Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

jafn adj.HómÍsl²⁰(1993) 30r7

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 29v-31rHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 29v⁸-31r¹¹)

3) [e-m/e-u / við e-n/e-t] [á e-t / um e-t / at e-u / í e-u / til e-s] lige så (god/stor), jævnbyrdig, ligeværdig, ligestillet (med), samme, tilsvarende, identisk (med)
 ● jafnt sem áðr

þvaezc ér oc veseþ hreiner. þvesc oc er eige hreiɴ sa er grę́tr þat er haɴ misgerþe. en þo gerer haɴ iafnt sem áþr

citation slip

ms. photo folder: 26-30 31-35

30r01  ſa er iater oc fyrlætr þǽrr mon fa miſcun. Jatningo fylgerron oc
30r02  at halda ſcripter þær er boþnarró. Of hana rǿþer gþereɴ íguþſpialle. Jþron
30r03  gereþ er. þuiat nolgaſc rike himna. oc maclega a voxto iþranar. ᴍaclegr
30r04  avoxtr iþronar er at grata liþnar ſynþer oc gera eige ſiþan enar ſꜵmo.
30r05  Svaſem ritningen ſagþe. Biþec þic at eige legger þu ſyn aſynþ ofan. En
30r06  męlte dominuſ fyr iſaiam ſpamaɴ. þvaezc ér oc veſeþ hreiner. þveſc oc er eige hre
30r07  ſa er grtr þat er h miſgerþe. en þo gerer h iafnt ſem áþr. þat er øs vitaɴda
30r08  at ſu er ſꜵɴ iþron er gereſc afleiþende afgerþaɴa. Sǫɴ iþron dǿmeſc eige at
30r09  vetra tꜵlo. heldr beiſ⸌c⸍léc hugarenſ. þuiat guþ heimter eige iammioc lengþ tiþaraeɴar
30r10  ſem h virþer hue mikiꝇ hreinleicr gereſc i hiarta iþrandaɴſ. þóat maþr viti
30r11  ſik ſynþgan vera. þa ſkal h þó ⸍ifa⸌ lauſt vętta sér lícnar af miſcuɴ guþſ. ɢuþ
30r12  miſcuɴ mon biarga þeim er iþrasc ſynþa ſiɴa i þesse verǫꝇdo. Scrifteɴe
30r13  e⸌i⸍go vokor at fylgia. þuiat þǽr hefia hug maɴz fra iorþo til himenſ. þaþan
30r14  af heover os at vaka. ſem yſaiaſ ſagþe. A notteɴe vaker ande miɴ til
30r15  þín dominuſ. þuiat lióſ ero boþorn þin a iorþo. Eɴ mælte dauid. A miþre nótt réiſek
30r16  upp at iata þer yver dóma retlteſ bragþa þiɴa. Siálfr ⸌ieſuſ⸍ eggiaþe ſína
30r17  fronauta til vocuɴar. þa er h talþe ſǽla þa þrla. er h fyɴde va-
30r18  kendr þa er h keomr. Sat ſegeec yþr at h mon ſetia þa yver alla góþa
30r19  hlute ſina. Elſka ec mik elſkendr quaþ dominuſ. oc fiɴa mono mic þeir er ſnim-
30r20  ma vaka til mín. Vakeþer þuiat eige vitoþér hue nǽʀ drotteɴ mon koma.
30r21  ſíþ eþa ſ⸌n⸍ima eþa a miþre nótt. at eige fiɴe h yþr ſofendr þa er h keomr.
30r22  En at eige ælaþe m poſtolom einom þetta boþet. þa lét þat fylgia. þat
30r23  er yþr ſegeec. ollom ſegeec vakeþér. þat fylgþe oc at eiɢe keɴde h
30r24  voko⸌r⸍ɴar orþom at eiɴſ. heldr ſtyrcþe h þær meþ ſíno dǿme. Sva er
30r25  ſagt i guþſpialle at ieſuſ vacþe nǽtr igǫgnom a bǿnom. Vakaɴda er
30r26  ollom trufꜵſtom. þuiat góþfýſe vacnaɴa er venia allra heilagra. þuiat þeir
30r27  vito at eige keomr til enſkeſſ at vaka of nętr til bǿna. þuiat drot-
30r28  teɴ hét vegſemþ vokondom. ɴęſt þessom hlutom fylgia foſtor. of-
30r29  þær réoþer loflega iſidoruſ. Faſta eſ heilagrhlutr. himneſct verc. dyʀ
30r30  himna ríkiſſ. hóttr o orþeɴar veraldar. ſamtengeſc guþe er eilag-
30r31  lega gerer firriſc héimenom. oc gereſc andleg. Fyr þeſſa
30r32  foſto falla niþr leſter en hoꝇdet lęgeſc. en ſigraſc
30r33  rauner diofolſ. Auguſtinuſ ſeger. Faſta hrein þiggr tócn oc keyrer
30r34  lꜵſto a brt en lyser ondena. Jeronimuſ mǽler. Faſtan hirter lika-
30r35  maɴ ſtǫþvar lǫſtona. en vecr crafſta. Fꜵſtor ero ſtyrk ſc⸌e⸍yte