Onp2 tegn

’ ‘ ‹ › Ÿ « » ‘ ’ “ ” € ◃ ƒ š ¬ ° ª ⸌ ⸍ § Ž § º ¹ ² ³ ® ‡ ˆ ‰ Š ¦ ˜ ¯ Ï Ë ¨ ¸ ß â  ¼ ½ ð Ð ì Ì È Ê î Î ¥ Ñ ñ û Û © × þ Þ ã Ã Ù Ô œ Œ õ Õ ò Ò ù ¿ À ¾ µ ᴅ ž ± ¡ ¢ ´ ¤ ç Ç ß ‖ ÷ „ … — · † • ¶

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

hvárt adv.

HómÍsl³³(1993) 52r.5bis

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 50v-54rHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 50v⁵-54r)

1) om, hvorvidt
 ● hvárt(s) (er/sem/at heldr er at) ... eða/... hvad enten ... eller, uanset

hvárts þat es goᴛ eþa illt

citation slip

26v01  ſniþeſc ſvéiɴeɴ þa var h kallaþr ieſuſ. ſem engelleɴ baþ h héita fyʀ
26v02  en h være geteɴ. þesserro gꜵfogleger fagnaþer þesar tíþar. ſem póll poſtole
26v03  ſeger. þa er kom fylling tiþareɴar ſeɴde goþ ſvn ſiɴ orþeɴ
26v04  af kono oc vnder lǫgom. at h léyſte þa er vnder lǫgom vóro.
26v05  ok vér yrþem at ſkmogom. Af mikille ſkipon miꝇdeɴar ſeɴde
26v06  goþ faþer éingeteɴ ſun ſiɴ til lauſnar maɴkynſes en eige engla. þaɴ
26v07  mǫttom vér eige ſiá igoþdóme ſínom. þa fek h þat ráþ til at láta h hafa
26v08  maɴdóm þaɴ er allrar ſtyrcþar keɴde. oc være at ollo ſemrer meɴ
26v09  hafa þes er ſynþa láuſt er. þaɴ likama tk h af hoꝇde móþor ſiɴar.
26v10  Var ſiþan fuꝇr goþdómr i þéim likama. En at goþ léidde os til hlýþne þui
26v11  ſeɴde h ſvn ſiɴ i heimeɴ. oc lét vera vɴder lǫgom. eige afþui at h være ſkyldr
26v12  til ꜵþrom at hlýþa. heldr at h ſtydde þa af ſiɴe várkvɴ er eige mtto bera
26v13  ſtng atqþe lagaɴa. oc h gerþe ſér at ǫſkmǫgom. þa er h léyſte ór þrel-
26v14  dóme lꜵgmálſenſ. En þó at h téoke ſkurþarſkírnena ſem boþet vaſ.
26v15  þa var hanſ hoꝇd ⸌þó⸍ ſynþa láuſt. tók h þa hlute á ſic ſem ſynþger m hafa sér
26v16  til lcningar. bǽþe ſcurþar ſkírn oc vatſkírn. þat vil ec yþr vita láta
26v17  at ſlíct fullting veitte ſkurþan ſkírn i gegn vphafſ ſynþ ſem vatſkírn.
26v18  en enge mátte komaſc til himna ríkiſ fyrer píſl dominuſ. þóat góþer m biþe í-
26v19  ſǽlle hvilþ abrahamſ faþmſ himenrikiſ fagnaþar efter dauþaɴ. Sa er nu
26v20  ſeger gorlega oc héilſamlega at enge ma ná goþſ náviſto oſkírþer. H
26v21  mǽlte ſva fyʀ at fyrfaraſc mønde ſa maþr. er eige tǿke ſcurþar ſkírn.
26v22  oc fǿrþr yr ſveit heilagra maɴa nema honom være borget af héilſamlegre lcnin-
26v23  go. hvórtveggia ſkírn var til þes ſett at taka af ena fyrſto ſynþ.
26v24  Aldrege miſte verolden goþſ vmbhyɢio. þeir er goþe likǫþo fra uphafe héimſ
26v25  af ꜵþrom þióþom til ſcurþarſkírneɴar eþa efſter. léyſto ſik af bꜵndom eɴar
26v26  fyrſto ſynþar eþa ſecþar meþ fórnoma flo aɴder ſínar oc ſiɴa maɴa a
26v27  heɴde ſcapera ſínom i éinom ſaman crafſte trúɴar. þuiat enge líkar goþe tr&vacute;-
26v28  lꜹs. en retlátr liver af trvɴe. En goþſ sunr hafþe af adám eþle holdzenſ
26v29  en enga ſáurgon ſynþareɴar. oc ſa er geteɴ eſ af helgom anda oc bo-
26v30  reɴ fra maʀio meyio. hvárregrar þurfte h ſkírnar. þa tók h ſcurþarſkírn
26v31  af frændom a enom atta dege burþareɴſ. en aeno þrettogoɴda áre aldrſeɴſ
26v32  ſkírþ af iohe. lét h oc fórner fyr ſér a enom þriþia dege enſ fiórþategar
26v33  heþan fra. þat gerþe h at fornre venio er h tók nafn ſitt a enom átta dege
26v34  efſter burþ ſiɴ. Abraham tóc fyrſtr ſcurþarſkírn. oc vaſ þaþan fra kallaþr

Contact:
Dictionary of Old Norse Prose
onp@hum.ku.dk