Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

flytja vb.EgM(2001) 11917

ONP Reader

AM 132 fol (c1330-1370) 62va-99rb — Egils saga Skalla-Grímssonar

(Bjarni Einarsson 2001 [EA A 19], 3-28²⁸, 28²⁹-31²⁰ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 61⁹-65⁹), 31²⁰-32¹⁵, 32¹⁵-²¹ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 67¹¹⁻²⁰), 32²¹-62⁸, 69⁸-95¹⁸, 104¹³-186 (88-95¹⁸: nederste tekst, ⸢151, 158-159, 173-186: øverste tekst, 160-172: næstøverste el. midterste tekst))

[af e-u/e-m / frá e-u] [á e-t / ay e-m / í e-t / til e-s/e-rs / undir e-t] [á e-u / í e-u] [með e-u/e-m / við e-t] [e-m]

er a leið vetrinn. fluttuz þeir suðr til Englandz ok foro a fund Egils

ms. photo folder: 61r-65v 66r-70v 71r-75v 76r-80v 81r-85v 86r-90v 91r-95v 96r-100v

handrit images: 62v 63r 63v 64r 64v 65r 65v 66r 66v 67r 67v 68r 68v 69r 69v 70r 70v 71r 71v 72r 72v 73r 73v 74r 74v 75r 75v 76r 76v 77r 77v 78r 78v 79r 79v 80r 80v 81r 81v 82r 82v 83r 83v 84r 84v 85r 85v 86r 86v 87r 87v 88r 88v 89r 89v 90r 90v 91r 91v 92r 92v 93r 93v 94r 94v 95r 95v 96r 96v 97r 97v 98r 98v 99r

<EgM(2001) 119>

 hugr tiaðum miog maga 
 magnaðr Egil fagna. 
3arfstóli kna ek Ala 
 átt gfguðum háttar. 
 firer regnaðar regni 
6raða nu sem aðan. 
   
 en at skilnaði þeira. Arinb(iarnar) ok Eg(ils). þa gaf Eg(ill) Arinb(irni) 
 gullhringa þa tua er Aðalst(einn) konungr gaf honum ok stoð mork 
9hua$R$. En Arinb(iorn) gaf Agli suerð þat er Draguandill het. þat hafði 
 gefit Arinb(irni) Þorolfr S(kalla) G(rims) s(on) en aðr hafði S(kalla) 
 G(rimr) þegit af Þorolfi broður sínum en Þorolfi gaf suerðit Grimr 
12loðinkinni. son Ketils hængs. þat suerð hafði átt Ketill hængr ok haft i 
 holmgaungum. ok var þat allra suerða bitrazt. Skilduz þeir með 
 kærleik hinum mesta. for Arinb(iorn) heim i Íorvik til Eiriks konungs. 
15En faurunautar Eg(ils) ok skipueriar hans. hofðu þar frið goðan ok 
 vorðu varningi sinum i trausti Arinb(iarnar). en er a leið vetrinn. 
 fluttuz þeir suðr til Englandz ok foro a fund Eg(ils). 
   
18af Eireki alspak ok Aglikap. 62
   
 Eir(ikr) alspakr het lendr maðr i Nor(egi). hann atti Þoru d(ottur) Þoriss. 
 hersiss systur Arinb(iarnar). hann atti eigner. i Vik austr. hann var 
21maðr storauðigr ok hinn mesti virðinga maðr. Spakr at viti. Þorsteinn 
 het son þeira. hann fæddiz vpp með Arinb(irni). ok var þa vaxinn miog 
 ok þo a vngum alldri. hann hafði farit vestr til Englandz með 
24Arinb(irni). En þat sama haust sem Eg(ill) hafði komit til Englandz. 
 Spurðuz af Noregi þau tiðendi at Eir(ikr) alspakr var andaðr. en arf hans 
 hofðu tekit armenn konungs. ok kastað a konungs eign. ok er 
27Arinb(iorn) ok Þorsteinn spurðu þessi tiðendi. þa gerðu þeir þat rað at | 
 Þorsteinn skylldi fara austr ok vitia arfsins. ok <er> várit leið framm. ok 
 menn biuggu skip sín þeir er fara ætluðu landa i míllum. þa fór 
30Þorst(einn) suðr til Lunduna. ok hitti þar Aðalst(ein) konung. bar hann 
 framm iartegner. ok orðsending Arinb(iarnar) til konungs. ok sua til 
 Egils at hann væri flutnings maðr við konung. at Aðalst(einn) konungr. 
33gerði orðsending sína til Hakonar konungs. fostra sins at Þorst(einn)