Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

segja vb.EgM(2001) 11412

ONP Reader

AM 132 fol (c1330-1370) 62va-99rb — Egils saga Skalla-Grímssonar

(Bjarni Einarsson 2001 [EA A 19], 3-28²⁸, 28²⁹-31²⁰ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 61⁹-65⁹), 31²⁰-32¹⁵, 32¹⁵-²¹ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 67¹¹⁻²⁰), 32²¹-62⁸, 69⁸-95¹⁸, 104¹³-186 (88-95¹⁸: nederste tekst, ⸢151, 158-159, 173-186: øverste tekst, 160-172: næstøverste el. midterste tekst))

[e-u/e-m/sér] [e-n/e-t] ; [e-ua7e-m/sér] [e-t / ! um e-t] [e-m]

Egill seger i fám orðum it liosazta af vm ferð sina

ms. photo folder: 61r-65v 66r-70v 71r-75v 76r-80v 81r-85v 86r-90v 91r-95v 96r-100v

handrit images: 62v 63r 63v 64r 64v 65r 65v 66r 66v 67r 67v 68r 68v 69r 69v 70r 70v 71r 71v 72r 72v 73r 73v 74r 74v 75r 75v 76r 76v 77r 77v 78r 78v 79r 79v 80r 80v 81r 81v 82r 82v 83r 83v 84r 84v 85r 85v 86r 86v 87r 87v 88r 88v 89r 89v 90r 90v 91r 91v 92r 92v 93r 93v 94r 94v 95r 95v 96r 96v 97r 97v 98r 98v 99r

<EgM(2001) 114>

 sagt at Arinb(iorn) sat ifer matborði. Eg(ill) mællti. Ek villda goðr 
 dreingr at þu gínger inn i stufuna ok spyr Arinb(iorn). huart hann vill 
3helldr vti eda inni tala við Egil S(kalla) G(rims) s(on). Sa maðr s(eger). 
 þat er mer litið star<f> at reka þetta erendi. hann geck inn i stufuna. ok 
 mællti stundarhátt<.> Maðr er her kominn vti firer dyrum s(eger) hann 
6mikill sem troll en sa bað mik ganga inn ok spyria huar<t> þu villder vti 
 eða inni tala við Egil S(kalla) G(rims) s(on). Arinb(iorn) s(eger). Gack 
 ok bið hann biða vti. ok mun hann eigi lengi þurfa. hann gerði sem 
9Arinb(iorn) mællti. geck vt ok sagði sem mællt var við hann. 
 Arinb(iorn) bað taka vpp borðin. siðan geck hann vt ok aller huskarlar 
 hans með honum. Ok er Arinb(iorn) hitti Egil heilsaði hann honum ok 
12spurði hui hann var þar kominn<.> Eg(ill) s(eger) i fám orðum it liosazta 
 af vm ferð sina. En nu skalltv firer sia huert rað ek skal taka. ef þu villt 
 nockurt lið veita mer. hefer þu nockura menn hitt i borginni s(eger) 
15Arinb(iorn). þa er þic muni kent hafa aðr þu komt her i garðinn. engi 
 s(eger) Eg(ill). taki menn þa va<pn> sin s(eger) Arinb(iorn). þeir gerðu 
 sua ok er þeir | voro vapnaðer ok aller huskarlar Arinb(iarnar) þa geck 
18hann i konungs garð. en er þeir komu til hallar. þa klappaði Arinb(iorn) 
 a dyrum ok bað vpp lata. ok s(eger) huer<r> þar var. dyruerðer letu 
 þegar vpp hvrðina. konungr sat ifer borðum. Arinb(iorn) bað þa ganga 
21inn .xí. menn. nefndi til þess Eg(il) ok .x. meɴ aðra. Nu skalltu Eg(ill) 
 færa Eir(iki) konungi hofuð þitt ok taka vm fot honum. en ek mun tulka 
 mal þítt. Siðan ganga þeir inn. Geck Arinb(iorn) firer konung. ok 
24kuaddi hann. konungr fagnaði honum. ok spurði huat er hann villdi. 
 Arinb(iorn) mællti. Ek fylgi hinngat þeim manni er kominn er vm 
 langan veg at sækia yðr heim ok sættaz við yðr. er yðr þat vegr mikill 
27herra er vuiner yðrer fara sialfviliandi af oðrum londum. ok þikiaz eigi 
 mega bera reiði yðra þoat þer sét huergi næ$R$. lattu þer nu verða 
 hofðingliga við þenna mann. lat hann fa af sǽtt goða firer þat er hann 
30hefer gert veg þinn sua mikinn sem nu ma sia. farit ifer morg hof ok 
 torleidi heiman fra buum sinum. bar honum enga nauðsyn til þessar 
 farar nema goðuili við yðr. þa litaðiz konungr vm ok sa hann firer ofan 
33hofuð monnum huar Eg(ill) stod ok huesti augun a hann. ok mællti. hui 
 vartu sua díarfr Eg(ill). at þu þorðer at fara a fund minn. leystiz þu sua 
 heðan næstum at þer var engi ván lifs af mer. þa geck Eg(ill) at borðinu 
36ok tok vm fót konungi. hann q(uað) þa.