Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

heilagr adj.HómÍsl³⁷(1993) 62r10

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 61v-62vHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 61v-62v²⁴)

6) (om den hellige skrift)
 ● heilǫg bók/skrift Bibelen, den hellige skrift

vér scolom trua þui ꜵllo es helgar béocr segia

citation slip

ms. photo folder: 61-65

62r01  til at góþra maɴa dóme. þa eſ þeir biþia os af ꜵllom hug ſínom. os er goþ dtteɴ þui
62r02  auþbéoɴe. ſem vér erom lícnſámare. En ſia er eɴ fyrſtehlutr. bǽþe til áſtar viþ goþ.
62r03  oc til yfer botar ſynþa várra. at os þycke góþar helgar keɴingar. oc vilem vér
62r04  þǽr ofſt héyra. oc koſta viþ þat at muna þǽr efſter. ᴍiɴaſc ofſt a þær oc umb
62r05  réoþa. viþ þa er ſkilia kuɴo. En ſa eſ aɴarhlutr. til ſynþa bótar. at biþia goþ
62r06  af ꜵllom hug. meþ fǫſtom oc lmoſo gerþom. at h varkyɴe os ó ſtyrcþ óra. oc h ge-
62r07  fe oſſ vilia til aflátſ ſynþa. oc iþranar ſva at vér megem tǫr fella. þau geta bþaſt
62r08  béoner at goþe. oc h ſtyrke os til góþra verka megem vér í þéim haldaſc. oc fyrþau ta-
62r09  ka himinríke at láunom. En ſa eɴ þriþehlutr. at vér berem fyr keɴe m allar afgeorþer.
62r10  oc haꝇdem boþ þeirra. vér ſcolom trua þui ꜵllo eſ helgar béocr ſegia. uɴa goþe al-
62r11  mótkom. oc ꜵllom mꜵɴom fyr hanſ ſacar. vǽtta sér af honom allrar hiálpar. oc miſcuɴar.
62r12  Su eſ vn rétt. at vér vǽttem þes at goþ myne léyſa os ór ꜵllom ſynþa bǫndom.
62r13  oc ſtaþfeſta í góþom verkom. oc fyr þau gefa os líf eilíft. Ørvilnon er verſt allra
62r14  ſynþa. þuiat hon tortryɢver miſcuɴ goþ. En ofvilnon þar nǽſt. þuiat hon tortryɢver
62r15  rętlǽte hanſ. Ørvilnon ęn þat nǽſt at hyɢiaſc eige muno béot geta ſynþer ſínar. meþ
62r16  miſcuɴ goþſ. Of vilnon at ætla ſér himenrike. þo at maþr une í ſtórgléopom. oc láte eige
62r17  afþeim. ne beote yfer. þeim mun eſ óruilnon verre. en of vilnon ſem hon ⸌eſ⸍ rétre vón
62r18  ólikare. þat er ett þriþia verſt. ef vér georom os ſynþer órar at veg. eþa keɴom þær goþe.
62r19  en os g⸌ó⸍þ verc þꜹ eſ h efler os til at gera af miſcuɴ ſiɴe. þa er ſem vér.
62r20  keɴem goþe ſynþer órar. ef vér telium þat ſcapat eſ vér miſgeorum. af reocþ oc galéyſe oc
62r21  á ofmunoþ. þa keɴom vér goþe oc þockom maclega alt þat eſ vér georum gott. ef vér uɴom
62r22  honom lofſ fyrer. oc viliom eige maɴa lof fyrer. heldr ſt goþſ eilífa. At þui megom vér marka
62r23  hue mioc vér eigom at ſcammaſc ſynþa várra. er os er boþet mꜵrgom góþgeor-
62r24  ningom órom at léyna. Jléyndom góþgerningom lýſom vér ós⸌t⸍ viþ goþ. en í lióſom góþgernin-
62r25  gom óſt viþ m. þui ſcolom vér ſumom góþgerningom léyna. en ſuma fyr mꜵɴom lýſa. at vér
62r26  eigom hvárar tveɢio ſynþer at béota léýndar oc lióſar. óréocþ oc galéyſe ſtendr
62r27  meſt fyr iþron ſynþa várra. ofmunoþ tǽler fleſta. ofmetnaþar ſcapſmunoþ. hon er
62r28  eos ſítſt várkynd. Oll criſtne ſpell þꜹ eſ baɴſakar ero. oc aller lagaleſter þær eſ
62r29  ſakar áþile. á vígt umb ſva et ſama þǽr enar léiþelego láunþurfa ſynþer eſ ſumer
62r30  m gera. þeir eſ eige þyrma kǫrlom heldr en konom. eþa miſþyrma kycquendom ferféottom.
62r31  þeſſer hluter aller lykia himenríke þéim eſ eige vill afláta ne upp bera fyr keɴe meɴ.