Onp2 tegn

’ ‘ ‹ › Ÿ « » ‘ ’ “ ” € ◃ ƒ š ¬ ° ª ⸌ ⸍ § Ž § º ¹ ² ³ ® ‡ ˆ ‰ Š ¦ ˜ ¯ Ï Ë ¨ ¸ ß â  ¼ ½ ð Ð ì Ì È Ê î Î ¥ Ñ ñ û Û © × þ Þ ã Ã Ù Ô œ Œ õ Õ ò Ò ù ¿ À ¾ µ ᴅ ž ± ¡ ¢ ´ ¤ ç Ç ß ‖ ÷ „ … — · † • ¶

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

hvárt adv.

FV15³(1993) 93v5

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 91r-94rFaðir várr & skýring

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 91r¹⁴-94r⁷)

1) om, hvorvidt
 ● hvárt(s) (er/sem/at heldr er at) ... eða/... hvad enten ... eller, uanset

hvárts sem vér kuɴom þat scynia eþa eige

citation slip

93v01  at hanſ virþingo eſ illt. en þat ero ſynþer oc dioflar. oc helvitiſ qualar.
93v02  þeir hluter ero at ſꜵɴo iller. en þéyge megom vér þa firraſc. nema
93v03  goþ fyʀe oſſ. Amen. þat ſe. Sva eſ ſem þat mǽle amen. þet-
93v04  ta eſ vér ſegiom efſter pater noſter. at hveſſkeſ eſ vér biþiom þeſſ
93v05  í pater noſter. eſ oſſ gegner at þiggia. hvártſ ſem vér kuɴom þat
93v06  ſcynia eþa eige. þa véite oſſ þat goþ aꝇt efſter gnótt miꝇde
93v07  ſiɴar. Fyrþui at h veit aꝇt et ſaɴa. oc h vill aꝇt et góþa.
93v08  Þeſſar ſiꜹ beoner eſ í pater noſter mego fiɴaſc. ſamtengiaſc
93v09  ſiꜹ gifſtom heilagſ anda. þéim eſ yſaiaſ talþe fylgia myndo ſøne
93v10  goþſ. En þat eſ ande ſpecþar. oc ſkilningar. ráþſ. oc ſtyrcléicſ. Fróþléicſ
93v11  oc miꝇde. oc hrǽtſlo dttenſ. Su eſ fyrſt anda gifſt taleþ eſ hǽſt
93v12  eſ. en þat eſ ſpecþ goþleg. Su eſ lǽgſt eſ ſíþarſt eſ taleþ. en þat
93v13  eſ hrǽtſla dttenſ. Sa eſ hveʀ álgorvaſtr at ſér eſ meſt verþr
93v14  ávite goþſ ſpecþar. En ſa eſ hrǽþeſc goþ. h eſ eige algoʀ at ſér. Fyr-
93v15  þui at óſt fylger algorléic. en eige hrǽtſla. Su eſ hǽſt béon i pater
93v16  noſter eſ fyrſt eſ. oc vér mǽlom. Helga þu os í nafne þíno. Algꜵʀ eſ
93v17  ſa hveʀ eſ heilagr eſ. þat má enge at fullo her i héime oþlaſc. Fyr
93v18  þui at engi eſ maþr ór allre abyrgþ meþan h eſ eige ſkilþr viþ þeɴa héim
93v19  eɴ. Su eſ lǽgſt beon eſ efſt eſ i pater noſter. þa mǽlom vér. ꝇéyſto -
93v20  oſſ fra illo. þat eſ þeiʀa maɴa béon. eſ í fréiſtne ero. oc í vandrǽþom.
93v21  þa béon þurfo eige góþer meɴ fram at hafa aɴarſ heimſ. Fyrþui at et-
93v22  ke et illa má þá þéim at heɴde coma. En efſta béon hǿfer eɴe
93v23  hǽſto anda gifſt. Sva nøckva héofa þar a miþle hver béon at
93v24  aɴaʀe. ſem hveʀe anda gifſt. Efſter þeſſe ſcýringo pater noſter.
93v25  megom vér fm orþom a þeſſa lund fyrer mǽlaſc viþ goþ. Faþer
93v26  váʀ eſ oſſ aɴt fꜵþorlegre ſt. oc vér eigom at elſca af ꜵllom hug.
93v27  ſa eſ ríke hefer yfer ꜵllom hlutom. oc huívetna ert éoþre. Helga-
93v28  þu oſſ í nafne þíno. ʀáþþu fyrer oſſ alzcoſtar oc lát oſſ nólgaſc
93v29  ríke þiᴛ. Styrcþu oſſ til þeſſ at vér fremem í ꜵllo vilia þiɴ á
93v30  iorþo ſvaſem englar fremia a himne. lát oc licama várn eige hverfa
93v31  til illífeſ a mót þui eſ ǫnd ór viꝇde þér hlýþen vera. Fa þu oſſ

Contact:
Dictionary of Old Norse Prose
onp@hum.ku.dk