Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

áminning sb. f.HómÍsl³²(1993) 47v10

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 47v-50vHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 47v⁴-50v⁴)

8) prædiken, formanende/belærende sentens ‖ sermon, exhortatory/edifying address/maxim

Þar eigom vér at hefia ámiɴing óra at iɴa af hveriom reokom. fastan hever hafezc. oc hver laun fyʀer kómo viþ þa er fǫstoþo

ms. photo folder: 46-50

47v01  a clæþom ó hréinſo þa eſ i hiartano vaſ oc i hug. eþa ellegar vaſ til þeſſ gǫrt.
47v02  at hiɴ varþvéitte þa alra heꝇzt hreinlife hiarta ſinſ. eþa ellegar hvartv-
47v03  eɢɢia vǽre. oc mǽtte h merkia af ſaurgom klǽþom ſínom hordómſ ſaurgon hiarta
47v04  ſinſ Nv er komen tíþ ſu at hondom er vér eigom
47v05  alla nauþſyn til góþer breoþr at leiþa huga ráþ vart. Fyrþui at ſia ſtun-
47v06  d veiter os meſta hiólp ef vér fǿrum os til gagnſ oc nytia. Sva mælte pǫll
47v07  poſtole of þessa tíþ. ɴu eſ viþtéokeleg tíþ. oc nu ero héilſo dagar. Þa verþa os
47v08  þessar ſtunder at heilſo dogom. ef vér léitom viþ meþ ꜵllo koſtgǽfe. at beo-
47v09  ta yver aɴmarka óra meþ béona haꝇde. oc ꜵþrom góþom verkom. Þar eigom vér at
47v10  hefia ámiɴing óra at iɴa af hveriom reokom. faſtan hever hafezc. oc hver laun fyʀer
47v11  kómo viþ þa er fǫſtoþo. Þa er ſu þióþ er guþſ þiónoſto gǽtte. oc gyþingar
47v12  héito. hꜵfþo veret i a nauþ oc þrǽlcon út a egiptalande oc guþ hafþe þa þaþan léyſ-
47v13  ta meþ mꜵrgom ſtórmerkiom. oc at loke leidda þa igegnom et rauþa haf. Þa epter þat
47v14  baþ moyſeſ er þa hafþe foryſto fyr ꜵllo þui fólke. at guþ ſkyꝇde gefa lǫgmál
47v15  til hverialund ſtýra ſcylde lýþnum. eþa hve lýþreɴ ſcylde lifa. þes er guþe mtte
47v16  vel líca. Þa fór Moyſéſ fra ꜵþrom mꜵɴom upp afiall oc faſtaþe fiora tego daga meþ
47v17  nttom. eɴ efter þat gaf guþ lꜵgmál þat er meþ þéim logom ſkylde h ſtýra ꜵllo þui fól-
47v18  ke er of hafet hafþe faret. Þat var myclo ſiþaʀ er ſa maþr er heliaſ hét faſ-
47v19  taþe eɴ iamlanga ſtund ſem Moyſeſ hafþe faſtat til þes at guþ téoke h ýr vand-
47v20  rǽþom þéim er h þolþe af þéim lýþ er honom var i nꜵnd. En efter þat nam guþ h fra ꜵþrom
47v21  mꜵɴom i fǫgnoþ paradiſar. oc er h nu i þéim fagnaþe lifande. uɴz h ſkal koma iniþ-
47v22  lage þessar veraldar at mǽla a mót antakriſto. oc fǽr líflát af piningom aɴ-
47v23  takriſtz. Eɴ ſiþarſt prýdde þeirra fꜵſto eɴ helgaþe óra fꜵſto ſiálfr guþ dtteɴ váʀ
47v24  þa er h var þessa héimſ. Efter þat er h hafþe ſkírn teket af iohe baptiſta. þa
47v25  geck h i eyþe mꜵrc oc faſtaþe þar xl daga oc nátta. eɴ epter þat kom diofoll at fréiſ-
47v26  ta hanſ i þrim hlutom. bǽþe átgirne oc tómre dýrþ. oc agirne. Eɴ afþui at fiáɴde
47v27  hafþe meþ þéim þrimr hlutom. ſtiget yver adám. þa ǽtlaþe h at h mynde meþ þéim
47v28  hlutom geta guþ fýſtan rangrahluta. ſem h hafþe yver adám ſtiget. Eɴ guþ lét afþui
47v29  ſva verþa at bǽþe béote h þa. þat er adám varþ yverſtigeɴ. oc ſva éydde h diofolſ
47v30  magne þui er h hafþe yver ꜵllo maɴkyne epter adámſ ſynþ. ɴu er os þat ſiáɴ-
47v31  da hve mikit góþſ i k[aý]pteſc þa er faſtan var fꜵſtoþ. er þat þá hváʀ ſem til
47v32  fýſteſc. Moyſeſ þa laga til víſon. ſvat þa mátte h ſtýra þéim lýþ er honom var a
47v33  heɴde fólgeɴ. En heliaſ vaſ num upp iparadiſar unaþ. efter ſina fꜵſto. Eɴ