Københavns Universitet

ONP: Dictionary of Old Norse Prose

Citation

fagr adj.Malc AM 764 4° 30r29

ONP Reader

AM 764 4° (c1360-1380) 27r-30rMalkuss saga
(Unger 1877I, 437-446²⁵)

7) (om skrift/tale) velformuleret (i ord), med godt indhold, velvalgt
 ● mǽla/... fagrt ... hyggja flátt

þu mæltir fagrt en hugder flȧtt

ms. photo folder: 20v-28r 28v-35r

handrit images: 27r 27v 28r 28v 29r 29v 30r

<Ant 59>

 til fiallz nockvrs. En er vvinrinn sꜳ trv hans ok astvndan, ok
 at hann var ꜳ leið kominn, villdi hann talma ferð hans ok goða
 fyriætlan, skipti hann nv asionv ok syndizt sva sem einn silfrdiskr,
 la hann a miðri gavtv, þar sem Antonivs skylldi fara til fiallzins.
5Ok er hinn helgi Antonivs sꜳ diskinn liggianda fyri ser, nam
 hann staðar ok litaðiz vm, hvgsaði hann, hverssv þat mætti vera,
 at nackvarr maðr hefði tynt eða niðr felltt þenna silfrdisk, með
 þvi at engi var bygð i þeim stað eða manna ferð. Skilði hann
 nv skiott, at hinn versti fiandi var snvinn i þessa silfrs mynd at
10dvelia ferð hans. Mælti hann nv sva sem við þenna disk: "Þetta
 er silfr þitt, fiandi, eigi mantv nv fꜳ talmat gavtv mina ok
 fyriætlan, enn þetta man vera til vitnis glatanar þinnar." Þꜳ er
 Antonivs hafði þetta mæltt, hvarf diskrinn i bravtt. Ok er hann
 hafði enn farið vm stvnd, var honvm eigi gior sionhverfving sem
15fyrr, helldr fann hann a gavtvnni satt ok ofalsat gvll. En þat er
 eigi vitað, hvart fiandinn hafði þat þangat flvtt, eða drottinligr
 kraptr at reyna hinn helga Antonivm, til þess at dioflinvm væri
 þat sannliga syntt, at gvðs þionostvmaðr Antonivs hafnaði eigi at
 eins hans falsi, helldr fyrleit hann ok sialftt gvllit. Vndraðizt
20Antonivs fegrð ok mikileik þessa gvllz, at eigi at siðr flyði hann,
 sva sem þat væri elldr brennandi helldr en gvll. Flyði hann ok
 þenna stað, sva sem hann ottaðizt þar leingr at vera, ok for nv
 til fiallz þess, sem hann hafði aðr fyri ætlat.
 11. Antonivs miok mædr af langri ferð kom þar, er hann
25fann einn harla fornan kastala eyddan af allri manna bygð ok
 fvllan af havggormvm. Ok er hann hafði vandliga skyniat þenna
 stað, fal hann sik þar. Allir havggormarnir flyðv þegar skiott ok
 fyrletv staðinn, sva sem þeir væri af nockvrvm bravtt keyrðir.
 Eigi hafði hann meira bravð en sex manaða fæzlv, þꜳ er hann
30byrgði sik i þessvm kastala. Margir aðrir siðlatir menn af Thebaida
 sottv þenna stað, dvavlðvz svmir litla stvnd, en svmir satv alla
 .xii. manaði, ok forv siðan i brvtt. Var ok i þessvm stað, sem
 iafnan er vannt i eyðimork, litil vatzæðr eða vppspretta. I þess-
 vm kastala byrgðr bygði Antonivs einn saman, sva at eigi geck
35hann vtt, ok eigi lavk hann upp fyri þeim, er til hans sottv.
 Tysvar ꜳ .xii. manvðvm var honvm bravð færtt af nockvrvm
 siðlatvm manni ok sentt til hans vm einn glvgg kastalans. At
 longvm tima liðnvm tok martt folk ok frendr hans ok vinir at
 vitia hans optliga fyri astar sakir. En hann tok eigi við þeim,
40ok eigi lavk hann vpp kastalann. En er þeir vorv vti hiꜳ