Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

heilagr adj.Mess²15(1993) 56r5

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 54v-56vMessuskýringar

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 54v-56v)

1) [af e-u / fyrir e-u] hellig, guddommelig (af natur)

Sanctus sanctus sanctus dominus deus. Heilagr heilagr heilagr drotteɴ guþ sabaóth. himnescra heria

citation slip

ms. photo folder: 51-55 56-60

56r01  mál eþa forgiꝇd⸌e⸍. þuiat ſú bǿn er ſem bue huge vara til eɴar ǿzto
56r02  bǿnar er efter feʀ í lága ſǫngenom. Oc þui þar engla oc allra himneſcra
56r03  crafta miɴing gꜵr. at vér biþiom þes at dominuſ láte várar radder ſamtengiaſc
56r04  viþ þeiʀa radder oc lofſꜵng þaɴ er vér trúm at þeir ſǫngva naveſendr oſyne-
56r05  lega at þeso embǽtte oc mælom ſva. Sanctus sanctus sanctus dominuſ deus. Heilagr
56r06  heilagr heilagr drotteɴ guþ ſabaóth. himneſcra heria. Pleni sunt et terra gloria tua. Fuller ero him-
56r07  nar oc iorþ af dýrþ þiɴe. þꜹ orþ ſꜵngo englar í lofe domini. at heyran-
56r08  da yſaia ſpamaɴe. Oſanna in excelſiſ. hiálpþú ſa er ert i enom hǽſtom
56r09  hlutom. Benedictuſ qui venit in nomine domini. blezſaþr ſa er kømr in nafne domini. osaɴa
56r10  inexcelſiſ. þese orþ ſꜵngo guþſ viner a mót honom þa er h iɴſta ſiɴ til iorſa-
56r11  la. Oc ſungo at keɴingo heilagſ aɴda. þeɴa ſꜵng ſaman ſettan af eno
56r12  ǿzta engla lofe þui er m vite. oc eno ǿzta lofe þui er m véite
56r13  dtne orvm. Syngom ver til þes at vér verþem meþ hvórum tveggiom at éilífo í
56r14  guþſ lofe af þeiʀa teonaþe. Oc þui ſignum vér os þa er vér queþom þese orþ. at
56r15  vér þiggem eilifa bletſing af þeim enom bletſaþa er til þes com í heim at
56r16  gefa bletſon eilífſ lífſ. þeim er til hanſ vilia hverfa af ꜵllo hiarta. ꝇága-
56r17  ſꜵngr er þui einſ hlutar lágt ſungiɴ at eige verþe þau orþ í óvirþingo eþa
56r18  meþ fiflſcopom framfǿrþ ef þꜹ cuɴo marger. þuiat þat er ſagt at þat yrþe
56r19  í fyrnd. þa eſ ſu bǿn vaſ hótt ſꜵngen at féhirþar ſꜵngo of brauþe oc
56r20  víne of dag þat er þeir cuɴo ór meſſo eþa lága ſꜵngom oc léto galauſle-
56r21  ga at þeir fingo bþan bana. En þat var ſíþan af teket at hótt ſcyꝇde ſynga.
56r22  ꝇága ſꜵngr er ſýngen í miɴing piningar domini. þui ſcal preſtr a valt hꜵndom
56r23  halda upp meþan h ſyngr h. oc taka eige fingrom a ꜵþro en a corperale eþa a
56r24  oblet eþa kalec ef h ma ſva. Crosa ſcal h ſva gera of hvꜵrotveɢia
56r25  ſaman at hǽþ cros ſe yfer oblet. en þvertre yfer hvro tveɢia. Slíct
56r26  er fólget í crosa tale ſem fyʀ var ſagt of bǿner. J enom fyrſtom bǿnom
56r27  tvéim er í miɴing gꜵr lifaɴde maɴa í þreɴre gréin. fyrſt yfer maɴa. En þa
56r28  þar er vér queþom. Memento domine famulorum fyrſt nauþhéita maɴa eþa aɴaʀa hugþar maɴa.
56r29  En í eɴe þriþio bǿn lꜵþ aꝇra þeiʀa er viþ ero ſtadder. oc þa frn fǿra meþ
56r30  keɴemanenom íſiɴe trv oc atſtuþningo oc bǿn. En þa er preſtr lýtr ofan fyr
56r31  altera. þa er h queþr. hanc igitur. iartéiner litellǽte criz. er ſic lǽgþe ſva at h
56r32  þolþe pining acrose til hiálpar os. En þa er h queþr. qui pridie quam. þa hefr
56r33  h upp oblet fyrſt oc ſigner. en ſíþan calec imiɴing þes er dtteɴ gerþe þa
56r34  er h gaf poſtolom ſínom hoꝇd ſitt oc blóþ. er ſva til víſat at i þeiʀe bǿn
56r35  ſnueſc fórn i hverre meſſo i hoꝇd oc blóþ domini. J þeim orþom ſem h quaþ