Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

halda vb.EgM(2001) 13913

ONP Reader

AM 132 fol (c1330-1370) 62va-99rb — Egils saga Skalla-Grímssonar

(Bjarni Einarsson 2001 [EA A 19], 3-28²⁸, 28²⁹-31²⁰ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 61⁹-65⁹), 31²⁰-32¹⁵, 32¹⁵-²¹ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 67¹¹⁻²⁰), 32²¹-62⁸, 69⁸-95¹⁸, 104¹³-186 (88-95¹⁸: nederste tekst, ⸢151, 158-159, 173-186: øverste tekst, 160-172: næstøverste el. midterste tekst))

[e-m/e-u / e-n/e-t]
 ● illa/... haldinn

Egill spurði Þorfinn huer kona su væri. er þar var sua þungliga halldin

citation slip

ms. photo folder: 61r-65v 66r-70v 71r-75v 76r-80v 81r-85v 86r-90v 91r-95v 96r-100v

handrit images: 62v 63r 63v 64r 64v 65r 65v 66r 66v 67r 67v 68r 68v 69r 69v 70r 70v 71r 71v 72r 72v 73r 73v 74r 74v 75r 75v 76r 76v 77r 77v 78r 78v 79r 79v 80r 80v 81r 81v 82r 82v 83r 83v 84r 84v 85r 85v 86r 86v 87r 87v 88r 88v 89r 89v 90r 90v 91r 91v 92r 92v 93r 93v 94r 94v 95r 95v 96r 96v 97r 97v 98r 98v 99r

<EgM(2001) 139>

 til faurunauta sinna. fara þeir þa leið sina. koma at daguerðar mali til 
 bæiar Þorfinz. hann bio við Eiðaskog. þeir Egill krofðv daguerðar ok 
3æia hestum sinum. Þorfinnr bondi let heimollt skylldu þat<.> ganga þeir 
 Egill þa inn i stufu<.> Egill spurði ef Þorfinnr hefði va$R$ orðit við 
 faurunauta hans. hofðu ver her mællt mot með oss. Þorfinnr seger sua. 
6foro her .vi. menn saman nockuru firer dag. ok voro vapnaðer miog. þa 
 mællti huskarl Þorfinz. Ek ok i nott epter viði. ok fann ek .vi. menn a 
 leið. ok voro þat huskarlar Armoðs. ok var þat miklu firer dag. Nu veit 
9ek eigi huart þeir munu aller einer. ok hiner .vi. menn er þu sagðer fra<.> 
 Þorfinnr s(eger) at þeir menn er hann hafði hitt. hofðu siða$R$ farit en 
 huskarlinn kom heim með viðarhlassit. ok er þeir Egill satu ok maut- 
12uðuz. þa sa Egill <at> kona siuk la i þverpallinum. Egill spurði Þorfinn 
 huer kona su væri. er þar var sua þungliga halldin. Þorfinnr s(eger) at 
 hon het Helga ok var dotter hans. hefer hon haft langan vanmatt ok þat 
15var krom mikil. feck hon enga nott suefn ok var sem hamstoli væri. 
 hefer nockurs i verit leitað s(eger) Egill vm mein hennar<.> Þorfinnr 
 s(eger). ristnar hafa verit runar. ok er sa einn bonda[son] heðan skamt i 
18brott er þat gerði ok er siðan miklu verr en aðr eða kantu Egill nockut 
 gera at slikum meinum. Egill s(eger). vera kann at ecki spilliz við þoat 
 ek koma til. Ok er Egill var mettr geck hann þar til er konan la ok 
21ræddi við hana. hann bað þa hefia hana ór ruminu. ok leggia vnder 
 hana hreín klæði. ok nu var sua gort<.> Siðan rannsakaði hann rumit er 
 hon hafði huilt | i. ok þar fann hann talkn ok voro þar a runar. Egill las 
24þær. ok siðan telgdi hann af runarnar. ok skof þær i elld niðr. hann 
 brendi talknit allt. ok let bera i vind klæði þau er hon hafði haft aðr. þa 
 q(uað) Egill. 
   
2748 Skalat maðr runar rista 
 nema raða vel kunni. 
 þat verðr morgum manni 
30er vm myrkuan staf villiz. 
 sa ek a telgðu talkn<i>. 
 tiu launstafi ristna 
33þat hefer lauka lindi. 
 langs oftrega fengit. 
   
 Egill reist runar ok lagði vnder hægindit i huiluna þar er hon huilldi. 
36henni þotti sem hon vaknaði or suefni ok sagði at hon var þa heil en þo 
 var hon mattlitil. en faðer hennar ok moðer vrðu storum fegin<.> bavð 
 Þorfinnr at Egill skylldi þar hafa allan forbeina þann er hann þottiz 
39þurfa.