Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

halda vb.EgM(2001) 15627

ONP Reader

AM 132 fol (c1330-1370) 62va-99rb — Egils saga Skalla-Grímssonar

(Bjarni Einarsson 2001 [EA A 19], 3-28²⁸, 28²⁹-31²⁰ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 61⁹-65⁹), 31²⁰-32¹⁵, 32¹⁵-²¹ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 67¹¹⁻²⁰), 32²¹-62⁸, 69⁸-95¹⁸, 104¹³-186 (88-95¹⁸: nederste tekst, ⸢151, 158-159, 173-186: øverste tekst, 160-172: næstøverste el. midterste tekst))

[e-m/e-u / e-n/e-t]

bað hann hallda nautunum annan veg. sagði at þat var land Þorsteins Egils sonar er nautin voro þa i komin

citation slip

ms. photo folder: 61r-65v 66r-70v 71r-75v 76r-80v 81r-85v 86r-90v 91r-95v 96r-100v

handrit images: 62v 63r 63v 64r 64v 65r 65v 66r 66v 67r 67v 68r 68v 69r 69v 70r 70v 71r 71v 72r 72v 73r 73v 74r 74v 75r 75v 76r 76v 77r 77v 78r 78v 79r 79v 80r 80v 81r 81v 82r 82v 83r 83v 84r 84v 85r 85v 86r 86v 87r 87v 88r 88v 89r 89v 90r 90v 91r 91v 92r 92v 93r 93v 94r 94v 95r 95v 96r 96v 97r 97v 98r 98v 99r

<EgM(2001) 156>

 i holltunum en siðan feck Steina$R$ til annan þræl at fylgia nautunum. | 
 ok er sa eigi nefndr. Þorst(einn) let þa sem hann vissi eigi vm beít þat 
3sem epter var sumarsins. þat varð til tiðenda at Steina$R$ for enn fy$R$a lut 
 vetrar vt a Snæfellz strond. ok dualdiz þar vm hrið. Ste<i>naʀ sa þa 
 þræl. er Þrándr het<.> hann var allra manna mestr ok sterkastr. <Steina$R$ 
6falaði> þræl þann. ok bauð við verð mikít en sa er atti þrælinn mat hann 
 firer .ííí. merkr silfrs. ok mat hann halfu dy$R$a en meðal þræl. ok var 
 þat kaup þeira<.> hann hafði Þrand með ser heim. Ok er þeir komu heim 
9þa ræðer Steina$R$ við Þrand. Nu er sua farit at ek vil hafa verknat af þer. 
 er her skipat aðr til verka allra. Nu mun ek verk firer þik leggia er þer 
 er litið erfiði i<.> þu skallt sitia at nautum minum. þiki mer þat miklu 
12skipta at þeim se vel til haga halldit<.> vil ek at þu hafer þar engiss manz 
 hóf við nema þitt huar hagi er beztr a myrum<.> ma ek eigi a manni sía ef 
 þu hefer eigi til þess hug eða afl at hallda til fullz við einn huern 
15huskar<l> Þorst(eins). Steinaʀ selldi i hendr Þrandi exi mikla næ$R$ alnar 
 firer munn ok var hon harhuo. Sva liz mer a þik Þrandr s(eger) 
 Steina$R$ sem eigi se synt huersu mikils þu metr goð orð Þorst(eins) ef 
18þið siaiz .í. a. Þrandr sv(arar). engan vanda ætla ek mer a við 
 Þorstein. En skilia þikiumz ek huert verk þu hefer firer mik lagt<.> 
 mantu þikiaz litlu til veria þar sem ek em. en ek ætla mer vera goðan 
21kost hua$R$ sem vpp kemr ef við Þorst(einn) skolum reyna með okkr<.> 
 Siðan tok Þrandr til nautagæzlu. honum hafði þat skiliz þott hann hefði 
 eigi lengi verit. huert Steinaʀ hafði nꜹtum sinum latið hallda. ok sat 
24Þrandr at nautum a Staks myri. ok er Þorst(einn) varð þess va$R$. þa 
 sendi hann huskarl sinn til fundar við Þrand ok bað segia honum 
 landamerki með þeim Steinari ok er huskarl hitti Þrand þa sagði hann 
27honum erendi sin. ok bað hann hallda nautunum annan veg. sagði at 
 þat var land Þorst(eins) Egils s(onar) er nautin voro þa i komin. Þrandr 
 s(eger). þat hirði ek alldri. hua$R$ þeira land a. mun ek naut hafa þar sem 
30mer þiker hagi beztr. Siðan skilduz þeir. fór huskarl heim ok s(eger) 
 Þorst(eini) suor þrælsins. Þorst(einn) let þa kyrt vera en Þrandr tok þa 
 at sitia at nautum nætr ok daga. 
   
33dráp Þrꜳndarkap. 81
   
 Þorst(einn) stoð vpp einn morgin við sol ok geck vpp a borg. hann sa 
 huar naut Steinars voro. Siðan geck Þorst(einn) t a myrar til þess er