Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

segja vb.HómÍsl³³(1993) 52v32

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 50v-54rHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 50v⁵-54r)

[e-t] [e-u / með e-u] [e-m / við e-n]
 ● segja satt/... [e-m]

sege

citation slip

ms. photo folder: 46-50 51-55

52v01  oc ſiálfrǽþe maɴenom. H eſ callaþr eɴ iþre maþr. oc engeꝇ honom eſ á heɴde fólget forráþ
52v02  aꝇz maɴzeɴſ þat eſ at ſkilea bǽþe eɴſ iþra oc enſ vtra. En þeir iartéina þꜹ adám oc é-
52v03  fo. oc ſva hver ꜵɴor tvꜹ hiú eɴda ſcal afþui aɴdeɴ ráþa fyr bóþom þeim. ſér oc ꜵɴd-
52v04  eɴe meþ har licama. at ſva vaſ adáme boþet at h ſcyꝇde fyr bóþom þéim hyɢia. ſem
52v05  nu eſ oc hveriom hióm ſu ſkipon boþen. ᴍiſfroſc þꜹ. í þui eſ þꜹ miſnøro þeſſe ſkipon
52v06  ſva miſfaraſc eɴ þꜹ hiú eſ þa ſkipon miſnua oc ſva ſa maþr eſ ſiɴ adám aɴdaɴ ſiálfan.
52v07  lǽtr til mioc lifa epter ſiɴe efo ꜵɴdeɴe béiþolle. oc ſitr þá miſkipon í þéim hiuſcap
52v08  eɴda iarteiner ſa maþr þꜹ en fǫrno hiú oc en týɴdo. En hiᴛ eſ boþet hveriom hiuſcap at
52v09  buaɴdeɴ ſtýre bóþom hiúnom. oc aɴdeɴ enom ytra maɴe ſínom. þuiat þa hiálpaſc þꜹ hiu vel.
52v10  oc iartéina eige þa eɴ týnda adám oc ena týɴdo efo heꝇdr eɴ nyia adam líf gefaɴda criſt
52v11  ſiálfan oc ena nyio efo. líf þiggiaɴde criſtnena ſiálfa aꝇz hon hlýþer criſte ſínom
52v12  buanda. en h ſkiʀeſc oc etke viþ þat. at ſtýra heɴe. Sa hiúſcapr eſ hiálpvǽn-
52v13  lega haꝇdeɴ nu oc þa eſ buaɴdeɴ rþr fyr cono ſiɴe. en aɴdeɴ fyr andar oc
52v14  holdſ ó ſtyrcþ ſiɴe. En þa rǽþr aɴdeɴ fyrer ef maþr lætr þat ſiɴe atferþ ráþa. hvern
52v15  hanſ aɴde getr ſkilþan guþſ vilia vera af orþom lǽrþra maɴa en eige þat hves hanſ ꜵnd eſ
52v16  fús af ſcape ſino eþa af munoþ ſínſ licama. þar mælte póll umb. Sleocveþ er
52v17  quaþ h hoꝇdſ verken meþ aɴdanom. Oc ⸌eɴ⸍ mælte h. ɢangeþ ér at aɴdanſ forráþe. Oc eɴ
52v18  mælte h. Aɴdeɴ girneſc á mót ꜵɴdeɴe ofvaꝇt. ɴu afþui at hverſ maɴz aɴde ſcal a dómſ dege
52v19  ſína ꜵnd oc licama taka. oc vera éiɴ maþr ꜵll þꜹ þriú. oc ſaman ſel⸌i⸍aſc eþa ſaman
52v20  queliaſc af aɴdanſ forráþe. eþa miſfaraſc af illo epterlífe hanſ viþ ꜵɴdena. Oc má af
52v21  þui eige ꜵɴden fyrfaraſc ſu eſ aɴdeɴ hefer vel fyrer ráþet. þót nꜹþungar hlýþne hafe
52v22  veret at af enſ øþra hlutar coſte á heꝇdr þat at vera at báþer hiálpeſc. an þat at báþer fyrfa-
52v23  reſc af enſ ó ǿþra leſte. þarſ báþer ſcolo ſaman fara oc éitt hafa. En þar eſ hvárge
52v24  hlutr maɴz enſ hefer viliaɴ til þes eſ maþr eɴ gerer. þa tecr þat mál til þes maɴz eſ dtteɴ mælte
52v25  i guþſpialleno. þéim ſcal gefa quaþ h eſ áþr á. en ofþaɴ eſ áþr á etke. þa mun þat et
52v26  lítla eſ h þyer éiga. verþa af honom teket. Sa á eſ óſtena á en ſá eſ hveʀ øréige eſ
52v27  heɴar miſſer. ɴu feʀ at fiʀ oc þa. at þes nióte eſ aɴaʀ néyþer til at gera þót et gó-
52v28  þa ſe uɴet at þéyge nýtr þót viliaɴde viɴe nema meþ ſt viɴe. heꝇdr eſ hitt
52v29  at þat ſcal hinſ verc bǽþe héita oc vera. eſ áſtar vilia hefþe til at gera en eige átte coſt
52v30  fyr vanefnom. Sva eſ þó þegar þót maþr gere góþ verc loſtegr. oc þót fus gere h eɴda fǿre
52v31  h þat til. at honom þye maɴa orþlof gott fyrer at hafa. þa hefer ⸌h⸍ þo etke verc cꜹp fyrer.
52v32  ſem h ſiálfr mælte of þeſconar meɴ. Saᴛ ſege ec yþr quaþ h teket hafa þéir aꝇt
52v33  vercaup ſiᴛ. Oc þót maþr lne góþo goᴛ. þa eſ þat fyr ſic. ef h gerer ſva. en veʀ an fyr ſic
52v34  ef h gerer eige ſva. þat ſaɴar dtteɴ í guþſpialleno. þa eſ h mǽler ſva. Ef ér gereþ viþ vine
52v35  yþra eina vel. hvert verc cꜹp monoþ ér af goþe feþr fyr þat hafa ᴍeɴ ſcǫlo þat lna