Onp2 tegn

’ ‘ ‹ › Ÿ « » ‘ ’ “ ” € ◃ ƒ š ¬ ° ª ⸌ ⸍ § Ž § º ¹ ² ³ ® ‡ ˆ ‰ Š ¦ ˜ ¯ Ï Ë ¨ ¸ ß â  ¼ ½ ð Ð ì Ì È Ê î Î ¥ Ñ ñ û Û © × þ Þ ã Ã Ù Ô œ Œ õ Õ ò Ò ù ¿ À ¾ µ ᴅ ž ± ¡ ¢ ´ ¤ ç Ç ß ‖ ÷ „ … — · † • ¶

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

hvárt adv.

HómÍsl⁶⁰(1993) 99r15

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 97v-100vHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 97v-100v¹²)

1) om, hvorvidt
 ● hvárt(s) (er/sem/at heldr er at) ... eða/... hvad enten ... eller, uanset

scolom vér þar fram bera þaz sem vér gerþom hver sem éiɴ. hvárt sem goᴛ eþa illt

citation slip

99r01  cꜵrlom oc conom. en ſa eſ eɴ méire eſ í gꜵgn øþleno eſ gorr af karlmaɴe viþ
99r02  carlmaɴ. eþa viþ cyqueɴde. Blter ero þeir callaþer. eſ epter queɴa ſiþ bréyta atferþ
99r03  ſiɴe. Vér éigom at elſka hinlífe. afþui at þat eſ engla líf. ᴛǽlom vér os brǿþr
99r04  míner nema vér ſtꜵþvem í os allan licamſ loſta. oc gørem verc góþ. afþui at eige megom
99r05  vér ellegar iɴganga til himna viſtar meþ ſyne guþſ. ʀéiþe ranga. ólund oc hatr
99r06  ſcolom vér fiʀaſc afþui at réiþe bróþ oc ſtꜵþvoþ. eſ hugſcote maɴz ſem ꜵgn ga.
99r07  en ef hon fǿþeſc í ſcape maɴz lenge. þa ſnýſc hon í hálſ. oc meiþer at hygle maɴz
99r08  enſ. eɴda feꝇr h ſíþan í ó þolenméoþe. eþa í hatr. oc í maɴdp. eɴda miɴeſc h
99r09  eige þolenmǿþeɴar eſ vꜵrþr eſ allra góþra hluta. Enge eſ góþr ne verþr éilífſ lífſ
99r10  nema h ſe þolenmóþr. Járn hveseſc a iárne. oc maþr hveser a ſióno vinar
99r11  ſínſ. Eigom megom vér gløct góþer vera í hugſcoteno. nema þél ranglǽtes hvese
99r12  os. en ver fyrgefem meingerþena. Sva éigom oc niþr at leggia a girnþ ꜹra oc
99r13  éigna til fyſelegra hluta. oc éignaſc enga hlute fyr rán. ne fyr ſtulþ ne fyr vél.
99r14  þuiat guþ álmáttegr eſ þes aꝇz hegnare a enom efſta dege. þa aller ſcolom vér
99r15  at ſtaɴda fyrermſtóle criſz. oc ſcolom vér þar fram bera þaz ſem vér gerþom hverſem éiɴ. hv-
99r16  árt ſem goᴛ eþa illt. Agirnþ tenger viþ. póll poſtole í orþom ſínom viþ hordóm oc ſr-
99r17  lífe. oc mǽler ſva. þat ſcoloþ ér vita brǿþr míner oc ſkilia at hveʀ hordomſ maþr oc
99r18  ſrlífes maþr oc agiarn. þat eſ ſcurþgoþa þiónon. hefer eige erfþ í ríke criſz oc guþſ.
99r19  En fyr þatmr réiþe guþſ yfer m ef þeſſa hlute miſtrva. O$gleþe veraꝇdlega oc lete
99r20  ſcolom vér fórþaſc. þuiat þióɴ guþſ ſcyꝇde aꝇdrege ſýſlo lꜹſ vaka. Síþr má fiánde fiɴa
99r21  vél at ſýqua þaɴ maɴ eſ í goþre ſýſlo eſ ſtadr. Ogleþe eſ rꜵng at harma þeſſa
99r22  heimſ méin. þꜹ eſ h ſtꜵþva fra þeſſa heimſ munom eþa aɴan. afþui at fyr ſtuɴ-
99r23  dar harm þeſſa héimſ. ef þolenmóþlega eſ boren. ſcolo m coma til eilífſ lífſ.
99r24  Fagna ſcolom vér meþ þéim eſ fagna góþom verkom ſínom oc aɴaʀa. oc lofe dttenſ.
99r25  en gta meþ þéim í ſamnéyte eſ ſynþer ſínar gta. þuiat dtteɴ mǽler. ſǽler ero þeir eſ
99r26  gta þuiat þeir mono huggaſc. Sǽler erom vér eſ vér grtom þat ſárlega eſ vér miſger-
99r27  þom epterlátlega at ſiálfrǽþe óro. afþuiat vér ſcolom fagna at fyrgefnom os ſynþom.
99r28  ɢta ſcolom vér bǽþe verc ór rꜵng oc hugreɴingar rangar. oc þat eſ ver hꜵfom eige efnt
99r29  þat eſ vér hétom guþe í ſkírn. at vér møɴdem níta oc hafna fiáɴda verkom oc hanſ ſcvte.
99r30  Sr mǽlge oc heimſmǽlge. oc ferleglǽte. oc bac mælge ſcolom vér niþr leggia.
99r31  þuiat bacmólger m. oc illmólger ero guþe hatrleger. Enge maþr kycr ne dþr má
99r32  flǿia dóm guþſ. Hegóma dýrþ oc vegſemþ þesa héimſ ſcolom vér flǿia. afþui atþeir
99r33  eſ þat vilia hafa fyr verc ſín góþ. þeir hafa tekna ꜵmbon þá eſ þeir mono.
99r34  ᴍarger m gera verc góþ. oc bera fram mikit méinlǽte. í fǫſtom oc í bønom fyr mꜵɴom

Contact:
Dictionary of Old Norse Prose
onp@hum.ku.dk