Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

heilagr adj.Ambr 4431

ONP Reader

Holm perg 2 fol (c1425-1445) 13vb-18vb — Ambrósíuss saga byskups

(Unger 1877I, 28-51)

15) (om ting, dyr, klæder, føde, etc. (fyldt med guddommelig kraft))
 ● heilagr dómr relikvie, helgens jordiske levning(er)

Enn lætr Ambrosius upp taka or iordu helgan dom Nazarrie martiris ok færa til postola kirkiu i Romam

citation slip

<Ambr 44>

 Her eru iarteinir ens helga Ambrossij byskups.
 
 17. Enn vard sa atburdr i Florentisborg i husi gfugs
 mannz eins, at sonr hans het Pansopius ok var a unga alldri
 difulodr, en af optligri bæn byskups vard hann græddr ok heill.
5Stundu sidar tekr hann sott ok andaz, en modir sveinsins kann
 illa dauda hans, hon hittir prest einn byskups ok rædir vid hann,
 hversu at hon skylldi med fara, qvez bidia mundu byskup, at
 hann gæfi lif syni hennar. Prestr leggr þat rad til, at hon skylldi
 leggia lik sveinsins i reckiu byskups, medan hann væri geinginn
10til nattsngs, ok vita hvat hann tæki þa til, er hann kæmi aptr.
 Sva gerir hon, sem hann gaf rad til. Byskup kemr til reckiunnar
 ok ser lik sveinsins, bidr hann bæn sinni blidliga yfvir sveininum
 ok tekr a honum ok knyr hann sva sem til voknunar, ok segir
 þetta þrysvar: "Ris upp þu." En vid þetta akall hans sez
15sveinninn upp heill ok lifandi, sva sem hann vaknadi or svefni.
 I þeiri borg enni smu lætr byskup kirkiu gera yfir helga doma
 þeira Vitalis ok Agricole guds piningarvotta; þeir hofdu iardadir
 verit i millum Gyþinga i Bononiensis borg, ok vissu ngir groft
 þeira, adr þeir vitrudu1 byskupi, hvar þeir lagu. Nu voru þeir
20þadan færdir ok undir allteri þessar kirkiu nidr lagdir med morg-
 um iarteinum ok allra manna fagnadi.
 18. Þat hafdi enn verit, er iarlinn Arbogastes hafdi bariz
 vid sina þiod Frankismenn ok hafdi marga drepit en suma a
 flotta rekit, þa var hann spurdr ꜳ veizlu einni, hvort hann kynni
25nckut Ambrosium byskup. En (hann) qvezt vist kunna hann ok vera
 vinr hans ok qvezt opt at hans borde verit hafa. "Eigi er þa
 undarligt," segia þeir er spurdu2, "þottu sigrizt i bardogum (ed. corr.), er þu ert
 i þess mannz vinattu, þar er solinni sagdi sva: stattu ok stod hon
 þa." En þetta er fyrir þvi sagt, at af þessu ma marka, hverrar
30frægdar hann var i nnur lond. Enn lætr Ambrosius upp taka
 or iordu helgan dom Nazarrie martiris ok færa til postola kirkiu
 i Romam. Þa er sia enn helgi madr var upp tekinn, þa var blod
 hans i grofenni sem nyblætt væri, ok hfud hans, þat er guds
 ovinir hofdu af honum hggvit, var sva heillt med holldi ok hari
35ok skeggi fundit, sem þat væri nyþvegit edr nylagit i molld, ok
 sannadiz þar ok syndiz drottinligt fyrirheit, at eigi eitt har mundi
 fyrirfarazt af hfdi þeira. Wid upptku þessa pindz mannz vard
 dyrligri hilmr en3 gros edr iurtir mætti slikan gera. En er sia
 
 1 vitruduz Cd. 2 svor. Cd. 3 ne Cd.