Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

segja vb.Ant 773

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 1ra-19vb — Antóníuss saga

(Unger 1877I, 55-121)

[e-t / ! um e-t] [e-m] ; [e-u/e-m]

citation slip

ms. photo folder: 1r-3v 4r-10v 11r-17v 18r-24v

<Ant 77>

 24. Þat var opt, þꜳ er dioflar gengv i syn við mik, at þeir
 lofoðv mik miok, en ek bolvaða þeim i mot, ok bað ek þꜳ þegia
 i nafni drottins. Jafnan savgðv þeir mer ok fyrir, ꜳ hverivm tima
 en mikla Nil mvndi taka æsiligan vavxt, enn þeir heyrðv af mer i
5mot slik svavr: "Hvat kemr til yðar at ahyggiazt slika lvti?" Sva
 sem vapnaðir riddarar ok mer með ofriði ognandi syndvzt þeir
 mer stvndvm ok slogv vm mik hring ok mitt herbergi ok fylldv
 hvs mitt með haldrekvm, hestvm ok havggormvm ok ymisligvm
 skrimslvm, ok ek savng i mot þessi freistni sva segiandi: "hij
10in curribus etc. þessir miklazt af kerrvm ok hestvm, en ver mvnvm
 miklaz i nafni drottins gvðs vars;" ok skiott með gvðs miskvnn
 slogvz þeir með avllvm skrimslvm a flotta. A nockvrvm tima
 vitivðv þeir mín með micklv liosi ok savgðv sva: "Heyrðv, Antoni,
 ver ervm komnir at syna þer ok veita vara elldliga birti." Ok
15ek með byrgðvm avgvm baðvmz fyrir til gvðs, þvi at ek villda
 eigi sva miok mik vanvirða at sia diofvls lios, ok skiotara en ek
 fꜳ sagtt, slavktizt falslikt lios vandra anda. Eptir fꜳ manaði liðna
 flycðvz þeir enn saman eitt sinn fyri mer ok tokv at syngia ok vm
 ritningar at tala sin i milli. En ek sva sem davfr afvirðvmzt
20slikt at heyra. Skelfðv þeir ok stvndvm klavstr mitt með miklvm
 okyrleik, en i gegnn þeiri freistni bað ek til drottinns með staðfavst-
 vm ok ohrærðvm hvg. Optliga giorðv þeir mer i heyrnn hark
 eða hegomliga hoppan, hvislan eða havggormligar hvæsingar. En
 er ek tok at biðiazt fyrir, sneriz þeira hlioð i gratvliga ravst.
25Trvit mer, synir minir, ok þeim lvtvm, er ek mvn nv segia. Ek
 sꜳ nockvrt sinn fiandann með harðla hafvm likam, hann giorðiz þꜳ
 sva diarfr, at hann sagðizt vera gvðs kraptr ok forsia ok mællti
 sva til min: "Hvat villtv, Antoni, at þer veitizt af mer?" En
 ek spytta tysvar sinnvm, sem ek matta mest, i hans gapanda gin,
30ok vopnaðr með Kristz nafni hl(i)op ek ꜳ hann með avllv afli. En
 sꜳ hinn mikli1 likamr, er mer hafði synzt, fyrivarð allr ok hvarf
 skiotliga milli minna handa. Þꜳ er ek var fastandi, syndizt hann
 mer nockvrt sinn sva sem einn mvnkr ok eggiaði mik at likna
 nackvat minvm likam ok snæða af þvi bravði, er hann fornaði
35mer. Hann sagði sva: "Fyri þvi at þv ert maðr vndirliggiandi
 mannligvm breyskleik ok osty(r)kð, lat hvilaz litla stvnd þitt erfviði,
 at eigi fallir þv i likamligan sivkleik af miklv harðlifvi." Af
 slikri hans vmleitan kenda ek skiott svarta ok avfvndarfvlla hogg-
 ormsins asionv; ok þꜳ er ek hlifða mer epter minvm vanda með
 
401 mikla Cd.