Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

halda vb.Ant 8810

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 1ra-19vb — Antóníuss saga

(Unger 1877I, 55-121)

[e-m/e-u / e-n/e-t]
 ● ‖ præt. part.: haldinn

Sva hafði til boriz, at tavmr vlfvalldans hafði vafvizt vm einn stein; fvndv þeir hann þar halldinn

citation slip

ms. photo folder: 1r-3v 4r-10v 11r-17v 18r-24v

<Ant 88>

 vðvm manni mꜳ bregðazt, ok hann var vanaztr i avllvm navð-
 zynivm, þat er at biðia til gvðs með heilagri bæn. Sneri hann
 nv litað i brvtt fra forvnavtvm sinvm ok fell litillatliga a kne,
 hellt hann havndvm til himins ok bað til gvðs með mivklatligri
5bæn. Eingi var dvavlin1, við en fyrstv tár, er hann hellti vtt i
 bæninni, spratt brvnnr vpp i þeim sama stað, sem hann baðz fyrir.
 Slokðiz þar þorsti þeira, er þyrstir vorv, ok styrkðvz þornaðir limir;
 fylldv siðan berla sina, at þeir mætti vatna vlfvalldanvm. Sva
 hafði til boriz, at tavmr vlfvalldans hafði vafvizt vm einn stein;
10fvndv þeir hann þar halldinn. Forv siðan rettan veg ok komv
 vm siðir til mvnka þeira, er enn helga Antonivm havfðv til sin
 kallat. Þeir rvnnv i mot honvm sva sem sinvm feðr fagnandi ok
 kvavddv hann vegsamliga (ok) minntvzt við hann. Enn helgi
 Antonivs fagnaði af staðfastligri trv þeira, fyriætlan ok favgrvm
15siðvm, er hann sꜳ með þeim. Allir glavddvzt af hans favðvrligri
 vitian ok tilkvomv. En hann miðlaði þeim andliga fæzlv, þat er
 helga kenning, er hann flvtti með ser af fiallinv sva sem agiæta vingiof
 til þeirra. Lofvaði hann staðfesti þeira, er hann fann fornna i
 mvnkalavgvm, en eggiaði þꜳ, er nykomnir vorv, vel at hallda helgan
20sið. Meyna systvr sina, þꜳ miok gamla at alldri, fann hann þar, var
 hvn þꜳ lærimoðir annarra meyia, þeira er gvði þionvðv. Gladdizt
 hann af þessv ovmbræðiligvm fagnaði. Eptir þetta for hann
 skvndandi aptr til fiallz sinns, sva sem hann hefði lengi i brvt
 verit af eyðimorkinni.
2541. Ðoott harðla mikil torfæra væri ꜳ hans fvnd at sækia
 vm sva hræðiliga eyðimork, þꜳ ferðvðvzt margir til hans enn af
 nyiv, þeir er af dioflvm vorv kvalðir eða tilskylldaðir fyri ymisliga
 navðzvn. Hvggaði hann þꜳ alla með sinvm fortavlvm ok talaði
 sva sameiginliga til mvnka, þeim þessa lvti bioðandi: "Trvið ꜳ
30Jesvm Krist ok varðveitið trvliga hvgskot yðart fra savrvgligvm
 hvgrenningvm; varðveitið ok likamann skiran fra allri vhreinsv, ok
 eptir þvi sem gvðs boðorð stendr til, latið yðr eigi verða sivka eða
 sigraða af saðning eða kviðarins offylli; hata skolv þer hegoma dyrð;
 biðizt fyrir optliga; syngit lof gvði at kvelldi ok morni ok miðivm
35degi; verðit alldregi afhvga boðorðvm heilagra ritninga; minniz a
 verk þav, er helgir menn giorðv i sinv lifvi, þeir sem vorv yðr
 fyrri, at minning þeira dyrðligra dæma veki avndina vpp til krapta
 ok goðra verka; en halldi hana fra lavstvm." Heilagr Antonivs
 
 1 dawlin Cd.