Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

jafn adj.HómÍsl⁶¹(1993) 101r4

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 100v-102rHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 100v¹³-102r¹³)

3) [e-m/e-u / við e-n/e-t] [á e-t / um e-t / at e-u / í e-u / til e-s] lige så (god/stor), jævnbyrdig, ligeværdig, ligestillet (med), samme, tilsvarende, identisk (med)
 ● jafnt (...) ok på samme måde som, ligesom

Sva iamft nu oc þa brǿþr míner ... sva scoloþ ér oc biɴdasc viþ conor siálfra yþvar mioc marga daga

citation slip

ms. photo folder: 96-100 101-102

101r01  -naſc. heꝇdr reɴe h aftr til iþronar ſem bþaſt oc hafe ſva viþ ſic héilſamle-
101r02  gar lǽcningar meþan eɴ er nv. oc vǫrm ſynþa ſór hanſ. þuiat lǽcner váʀ eſ almat-
101r03  tegr oc ſva eſ h vanr at grǿþa ſr ór at h létr eige øʀen á ſea epter. Sva
101r04  iamft nu oc þa brǿþr míner ſem á hveʀe tíþ varneþ ér viþ enom hormolegom
101r05  oc enom ꜵrmom byrgeſconom. ſva ſcoloþ ér oc biɴdaſc viþ conor ſiálf⸌r⸍a yþvar
101r06  mioc marga daga fyʀ an ér haꝇdeþ aɴattveggia dttenſ burþar tíþ eþa
101r07  aþrar hotíþer. fløþ ęi ofdryona fyr hvetvetna fram. oc ó ſtiꝇta réiþe. fløeþ
101r08  ér oc þær léyɴdar ſynþer þǽr eſ ér viteþ at guþ myne ſtyɢr viþ verþa. Þuiat þott
101r09  criſtr drotteɴ váʀ hafe epter píſl ſína riſet upp af daga. oc ſtiget upp til him-
101r10  na. þa ſér h þó at þui eſ vér truum. oc miþar gløgt hverſo hverge þræla ſiɴa coſ-
101r11  te at haꝇda ſic fra á girne oc réiþe. fra ofmetnaþe oc loſtaſeme til
101r12  at haꝇda hanſ burþar tíþ. oc veiter atþui hveriom ſem éinom giof ſiɴar miſcu-
101r13  ɴar. ſem h sér h bueɴ vera góþra verka ſcrúþe. En ef h sér maɴeɴ clǽþdan gǿtſ-
101r14  co leoſeno oc ſcrýþdan miſcuɴar gimſtéinom. hréinan litellátan góþgiarnan
101r15  miſcuɴſaman. oc dágiarnan. þa mon h gefa þéim af þionoſto preſta ſiɴa. ho-
101r16  ꝇd ſiᴛ oc blóþ. eige til a faꝇz dómſ. heꝇdr til lꜹſnar. En ef h sér nacquern maɴzcono
101r17  miſþyrmt hafa. eþa of dryio maɴ. á giarnan eþa ofmetnaþar maɴ. þa
101r18  uɢe ec at þat verþe viþ h mǽꝇt. eſ dtteɴ mælte i guþſpialleno. þu vinr. hui mát-
101r19  ter þu her iɴganga. ſvat þu hafþer eige þat clǽþe eſ at brúþcpe ſømer at hafa.
101r20  Oc þat uɢe ec honom eɴ eſ þar fylger. oc þat eſ guþ láte eige viþ os mælt verþa.
101r21  Bindeþ ér heɴdr hanſ oc fǿtr. oc verpeþ honom í myrcr en ytre. þar eſ vera mǫn gtr
101r22  oc gníſting taɴa. Heyreþ þar ér nu huilíca bǫlvon ſa tecr a dómſ dege. til
101r23  dttenſ hótiþar keomr í laſta ſꜹrenom válkaþr. ſva at h hefer eige iþron tecna. A
101r24  burþar tíþ dttenſ. ener vɴelego brǿþr eſ criſtr tengþr viþ brúþe ſína criſtnena
101r25  ſeálfa. ſvaſem at andlego brúþkpe. Þá eſ et ſaɴa af iǫrþo upp ruɴet. oc þa léit
101r26  retletet ýr himne ofan til. þa ge brúþgumeɴ ýr huílogólfe ſíno hvat
101r27  an heꝇdr an orþ guþſ ýr méyiar quiþe. H ge þaþan meþ ſiɴe brúþe. þat eſ ſva at
101r28  ſkilia. at h tók þa maɴſcap⸌eɴ⸍ a ſic. ɴu þá er øs er boþet til þes enſ ſva hel-
101r29  ga brúþcpſ. oc vér ſcolom iɴganga til ſamcundo fꜵþor oc ſonar oc enſ helga aɴ-
101r30  da. þa hyɢeþér gorla at meþ huilicom clǽþnaþe vér ſcolom ſcrýþder vera. At þeſſom hlutom
101r31  ſcolom vér hyɢea ener kǽrſto brǿþr. eige lſlega. heꝇdr meþ mikille hrǽtſlo. Vér óm
101r32  laþaþer til borþſ þes eſ eige at éinſ eſ maɴa fǿzla er a boren. heꝇdr bǽþe oc héilagra engla
101r33  bvþ. Oc fyr þui ſcolom vér at hino hyɢea at eige verþe ſva illa. at iɴan i ꜵɴdeɴe.
101r34  þarſ vér ſcyldem góþra verka gimſteinom búner vera. at þar ſýnemc vér vafþer i fǫrnom tꜵtrom