggiazst. Biðium ver yðr mikilegha. at
þer later yðr þat æi mislika. at ver getom ænga framfærð a haft viðr
vara lærða menn vm þetta ærende. saker fyrsagðra skynsæmda ok þæirar
afsakanar. sem ver hafum nu teett. gœymi yðar guð.

   1 Arne Magnusens Anmærkning: istæ vero literæ desunt. -

   2 Se oven-
for No. 67.



Kong Magnus´s Gesandt Haakon (Ogmundssön Bolt) slutter Fred med Staden
Novgorods Repræsentanter, (Erke)biskoppen Moses, Possadniken Bartho-
lomæus og Tysjatskojen Eustachius, angaaende Grændserne, som det over-
lades den Norske Konge at fastsætte, den lidte Skades Eftergivelse og de
reisende Handelsmænd.

Eft. Afskr. i Barth. IV (E), S. 7-9, jfr. m. Apogr. Arn. Magn. (Trykt i Saml. t. d.
n. Folks Spr. og Hist. V. S. 553-55, Norges gl. Love III. S. 151-52 og Thorkelins
Analecta p. 60-62. - Jfr. P. A. Munch, D. n. Folks Hist., Unionsper. I. S. 75-76).