Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

segja vb.AugA 13511

ONP Reader

AM 234 fol (c1340) 67ra-73rb — Ágústínuss saga

(Unger 1877I, 122-142¹⁵, 143⁴⁻²⁰, 144¹⁴-145¹, 145²²-146⁵, 146²⁸-149³)

[e-t / ! um e-t] [e-m] ; [e-u/e-m]

honum þotti hann opinberligar en aðrir hafa ⸢fyrir sagtt [var. spad AM 235 fol “C”] af hingatburð vars herra

ms. photo folder: 66r-71v 72r-76v

<AugA 135>

 alldri nockut fyrr þolat þess hattar mein iamnsartt, ok fagnandi
 lofaði hannþꜳ með sannre tru nafnn drottins. Hann gerði þꜳ
 ok opinbertt af sinni fyrirætlan ok bað Mediolans borgarmenn fꜳ
 ser annan skolameistara,þvi at hann sagðiz hafa heitit guði at
5þiona. Hann sendi þꜳ ok bref Ambrosio byskupi ok gerði honum1
 i kunnleika hinar fyrri villur sinar, ok hveriu hann hafði nyliga
 heitit, ok bað hann syna ser ok ꜳ minna, hvat hann villdi hellz,
 at hann læsi heilagra ritninga, at hann yrði þaðan af bunari ok
 hæfiligri guðs miskunn at þiggia. En Ambrosius byskup bauð
10honum at lesa bok Ysaie spamanz, þvi at honum þotti hann opin-
 berligar en aðrir hafa fyrir sagtt2 af hingatburð vars herra Jesus
 Kristz ok rettsnuning heiðinna þioða. Ok i fyrstu er hann tok3
 lesa Ysaiam, þꜳ skildi hann eigi ok hugði, at aull mundi bokin
 slik vera, ok fyrir þvi dvalði hann at studia meirr i hinu sama en
15giarnari at lesa sialfs drottins orð. En er sa timi kom, er Augus-
 tinus skylldi4 skrá nafnn sitt til skirnar, sem þꜳ var siðr til, ok
 skirn taka i5 akveðinni stund, for hann aptr til Melansborgar;
 tok Alippius ok þat rað ok ætlaði skirnn at taka. Þeir haufðu i
 i fylgð6 með ser likamligan sun Augustini, honum af guði gefinn,
20þann er þꜳ var .xv. vetra, hann var þꜳ þegar fremre i skilning
 en margir froðir fullkomnir meistarar, sva at faðir hans undraðizt
 miok sva hvassa hans skilning. Er su boc hofð ok lesin, er hann
 dictaði þann tima, rubrica fyrir þꜳ bok er de magistro. En er
 þessi sveinn var .xvi.7 vetra, hafði hann tal ok disputan við [sialfan
25feðr8 sinn Augustinum. En litlu siðarr tok guð hann skiott or
 þessum heimi.
 
 
 Dictadr Tedeum af Ambrosio ok Augustino ok um skirn Augustini.
 
 12. Sva bar at ꜳ einum hatiðardegi, at Augustinus var vit staddr
 predican hins heilaga Ambrosius byskups, sem moðir hans [beðit
30hafði9, þꜳ er byskup greindi um almenniliga tru ok braut saman
 fagrligha hit forna ok hit nyia laugmal. En við hans predican
 vitiar kraptr ok miskunn heilags anda hiarta Augustini. Ambro-
 sius ser ok skilr, at hans var10 vitiat af guði, verðr hann miok
 feginn ok lofar guð með þessum orðum: Te deum laudamus, te
35dominum confitemur. Augustinus svaraði: Te eternum patrem
 
 1 tilf. B, C. 2 spad C. 3 at tilf. B, C. 4 lata tilf. B, C.
 5C. 6 ferd B. 7 sextan B, C. 8 [fodur B, C. 9 [hafdi
 bedit B, C. 10 nu tilf. B.