Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

áminning sb. f.HómÍsl⁸(1993) 9v26

ONP Reader

Holm perg 15 4° (c1200) 9r-10rHómilíur : Homiliae & sermones

(de Leeuw van Weenen 1993 [ÍH quarto 3], 9r¹⁷-10r¹⁹)

7) [til ■] [við e-n] formaning, pålæg, irettesættelse, reprimande ‖ admonition, injunction, reprimand

hui varasc skal alz þó verþr mioc langt a meþal a miɴingaɴa

ms. photo folder: 6-10

9v01  vár á meþal hréinſa hugar oc likama. ſtilling allra hluta. þoleméoþe oc
9v02  litillǽte. Viþr ſia ſynþa oc leiþende allra illa hluta. Jþron oc vferbót algor ſyn-
9v03  þa várra. þat er alt verþ himenrikiſ fullſǽlo. ɴu kalla ec þaɴ maɴ virþelega haꝇ-
9v04  da upſtigo dag domini ſui. er ok leggr hug ſiɴ a ſlíct atǽfe at h nae upſtig-
9v05  ningo aɴdar ſiɴar epter andlát. ᴍargr ſǿker knálega þangat. er miɴa
9v06  eyreɴdeſ mon fara. oc miɴi forvitniſ bót. en hitt at h varþvéite ſic ſva
9v07  at h nǽþe at ſiá dtten ſiɴ i magne goþdómſ ſíɴſ. oc dýrþ mario moþorhanſ.
9v08  giɴda alla virþing allra engla fylgia. hvat hvert þeirra beʀ af ꜵþro. ꝇíta ſíþan
9v09  dýrþ ioanſ baptiſte er goþ ſiálfr bar þat vitne at enge mǽtte framaʀ komaſc en
9v10  til iafnſ yiþ h. Poſtola alla ſíþan er dómendr órer ſcolo vera. oc ra-
9v11  þa viþ goþ hvárt ver ſkolom vera fuꝇſǽler eþa alz andvana. þeſſ er betra er at
9v12  hafa en ón at vera. Píſlar vátta goþſ heimſǿkia er keɴt hafa øs hverſo vér
9v13  ſkolom faſt haꝇda trú váʀe. at fyʀ ſkolom ver breɴa láta likam várn oc ior-
9v14  nom ſkera. en neita goþe. Þat er os vɢſamlect at þó mege verc ór vónd
9v15  metaſc til netingar þót eige mǽlem ver ſva. Epter þat ſiþan reɴa hug rom
9v16  til heilagra biſcopa er keɴingar ſínar hafa epter ſic léift i heimenom til þeſſ at
9v17  þa kyɴem ver heldr himenrikeſ gꜵto ef ver vildem ganga. Abbótom oc preſtom mun-
9v18  kom oc nuɴom oc meyiom. qngoþom mꜵɴom oc gifſtom konom. oc af hverre ſvéit
9v19  þeſſa heimſ háttar eſ þar ſkipat. Ef ſa maþr eſ er h vill ſér nýta þeſſa
9v20  a miɴing. oc hafa hug ſiɴ a goþe oc helgom mꜵɴom. oc hyɢr h eɴ méiʀ atþví
9v21  ⸍h⸌ve þeir ſkína i dýrþ himnaríkis. oc hverſo ſǽll ſa maþr vre er nęþe þeirra ná-
9v22  viſto alra. oc mǽtte réyna ſiálfr fullſǽlo þa er goþ hyɢʀ ſínom áſtvi-
9v23  nom. heldr en atþui huar þeir ⸌hvila⸍ her a iorþo. þa lítz mér ſa maþr. þerfelega upſtig-
9v24  ning sér velia a þeſſom dege. En þo at allra meſt þycki þat til hotíþa koma.
9v25  at réoþa of þecþar hlute. þa er þó eɴ ſem Nauþſyn béiþe at láta yþr
9v26  vita viþ hui varaſc ſkal alz þó verþr mioc langt a meþal a miɴingaɴa
9v27  O#vinr maɴaɴa fǽr ser illrar ſveitar at hefta for óra ſvát ver megem
9v28  eige ná fꜵþorleifþ várre oc georer os ſva afléita oc átlera. af ſíno
9v29  til ſtille. at faþereɴ telr os eige ſkírgeten ſín bꜵrn. heldr lávngeten
9v30  oc etke mega þangat til a⸌r⸍fſ telia alz ver holdom þat illa ér órer
9v31  vmbyɢio men heto fyr os i ſkírn. Diofoll fǽr ſiɴi ſvéit fiotra til meinſ
9v32  ǫs. Fiotoʀ er lagþr a þaɴ maɴ er ſva er metnaþar fuꝇr at h þyc-
9v33  keſc yver ꜵllom ꜵþrom. oc vill lof ſitt héyra a valt. en virþer til lyɢe