Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

segja vb.Ben 1784

ONP Reader

Holm perg 2 fol (c1425-1445) 52vb-57rb — Benedikts saga

(Unger 1877I, 158-179²)

[e-t / ! um e-t] [e-m] ; [e-u/e-m]

citation slip

<Ben 178>

 byskup andadr, ok hafdi ꜳ þeiri stundu andaz, sem Benedictus
 sꜳ ond hans fara til himins.
 
 
 Andlat Benedicti.
 
 39. En a þeim vetri adr Benedictus andadiz, þa sagdi hann
5fyrir nockurum lærisveinum sinum andlatzdag sinn. Hann baud
 þat ok þeim, at þeir segdi eigi odrum, en þeir bædi þess alla
 munka, at þeir leiddi athuga, ef nockur takn birtiz i andlati
 hans. Sex dogum fyrir andlat sitt let hann luka upp grf sinni.
 Þa tok hann ridosott mikla, ok vox sottin miok, ok enn setta dag
10let hann lærisveina sina bera sig til kirkiu ok tok corpus domini
 ok let munka ganga undir hendr ser, ok stod hann sva ok hellt
 hndum til himens, ok andadiz, þa er hann var a bæn. En ꜳ
 þeim degi vitradiz enn undarlig syn tveimr munkum, odrum þeim
 er var heima i husi sinu, en odrum þeim er var fiarre þangat.
15Þeir sꜳ badir gtu fagra skinandi mikilli dyrd ok liose; hun lꜳ
 i austr fra husi Benedicti til himins; ꜳ þeirri gotu stod madr
 biartr i dyrlighum buningi ok spurdi, hverr gtu þessa ætti, en
 munkarnir letuz eigi vita. Þa mællti hann vit þa: "Þessa gtu
 stigr Benedictus guds vinr til himens." En af vitran þesse vissu
20þeir andlat Benedicti iafnvist, er fiarri voru, sem þeir, er þar
 voru hia. Hann var grafinn i kirkiu Johannes baptiste, þeiri sem
 hann hafdi gera latid or heidnu hofi, ok synir hann þar margar
 iarteiner ok svo i helli þeim, er Sublacus heitir, er hann bygdi
 fyrst i einsetu.
 
 
25Miraculum.
 
 40. Kona nockur var vitlaus, reikadi nætr ok daga um fioll
 ok heidar, skoga ok vllu, ok hafdi hun þat eitt hvilldar, er
 mædi eda svefn neyddi hana til. Hun kom a nockurum degi til
 hellis Benedicti ok hvildiz þar fyrir þreytleika sakir ok sofnadi
30þar, en hun vaknadi heilvita, ok var svo heil alla æfi sina sidan,
 sem hun hefdi alldregi verit vitlaus. Vær skulum bidia Bene-
 dictum guds vin, at hann arne oss miskunnar, er svo hefir i sinu
 lifi greida gtu geingit ok gefit dæmi ollum sinum sporgngu-
 monnum, at hann mun marga eptir ser leida til himinrikis, ok
35arnat fae þess vit gud, ath af hans bænum batnim vær ok bætt
 faim til fullz vor vond verk, ok vær lifim til batnadar, þat sem
'