Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

98v01  ta ſínſ. beʀ fram góþa hlute. Oc illr maþr ór iꝇre hirþzlo hiarta ſínſ. ber fram illahlute. þuiat
98v02  af gnóᴛ hiarta mǽler muþr eɴ. hverᴛ orþ þat eſ m mǽla þarflauſt. þa ſcolo þeir
98v03  giaꝇda of þat ſcynſeme a dómſ dege. Af orþom þínom ſcaꝇtu retlátr verþa. oc af
98v04  orþom þínom muɴdu méiddr verþa. Stýrom m heſtom þangat eſ vilia meþ béiſlom þéim
98v05  eſ í muɴ þeim ero láten. oc ſva ſkipom þót mikil ſe meþ lítlo ſtýre. þangat eſ
98v06  ſtýre maþr vill. Sva et ſama ſtýrer tunga maɴz. aꝇre róſ lífſ hanſ. Ꜵll cyqueɴde
98v07  verþa tameþ af mꜵɴom. en tungo ma enge maþr temia. at hon mæle eige þarflꜹſa
98v08  hlute. En ſa eſ eige miſgerer í orþe. ſa eſ algǫʀ callaþr. ᴍeþ tungoɴe lofom vér
98v09  guþ fꜵþor. meþ he bꜵlvom vér mꜵɴonom eſ til glikingar guþſ ero ſcapaþer. eɴda
98v10  feʀ fram þaþan lof oc bꜵlvon. En brúþr lǽtr eige fram ór eɴe ſꜵmo rós bæþe ſǿᴛ
98v11  vaþa oc béiſct ſeɴ. Eige þeckeſc guþ álmáttegr bǿner oc lof af þeiʀe tungoɴe.
98v12  eſ mǽler ó nyta hlute. En þeſſer hluter ero ſva at ſéinſt eldaſc at licama.
98v13  hiarta. at hyɢia. oc tunga at mǽla. þat eſ í hug⸌eɴ⸍ kømr. Ofmetnoþ allan ſcolom
98v14  vér niþr leggia. fyrþui at vér megom eige ellegar til þes ynþes coma. eſ eɴ
98v15  fyrſte engell tapaþe fyr ofmetnoþ. O#fund ſcǫlom vér aller forþaſc. þuiat fyr ꜵ-
98v16  fund diofolſ com dþe í héim þeɴa. afþui at h ǫfundaþe enom fyrſta maɴe oc
98v17  cyne hanſ himna viſtar. oc ſpanþe h h fyr ꜵfond fra ynþe þui eſ honom vaſ ǽt-
98v18  lat. til dþa oc helvitiſ quala. Eɴda eſ afþui nꜹþſyn at ver forþemſc at ꜵfonda
98v19  ꜵþrom góþa þaɴ eſ þeir hafa. at aꝇdrege of veſ veʀa an at glíkiaſc fiáɴda oc
98v20  gera sér illt af aɴarſ góþa oc ſynþ. Vér eigom at elſka heꝇdr þa hlute góþa i ꜵþrom. eſ
98v21  vér hꜵfom eige at véitſlo guþſ í os ſiólfom. O hlýþne eigom vér at fiʀaſc. þuiat i ó-
98v22  hlýþne miſgerþo ener fyrſto m. Oc vaſ þat uphaf ſynþar þeiʀa. at þꜹ to þat eſ
98v23  þeim vaſ baɴat. oc hlýddo eige þui eſ þeim vaſ boþet af almótkom guþe. Afþui
98v24  vaſ ſynþ adámſ mikil. at h vaſ ſeᴛr ſva ſem fyrer dtne. oc mǽꝇt at h ſcyꝇ-
98v25  de eige fra guþe líta. eɴda láta a bac sér allan þeɴa héim. oc eige fra guþe líta. þót
98v26  aꝇr féoreſc héimr eɴ. ɴu fyr þui at h hlýþde eige guþe. en guþe lícar betr hlýþ
98v27  ne an aþrar fórner. þa vaſ óhlýþne hanſ méire. an bane aꝇz héimſ eɴſ. En m
98v28  óhlýþne. miſgerþo þꜹ í átgirne. ɴu éigom vér oc ſcyꝇdlega at varna viþ atte oc
98v29  viþ of dryio umb nþſyniar. En fyrþui at þꜹ ſtóþoſc i ynþe meþan to eige. en
98v30  þegar to þa tǫpoþo þꜹ ynþeno. ſva megom vér oc eige til þes ynþes coma eſ
98v31  þꜹ fyr léto nema vér elſkem fꜵſtom oc ſparneytne. oc fǿþem meþ þui þa m eſ þurfa
98v32  ero. eſ vér drꜵgom af viþ os. Hordóm oc allan licamſ loſta oc ſꜹrgon méire oc miɴe
98v33  ſcolom vér rǽkia. afþui at eige mego hordómſ m. ne ſaurlífes meɴ ne blꜹter m
98v34  éignaſc ríke guþſ. En miɴe hordómr eſ ſa callaþr eſ at øþle gereſc m