Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

heilagr adj.Ant 692

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 1ra-19vb — Antóníuss saga

(Unger 1877I, 55-121)

14) (om helligt land, rige, sted, hellig jord)

heilaktt riki Kristz

~ lat. sacrum Christi ... imperium - VitAnt 13932

citation slip

ms. photo folder: 1r-3v 4r-10v 11r-17v 18r-24v

<Ant 69>

 fiandanvm, hverssv ver skolvm lifva, þeim er tyndi sinv sæti ok
 skipan ok heriaði siðan heilaktt riki Kristz. Fyri þvi bavð drottinn
 honvm talanda af helgvm ritningvm at þegia, at gvð sagði sva
 hinvm syndvga: Fyri hvi boðar þv mit rettlæti ok talar lavgmal
5mitt fyri þinn mvnn? Alla lvti skravkva dioflar, sva sem i eptir-
 liking ymisligra lvta, þꜳ er talazt við. Opt heyriz sem þeir tali
 við bræðr, optliga giora þeir nockvrnn okyrleik vppvekiandi hliom
 eða hareysti, eða sem havndvm saman liostandi, hvæsandi eða
 ferliga hlægiandi, at þeir megi þott fyri hina minztv synð at eins
10inn ganga i kristins manz briost. En þꜳ er þeir erv af avllvm
 goðvm mavnnvm bravt keyrðir ok verða at flyia, vatta þeir vm
 siðir sitt vanmegnn sva sem með grati ok svt. Drottinn [bavð
 þeim sva sem sannr gvð ok samvitandi sins velldis at þegia1; ver
 skolvm fylgia fotsporvm heilagra manna ok framganga þann sama
15veg sem þeir, er glavggliga sꜳ fyrir slikar bleckingar. Einn af
 þeim sagði sva: Þagða ek ok giorðvmz litillatr, þa er hinn syndvgi
 stoð mer i gegnn; ek sva sem davfr heyrðꜳ ek eigi, ek var sem
 maðr eigi heyrandi ok sem hinn mallavsi eigi vpplvkandi sinn
 mvnn. Kristr bavð ovinvm at þegia sem sannr gvð, en ver skolvm
20fiandanvm i engv trva, ok mvnvm ver hann sigra; hvart sem fiandr
 eggia oss at biðiazt fyrir eða fasta, skolv ver þat ecki giora eptir
 þeira aminning helldr at varri veniv. Hæðandi erv þeir en eigi
 ottandi, iafnvel þot sva syniz, at með sinv rasanda ahlavpi mvni
 þeir oss davða veita; ogna þeir ok heitazt at giora alla lvti, en
25giora eigi, þvi at þeir erv vanmegnnir. Þott ek minnvmzt mik
 sagtt hafva af þessvm lvtvm með skavmmv mali, erv þeir enn
 framarr skyrandi, þvi at þessa lvta endrminning veitir oss mikla
 varvð.
 20. Þa er Jesvs Kristr kom til iarðarinnar, sigraði hann ok
30niðr bravt ovininn ok eyddi avllvm hans styrk ok afli. Fyri þessa
 savk minnizt sia hinn gamli hervikingr a sinn hinn fyrra kraptt;
 ok þvi at hann ser sik fallit hafva, geisar hann með sinni illzkv
 mankyninv skaða at veita, en hann ma þo eigi rangsnva með illvm
 hvgrenningvm eða avðrvm flærðvm þat briost, er gvð styrkir ok
35hefir ser til bygðar valið. Með þvi ok at ohreinir andar, er oss
 erv avallt motstaðligir, hafva eigi mannligan likam, er þat avllvm
 avðsæligra env biartasta liosi, at eigi mega þeir við þat sakaz,
 
 1 [saal. rettet; gvð bavð þeim sva sannr ok samvitandi sins velldis ok
 þegna Cd.; lat.: dominus quidem quasi deus et suæ conscius majestatis
40obmutescere his imperabat.