Onp2 tegn

’ ‘ ‹ › Ÿ « » ‘ ’ “ ” € ◃ ƒ š ¬ ° ª ⸌ ⸍ § Ž § º ¹ ² ³ ® ‡ ˆ ‰ Š ¦ ˜ ¯ Ï Ë ¨ ¸ ß â  ¼ ½ ð Ð ì Ì È Ê î Î ¥ Ñ ñ û Û © × þ Þ ã Ã Ù Ô œ Œ õ Õ ò Ò ù ¿ À ¾ µ ᴅ ž ± ¡ ¢ ´ ¤ ç Ç ß ‖ ÷ „ … — · † • ¶

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

hvárt adv.

HómÍsl⁶(1993) 5v20

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 5r-7rHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 5r⁶-7r²³)

1) om, hvorvidt
 ● hvárt(s) (er/sem/at heldr er at) ... eða/... hvad enten ... eller, uanset

hvártz haɴ er lǽrþr eþa ỏlǽrþr

citation slip

5v01  quaþ ſveineɴ møɴdo taka eɴ helga aɴda i móþor quiþe. tekr þaþan af
5v02  eliſabéþ gipt eɴſ helga aɴda. er ſveineɴ hafþe aþr teket. En er kom ſú
5v03  tíþ ſem nú hꜵldom vér. þa verþr eliſabéþ lttare. En er þat heyrþo frǽndr
5v04  har oc viner. at goþ leit miſcunnar augom a hana. þa fꜵgno-
5v05  þo þeir. Eɴ átta dag kómo þeir at gefa ſcurþarſkírn ſveinenom oc
5v06  nafn. oc viꝇdo h heita lata zachariam. en eliſabéþ lét h ioan ſcyldo
5v07  héita. Þeir léto ofþui kynlega. oc tꜵlþo enge ſva heita har frǽɴda.
5v08  Bǫro ſíþan rit féore at zakaria. oc bꜵþo h ríta hvé h ſkylde héita.
5v09  En þa er h hafþe ritit. þa gefſc honom málet. Joan ſkal h heita quaþ h. þeſ-
5v10  ſe tíþende fro víþa oc þótte ꜵllom mikilſ umb vert. Var ofþat tíþ réott
5v11  hveʀ ſveiɴ ſva meonde verþa fyr ſér. þa tekr zakariaſ af gipt eɴſ hel-
5v12  ga anda at yrkia. Benedictuſ dominuſ deus iſrael. Joan magnaþeſc ſiþan ſem
5v13  vón var of þaɴ er eɴ helge aɴde ſtýrþe. at h leitaþe at ſiá
5v14  viþ ſynþom ꜵllom. oc fręmia maɴdýrþ hveria. H varaþeſc ſva afgeorþer at
5v15  h viꝇde eige heldr láta ſik ſeokia ſmálvꜵᴍ. en ſtéoʀæ gleope. H orka-
5v16  þeſc ſvá at þvi at forþaſc rangar hugreningar óc orþa ſláug at h
5v17  fr fra ꜵþrom mꜵɴom til iordanar oc keɴde þar holéitar keɴingar. þeim eſ
5v18  til hanſ ſtto. Fyr þui at eige vilde h heldr miſgera iþǫgneɴe en i maleno.
5v19  Skyldr er ſa hveʀ til at keɴa ꜵþrom héil róþ er goþ ⸌lér⸍ hyggeɴde ⸌til⸍. of þat
5v20  fram ſem aɴaʀ kaɴ ſér. hvártz h er lǽrþr eþa lǽrþr. H keɴde ſva mi-
5v21  kla ǫr⸌l⸍ynde. at maþr ſkylde gefa aɴan kyrtel ſiɴ þéim er enge ǽtte.
5v22  oc þaɴeg ſva taka nǽr ſer eɴ at ſkipta fǿtzloɴe viþ aþra. þat boþorþ ⸍mon⸌
5v23  fleſtom mꜵɴom eoret ꜵrlyndlect ⸌þyckia⸍. oc þat vel gǫrt er ſva eſ. oc eige er Maþr
5v24  ſkyldr at gefa framaʀ. en eige þveʀer þat dýrþar verket. at maþr gere
5v25  framaʀ en honom ſé boþet. oc vile h heldr hneppa viþ ſik þaɴ eɴ éina bú-
5v26  ningeɴ er honom er leyfþr. þat ſýna eos deome eɴſ ſæla marteinſ biſcopſ. þarſ
5v27  h gaf tyſvar ſva klæþe af ſér at h var valla ǫ beʀ epter. Joan kyɴe
5v28  oc vilde velia sér eɴ bazta hlut. þui kꜹſ h at eiga etke at þat er gó
5v29  þo betra. ɢott er at gefa fæ ſín fyr goþſ ſakar þurfꜵndom. en eɴ er
5v30  øþra at vilia etke eiga oc vna viþ þat. þat ſynde ǫs ſia goþſ dyrlengr er
5v31  nu holdom vér burþar tíþ ioan baptiſte. hverſo gørla ſkal fyr láta au-
5v32  rana. ſa er ſaɴa hꜵfnon fiarhlutaɴa fǿrer goþe. Þat er ſaɴle-

Contact:
Dictionary of Old Norse Prose
onp@hum.ku.dk