Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

flytja vb.EgM(2001) 1274

ONP Reader

AM 132 fol (c1330-1370) 62va-99rb — Egils saga Skalla-Grímssonar

(Bjarni Einarsson 2001 [EA A 19], 3-28²⁸, 28²⁹-31²⁰ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 61⁹-65⁹), 31²⁰-32¹⁵, 32¹⁵-²¹ (‹ Finnur Jónsson 1886-1888 [STUAGNL 17] 67¹¹⁻²⁰), 32²¹-62⁸, 69⁸-95¹⁸, 104¹³-186 (88-95¹⁸: nederste tekst, ⸢151, 158-159, 173-186: øverste tekst, 160-172: næstøverste el. midterste tekst))

[e-t/e-n/sik] [með e-u] [fyrir e-m / við e-n]

Toku þeir þa at tala sín mal. ok fluttu framm firer þeim monnum er vm skylldu dæma

ms. photo folder: 61r-65v 66r-70v 71r-75v 76r-80v 81r-85v 86r-90v 91r-95v 96r-100v

handrit images: 62v 63r 63v 64r 64v 65r 65v 66r 66v 67r 67v 68r 68v 69r 69v 70r 70v 71r 71v 72r 72v 73r 73v 74r 74v 75r 75v 76r 76v 77r 77v 78r 78v 79r 79v 80r 80v 81r 81v 82r 82v 83r 83v 84r 84v 85r 85v 86r 86v 87r 87v 88r 88v 89r 89v 90r 90v 91r 91v 92r 92v 93r 93v 94r 94v 95r 95v 96r 96v 97r 97v 98r 98v 99r

<EgM(2001) 127>

 sitt. fór hann þa norðr i Sogn ok inn a Aurland til Þorðar mags sins ok 
 dualdiz þar til Gulaþings. ok er menn komu til þings. þa kom Egill þar. 
3Atli hinn skammi var ok þar kominn. Toku þeir þa at tala sín mal. ok 
 fluttu framm firer þeim monnum er vm skylldu dæma. flutti Egill 
 framm fiarheimtu. en Atli bauð loguorn i mot tylftareiða at hann hefði 
6ecki fe þat at varðueita er Egill ætti. ok er Atli geck at domum með eiða 
 lið sitt þa geck Egill mot honum ok seger at eigi vill hann eiða hans 
 taka firer fe sitt. vil ek bioða þer onnur log þau at við gangim a holm 
9her a þinginu. ok hafi sa fe þetta er sigr fær. þat voro ok log er Egill 
 mællti ok forn siðuenia. at huerium manni var rett at skora a annan til 
 holmgaungu. huart er hann skylldi veria sakir firer sik eða sækia. Atli 
12sagð[i] at hann mundi eigi synia at ganga a holm við Egil. þuiat þu 
 mælir þat er ek ætta at mæla. þui at ærinna harma a ek at hefna a þer. 
 þu hefer at iorðu lagt bræðr mina .í. Ok er mer mikilla muna vant at ek 
15hallda rettu mali ef ek skal helldr lata lausar eigner mínar af laga firer 
 þer en beriaz við þik er þu byðr mer þat. Siðan taka þeir Atli ok Egill 
 hondum saman. ok festa þat með ser at þeir skolu a holm ganga ok sa 
18er sigr fær skal eiga iarðer þær er þeir deilldu aðr vm. Epter þat buaz 
 þeir til holmgaungu. Geck Egill framm. ok hafði hialm a hofði ok 
 skiolld firer ser. ok kesiu i hendi. en suerðit Draguandil festi hann við 
21hægri hond ser. þat var siðr holmgaungumanna at þurfa ecki at bregða 
 suerði sinu a holmi. lata helldr suerðit hendi fylgia sua at þegar væri 
 suerðit tiltækt er hann villdi. Atli hafði enn sama bunað sem Egill. 
24hann var vanr holmgaungum<.> hann var sterkr maðr ok enn mesti 
 fullhugi. þar var leiddr fram graðungr mikill ok gamall. var þat kallat 
 blotnꜹt. þat skylldi sa hauggua er sigr hefði. var þat stundvm eitt naut. 
27stundum let sitt hua$R$ framm leiða [sa er] a holm geck. ok er [þeir] voro 
 buner til holmgaungu. þa hlaupaz þeir at ok skutu fyst spiotum. ok festi 
 huark[i] spiotið i skilldi. namu bæði i iorðu staðar<.> | Siðan taka þeir 
30baðer til suerða sinna genguz þa at fast. ok [h]iugguz til. Geck Atli ecki 
 a hæl. þeir hiuggu tiðt ok hart [ok] vnyttuz skiott skilldirner. ok er 
 skiolldr Atla var miog vnyttr. þa kastaði hann honum. tok þa suerðit 
33tueim hondum. ok hio sem tiðaz<.> Egill hio t[il] hans a auxlina ok beit 
 ecki suerðit. hann hio annat. ok it þriðia. var honum þa hægt at leita 
 havɢstaðar a Atla at hann hafði enga hlíf. Egill reiddi suerðit af ollu 
36afli. en ecki beit huar sem hann hio til. Ser þa Egill at eigi mun hlyða 
 suabuit. þuiat skiolldr hans gerðiz þa vnytr. þa let Egill laust suerðit ok 
 skiolldinn ok hliop at Atla. ok greip hann hondum. kendi þa afls- 
39munar. ok fell Atli a bak aptr. en Egill greyfðiz at niðr ok beit i sundr i 
 honum barkann. let Atli þar líf sitt. Egill hliop vpp skiott ok þar til er 
 blotnautið stoð. Greip anna$R$i hendi i granarnar en anna$R$i i hornit. ok